ഈദൃഗ്വിധൈസ്തു ഹരിഭിര്വൃതോ ദന്തനഖായുധൈഃ। ശതൈഃ ശതസഹസ്രൈശ്ച കോടിഭിശ്ചായുതൈരപി
'ഇങ്ങനെ പല്ലും നഖവും ആയുധമാക്കിയ നൂറുകണക്കിന്, ലക്ഷക്കണക്കിന്, കോടിക്കണക്കിന്, ആയിരക്കണക്കിന് വാനരന്മാർ എന്നെ ചുറ്റി ഉണ്ട്.'
ആഗമിഷ്യതി സുഗ്രീവഃ സര്വേഷാം വോ നിഷൂദനഃ। നേയമസ്തി പുരീ ലങ്കാ ന യൂയം ന ച രാവണഃ। യസ്യ ത്വിക്ഷ്വാകുവീരേണ ബദ്ധം വൈരം മഹാത്മനാ
'നിങ്ങളെല്ലാവരെയും സംഹരിക്കാൻ സുഗ്രീവൻ വരും; ഇനിയും ഈ ലങ്കാപുരിക്കും, നിങ്ങൾക്കും, രാവണനും രക്ഷയില്ല, കാരണം ഇക്ഷ്വാകുവംശത്തിലെ മഹാവീരനുമായി വൈരം ഉണ്ടായി കഴിഞ്ഞു.'
ഇത്യാര്ഷേ ശ്രീമദ്രാമായണേ വാല്മീകീയേ ആദികാവ്യേ സുന്ദരകാണ്ഡേ ത്രിചത്വാരിംശഃ സര്ഗഃ ॥ ൫.
ഇങ്ങനെ വാല്മീകിമഹർഷിയുടെ ശ്രേഷ്ഠമായ രാമായണത്തിൽ സുന്ദരകാണ്ഡയിലെ നാല്പത്തിമൂന്നാം സർഗം സമാപിക്കുന്നു.
thumb|ചതുശ്ചത്വാരിംശഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ സുന്ദരകാണ്ഡേ ചതുശ്ചത്വാരിംശഃ സര്ഗഃ ॥൫-
ശ്രീമദ് വാല്മീകിരാമായണത്തിലെ സുന്ദരകാണ്ഡയിലെ നാല്പത്തിനാലാം സർഗം കേൾക്കപ്പെടട്ടെ.
സംദിഷ്ടോ രാക്ഷസേന്ദ്രേണ പ്രഹസ്തസ്യ സുതോ ബലീ । ജമ്ബുമാലീ മഹാദംഷ്ട്രോ നിര്ജഗാമ ധനുര്ധരഃ
രാക്ഷസരാജാവിന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം പ്രഹസ്തന്റെ മകനായ ശക്തനായ ജംബുമാലി, വലിയ പല്ലുകളും വില്ലും കൈവശം വച്ചും പുറത്ത് വന്നു.
രക്തമാല്യാമ്ബരധരഃ സ്രഗ്വീ രുചിരകുണ്ഡലഃ । മഹാന് വിവൃത്തനയനശ്ചണ്ഡഃ സമരദുര്ജയഃ
ചുവപ്പുനിറമുള്ള പുഷ്പമാലയും വസ്ത്രവും ധരിച്ച്, മനോഹരമായ കുണ്ഡലവും അലങ്കാരവും ധരിച്ച്, വലിയ കണ്ണുകളും ഭയങ്കരമായ രൂപവും, യുദ്ധത്തിൽ ജയിക്കാനാകാത്തവനും ആയിരുന്നു.
ധനുഃ ശക്രധനുഃപ്രഖ്യം മഹദ്രുചിരസായകമ് । വിസ്ഫാരയാനോ വേഗേന വജ്രാശനിസമസ്വനമ്
അവന്റെ വില്ല് ഇന്ദ്രന്റെ വില്ലിനോട് സമാനമായതും വലിയതും മനോഹരമായ അമ്പും അതിൽ കെട്ടിയതും, വേഗത്തിൽ വലിച്ചപ്പോൾ അതിന്റെ ശബ്ദം ഇടിയും മിന്നലും പോലെയായിരുന്നു.
തസ്യ വിസ്ഫാരഘോഷേണ ധനുഷോ മഹതാ ദിശഃ । പ്രദിശശ്ച നഭശ്ചെവ സഹസാ സമപൂര്യത
അവന്റെ വില്ലിന്റെ വലിയ ശബ്ദം കേട്ട്, ദിശകളും ഇടക്കാലുകളും ആകാശവും ഒറ്റയടിക്ക് മുഴുവൻ നിറഞ്ഞു.
രഥേന ഖരയുക്തേന തമാഗതമുദീക്ഷ്യ സഃ । ഹനുമാന് വേഗസംപന്നോ ജഹര്ഷ ച നനാദ ച
കഴുതകള് ചേര്ത്ത രഥത്തില് ആ മനുഷ്യന് അടുത്ത് വരുന്നത് കണ്ടു, വേഗത്തില് നീങ്ങുന്ന ഹനുമാന് സന്തോഷത്തോടെ ഉച്ചത്തില് കൂവിക്കൊണ്ടു.
തം തോരണവിടങ്കസ്ഥം ഹനുമന്തം മഹാകപിമ് । ജമ്ബുമാലീ മഹാബാഹുര്വിവ്യാധ നിശിതൈഃ ശരൈഃ
തൊരണത്തിന്റെ മുകളില് നിന്നിരുന്ന മഹാകപിയായ ഹനുമാനെ, ശക്തനായ ജംബുമാലി കൂരമായ അമ്പുകള് കൊണ്ട് വെട്ടി.
അര്ധചന്ദ്രേണ വദനേ ശിരസ്യേകേന കര്ണിനാ । ബാഹ്വോര്വിവ്യാധ നാരാചൈര്ദശഭിസ്തം കപീശ്വരമ്
അവന്റെ മുഖത്ത് അർദ്ധചന്ദ്രാകൃതിയിലുള്ള ഒരു അമ്പും, തലയില് കൂർത്ത അമ്പും, കൈകളില് ഇരുമ്പ് അമ്പുകള് പത്ത് കൊണ്ട് കപിരാജാവിനെ വെട്ടി.
തസ്യ തച്ഛുശുഭേ താമ്രം ശരേണാഭിഹതം മുഖമ് । ശരദീവാമ്ബുജമ്ഫുല്ലം വിദ്ധം ഭാസ്കരരശ്മിനാ
താമ്രവര്ണ്ണമുള്ള അമ്പ് മുഖത്ത് പതിച്ചതിനാല്, ആ മുഖം ശരദ്കാലത്തെ സൂര്യകിരണങ്ങള് തൊട്ടു വിരിഞ്ഞ കമലപൂവിനെപ്പോലെ തിളങ്ങി.
തത്തസ്യ രക്തം രക്തേന രഞ്ജിതം ശുശുഭേ മുഖമ് । യഥാകാശേ മഹാപദ്മം സിക്തം ചന്ദനബിന്ദുഭിഃ
രക്തം ചൊരിഞ്ഞു ചുവന്ന ആ മുഖം, ആകാശത്ത് ചന്ദനതുള്ളികള് വീണ മഹാപദ്മപുഷ്പം പോലെ ഭംഗിയായി തിളങ്ങി.
ചുകോപ ബാണാഭിഹതോ രാക്ഷസസ്യ മഹാകപിഃ । തതഃ പാര്ശ്വേതിവിപുലാം ദദര്ശ മഹതീം ശിലാമ്
രാക്ഷസന്റെ അമ്പുകള് കൊണ്ട് തലയ്ക്ക് അടിയേറ്റ മഹാകപി കോപിച്ചു; അപ്പോള് അവന്റെ പക്കല് വലിയൊരു പാറക്കല്ല് കാണപ്പെട്ടു.
തരസാ താം സമുത്പാട്യ ചിക്ഷേപ ബലവദ്ബലീ । താം ശരൈര്ദശഭിഃ ക്രുദ്ധസ്താഡയാമാസ രാക്ഷസഃ
ശക്തിയോടെ ആ പാറ എടുക്കുകയും ശക്തിയായി എറിയുകയും ചെയ്തു; കോപംകൊണ്ട രാക്ഷസന് പത്ത് അമ്പുകള് കൊണ്ട് അതിനെ തട്ടി.
വിപന്നം കര്മ തദ്ദൃഷ്ട്വാ ഹനുമാംശ്ചണ്ഡവിക്രമഃ । സാലം വിപുലമുത്പാട്യ ഭ്രാമയാമാസ വീര്യവാന്
തന്റെ ശ്രമം ഫലിച്ചില്ലെന്ന് കണ്ടു, ഭയങ്കരമായ വീര്യശാലിയായ ഹനുമാന് വലിയൊരു ശാലവൃക്ഷം പിഴുതെടുത്തു ചുറ്റിത്തുടങ്ങി.
ഭ്രാമയന്തം കപിം ദൃഷ്ട്വാ സാലവൃക്ഷം മഹാബലമ് । ചിക്ഷേപ സുബഹൂന് ബാണാന് ജമ്ബുമാലീ മഹാബലഃ
ശക്തിയുള്ള കപി ശാലവൃക്ഷം ചുറ്റുന്നതു കണ്ട ജംബുമാലി, വലിയ ശക്തിയോടെ അനേകം അമ്പുകള് അവനിലേക്ക് എറിഞ്ഞു.
സാലം ചതുര്ഭിശ്ചിച്ഛേദ വാനരം പഞ്ചഭിര്ഭുജേ । ശിരസ്യേകേന ബാണേന ദശഭിസ്തു സ്തനാന്തരേ
നാല് അമ്പുകള് കൊണ്ട് ശാലവൃക്ഷം വെട്ടി, അഞ്ചു അമ്പുകള് കൊണ്ട് കപിയുടെ കൈയില് അടിച്ചു, ഒരു അമ്പ് തലയില് പതിച്ചു, പത്ത് അമ്പുകള് നെഞ്ചില് തട്ടി.
സ ശരൈഃ പൂരിതതനുഃ ക്രോധേന മഹതാ വൃതഃ । തമേവ പരിഘം ഗൃഹ്യ ഭ്രാമയാമാസ വേഗതഃ
അമ്പുകള് കൊണ്ട് ശരീരം നിറഞ്ഞു, വലിയ കോപം കൊണ്ട് ചുറ്റപ്പെട്ട ഹനുമാന് അതേ പരിഘം പിടിച്ചു വേഗത്തില് ചുറ്റിത്തുടങ്ങി.
അതിവേഗോതിവേഗേന ഭ്രാമയിത്വാ ബലോത്കടഃ । പരിഘം പാതയാമാസ ജമ്ബുമാലേര്മഹോരസി
അത്യധിക വേഗത്തിലും ശക്തിയിലും ആ പരിഘം ചുറ്റിച്ച്, ജംബുമാലിയുടെ വലിയ നെഞ്ചില് അതു വീഴ്ത്തി.
തസ്യ ചൈവ ശിരോ നാസ്തി ന ബാഹൂ ന ച ജാനുനീ । ന ധനുര്നരഥോ നാശ്വാസ്തത്രാദൃശ്യന്ത നേഷവഃ
അവന്റെ തലയും കൈകളും മുട്ടുകളും അവിടെ കാണാനില്ലായിരുന്നു; വില്ലും രഥവും കുതിരകളും അമ്പുകളും ഒന്നും അവിടെ കാണപ്പെട്ടില്ല.
സ ഹതസ്തരസാ തേന ജമ്ബുമാലീ മഹാബലഃ । പപാത നിഹതോ ഭൂവൌ ചൂര്ണിതാങ്ഗവിഭൂഷണഃ
അങ്ങനെ ഹനുമാന്റെ ശക്തിയോടെ അടിയേറ്റ്, മഹാബലശാലിയായ ജംബുമാലി ശരീരാഭരണങ്ങള് അടക്കം തകർന്ന് നിലത്ത് വീണു മരിച്ചു.
ജമ്ബുമാലിം ച നിഹതം കിങ്കരാംശ്ച മഹാബലാന് । ചുക്രോധ രാവണഃ ശ്രുത്വാ കോപസംരക്ത ലോചനഃ
ജംബുമാലിയും മഹാബലശാലിയായ കിംകരന്മാരും കൊല്ലപ്പെട്ടുവെന്നു കേട്ട രാവണന് അത്യന്തം കോപത്തോടെ കണ്ണുകള് ചുവപ്പിച്ചു.
സ രോഷസംവര്തിതതാമ്രലോചനഃ പ്രഹസ്ത പുത്രേ നിഹതേ മഹാബലേ । അമാത്യപുത്രാനതിവീര്യവിക്രമാന് സമാദിദേശാശു നിശാചരേശ്വരഃ
കോപം കൊണ്ട് കണ്ണുകള് താമ്രവണ്ണമായ രാവണന്, പ്രഹസ്തന്റെ മഹാബലനായ മകന് കൊല്ലപ്പെട്ടതറിഞ്ഞ്, ഇടതര ശക്തിയും വീര്യവും ഉള്ള മന്ത്രിമാരുടെ പുത്രന്മാരെ ഉടനെ വിളിച്ചു.
thumb|പഞ്ചചത്വാരിംശഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ സുന്ദരകാണ്ഡേ പഞ്ചചത്വാരിംശഃ സര്ഗഃ ॥൫-
നാല്പത്തഞ്ചാമത്തെ അധ്യായം കേള്ക്കട്ടെ.
തതസ്തേ രാക്ഷസേന്ദ്രേണ ചോദിതാ മന്ത്രിണഃ സുതാഃ। നിര്യയുര്ഭവനാത് തസ്മാത് സപ്ത സപ്താര്ചിവര്ചസഃ
അതിനുശേഷം, രാക്ഷസാധിപന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, ഏഴു മന്ത്രിമാരുടെ പുത്രന്മാര് അഗ്നിജ്വാലപോലെയുള്ള വേഷത്തില് ആ ഭവനത്തില് നിന്ന് പുറത്ത് ഇറങ്ങി.
ഹേമജാലപരിക്ഷിപ്തൈര്ധ്വജവദ്ഭിഃ പതാകിഭിഃ। തോയദസ്വനനിര്ഘോഷൈര്വാജിയുക്തൈര്മഹാരഥൈഃ
പൊന്നുകൊണ്ടു ചുറ്റിയ വാതിലുകളും, പതാകകളും, ഇടിമുഴങ്ങുന്ന മേഘങ്ങളെപ്പോലെ കുതിരകളാൽ ഇഴകുന്ന വലിയ രഥങ്ങളും കണ്ട് അവർ പുറപ്പെട്ടു.
തപ്തകാഞ്ചനചിത്രാണി ചാപാന്യമിതവിക്രമാഃ। വിസ്ഫാരയന്തഃ സംഹൃഷ്ടാസ്തഡിദ്വന്ത ഇവാമ്ബുദാഃ
ചൂടുള്ള പൊന്നാൽ അലങ്കരിച്ച വില്ലുകൾ പിടിച്ചു സന്തോഷത്തോടെ വില്ലുകൾ വലിച്ചുവീഴ്ത്തുമ്പോൾ, അവർ മിന്നൽപൊലിയും മേഘങ്ങളെപ്പോലെ തിളങ്ങി.
ജനന്യസ്താസ്തതസ്തേഷാം വിദിത്വാ കിംകരാന് ഹതാന്। ബഭൂവുഃ ശോകസമ്ഭ്രാന്താഃ സബാന്ധവസുഹൃജ്ജനാഃ
അവരുടെ അമ്മമാർ, കിംകരന്മാർ കൊല്ലപ്പെട്ടതായി അറിഞ്ഞപ്പോൾ, ബന്ധുക്കളും സുഹൃത്തുക്കളുമൊത്ത് ദുഃഖത്തിൽ അലമുറയിട്ടു.
തേ പരസ്പരസംഘര്ഷാത് തപ്തകാഞ്ചനഭൂഷണാഃ। അഭിപേതുര്ഹനൂമന്തം തോരണസ്ഥമവസ്ഥിതമ്
ചൂടുള്ള പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള ആഭരണങ്ങൾ ധരിച്ച അവർ, ഒരുമിച്ചു ചേർന്ന് ഗോപുരത്തിൽ നിന്നിരുന്ന ഹനൂമാന്റെ നേരെ ഓടിച്ചു.