യോ ഹ്യയം മമ ലാങ്ഗൂലേ ദീപ്യതേ ഹവ്യവാഹനഃ। അസ്യ സംതര്പണം ന്യായ്യം കര്തുമേഭിര്ഗൃഹോത്തമൈഃ
എന്റെ വാലിൽ ഈ തീ ദഹിക്കുമ്പോൾ, അഗ്നിയെപ്പോലെ, ഈ മനോഹരമായ വീടുകൾ കൊണ്ടാണ് അതിനെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തേണ്ടത്.
തതഃ പ്രദീപ്തലാങ്ഗൂലഃ സവിദ്യുദിവ തോയദഃ। ഭവനാഗ്രേഷു ലങ്കായാ വിചചാര മഹാകപിഃ
വാലിൽ തീകൊണ്ട് ജ്വലിച്ചുകൊണ്ട്, മിന്നൽപൊലിക്കുന്ന മേഘംപോലെ, മഹാവാനരൻ ലങ്കയിലെ വീടുകളുടെ മുന്നിൽ ചുറ്റി നടന്നു.
ഗൃഹാദ് ഗൃഹം രാക്ഷസാനാമുദ്യാനാനി ച വാനരഃ। വീക്ഷമാണോ ഹ്യസംത്രസ്തഃ പ്രാസാദാംശ്ച ചചാര സഃ
അവൻ ഭയമില്ലാതെ, രാക്ഷസരുടെ വീടുകളിൽ നിന്ന് മറ്റൊരു വീട്ടിലേക്കും, അവരുടെ തോട്ടങ്ങളിലേക്കും, കൊട്ടാരങ്ങളിലേക്കും സഞ്ചരിച്ചു.
അവപ്ലുത്യ മഹാവേഗഃ പ്രഹസ്തസ്യ നിവേശനമ്। അഗ്നിം തത്ര വിനിക്ഷിപ്യ ശ്വസനേന സമോ ബലീ
വലിയ വേഗത്തിൽ ചാടി, പ്രഹസ്തന്റെ വീട്ടിൽ കയറി, അവിടെ തീ വലിച്ചെറിഞ്ഞ്, കാറ്റുപോലെ ശക്തിയോടെ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി.
തതോഽന്യത് പുപ്ലുവേ വേശ്മ മഹാപാര്ശ്വസ്യ വീര്യവാന്। മുമോച ഹനുമാനഗ്നിം കാലാനലശിഖോപമമ്
ശേഷം, മഹാപാർശ്വന്റെ വീട്ടിലേക്കും ചാടി, ഹനുമാൻ അവിടെ തീ വിട്ടു, കാലാന്ത്യത്തിലെ അഗ്നിപൊല്ലുപോലെ.
വജ്രദംഷ്ട്രസ്യ ച തഥാ പുപ്ലുവേ സ മഹാകപിഃ। ശുകസ്യ ച മഹാതേജാഃ സാരണസ്യ ച ധീമതഃ
അങ്ങനെ തന്നെ, മഹാകപി വജ്രദംഷ്ട്രൻ, ശുകൻ, ധീരനായ സാരണൻ എന്നിവരുടെ വീടുകളിലേക്കും ചാടി, തീപടർന്നു.
തഥാ ചേന്ദ്രജിതോ വേശ്മ ദദാഹ ഹരിയൂഥപഃ। ജമ്ബുമാലേഃ സുമാലേശ്ച ദദാഹ ഭവനം തതഃ
അതുപോലെ, കുരങ്ങുകളുടെ നായകൻ ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ വീട്ടിൽ തീയിട്ടു; പിന്നെ ജംബുമാലി, സുമാലി എന്നിവരുടെ വീടുകളും കത്തിച്ചു.
രശ്മികേതോശ്ച ഭവനം സൂര്യശത്രോസ്തഥൈവ ച। ഹ്രസ്വകര്ണസ്യ ദംഷ്ട്രസ്യ രോമശസ്യ ച രക്ഷസഃ
അവൻ രശ്മികേതു, സൂര്യശത്രു, ഹ്രസ്വകർണൻ, ദംഷ്ട്രൻ, രോമശൻ എന്ന രാക്ഷസൻ എന്നിവരുടെ വീടുകളും കത്തിച്ചു.
യുദ്ധോന്മത്തസ്യ മത്തസ്യ ധ്വജഗ്രീവസ്യ രക്ഷസഃ। വിദ്യുജ്ജിഹ്വസ്യ ഘോരസ്യ തഥാ ഹസ്തിമുഖസ്യ ച
യുദ്ധോന്മത്തൻ, മത്തൻ, ധ്വജഗ്രീവൻ, ഭയാനകനായ വിദ്യുജ്ജിഹ്വൻ, ഹസ്തിമുഖൻ എന്നിവരുടെ വീടുകളിലും തീയിട്ടു.
കരാലസ്യ വിശാലസ്യ ശോണിതാക്ഷസ്യ ചൈവ ഹി। കുമ്ഭകര്ണസ്യ ഭവനം മകരാക്ഷസ്യ ചൈവ ഹി
കരാളൻ, വിശാലൻ, ശോണിതാക്ഷൻ, കുംഭകർണൻ, മകരാക്ഷൻ എന്നിവരുടെ വീടുകളും അവൻ കത്തിച്ചു.
നരാന്തകസ്യ കുമ്ഭസ്യ നികുമ്ഭസ്യ ദുരാത്മനഃ। യജ്ഞശത്രോശ്ച ഭവനം ബ്രഹ്മശത്രോസ്തഥൈവ ച
നരാന്തകൻ, കുംഭൻ, ദുഷ്ടനായ നികുംഭൻ, യജ്ഞശത്രു, ബ്രഹ്മശത്രു എന്നിവരുടെ വീടുകളിലും തീയിട്ടു.
വര്ജയിത്വാ മഹാതേജാ വിഭീഷണഗൃഹം പ്രതി। ക്രമമാണഃ ക്രമേണൈവ ദദാഹ ഹരിപുങ്ഗവഃ
വലിയ തേജസ്സുള്ള ഹനുമാൻ, വിഭീഷണന്റെ വീട് ഒഴികെ, ഓരോ വീടിലും തുടർച്ചയായി തീയിട്ടു.
തേഷു തേഷു മഹാര്ഹേഷു ഭവനേഷു മഹായശാഃ। ഗൃഹേഷ്വൃദ്ധിമതാമൃദ്ധിം ദദാഹ കപികുഞ്ജരഃ
അവിടെ അദ്ഭുതമായ വിലയേറിയ വീടുകളിൽ, പ്രശസ്തനായ കുരങ്ങുകളുടെ നായകൻ, സമ്പന്നരുടെ സമ്പത്ത് കത്തിച്ചു.
സര്വേഷാം സമതിക്രമ്യ രാക്ഷസേന്ദ്രസ്യ വീര്യവാന്। ആസസാദാഥ ലക്ഷ്മീവാന് രാവണസ്യ നിവേശനമ്
എല്ലാ വീടുകളും കടന്ന്, വീരനായ ഹനുമാൻ, മഹത്വം നിറഞ്ഞ രാക്ഷസാധിപനായ രാവണന്റെ വാസസ്ഥലത്തേക്ക് എത്തി.
തതസ്തസ്മിന് ഗൃഹേ മുഖ്യേ നാനാരത്നവിഭൂഷിതേ। മേരുമന്ദരസംകാശേ നാനാമങ്ഗലശോഭിതേ
അവിടെ, വിവിധ രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട, മേരു-മന്ദരപർവതങ്ങളെപ്പോലെ തിളങ്ങുന്ന, അനേകം മംഗളചിഹ്നങ്ങളാൽ ഭസുരമായ ആ പ്രധാന വീട്ടിൽ,
പ്രദീപ്തമഗ്നിമുത്സൃജ്യ ലാങ്ഗൂലാഗ്രേ പ്രതിഷ്ഠിതമ്। നനാദ ഹനുമാന് വീരോ യുഗാന്തജലദോ യഥാ
വാലിന്റെ അറ്റത്ത് തെളിഞ്ഞ തീ വിട്ട്, വീരനായ ഹനുമാൻ, കാലാന്ത്യത്തിലെ ഇടിമേഘംപോലെ ഗർജിച്ചു.
ശ്വസനേന ച സംയോഗാദതിവേഗോ മഹാബലഃ। കാലാഗ്നിരിവ ജജ്വാല പ്രാവര്ധത ഹുതാശനഃ
കാറ്റിന്റെ ശക്തിയാൽ, മഹാബലൻ അഗ്നി അതിവേഗത്തിൽ പടർന്നു, കാലാന്ത്യത്തിലെ അഗ്നിപോലെ വളർന്നു.
പ്രദീപ്തമഗ്നിം പവനസ്തേഷു വേശ്മസു ചാരയന്। താനി കാഞ്ചനജാലാനി മുക്താമണിമയാനി ച
തെളിഞ്ഞ തീ ആ വീടുകളിൽ കൊണ്ടുപോയി, ഹനുമാൻ പൊന്നാൽ നിർമ്മിതമായ ജാലകങ്ങളും മുത്തും മണികളും ചേർന്നവയും കത്തിച്ചു.
ഭവനാനി വ്യശീര്യന്ത രത്നവന്തി മഹാന്തി ച। താനി ഭഗ്നവിമാനാനി നിപേതുര്വസുധാതലേ
വളരെ വലിയവയും രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവയുമായ ആ ഭവനങ്ങൾ തകർന്നു വീണു; അവയുടെ മുകളിലെ ഗോപുരങ്ങൾ തകർന്നു ഭൂമിയിൽ പതിച്ചു.
ഭവനാനീവ സിദ്ധാനാമമ്ബരാത് പുണ്യസംക്ഷയേ। സംജജ്ഞേ തുമുലഃ ശബ്ദോ രാക്ഷസാനാം പ്രധാവതാമ്
പുണ്യശേഷി തീർന്നപ്പോൾ ആകാശത്തിൽ നിന്ന് സിദ്ധന്മാരുടെ ഭവനങ്ങൾ വീഴുന്നതുപോലെ, രക്ഷസന്മാർ ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ഒരു ഭയങ്കരമായ ശബ്ദം ഉയർന്നു.
സ്വേ സ്വേ ഗൃഹപരിത്രാണേ ഭഗ്നോത്സാഹോജ്ഝിതശ്രിയാമ്। നൂനമേഷോഽഗ്നിരായാതഃ കപിരൂപേണ ഹാ ഇതി
ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ വീട് രക്ഷിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു, ധൈര്യവും ഭാഗ്യവും വിട്ടുപോയ അവരൊക്കെയും, 'ഇത് തീ കുരങ്ങിന്റെ രൂപത്തിൽ വന്നിരിക്കുന്നു, അയ്യോ!' എന്ന് നിലവിളിച്ചു.
ക്രന്ദന്ത്യഃ സഹസാ പേതുഃ സ്തനംധയധരാഃ സ്ത്രിയഃ। കാശ്ചിദഗ്നിപരീതാങ്ഗ്യോ ഹര്മ്യേഭ്യോ മുക്തമൂര്ധജാഃ
കുഞ്ഞുങ്ങളെ മുലകുടിപ്പിച്ച സ്ത്രീകൾ പെട്ടെന്ന് നിലവിളിച്ച് വീണു; ചിലർക്ക് തീ ശരീരത്തിൽ പടർന്നു, മുടി അഴിച്ചു, അവർ ആഹ്ലാദങ്ങളിൽ നിന്ന് പുറത്ത് ഓടി.
പതന്ത്യോരേജിരേഽഭ്രേഭ്യഃ സൌദാമന്യ ഇവാമ്ബരാത്। വജ്രവിദ്രുമവൈദൂര്യമുക്താരജതസംഹതാന്
അവർ ആകാശത്തെത്തുന്ന വലിയ ഭവനങ്ങളിൽ നിന്ന് വീണു ഓടുമ്പോൾ, വജ്രം, പവഴ, വൈഡൂര്യം, മുത്ത്, വെള്ളി എന്നിവയാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട അവർ, മേഘങ്ങളിൽ നിന്ന് മിന്നുന്ന മിന്നലുപോലെ തിളങ്ങി.
വിചിത്രാന് ഭവനാദ്ധാതൂന് സ്യന്ദമാനാന് ദദര്ശ സഃ। നാഗ്നിസ്തൃപ്യതി കാഷ്ഠാനാം തൃണാനാം ച യഥാ തഥാ
ഹനുമാൻ ആ അത്ഭുതഭവനങ്ങളിൽ നിന്ന് ഒഴുകി വരുന്ന വിവിധ ലോഹങ്ങൾ കണ്ടു; തീക്ക് മരവും പുല്ലും എത്ര കിട്ടിയാലും മതിയാവാത്തതുപോലെ,
ഹനൂമാന് രാക്ഷസേന്ദ്രാണാം വധേ കിംചിന്ന തൃപ്യതി। ന ഹനൂമദ്വിശസ്താനാം രാക്ഷസാനാം വസുന്ധരാ
ഹനുമാൻ രക്ഷസാധിപന്മാരെ സംഹരിച്ചിട്ടും തൃപ്തിയുണ്ടായില്ല; ഹനുമാനാൽ കൊല്ലപ്പെട്ട രക്ഷസന്മാരെ ഭൂമിക്കും മതിയായില്ല.
ഹനൂമതാ വേഗവതാ വാനരേണ മഹാത്മനാ। ലങ്കാപുരം പ്രദഗ്ധം തദ് രുദ്രേണ ത്രിപുരം യഥാ
വേഗവാനായ മഹാത്മാവായ ഹനുമാൻ ആ ലങ്കാപുരി ചുട്ടുതകർത്തു, രുദ്രൻ ത്രിപുരം ചുട്ടതുപോലെ.
തതഃ സ ലങ്കാപുരപര്വതാഗ്രേ സമുത്ഥിതോ ഭീമപരാക്രമോഽഗ്നിഃ। പ്രസാര്യ ചൂഡാവലയം പ്രദീപ്തോ ഹനൂമതാ വേഗവതോപസൃഷ്ടഃ
അതിനുശേഷം, ലങ്കാപുരിയുടെ പർവതശിഖരത്തിൽ, ഭയങ്കരശക്തിയുള്ള തീ ഉയർന്നു, കിരീടംപോലെ ജ്വാലകൾ പടർന്നു, വേഗതയുള്ള ഹനുമാൻ അതിനെ ഉണർത്തി.
യുഗാന്തകാലാനലതുല്യരൂപഃ സമാരുതോഽഗ്നിര്വവൃധേ ദിവസ്പൃക്। വിധൂമരശ്മിര്ഭവനേഷു സക്തോ രക്ഷഃശരീരാജ്യസമര്പിതാര്ചിഃ
യുഗാന്തകാലത്തിലെ അഗ്നിപോലെയുള്ള തീ, കാറ്റിനൊപ്പം വളർന്നു, ആകാശം തൊട്ട്, ഭവനങ്ങളിൽ പടർന്ന്, പുകയില്ലാത്ത ജ്വാലകൾ, രക്ഷസശരീരത്തിലെ കൊഴുപ്പാൽ തീർത്തു.
ആദിത്യകോടീസദൃശഃ സുതേജാ ലങ്കാം സമസ്താം പരിവാര്യ തിഷ്ഠന്। ശബ്ദൈരനേകൈരശനിപ്രരൂഢൈ- ര്ഭിന്ദന്നിവാണ്ഡം പ്രബഭൌ മഹാഗ്നിഃ
കോടികൾ സൂര്യന്മാരെപ്പോലെയുള്ള പ്രകാശത്തോടെ, ആ മഹാതീ ലങ്കയെ മുഴുവനും ചുറ്റി, പല ഇടങ്ങളിൽ ഇടിമുഴക്കങ്ങൾ പോലെ ശബ്ദിച്ചു, ബ്രഹ്മാണ്ഡം പൊട്ടുന്നപോലെ ഭയങ്കരമായി തിളങ്ങി.
തത്രാമ്ബരാദഗ്നിരതിപ്രവൃദ്ധോ രൂക്ഷപ്രഭഃ കിംശുകപുഷ്പചൂഡഃ। നിര്വാണധൂമാകുലരാജയശ്ച നീലോത്പലാഭാഃ പ്രചകാശിരേഽഭ്രാഃ
അവിടെ ആകാശത്ത് നിന്ന് തീ അതിവേഗത്തിൽ പടർന്നു; കഠിനമായ പ്രകാശം, കിംശുകപൂക്കൾ കിരീടംപോലെ, അണയുന്ന തീയുടെ പുകയും പൊടിയും നിറഞ്ഞ, നീലതാമരപോലെയുള്ള മേഘങ്ങൾ പ്രകാശിച്ചു.