സ താന് പ്രവൃദ്ധാന് വിനിഹത്യ രാക്ഷസാന് മഹാബലശ്ചണ്ഡപരാക്രമഃ കപിഃ। യുയുത്സുരന്യൈഃ പുനരേവ രാക്ഷസൈ- സ്തദേവ വീരോഽഭിജഗാമ തോരണമ്
അവ വലിയ ശക്തിയുള്ള രാക്ഷസരെ കൊല്ലുകയും, ശേഷിച്ചവരുമായി വീണ്ടും യുദ്ധം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിച്ച ആ വീര കുരങ്ങൻ വീണ്ടും അതേ ഗോപുരത്തേക്കു സമീപിച്ചു.
ഇത്യാര്ഷേ ശ്രീമദ്രാമായണേ വാല്മീകീയേ ആദികാവ്യേ സുന്ദരകാണ്ഡേ പഞ്ചചത്വാരിംശഃ സര്ഗഃ ।। ൫.
ഇങ്ങനെ വാല്മീകി മഹർഷി രചിച്ച മഹത്തായ രാമായണത്തിലെ സുന്ദരകാണ്ഡയിൽ നാല്പത്തഞ്ചാമത്തെ സർഗം സമാപിച്ചു.
thumb|ഷട്ചത്വാരിംശഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ സുന്ദരകാണ്ഡേ ഷട്ചത്വാരിംശഃ സര്ഗഃ ॥൫-
ശ്രീമദ് വാല്മീകി രാമായണത്തിലെ സുന്ദരകാണ്ഡയിൽ നാല്പത്താറാമത്തെ സർഗം കേൾക്കുക.
ഹതാന് മന്ത്രിസുതാന് ബുദ്ധ്വാ വാനരേണ മഹാത്മനാ। രാവണഃ സംവൃതാകാരശ്ചകാര മതിമുത്തമാമ്
വാനരനായ മഹാത്മാവിന്റെ കൈയിൽ മന്ത്രിമാരുടെ മക്കൾ കൊല്ലപ്പെട്ടതായി അറിഞ്ഞ രാവണൻ, തന്റെ മനസ്സു മറച്ചു വെച്ച് നല്ലൊരു തന്ത്രം ആലോചിച്ചു.
സ വിരൂപാക്ഷയൂപാക്ഷൌ ദുര്ധരം ചൈവ രാക്ഷസമ്। പ്രഘസം ഭാസകര്ണം ച പഞ്ച സേനാഗ്രനായകാന്
അവൻ വിരൂപാക്ഷനും യൂപാക്ഷനും ദുര്ധരനും പ്രഘസനും ഭാസകര്ണ്ണനും എന്നിങ്ങനെ അഞ്ചു സൈന്യാധിപന്മാരെ വിളിച്ചു.
സംദിദേശ ദശഗ്രീവോ വീരാന് നയവിശാരദാന്। ഹനൂമദ്ഗ്രഹണേഽവ്യഗ്രാന് വായുവേഗസമാന് യുധി
പത്ത് തലകളുള്ള രാവണൻ, യുദ്ധത്തിൽ ധൈര്യവും തന്ത്രജ്ഞതയും ഉള്ള ഈ വീരന്മാരോട്, വായുവിന്റെ വേഗതയുള്ള ഹനുമാനെ പിടിക്കാനായി നിർദ്ദേശം നൽകി.
യാത സേനാഗ്രഗാഃ സര്വേ മഹാബലപരിഗ്രഹാഃ। സവാജിരഥമാതങ്ഗാഃ സ കപിഃ ശാസ്യതാമിതി
നിങ്ങൾ എല്ലാവരും സൈന്യാധിപന്മാർ, വലിയ സൈന്യത്തോടൊപ്പം, കുതിരകളും രഥങ്ങളും ആനകളും കൂട്ടി മുന്നോട്ട് പോവൂ; ആ കുരങ്ങനെ കീഴടക്കണം.
യത്തൈശ്ച ഖലു ഭാവ്യം സ്യാത് തമാസാദ്യ വനാലയമ്। കര്മ ചാപി സമാധേയം ദേശകാലാവിരോധിതമ്
ആ കാടിൽ താമസിക്കുന്നവനെ നേരിടുമ്പോൾ ചെയ്യേണ്ടതെന്തോ അതു സ്ഥലവും സമയവും അനുസരിച്ച് നിർവഹിക്കണം.
ന ഹ്യഹം തം കപിം മന്യേ കര്മണാ പ്രതി തര്കയന്। സര്വഥാ തന്മഹദ് ഭൂതം മഹാബലപരിഗ്രഹമ്
അവൻ ചെയ്ത പ്രവൃത്തികൾ നോക്കുമ്പോൾ, ആ കുരങ്ങൻ സാധാരണയാളല്ലെന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നില്ല; അവനിൽ വലിയ ശക്തിയുണ്ട്.
വാനരോഽയമിതി ജ്ഞാത്വാ നഹി ശുദ്ധ്യതി മേ മനഃ। നൈവാഹം തം കപിം മന്യേ യഥേയം പ്രസ്തുതാ കഥാ
അവൻ ഒരു വാനരൻ എന്നു അറിഞ്ഞാലും എന്റെ മനസ്സ് ശാന്തമാകുന്നില്ല; ഈ കഥയിൽ പറയുന്ന പോലെ അവനെ ഞാൻ കാണുന്നില്ല.
ഭവേദിന്ദ്രേണ വാ സൃഷ്ടമസ്മദര്ഥം തപോബലാത്। സനാഗയക്ഷഗന്ധര്വദേവാസുരമഹര്ഷയഃ
ഇന്ദ്രൻ തന്നെ തപസ്സിന്റെ ശക്തിയാൽ നമ്മുടെ നാശത്തിനായി അവനെ സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കാം; അല്ലെങ്കിൽ അവൻ നാഗൻ, യക്ഷൻ, ഗന്ധർവൻ, ദേവൻ, അസുരൻ, മഹർഷി എന്നിവരിൽ ഒരാളായിരിക്കാം.
യുഷ്മാഭിഃ പ്രഹിതൈഃ സര്വൈര്മയാ സഹ വിനിര്ജിതാഃ। തൈരവശ്യം വിധാതവ്യം വ്യലീകം കിംചിദേവ നഃ
നിങ്ങളും ഞാനും ചേർന്ന് തോൽപ്പിച്ചവരൊക്കെയും, നിങ്ങൾ അയച്ചവരായിരിക്കും, നമ്മെ വഞ്ചിക്കാൻ എന്തെങ്കിലും തന്ത്രം ആലോചിച്ചിട്ടുണ്ടാവണം.
തദേവ നാത്ര സംദേഹഃ പ്രസഹ്യ പരിഗൃഹ്യതാമ്। യാത സേനാഗ്രഗാഃ സര്വേ മഹാബലപരിഗ്രഹാഃ
അതുകൊണ്ട് സംശയമൊന്നുമില്ല; അവനെ ബലമായി പിടിക്കണം. നിങ്ങൾ എല്ലാവരും വലിയ സൈന്യത്തോടൊപ്പം മുന്നോട്ട് പോവൂ.
സവാജിരഥമാതങ്ഗാഃ സ കപിഃ ശാസ്യതാമിതി। നാവമന്യോ ഭവദ്ഭിശ്ച കപിര്ധീരപരാക്രമഃ
കുതിരകളും രഥങ്ങളും ആനകളും കൂട്ടി ആ കുരങ്ങനെ കീഴടക്കണം; ധൈര്യവും വീര്യവും ഉള്ള ആ കുരങ്ങനെ നിങ്ങൾ അവഗണിക്കരുത്.
ദൃഷ്ടാ ഹി ഹരയഃ പൂര്വേ മയാ വിപുലവിക്രമാഃ। വാലീ ച സഹ സുഗ്രീവോ ജാമ്ബവാംശ്ച മഹാബലഃ
വലിയ വീര്യശാലികളായ വാനരന്മാരെ ഞാൻ മുമ്പ് കണ്ടിട്ടുണ്ട്; വാലിയും സുഗ്രീവനും മഹാബലശാലിയായ ജാംബവാനും.
നീലഃ സേനാപതിശ്ചൈവ യേ ചാന്യേ ദ്വിവിദാദയഃ। നൈവ തേഷാം ഗതിര്ഭീമാ ന തേജോ ന പരാക്രമഃ
സൈന്യാധിപനായ നീലനും, ദ്വിവിദനും മറ്റ് വാനരന്മാരും, അങ്ങനെ ഭയങ്കരമായ വേഗവും തേജസ്സും വീര്യവും അവർക്കില്ല.
ന മതിര്ന ബലോത്സാഹോ ന രൂപപരികല്പനമ്। മഹത്സത്ത്വമിദം ജ്ഞേയം കപിരൂപം വ്യവസ്ഥിതമ്
അവർക്കു വിവേകവും ശക്തിയും ഉത്സാഹവും രൂപഭംഗിയും ഇല്ല; ഈ കുരങ്ങൻ രൂപത്തിൽ വലിയ ആത്മാവുള്ളവനാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കണം.
പ്രയത്നം മഹദാസ്ഥായ ക്രിയതാമസ്യ നിഗ്രഹഃ। കാമം ലോകാസ്ത്രയഃ സേന്ദ്രാഃ സസുരാസുരമാനവാഃ
അവനെ പിടിക്കാൻ വലിയ ശ്രമം വേണം; ഇന്ദ്രനും ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും മനുഷ്യരും ഉൾപ്പെടുന്ന മൂന്ന് ലോകങ്ങൾ പോലും,
ഭവതാമഗ്രതഃ സ്ഥാതും ന പര്യാപ്താ രണാജിരേ। തഥാപി തു നയജ്ഞേന ജയമാകാങ്ക്ഷതാ രണേ
നിങ്ങളുടെ മുന്നിൽ യുദ്ധഭൂമിയിൽ നിലകൊള്ളാൻ തക്കതല്ല; എങ്കിലും വിജയമാഗ്രഹിക്കുന്നവൻ തന്ത്രബുദ്ധിയോടെ പ്രവർത്തിക്കണം.
ആത്മാ രക്ഷ്യഃ പ്രയത്നേന യുദ്ധസിദ്ധിര്ഹി ചഞ്ചലാ। തേ സ്വാമിവചനം സര്വേ പ്രതിഗൃഹ്യ മഹൌജസഃ
സ്വയം സൂക്ഷ്മതയോടെ രക്ഷിക്കണം, കാരണം യുദ്ധവിജയം സ്ഥിരമല്ല; ആ മഹാബലശാലികൾ എല്ലാവരും തങ്ങളുടെ സ്വാമിയുടെ വാക്ക് അംഗീകരിച്ചു.
സമുത്പേതുര്മഹാവേഗാ ഹുതാശസമതേജസഃ। രഥൈശ്ച മത്തൈര്നാഗൈശ്ച വാജിഭിശ്ച മഹാജവൈഃ
അവർ വലിയ വേഗത്തിൽ എഴുന്നേറ്റു, അഗ്നിപോലുള്ള തേജസ്സോടെ, രഥങ്ങളും മദ്യപിച്ച ആനകളും വേഗമുള്ള കുതിരകളും കൂട്ടി.
ശസ്ത്രൈശ്ച വിവിധൈസ്തീക്ഷ്ണൈഃ സര്വൈശ്ചോപഹിതാ ബലൈഃ। തതസ്തു ദദൃശുര്വീരാ ദീപ്യമാനം മഹാകപിമ്
വിവിധതരം മൂർച്ചയുള്ള ആയുധങ്ങളുമായി, എല്ലാ സൈന്യങ്ങളുടെയും പിന്തുണയോടെ, പിന്നെ ആ വീരന്മാർ ജ്വലിക്കുന്ന മഹാകുരങ്ങനെ കണ്ടു.
രശ്മിമന്തമിവോദ്യന്തം സ്വതേജോരശ്മിമാലിനമ്। തോരണസ്ഥം മഹാവേഗം മഹാസത്ത്വം മഹാബലമ്
സ്വന്തം പ്രകാശം ചുറ്റിപ്പറ്റി, ഉദയസൂര്യനെപ്പോലെ കിരണങ്ങളോടെ, ഗോപുരത്തിൽ നില്ക്കുന്ന, അതിവേഗവും മഹത്തായ ആത്മാവും ബലവും ഉള്ളവനായി അവൻ തിളങ്ങി.
മഹാമതിം മഹോത്സാഹം മഹാകായം മഹാഭുജമ്। തം സമീക്ഷ്യൈവ തേ സര്വേ ദിക്ഷു സര്വാസ്വവസ്ഥിതാഃ
വിപുലമായ ബുദ്ധിയും ഉത്സാഹവും വലിപ്പമുള്ള ശരീരവും ശക്തമായ കൈകളും ഉള്ളവനായി അവനെ കണ്ടപ്പോൾ, എല്ലാ ദിക്കുകളിലും നില്ക്കുന്ന എല്ലാവരും അവനെ നോക്കി.
തൈസ്തൈഃ പ്രഹരണൈര്ഭീമൈരഭിപേതുസ്തതസ്തതഃ। തസ്യ പഞ്ചായസാസ്തീക്ഷ്ണാഃ സിതാഃ പീതമുഖാഃ ശരാഃ। ശിരസ്യുത്പലപത്രാഭാ ദുര്ധരേണ നിപാതിതാഃ
അങ്ങനെ, ഭയാനകമായ ആയുധങ്ങളുമായി അവനെ ചുറ്റി പലവശത്തുനിന്നും ആക്രമിച്ചു. അതിൽ ദുര്ധരൻ, ഉത്പലപത്രംപോലെയുള്ള അഗ്രം, മഞ്ഞ നിറമുള്ള മൂർച്ചയുള്ള അഞ്ചു ഇരുമ്പ് അമ്പുകൾ അവന്റെ തലയിൽ എറിഞ്ഞു.
സ തൈഃ പഞ്ചഭിരാവിദ്ധഃ ശരൈഃ ശിരസി വാനരഃ। ഉത്പപാത നദന് വ്യോമ്നി ദിശോ ദശ വിനാദയന്
അവൻ ആ അഞ്ചു അമ്പുകൾ തലയിൽ തട്ടി, കുരങ്ങൻ ഉച്ചത്തിൽ നിലവിളിച്ച് ആകാശത്തിലേക്ക് ചാടി, പത്ത് ദിക്കുകളും മുഴങ്ങിച്ചു.
തതസ്തു ദുര്ധരോ വീരഃ സരഥഃ സജ്ജകാര്മുകഃ। കിരന് ശരശതൈര്നൈകൈരഭിപേദേ മഹാബലഃ
അതിനുശേഷം, ദുര്ധരൻ വീരനായവൻ, രഥത്തോടും ഒരുക്കിയ വില്ലോടും കൂടി, അനവധി അമ്പുകൾ മഴപൊഴിയുന്നതുപോലെ എറിയുകയും അതി ബലശാലിയിലേക്കു സമീപിക്കുകയും ചെയ്തു.
സ കപിര്വാരയാമാസ തം വ്യോമ്നി ശരവര്ഷിണമ്। വൃഷ്ടിമന്തം പയോദാന്തേ പയോദമിവ മാരുതഃ
ആ അമ്പുകൾ മഴപൊഴിയുന്നവനെ ആകാശത്തിൽ കുരങ്ങൻ തടഞ്ഞു, മഴക്കാലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കാറ്റ് മേഘത്തെ പിരിച്ചുകളയുന്നതുപോലെ.
അര്ദ്യമാനസ്തതസ്തേന ദുര്ധരേണാനിലാത്മജഃ। ചകാര നിനദം ഭൂയോ വ്യവര്ധത ച വീര്യവാന്
അനിലപുത്രൻ ദുര്ധരന്റെ ആക്രമണത്തിൽ പെട്ടപ്പോൾ, വീണ്ടും ഉച്ചത്തിൽ നിലവിളിച്ചു, തന്റെ വീര്യം കൂടുതൽ വർദ്ധിപ്പിച്ചു.
സ ദൂരം സഹസോത്പത്യ ദുര്ധരസ്യ രഥേ ഹരിഃ। നിപപാത മഹാവേഗോ വിദ്യുദ്രാശിര്ഗിരാവിവ
അവൻ അകലത്തിൽ നിന്ന് പെട്ടെന്നു ചാടി, അതിവേഗത്തിൽ ദുര്ധരന്റെ രഥത്തിൽ വീണു, മിന്നൽമേഘം മലയിൽ പതിക്കുന്നതുപോലെ.