സൃജന്തോ ബാണവൃഷ്ടിം തേ രഥഗര്ജിതനിഃസ്വനാഃ। പ്രാവൃട്കാല ഇവാമ്ഭോദാ വിചേരുര്നൈര്ഋതാമ്ബുദാഃ
അവർ അമ്പുകൾ മഴപെയ്യിച്ചുകൊണ്ട്, രഥങ്ങൾ ഇടിമുഴങ്ങുന്ന പോലെ, ആ രാക്ഷസർ മഴക്കാലത്തെ കറുത്ത മേഘങ്ങളെപ്പോലെ ചുറ്റി സഞ്ചരിച്ചു.
അവകീര്ണസ്തതസ്താഭിര്ഹനൂമാന് ശരവൃഷ്ടിഭിഃ। അഭവത് സംവൃതാകാരഃ ശൈലരാഡിവ വൃഷ്ടിഭിഃ
അപ്പോൾ ആ അമ്പുകളുടെ മഴയിൽ ഹനൂമാൻ മൂടപ്പെട്ടു, മഴയിൽ മൂടിയ കുന്നുപോലെ അവന്റെ രൂപം മറഞ്ഞുപോയി.
സ ശരാന് വഞ്ചയാമാസ തേഷാമാശുചരഃ കപിഃ। രഥവേഗാംശ്ച വീരാണാം വിചരന് വിമലേഽമ്ബരേ
ആ കുരങ്ങൻ, അതിവേഗത്തിൽ ആ രാക്ഷസരുടെ അമ്പുകളും രഥങ്ങളുടെ വേഗവും ഒഴിവാക്കി, വെടിപ്പുള്ള ആകാശത്ത് സഞ്ചരിച്ചു.
സ തൈഃ ക്രീഡന് ധനുഷ്മദ്ഭിര്വ്യോമ്നി വീരഃ പ്രകാശതേ। ധനുഷ്മദ്ഭിര്യഥാ മേഘൈര്മാരുതഃ പ്രഭുരമ്ബരേ
ആ വില്ലുകാരുടെ ഇടയിൽ ആകാശത്തിൽ കളിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ആ വീരൻ, വില്ലുകൾ പിടിച്ച മേഘങ്ങളിൽ മാരുതൻ തിളങ്ങുന്നതുപോലെ തിളങ്ങി.
സ കൃത്വാ നിനദം ഘോരം ത്രാസയംസ്താം മഹാചമൂമ്। ചകാര ഹനുമാന് വേഗം തേഷു രക്ഷഃസു വീര്യവാന്
ഭയങ്കരമായ ഒരു കുരുള് മുഴക്കി ആ വലിയ സൈന്യത്തെ ഭയപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട്, ഹനൂമാൻ തന്റെ വേഗം അവിടെ കാണിച്ചു.
തലേനാഭിഹനത് കാംശ്ചിത് പാദൈഃ കാംശ്ചിത് പരംതപഃ। മുഷ്ടിഭിശ്ചാഹനത് കാംശ്ചിന്നഖൈഃ കാംശ്ചിദ് വ്യദാരയത്
ശത്രുക്കളെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഹനൂമാൻ, ചിലരെ കൈയാൽ അടിച്ചു, ചിലരെ കാലുകൊണ്ട് തള്ളി, ചിലരെ മുഷ്ടികൊണ്ട് അടിച്ചു, ചിലരെ നഖങ്ങൾ കൊണ്ട് കീറി.
പ്രമമാഥോരസാ കാംശ്ചിദൂരുഭ്യാമപരാനപി। കേചിത് തസ്യൈവ നാദേന തത്രൈവ പതിതാ ഭുവി
ചിലരെ നെഞ്ചുകൊണ്ട് തകർത്തു, ചിലരെ തോളുകൊണ്ട് തകർത്തു, ചിലർ അവന്റെ കുരുള് കേട്ട് അങ്ങ് നിലത്തു വീണു.
തതസ്തേഷ്വവസന് നേഷു ഭൂമൌ നിപതിതേഷു ച। തത്സൈന്യമഗമത് സര്വം ദിശോ ദശ ഭയാര്ദിതമ്
അവിടെ ശേഷിച്ചവർ നിലത്തു വീണപ്പോൾ, ആ സൈന്യം മുഴുവൻ ഭയത്തിൽ പത്ത് ദിക്കുകളിലേക്കും ഓടി ചിതറിപ്പോയി.
വിനേദുര്വിസ്വരം നാഗാ നിപേതുര്ഭുവി വാജിനഃ। ഭഗ്നനീഡധ്വജച്ഛത്രൈര്ഭൂശ്ച കീര്ണാഭവദ് രഥൈഃ
ആനകൾ കഠിനമായ ശബ്ദത്തിൽ കരഞ്ഞു, കുതിരകൾ നിലത്തു വീണു, പതാകകളും ധ്വജങ്ങളും കുടകളും തകർന്ന രഥങ്ങൾ നിലം നിറഞ്ഞു.
സ്രവതാ രുധിരേണാഥ സ്രവന്ത്യോ ദര്ശിതാഃ പഥി। വിവിധൈശ്ച സ്വനൈര്ലങ്കാ നനാദ വികൃതം തദാ
രക്തം ഒഴുകി വഴിയിൽ കാണപ്പെട്ടു, വിവിധ ഭയങ്കര ശബ്ദങ്ങൾ ഉയർന്നു, അപ്പോൾ ലങ്ക ഭയാനകമായി മുഴങ്ങി.
സ താന് പ്രവൃദ്ധാന് വിനിഹത്യ രാക്ഷസാന് മഹാബലശ്ചണ്ഡപരാക്രമഃ കപിഃ। യുയുത്സുരന്യൈഃ പുനരേവ രാക്ഷസൈ- സ്തദേവ വീരോഽഭിജഗാമ തോരണമ്
അവ വലിയ ശക്തിയുള്ള രാക്ഷസരെ കൊല്ലുകയും, ശേഷിച്ചവരുമായി വീണ്ടും യുദ്ധം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിച്ച ആ വീര കുരങ്ങൻ വീണ്ടും അതേ ഗോപുരത്തേക്കു സമീപിച്ചു.
ഇത്യാര്ഷേ ശ്രീമദ്രാമായണേ വാല്മീകീയേ ആദികാവ്യേ സുന്ദരകാണ്ഡേ പഞ്ചചത്വാരിംശഃ സര്ഗഃ ।। ൫.
ഇങ്ങനെ വാല്മീകി മഹർഷി രചിച്ച മഹത്തായ രാമായണത്തിലെ സുന്ദരകാണ്ഡയിൽ നാല്പത്തഞ്ചാമത്തെ സർഗം സമാപിച്ചു.
thumb|ഷട്ചത്വാരിംശഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ സുന്ദരകാണ്ഡേ ഷട്ചത്വാരിംശഃ സര്ഗഃ ॥൫-
ശ്രീമദ് വാല്മീകി രാമായണത്തിലെ സുന്ദരകാണ്ഡയിൽ നാല്പത്താറാമത്തെ സർഗം കേൾക്കുക.
ഹതാന് മന്ത്രിസുതാന് ബുദ്ധ്വാ വാനരേണ മഹാത്മനാ। രാവണഃ സംവൃതാകാരശ്ചകാര മതിമുത്തമാമ്
വാനരനായ മഹാത്മാവിന്റെ കൈയിൽ മന്ത്രിമാരുടെ മക്കൾ കൊല്ലപ്പെട്ടതായി അറിഞ്ഞ രാവണൻ, തന്റെ മനസ്സു മറച്ചു വെച്ച് നല്ലൊരു തന്ത്രം ആലോചിച്ചു.
സ വിരൂപാക്ഷയൂപാക്ഷൌ ദുര്ധരം ചൈവ രാക്ഷസമ്। പ്രഘസം ഭാസകര്ണം ച പഞ്ച സേനാഗ്രനായകാന്
അവൻ വിരൂപാക്ഷനും യൂപാക്ഷനും ദുര്ധരനും പ്രഘസനും ഭാസകര്ണ്ണനും എന്നിങ്ങനെ അഞ്ചു സൈന്യാധിപന്മാരെ വിളിച്ചു.
സംദിദേശ ദശഗ്രീവോ വീരാന് നയവിശാരദാന്। ഹനൂമദ്ഗ്രഹണേഽവ്യഗ്രാന് വായുവേഗസമാന് യുധി
പത്ത് തലകളുള്ള രാവണൻ, യുദ്ധത്തിൽ ധൈര്യവും തന്ത്രജ്ഞതയും ഉള്ള ഈ വീരന്മാരോട്, വായുവിന്റെ വേഗതയുള്ള ഹനുമാനെ പിടിക്കാനായി നിർദ്ദേശം നൽകി.
യാത സേനാഗ്രഗാഃ സര്വേ മഹാബലപരിഗ്രഹാഃ। സവാജിരഥമാതങ്ഗാഃ സ കപിഃ ശാസ്യതാമിതി
നിങ്ങൾ എല്ലാവരും സൈന്യാധിപന്മാർ, വലിയ സൈന്യത്തോടൊപ്പം, കുതിരകളും രഥങ്ങളും ആനകളും കൂട്ടി മുന്നോട്ട് പോവൂ; ആ കുരങ്ങനെ കീഴടക്കണം.
യത്തൈശ്ച ഖലു ഭാവ്യം സ്യാത് തമാസാദ്യ വനാലയമ്। കര്മ ചാപി സമാധേയം ദേശകാലാവിരോധിതമ്
ആ കാടിൽ താമസിക്കുന്നവനെ നേരിടുമ്പോൾ ചെയ്യേണ്ടതെന്തോ അതു സ്ഥലവും സമയവും അനുസരിച്ച് നിർവഹിക്കണം.
ന ഹ്യഹം തം കപിം മന്യേ കര്മണാ പ്രതി തര്കയന്। സര്വഥാ തന്മഹദ് ഭൂതം മഹാബലപരിഗ്രഹമ്
അവൻ ചെയ്ത പ്രവൃത്തികൾ നോക്കുമ്പോൾ, ആ കുരങ്ങൻ സാധാരണയാളല്ലെന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നില്ല; അവനിൽ വലിയ ശക്തിയുണ്ട്.
വാനരോഽയമിതി ജ്ഞാത്വാ നഹി ശുദ്ധ്യതി മേ മനഃ। നൈവാഹം തം കപിം മന്യേ യഥേയം പ്രസ്തുതാ കഥാ
അവൻ ഒരു വാനരൻ എന്നു അറിഞ്ഞാലും എന്റെ മനസ്സ് ശാന്തമാകുന്നില്ല; ഈ കഥയിൽ പറയുന്ന പോലെ അവനെ ഞാൻ കാണുന്നില്ല.
ഭവേദിന്ദ്രേണ വാ സൃഷ്ടമസ്മദര്ഥം തപോബലാത്। സനാഗയക്ഷഗന്ധര്വദേവാസുരമഹര്ഷയഃ
ഇന്ദ്രൻ തന്നെ തപസ്സിന്റെ ശക്തിയാൽ നമ്മുടെ നാശത്തിനായി അവനെ സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കാം; അല്ലെങ്കിൽ അവൻ നാഗൻ, യക്ഷൻ, ഗന്ധർവൻ, ദേവൻ, അസുരൻ, മഹർഷി എന്നിവരിൽ ഒരാളായിരിക്കാം.
യുഷ്മാഭിഃ പ്രഹിതൈഃ സര്വൈര്മയാ സഹ വിനിര്ജിതാഃ। തൈരവശ്യം വിധാതവ്യം വ്യലീകം കിംചിദേവ നഃ
നിങ്ങളും ഞാനും ചേർന്ന് തോൽപ്പിച്ചവരൊക്കെയും, നിങ്ങൾ അയച്ചവരായിരിക്കും, നമ്മെ വഞ്ചിക്കാൻ എന്തെങ്കിലും തന്ത്രം ആലോചിച്ചിട്ടുണ്ടാവണം.
തദേവ നാത്ര സംദേഹഃ പ്രസഹ്യ പരിഗൃഹ്യതാമ്। യാത സേനാഗ്രഗാഃ സര്വേ മഹാബലപരിഗ്രഹാഃ
അതുകൊണ്ട് സംശയമൊന്നുമില്ല; അവനെ ബലമായി പിടിക്കണം. നിങ്ങൾ എല്ലാവരും വലിയ സൈന്യത്തോടൊപ്പം മുന്നോട്ട് പോവൂ.
സവാജിരഥമാതങ്ഗാഃ സ കപിഃ ശാസ്യതാമിതി। നാവമന്യോ ഭവദ്ഭിശ്ച കപിര്ധീരപരാക്രമഃ
കുതിരകളും രഥങ്ങളും ആനകളും കൂട്ടി ആ കുരങ്ങനെ കീഴടക്കണം; ധൈര്യവും വീര്യവും ഉള്ള ആ കുരങ്ങനെ നിങ്ങൾ അവഗണിക്കരുത്.
ദൃഷ്ടാ ഹി ഹരയഃ പൂര്വേ മയാ വിപുലവിക്രമാഃ। വാലീ ച സഹ സുഗ്രീവോ ജാമ്ബവാംശ്ച മഹാബലഃ
വലിയ വീര്യശാലികളായ വാനരന്മാരെ ഞാൻ മുമ്പ് കണ്ടിട്ടുണ്ട്; വാലിയും സുഗ്രീവനും മഹാബലശാലിയായ ജാംബവാനും.
നീലഃ സേനാപതിശ്ചൈവ യേ ചാന്യേ ദ്വിവിദാദയഃ। നൈവ തേഷാം ഗതിര്ഭീമാ ന തേജോ ന പരാക്രമഃ
സൈന്യാധിപനായ നീലനും, ദ്വിവിദനും മറ്റ് വാനരന്മാരും, അങ്ങനെ ഭയങ്കരമായ വേഗവും തേജസ്സും വീര്യവും അവർക്കില്ല.
ന മതിര്ന ബലോത്സാഹോ ന രൂപപരികല്പനമ്। മഹത്സത്ത്വമിദം ജ്ഞേയം കപിരൂപം വ്യവസ്ഥിതമ്
അവർക്കു വിവേകവും ശക്തിയും ഉത്സാഹവും രൂപഭംഗിയും ഇല്ല; ഈ കുരങ്ങൻ രൂപത്തിൽ വലിയ ആത്മാവുള്ളവനാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കണം.
പ്രയത്നം മഹദാസ്ഥായ ക്രിയതാമസ്യ നിഗ്രഹഃ। കാമം ലോകാസ്ത്രയഃ സേന്ദ്രാഃ സസുരാസുരമാനവാഃ
അവനെ പിടിക്കാൻ വലിയ ശ്രമം വേണം; ഇന്ദ്രനും ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും മനുഷ്യരും ഉൾപ്പെടുന്ന മൂന്ന് ലോകങ്ങൾ പോലും,
ഭവതാമഗ്രതഃ സ്ഥാതും ന പര്യാപ്താ രണാജിരേ। തഥാപി തു നയജ്ഞേന ജയമാകാങ്ക്ഷതാ രണേ
നിങ്ങളുടെ മുന്നിൽ യുദ്ധഭൂമിയിൽ നിലകൊള്ളാൻ തക്കതല്ല; എങ്കിലും വിജയമാഗ്രഹിക്കുന്നവൻ തന്ത്രബുദ്ധിയോടെ പ്രവർത്തിക്കണം.
ആത്മാ രക്ഷ്യഃ പ്രയത്നേന യുദ്ധസിദ്ധിര്ഹി ചഞ്ചലാ। തേ സ്വാമിവചനം സര്വേ പ്രതിഗൃഹ്യ മഹൌജസഃ
സ്വയം സൂക്ഷ്മതയോടെ രക്ഷിക്കണം, കാരണം യുദ്ധവിജയം സ്ഥിരമല്ല; ആ മഹാബലശാലികൾ എല്ലാവരും തങ്ങളുടെ സ്വാമിയുടെ വാക്ക് അംഗീകരിച്ചു.