ഉത്പപാതാഥ വേഗേന നനാദ ച മഹാകപിഃ। പുരദ്വാരം തതഃ ശ്രീമാന് ശൈലശൃങ്ഗമിവോന്നതമ്
ശക്തിയോടെ ചാടി, ആ മഹാവാനരൻ ഗർജിച്ചു; അവിടെ നിന്ന്, പർവ്വതശൃംഗംപോലെയുള്ള നഗരവാതിലിൽ എത്തി.
വിഭക്തരക്ഷഃസമ്ബാധമാസസാദാനിലാത്മജഃ। സ ഭൂത്വാ ശൈലസംകാശഃ ക്ഷണേന പുനരാത്മവാന്
രാക്ഷസരുടെ കൂട്ടം ചിതറിച്ച്, കാറ്റിന്റെ മകൻ പർവ്വതംപോലാണ് അവിടെ നിന്നത്; ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് തനിക്കു തന്നെ തിരികെവന്നു.
ഹ്രസ്വതാം പരമാം പ്രാപ്തോ ബന്ധനാന്യവശാതയത്। വിമുക്തശ്ചാഭവച്ഛ്രീമാന് പുനഃ പര്വതസംനിഭഃ
അവൻ വളരെ ചെറുതായി മാറി, കെട്ടുകൾ വിട്ട് രക്ഷപ്പെട്ടു; പിന്നെ വീണ്ടും പർവ്വതംപോലെയുള്ള ഭംഗിയോടെ നിലകൊണ്ടു.
വീക്ഷമാണശ്ച ദദൃശേ പരിഘം തോരണാശ്രിതമ്। സ തം ഗൃഹ്യ മഹാബാഹുഃ കാലായസപരിഷ്കൃതമ്। രക്ഷിണസ്താന് പുനഃ സര്വാന് സൂദയാമാസ മാരുതിഃ
ചുറ്റും നോക്കി, വാതിലിൽ ഇരുമ്പ് ദണ്ഡം കണ്ടു; അതെടുത്തു, കരുത്തുള്ള ഹനൂമാൻ കറുത്ത ഇരുമ്പ് അലങ്കാരമുള്ളത് കൊണ്ട്, എല്ലാ കാവലുകാരെയും വീണ്ടും തകർത്തു.
സ താന് നിഹത്വാ രണചണ്ഡവിക്രമഃ സമീക്ഷമാണഃ പുനരേവ ലങ്കാമ്। പ്രദീപ്തലാങ്ഗൂലകൃതാര്ചിമാലീ പ്രകാശിതാദിത്യ ഇവാര്ചിമാലീ
യുദ്ധത്തിൽ ഭയങ്കരനായ അവൻ അവരെ സംഹരിച്ച്, വീണ്ടും ലങ്കയെ നോക്കി; കത്തുന്ന വാലിൽ ജ്വാലാമാല പടർന്നു, സൂര്യനെ ചുറ്റിയ കിരണങ്ങൾപോലെ പ്രകാശിച്ചു.
thumb|ചതുഃപഞ്ചാശഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ സുന്ദരകാണ്ഡേ ചതുഃപഞ്ചാശഃ സര്ഗഃ ॥൫-
ശ്രീമദ് വാൽമീകി രാമായണത്തിലെ സുന്ദരകാണ്ഡയിൽ പത്തിപത്തിരണ്ടാം സർഗം കേൾക്കൂ.
വീക്ഷമാണസ്തതോ ലങ്കാം കപിഃ കൃതമനോരഥഃ। വര്ധമാനസമുത്സാഹഃ കാര്യശേഷമചിന്തയത്
തന്റെ ആഗ്രഹം നിറവേറ്റിയ കുരങ്ങൻ പിന്നെ ലങ്കയെ നോക്കി, ഉത്സാഹം കൂടിയവൻ ബാക്കിയുള്ള ജോലി എന്താണെന്ന് ചിന്തിച്ചു.
കിം നു ഖല്വവശിഷ്ടം മേ കര്തവ്യമിഹ സാമ്പ്രതമ്। യദേഷാം രക്ഷസാം ഭൂയഃ സംതാപജനനം ഭവേത്
'ഇവിടെ എനിക്ക് ഇനി ചെയ്യാനുള്ളത് എന്താണ്? ഈ രാക്ഷസന്മാർക്ക് കൂടുതൽ ദുഃഖം ഉണ്ടാകാൻ എന്ത് ചെയ്യാം?'
വനം താവത്പ്രമഥിതം പ്രകൃഷ്ടാ രാക്ഷസാ ഹതാഃ। ബലൈകദേശഃ ക്ഷപിതഃ ശേഷം ദുര്ഗവിനാശനമ്
വനം നശിച്ചു, പല രാക്ഷസന്മാരും കൊല്ലപ്പെട്ടു, സൈന്യത്തിന്റെ ഒരു ഭാഗം തകർത്തു; ഇനി ബാക്കി കിടക്കുന്നത് കോട്ടയെ നശിപ്പിക്കുകയാണ്.
ദുര്ഗേ വിനാശിതേ കര്മ ഭവേത് സുഖപരിശ്രമമ്। അല്പയത്നേന കാര്യേഽസ്മിന് മമ സ്യാത് സഫലഃ ശ്രമഃ
കോട്ടു നശിപ്പിച്ചാൽ, ജോലി എളുപ്പത്തിൽ തീരും; ഈ കാര്യത്തിൽ എന്റെ പരിശ്രമം ചെറിയ കഷ്ടപ്പാടിൽ ഫലപ്രദമാകും.
യോ ഹ്യയം മമ ലാങ്ഗൂലേ ദീപ്യതേ ഹവ്യവാഹനഃ। അസ്യ സംതര്പണം ന്യായ്യം കര്തുമേഭിര്ഗൃഹോത്തമൈഃ
എന്റെ വാലിൽ ഈ തീ ദഹിക്കുമ്പോൾ, അഗ്നിയെപ്പോലെ, ഈ മനോഹരമായ വീടുകൾ കൊണ്ടാണ് അതിനെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തേണ്ടത്.
തതഃ പ്രദീപ്തലാങ്ഗൂലഃ സവിദ്യുദിവ തോയദഃ। ഭവനാഗ്രേഷു ലങ്കായാ വിചചാര മഹാകപിഃ
വാലിൽ തീകൊണ്ട് ജ്വലിച്ചുകൊണ്ട്, മിന്നൽപൊലിക്കുന്ന മേഘംപോലെ, മഹാവാനരൻ ലങ്കയിലെ വീടുകളുടെ മുന്നിൽ ചുറ്റി നടന്നു.
ഗൃഹാദ് ഗൃഹം രാക്ഷസാനാമുദ്യാനാനി ച വാനരഃ। വീക്ഷമാണോ ഹ്യസംത്രസ്തഃ പ്രാസാദാംശ്ച ചചാര സഃ
അവൻ ഭയമില്ലാതെ, രാക്ഷസരുടെ വീടുകളിൽ നിന്ന് മറ്റൊരു വീട്ടിലേക്കും, അവരുടെ തോട്ടങ്ങളിലേക്കും, കൊട്ടാരങ്ങളിലേക്കും സഞ്ചരിച്ചു.
അവപ്ലുത്യ മഹാവേഗഃ പ്രഹസ്തസ്യ നിവേശനമ്। അഗ്നിം തത്ര വിനിക്ഷിപ്യ ശ്വസനേന സമോ ബലീ
വലിയ വേഗത്തിൽ ചാടി, പ്രഹസ്തന്റെ വീട്ടിൽ കയറി, അവിടെ തീ വലിച്ചെറിഞ്ഞ്, കാറ്റുപോലെ ശക്തിയോടെ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി.
തതോഽന്യത് പുപ്ലുവേ വേശ്മ മഹാപാര്ശ്വസ്യ വീര്യവാന്। മുമോച ഹനുമാനഗ്നിം കാലാനലശിഖോപമമ്
ശേഷം, മഹാപാർശ്വന്റെ വീട്ടിലേക്കും ചാടി, ഹനുമാൻ അവിടെ തീ വിട്ടു, കാലാന്ത്യത്തിലെ അഗ്നിപൊല്ലുപോലെ.
വജ്രദംഷ്ട്രസ്യ ച തഥാ പുപ്ലുവേ സ മഹാകപിഃ। ശുകസ്യ ച മഹാതേജാഃ സാരണസ്യ ച ധീമതഃ
അങ്ങനെ തന്നെ, മഹാകപി വജ്രദംഷ്ട്രൻ, ശുകൻ, ധീരനായ സാരണൻ എന്നിവരുടെ വീടുകളിലേക്കും ചാടി, തീപടർന്നു.
തഥാ ചേന്ദ്രജിതോ വേശ്മ ദദാഹ ഹരിയൂഥപഃ। ജമ്ബുമാലേഃ സുമാലേശ്ച ദദാഹ ഭവനം തതഃ
അതുപോലെ, കുരങ്ങുകളുടെ നായകൻ ഇന്ദ്രജിത്തിന്റെ വീട്ടിൽ തീയിട്ടു; പിന്നെ ജംബുമാലി, സുമാലി എന്നിവരുടെ വീടുകളും കത്തിച്ചു.
രശ്മികേതോശ്ച ഭവനം സൂര്യശത്രോസ്തഥൈവ ച। ഹ്രസ്വകര്ണസ്യ ദംഷ്ട്രസ്യ രോമശസ്യ ച രക്ഷസഃ
അവൻ രശ്മികേതു, സൂര്യശത്രു, ഹ്രസ്വകർണൻ, ദംഷ്ട്രൻ, രോമശൻ എന്ന രാക്ഷസൻ എന്നിവരുടെ വീടുകളും കത്തിച്ചു.
യുദ്ധോന്മത്തസ്യ മത്തസ്യ ധ്വജഗ്രീവസ്യ രക്ഷസഃ। വിദ്യുജ്ജിഹ്വസ്യ ഘോരസ്യ തഥാ ഹസ്തിമുഖസ്യ ച
യുദ്ധോന്മത്തൻ, മത്തൻ, ധ്വജഗ്രീവൻ, ഭയാനകനായ വിദ്യുജ്ജിഹ്വൻ, ഹസ്തിമുഖൻ എന്നിവരുടെ വീടുകളിലും തീയിട്ടു.
കരാലസ്യ വിശാലസ്യ ശോണിതാക്ഷസ്യ ചൈവ ഹി। കുമ്ഭകര്ണസ്യ ഭവനം മകരാക്ഷസ്യ ചൈവ ഹി
കരാളൻ, വിശാലൻ, ശോണിതാക്ഷൻ, കുംഭകർണൻ, മകരാക്ഷൻ എന്നിവരുടെ വീടുകളും അവൻ കത്തിച്ചു.
നരാന്തകസ്യ കുമ്ഭസ്യ നികുമ്ഭസ്യ ദുരാത്മനഃ। യജ്ഞശത്രോശ്ച ഭവനം ബ്രഹ്മശത്രോസ്തഥൈവ ച
നരാന്തകൻ, കുംഭൻ, ദുഷ്ടനായ നികുംഭൻ, യജ്ഞശത്രു, ബ്രഹ്മശത്രു എന്നിവരുടെ വീടുകളിലും തീയിട്ടു.
വര്ജയിത്വാ മഹാതേജാ വിഭീഷണഗൃഹം പ്രതി। ക്രമമാണഃ ക്രമേണൈവ ദദാഹ ഹരിപുങ്ഗവഃ
വലിയ തേജസ്സുള്ള ഹനുമാൻ, വിഭീഷണന്റെ വീട് ഒഴികെ, ഓരോ വീടിലും തുടർച്ചയായി തീയിട്ടു.
തേഷു തേഷു മഹാര്ഹേഷു ഭവനേഷു മഹായശാഃ। ഗൃഹേഷ്വൃദ്ധിമതാമൃദ്ധിം ദദാഹ കപികുഞ്ജരഃ
അവിടെ അദ്ഭുതമായ വിലയേറിയ വീടുകളിൽ, പ്രശസ്തനായ കുരങ്ങുകളുടെ നായകൻ, സമ്പന്നരുടെ സമ്പത്ത് കത്തിച്ചു.
സര്വേഷാം സമതിക്രമ്യ രാക്ഷസേന്ദ്രസ്യ വീര്യവാന്। ആസസാദാഥ ലക്ഷ്മീവാന് രാവണസ്യ നിവേശനമ്
എല്ലാ വീടുകളും കടന്ന്, വീരനായ ഹനുമാൻ, മഹത്വം നിറഞ്ഞ രാക്ഷസാധിപനായ രാവണന്റെ വാസസ്ഥലത്തേക്ക് എത്തി.
തതസ്തസ്മിന് ഗൃഹേ മുഖ്യേ നാനാരത്നവിഭൂഷിതേ। മേരുമന്ദരസംകാശേ നാനാമങ്ഗലശോഭിതേ
അവിടെ, വിവിധ രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട, മേരു-മന്ദരപർവതങ്ങളെപ്പോലെ തിളങ്ങുന്ന, അനേകം മംഗളചിഹ്നങ്ങളാൽ ഭസുരമായ ആ പ്രധാന വീട്ടിൽ,
പ്രദീപ്തമഗ്നിമുത്സൃജ്യ ലാങ്ഗൂലാഗ്രേ പ്രതിഷ്ഠിതമ്। നനാദ ഹനുമാന് വീരോ യുഗാന്തജലദോ യഥാ
വാലിന്റെ അറ്റത്ത് തെളിഞ്ഞ തീ വിട്ട്, വീരനായ ഹനുമാൻ, കാലാന്ത്യത്തിലെ ഇടിമേഘംപോലെ ഗർജിച്ചു.
ശ്വസനേന ച സംയോഗാദതിവേഗോ മഹാബലഃ। കാലാഗ്നിരിവ ജജ്വാല പ്രാവര്ധത ഹുതാശനഃ
കാറ്റിന്റെ ശക്തിയാൽ, മഹാബലൻ അഗ്നി അതിവേഗത്തിൽ പടർന്നു, കാലാന്ത്യത്തിലെ അഗ്നിപോലെ വളർന്നു.
പ്രദീപ്തമഗ്നിം പവനസ്തേഷു വേശ്മസു ചാരയന്। താനി കാഞ്ചനജാലാനി മുക്താമണിമയാനി ച
തെളിഞ്ഞ തീ ആ വീടുകളിൽ കൊണ്ടുപോയി, ഹനുമാൻ പൊന്നാൽ നിർമ്മിതമായ ജാലകങ്ങളും മുത്തും മണികളും ചേർന്നവയും കത്തിച്ചു.
ഭവനാനി വ്യശീര്യന്ത രത്നവന്തി മഹാന്തി ച। താനി ഭഗ്നവിമാനാനി നിപേതുര്വസുധാതലേ
വളരെ വലിയവയും രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവയുമായ ആ ഭവനങ്ങൾ തകർന്നു വീണു; അവയുടെ മുകളിലെ ഗോപുരങ്ങൾ തകർന്നു ഭൂമിയിൽ പതിച്ചു.
ഭവനാനീവ സിദ്ധാനാമമ്ബരാത് പുണ്യസംക്ഷയേ। സംജജ്ഞേ തുമുലഃ ശബ്ദോ രാക്ഷസാനാം പ്രധാവതാമ്
പുണ്യശേഷി തീർന്നപ്പോൾ ആകാശത്തിൽ നിന്ന് സിദ്ധന്മാരുടെ ഭവനങ്ങൾ വീഴുന്നതുപോലെ, രക്ഷസന്മാർ ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ഒരു ഭയങ്കരമായ ശബ്ദം ഉയർന്നു.