സ വീര്യവാന് കഥം സീതാം ഹൃതാം സമനുമന്യസേ। വസന്തീം രക്ഷസാം മധ്യേ മഹേന്ദ്രവരുണോപമ
മഹേന്ദ്രനും വരുണനും തുല്യനായ ആ വീരൻ, രാക്ഷസന്മാരുടെ ഇടയിൽ കഴിയുന്ന സീതയെ അപഹരിച്ചതിനെ എങ്ങനെ സഹിക്കുന്നു?
ഏഷ ചൂഡാമണിര്ദിവ്യോ മയാ സുപരിരക്ഷിതഃ। ഏതം ദൃഷ്ട്വാ പ്രഹൃഷ്യാമി വ്യസനേ ത്വാമിവാനഘ
ഈ ദിവ്യമായ ചൂഡാമണിയെ ഞാൻ വളരെ സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്നു. അതു നിന്നെ കാണിക്കുന്നതുപോലെ ഞാൻ സന്തോഷിക്കുന്നു, ദു:ഖത്തിൽ പോലും.
ഏഷ നിര്യാതിതഃ ശ്രീമാന് മയാ തേ വാരിസമ്ഭവഃ। അതഃ പരം ന ശക്ഷ്യാമി ജീവിതും ശോകലാലസാ
ജലത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ച ഈ ഭാഗ്യചിഹ്നമായ മണമണിയെ ഞാൻ നിന്നിലേക്ക് അയച്ചിരിക്കുന്നു. ഇതിന് ശേഷം, ദു:ഖത്തിൽ ആഗ്രഹത്തോടെ ഞാൻ ജീവിക്കാൻ കഴിയില്ല.
അസഹ്യാനി ച ദുഃഖാനി വാചശ്ച ഹൃദയച്ഛിദഃ। രാക്ഷസൈഃ സഹ സംവാസം ത്വത്കൃതേ മര്ഷയാമ്യഹമ്
അസഹ്യമായ വേദനകളും ഹൃദയം കുത്തുന്ന വാക്കുകളും, രാക്ഷസന്മാരുടെ കൂട്ടത്തിൽ കഴിയുന്നതും, എല്ലാം ഞാൻ നിന്റെ خاطر സഹിക്കുന്നു.
ധാരയിഷ്യാമി മാസം തു ജീവിതം ശത്രുസൂദന। മാസാദൂര്ധ്വം ന ജീവിഷ്യേ ത്വയാ ഹീനാ നൃപാത്മജ
ശത്രുക്കളെ സംഹരിക്കുന്നവനേ, ഞാൻ ഒരു മാസം മാത്രം ജീവൻ നിലനിർത്താം. ഒരു മാസത്തിന് ശേഷം നിന്നെ കാണാതെ ഞാൻ ജീവിക്കില്ല, രാജകുമാരാ.
ഘോരോ രാക്ഷസരാജോഽയം ദൃഷ്ടിശ്ച ന സുഖാ മയി। ത്വാം ച ശ്രുത്വാ വിഷജ്ജന്തം ന ജീവേയമപി ക്ഷണമ്
ഈ ഭയങ്കരനായ രാക്ഷസരാജാവും, അവന്റെ ദൃഷ്ടിയും എനിക്ക് സന്തോഷം നൽകുന്നില്ല. നീ വിഷാദത്തിൽ ആണെന്നു ഞാൻ കേട്ടാൽ, ഒരു നിമിഷം പോലും ഞാൻ ജീവിക്കില്ല.
വൈദേഹ്യാ വചനം ശ്രുത്വാ കരുണം സാശ്രുഭാഷിതമ്। അഥാബ്രവീന്മഹാതേജാ ഹനൂമാന് മാരുതാത്മജഃ
വൈദേഹിയുടെ കണ്ണീരോടെ ദു:ഖത്തോടെ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, മഹാതേജസ്വിയായ മാരുതിയുടെ പുത്രൻ ഹനുമാൻ അപ്പോൾ പറഞ്ഞു.
ത്വച്ഛോകവിമുഖോ രാമോ ദേവി സത്യേന തേ ശപേ। രാമേ ശോകാഭിഭൂതേ തു ലക്ഷ്മണഃ പരിതപ്യതേ
ദേവി, സത്യമായി ഞാൻ ഉറപ്പു പറയുന്നു: നിന്റെ ദു:ഖം കൊണ്ടു രാമൻ സന്തോഷം വിട്ടിരിക്കുന്നു. രാമൻ ദു:ഖത്തിൽ ആകുമ്പോൾ ലക്ഷ്മണനും അതിൽ വേദനപ്പെടുന്നു.
ദൃഷ്ടാ കഥംചിദ് ഭവതീ ന കാലഃ പരിദേവിതുമ്। ഇമം മുഹൂര്തം ദുഃഖാനാമന്തം ദ്രക്ഷ്യസി ഭാമിനി
എന്തോ ഭാഗ്യവശാൽ നിന്നെ കാണാൻ കഴിഞ്ഞു; ഇപ്പോൾ വിലാപം ചെയ്യേണ്ട സമയമല്ല. ഭാവനയുള്ളവളേ, ഈ നിമിഷം തന്നെ നിന്റെ ദു:ഖങ്ങൾക്ക് അവസാനം കാണും.
താവുഭൌ പുരുഷവ്യാഘ്രൌ രാജപുത്രാവനിന്ദിതൌ। ത്വദ്ദര്ശനകൃതോത്സാഹൌ ലങ്കാം ഭസ്മീകരിഷ്യതഃ
ആ ഇരുവരും പുരുഷശ്രേഷ്ഠന്മാരായ രാജകുമാരന്മാർ, നിനക്ക് നേരെ കാണാൻ ആഗ്രഹത്തോടെ, ലങ്കയെ ചിതലാക്കും.
ഹത്വാ തു സമരേ രക്ഷോ രാവണം സഹബാന്ധവൈഃ। രാഘവൌ ത്വാം വിശാലാക്ഷി സ്വാം പുരീം പ്രതി നേഷ്യതഃ
യുദ്ധത്തിൽ രാവണനെയും അവന്റെ ബന്ധുക്കളെയും കൊല്ലിച്ചിട്ട്, രാഘവർ ഇരുവരും, വിശാലമായ കണ്ണുള്ളേ, നിന്നെ അവരുടെ നഗരത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോകും.
യത്തു രാമോ വിജാനീയാദഭിജ്ഞാനമനിന്ദിതേ। പ്രീതിസംജനനം ഭൂയസ്തസ്യ ത്വം ദാതുമര്ഹസി
ദോഷമില്ലാത്തവളേ, രാമൻ തിരിച്ചറിയാനും കൂടുതൽ സന്തോഷിക്കാനും, നീ ഒരു തിരിച്ചറിയൽ അടയാളം അവനു നൽകണം.
സാബ്രവീദ് ദത്തമേവാഹോ മയാഭിജ്ഞാനമുത്തമമ്। ഏതദേവ ഹി രാമസ്യ ദൃഷ്ട്വാ യത്നേന ഭൂഷണമ്
അവൾ പറഞ്ഞു: 'ഞാൻ ഇതിനകം തന്നെ ഉത്തമമായ തിരിച്ചറിയൽ അടയാളം നൽകിയിട്ടുണ്ട്; ഈ ആഭരണമാണ് രാമൻ ശ്രദ്ധയോടെ നോക്കേണ്ടത്.'
ശ്രദ്ധേയം ഹനുമന് വാക്യം തവ വീര ഭവിഷ്യതി। സ തം മണിവരം ഗൃഹ്യ ശ്രീമാന് പ്ലവഗസത്തമഃ
ഹനുമാനേ, വീരനേ, നിന്റെ വാക്ക് വിശ്വസിക്കപ്പെടും; പിന്നെ ആ കുരങ്ങിന്റെ ശ്രേഷ്ഠൻ ആ വിലയേറിയ മണി എടുത്തു.
പ്രണമ്യ ശിരസാ ദേവീം ഗമനായോപചക്രമേ। തമുത്പാതകൃതോത്സാഹമവേക്ഷ്യ ഹരിയൂഥപമ്
അവളോടു തലകുനിഞ്ഞ് വന്ദനം ചെയ്ത്, യാത്രയ്ക്കായി തയ്യാറായി; കുരങ്ങുപടയുടെ നായകൻ ചാടാൻ ഉത്സാഹത്തോടെ നിന്നു.
വര്ധമാനം മഹാവേഗമുവാച ജനകാത്മജാ। അശ്രുപൂര്ണമുഖീ ദീനാ ബാഷ്പഗദ്ഗദയാ ഗിരാ
ജനകപുത്രി കണ്ണുനീരോടെ, ദുഃഖിതയായി, കരയാൽ ശബ്ദം തളർന്ന്, വേഗവും ശക്തിയും കൂടുന്ന ഹനുമാനോട് പറഞ്ഞു.
ഹനൂമന് സിംഹസംകാശൌ ഭ്രാതരൌ രാമലക്ഷ്മണൌ। സുഗ്രീവം ച സഹാമാത്യം സര്വാന് ബ്രൂയാ അനാമയമ്
ഹനുമാനേ, സിംഹസദൃശരായ രാമനും ലക്ഷ്മണനും, സുഗ്രീവനും അവന്റെ മന്ത്രിമാരുമൊക്കെ, എല്ലാവർക്കും എന്റെ സുഖം അറിയിക്കണം.
യഥാ ച സ മഹാബാഹുര്മാം താരയതി രാഘവഃ। അസ്മാദ് ദുഃഖാമ്ബുസംരോധാത് ത്വം സമാധാതുമര്ഹസി
ശക്തനായ രാഘവൻ എന്നെ ഈ ദുഃഖസമുദ്രത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കേണ്ടതുപോലെ, അതിനായി നീ ക്രമീകരിക്കണം.
ഇദം ച തീവ്രം മമ ശോകവേഗം രക്ഷോഭിരേഭിഃ പരിഭര്ത്സനം ച। ബ്രൂയാസ്തു രാമസ്യ ഗതഃ സമീപം ശിവശ്ച തേഽധ്വാസ്തു ഹരിപ്രവീര
നിന്റെ യാത്ര ശുഭമായിരിക്കട്ടെ, ഹരിശ്രേഷ്ഠാ; രാമന്റെ അടുത്ത് ചെന്നാൽ, എന്റെ ഈ വലിയ ദുഃഖവും, ഈ രാക്ഷസന്മാരുടെ അപമാനങ്ങളും അവനോട് പറയണം.
സ രാജപുത്ര്യാ പ്രതിവേദിതാര്ഥഃ കപിഃ കൃതാര്ഥഃ പരിഹൃഷ്ടചേതാഃ। തദല്പശേഷം പ്രസമീക്ഷ്യ കാര്യം ദിശം ഹ്യുദീചീം മനസാ ജഗാമ
രാജകുമാരിയുടെ സന്ദേശം അറിഞ്ഞ്, ലക്ഷ്യം പൂർത്തിയാക്കിയ സന്തോഷഹൃദയനായ കുരങ്ങൻ, ബാക്കി കുറച്ച് കാര്യങ്ങൾ പരിഗണിച്ച്, വടക്കേ ദിക്കിലേക്ക് മനസ്സു തിരിച്ചു.
thumb|ഏകചത്വാരിംശഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ സുന്ദരകാണ്ഡേ ഏകചത്വാരിംശഃ സര്ഗഃ ॥൫-
മഹത്തായ വാൽമീകിരാമായണത്തിലെ സുന്ദരകാണ്ഡയുടെ ഇരുപത്തിയൊന്നാം സര്ഗം കേൾക്കൂ.
സ ച വാഗ്ഭിഃ പ്രശസ്താഭിര്ഗമിഷ്യന് പൂജിതസ്തയാ। തസ്മാദ് ദേശാദപാക്രമ്യ ചിന്തയാമാസ വാനരഃ
അവിടെ നിന്നു പുറപ്പെട്ട്, അവളാൽ ആദരിക്കപ്പെട്ട ഹനുമാൻ, ആ സ്ഥലത്ത് നിന്ന് മാറി, ആലോചിക്കാൻ തുടങ്ങി.
അല്പശേഷമിദം കാര്യം ദൃഷ്ടേയമസിതേക്ഷണാ। ത്രീനുപായാനതിക്രമ്യ ചതുര്ഥ ഇഹ ദൃശ്യതേ
ഇപ്പോൾ കറുത്ത കണ്ണുള്ള സീതയെ കണ്ടതുകൊണ്ട്, ഈ ദൗത്യത്തിൽ ബാക്കി കുറച്ച് മാത്രമാണ്; മൂന്നു മാർഗങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ നാലാമത്തേതു ഇവിടെ കാണുന്നു.
ന സാമ രക്ഷഃസു ഗുണായ കല്പതേ ന ദാനമര്ഥോപചിതേഷു യുജ്യതേ। ന ഭേദസാധ്യാ ബലദര്പിതാ ജനാഃ പരാക്രമസ്ത്വേഷ മമേഹ രോചതേ
സമാധാനം രാക്ഷസന്മാരിൽ ഫലിക്കില്ല; ധനികന്മാർക്ക് ദാനം അനുയോജ്യമല്ല; ശക്തിയിൽ മദിച്ചവരെ ഭേദം കൊണ്ടു ജയിക്കാൻ കഴിയില്ല; ഇവിടെ ശക്തിപ്രയോഗം തന്നെ എനിക്ക് ഇഷ്ടമാണ്.
ന ചാസ്യ കാര്യസ്യ പരാക്രമാദൃതേ വിനിശ്ചയഃ കശ്ചിദിഹോപപദ്യതേ। ഹതപ്രവീരാശ്ച രണേ തു രാക്ഷസാഃ കഥംചിദീയുര്യദിഹാദ്യ മാര്ദവമ്
ഈ കാര്യത്തിൽ ശക്തി ഒഴികെ മറ്റൊരു മാർഗവും ഇല്ല; യുദ്ധത്തിൽ രാക്ഷസന്മാർ തോറ്റാൽ, ഇന്ന് എങ്കിലും അവർക്ക് ദയ തോന്നാം.
കാര്യേ കര്മണി നിര്വൃത്തേ യോ ബഹൂന്യപി സാധയേത്। പൂര്വകാര്യാവിരോധേന സ കാര്യം കര്തുമര്ഹതി
മുന് ചെയ്ത കാര്യങ്ങളെ തടസ്സപ്പെടുത്താതെ, പല കാര്യങ്ങളും സാധിപ്പിക്കുന്നവനാണ് പുതിയ ദൗത്യം ഏറ്റെടുക്കാൻ യോഗ്യൻ.
ന ഹ്യേകഃ സാധകോ ഹേതുഃ സ്വല്പസ്യാപീഹ കര്മണഃ। യോ ഹ്യര്ഥം ബഹുധാ വേദ സ സമര്ഥോഽര്ഥസാധനേ
ഇവിടെ ചെറിയ കാര്യത്തിനും ഒരു കാരണമാത്രം പോരാ; പല വഴികളിൽ കാര്യങ്ങൾ അറിയുന്നവനാണ് അതിന് യോജ്യൻ.
ഇഹൈവ താവത്കൃതനിശ്ചയോ ഹ്യഹം വ്രജേയമദ്യ പ്ലവഗേശ്വരാലയമ്। പരാത്മസമ്മര്ദവിശേഷതത്ത്വവിത് തതഃ കൃതം സ്യാന്മമ ഭര്തൃശാസനമ്
ഇവിടെ തന്നെ ഞാൻ ഉറച്ച മനസ്സോടെ ഇന്ന് തന്നെ കുരങ്ങന്മാരുടെ രാജാവിന്റെ ആലയത്തിലേക്ക് പോകും. മറ്റുള്ളവരോടുള്ള ഏറ്റുമുട്ടലിന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവം മനസ്സിലാക്കി, അപ്പോൾ എന്റെ യജമാനന്റെ കല്പന ഞാൻ പൂർത്തിയാക്കും.
കഥം നു ഖല്വദ്യ ഭവേത് സുഖാഗതം പ്രസഹ്യ യുദ്ധം മമ രാക്ഷസൈഃ സഹ। തഥൈവ ഖല്വാത്മബലം ച സാരവത് സമാനയേന്മാം ച രണേ ദശാനനഃ
ഇന്ന് എങ്ങനെ ഞാൻ രാക്ഷസന്മാരോടൊപ്പം നേരിട്ട് യുദ്ധം ചെയ്ത് വിജയിക്കുമെന്നു ഞാൻ ആലോചിക്കുന്നു. അതുപോലെ തന്നെ എന്റെ ശക്തിയും മുഴുവൻ പ്രയോഗിക്കണം, ദശമുഖൻ എന്ന രാവണൻ യുദ്ധത്തിൽ നേരിട്ട് എനിക്കു മുന്നിൽ വരട്ടെ.
തതഃ സമാസാദ്യ രണേ ദശാനനം സമന്ത്രിവര്ഗം സബലം സയായിനമ്। ഹൃദി സ്ഥിതം തസ്യ മതം ബലം ച സുഖേന മത്വാഹമിതഃ പുനര്വ്രജേ
അതിനുശേഷം, മന്ത്രിമാരും സൈന്യവും രഥങ്ങളും കൂട്ടിയുള്ള രാവണനെ ഞാൻ യുദ്ധഭൂമിയിൽ നേരിടും. അവന്റെ മനസ്സും ശക്തിയും മനസ്സിലാക്കി, ഞാൻ ആശ്വാസത്തോടെ ഇവിടെ നിന്ന് തിരികെ പോകും.