സ വാച്യഃ സംത്വരസ്വേതി യാവദേവ ന പൂര്യതേ। അയം സംവത്സരഃ കാലസ്താവദ്ധി മമ ജീവിതമ്
ഈ വർഷം തീരുന്നതിന് മുമ്പ് 'ദയവായി വേഗം വരിക' എന്ന് അവനോട് പറയണം; അതുവരെ മാത്രമേ എന്റെ ജീവൻ നിലനിൽക്കൂ.
വര്തതേ ദശമോ മാസോ ദ്വൌ തു ശേഷൌ പ്ലവങ്ഗമ। രാവണേന നൃശംസേന സമയോ യഃ കൃതോ മമ
പത്താം മാസം ഇപ്പോൾ കടന്നുപോകുന്നു; രണ്ട് മാസം മാത്രം ബാക്കി, വാനരാ, ക്രൂരനായ രാവണൻ എന്നോട് നിശ്ചയിച്ച സമയത്തിൽ.
വിഭീഷണേന ച ഭ്രാത്രാ മമ നിര്യാതനം പ്രതി। അനുനീതഃ പ്രയത്നേന ന ച തത് കുരുതേ മതിമ്
എന്റെ ഭർത്താവിന്റെ സഹോദരൻ വിഭീഷണൻ എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും, എന്നെ മോചിപ്പിക്കണമെന്ന് രാവണനോട് അപേക്ഷിച്ചു, പക്ഷേ രാവണൻ അതൊന്നും കേൾക്കുന്നില്ല.
മമ പ്രതിപ്രദാനം ഹി രാവണസ്യ ന രോചതേ। രാവണം മാര്ഗതേ സംഖ്യേ മൃത്യുഃ കാലവശംഗതമ്
എന്നെ തിരികെ നൽകാൻ രാവണന് ഇഷ്ടമില്ല; യുദ്ധത്തിൽ, കാലചക്രത്തിന് കീഴിൽ രാവണനെ itself മരണം തേടുന്നു.
ജ്യേഷ്ഠാ കന്യാ കലാ നാമ വിഭീഷണസുതാ കപേ। തയാ മമൈതദാഖ്യാതം മാത്രാ പ്രഹിതയാ സ്വയമ്
വാനരനേ, വിഭീഷണന്റെ മൂത്തമകൾ കലാ എന്നെ കാണാൻ അമ്മയാൽ അയക്കപ്പെട്ടു, അവളാണ് ഈ വാർത്ത എന്നോട് പറഞ്ഞത്.
അവിന്ധ്യോ നാമ മേധാവീ വിദ്വാന് രാക്ഷസപുങ്ഗവഃ। ധൃതിമാഞ്ഛീലവാന് വൃദ്ധോ രാവണസ്യ സുസമ്മതഃ
അവിംദ്യൻ എന്ന ബുദ്ധിമാൻ, പണ്ഡിതൻ, വൃദ്ധൻ, ധൈര്യശാലി, നല്ല സ്വഭാവമുള്ള രാക്ഷസൻ രാവണനാൽ ഏറെ മാന്യനാണ്.
രാമാത് ക്ഷയമനുപ്രാപ്തം രക്ഷസാം പ്രത്യചോദയത്। ന ച തസ്യ സ ദുഷ്ടാത്മാ ശൃണോതി വചനം ഹിതമ്
അവൻ രാമനാൽ രാക്ഷസന്മാർക്ക് നാശം വരുമെന്ന് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകി, പക്ഷേ ആ ദുഷ്ടഹൃദയനായ രാവണൻ അവന്റെ നല്ല ഉപദേശം കേൾക്കുന്നില്ല.
ആശംസേയം ഹരിശ്രേഷ്ഠ ക്ഷിപ്രം മാം പ്രാപ്സ്യതേ പതിഃ। അന്തരാത്മാ ഹി മേ ശുദ്ധസ്തസ്മിംശ്ച ബഹവോ ഗുണാഃ
വാനരശ്രേഷ്ഠാ, എന്റെ ഭർത്താവ് ഉടൻ തന്നെ എന്നെ എത്തിച്ചേരുമെന്ന് ഞാൻ പ്രത്യാശിക്കുന്നു; എന്റെ മനസ്സ് ശുദ്ധമാണ്, അവനിൽ അനേകം ഗുണങ്ങളുമുണ്ട്.
ഉത്സാഹഃ പൌരുഷം സത്ത്വമാനൃശംസ്യം കൃതജ്ഞതാ। വിക്രമശ്ച പ്രഭാവശ്ച സന്തി വാനര രാഘവേ
ഉത്സാഹം, ധൈര്യം, ശക്തി, കരുണ, കൃതജ്ഞത, വീര്യം, പ്രഭാവം — ഈ എല്ലാം രാഘവനിൽ ഉണ്ട്, വാനരാ.
ചതുര്ദശ സഹസ്രാണി രാക്ഷസാനാം ജഘാന യഃ। ജനസ്ഥാനേ വിനാ ഭ്രാത്രാ ശത്രുഃ കസ്തസ്യ നോദ്വിജേത്
ജനസ്ഥാനത്ത് സഹോദരന്റെ സഹായം കൂടാതെ പതിനാലായിരം രാക്ഷസന്മാരെ സംഹരിച്ചവനെ ആരാണ് ഭയപ്പെടാതെ ഇരിക്കുക?
ന സ ശക്യസ്തുലയിതും വ്യസനൈഃ പുരുഷര്ഷഭഃ। അഹം തസ്യാനുഭാവജ്ഞാ ശക്രസ്യേവ പുലോമജാ
ആ പുരുഷശ്രേഷ്ഠനെ ദുരിതങ്ങൾക്കൊന്നും തുല്യനാക്കാൻ കഴിയില്ല; ഞാൻ അവന്റെ മഹത്വം അറിയുന്നു, പുളോമജാ ഇന്ദ്രന്റെ മഹത്വം അറിയുന്നതുപോലെ.
ശരജാലാംശുമാന് ശൂരഃ കപേ രാമദിവാകരഃ। ശത്രുരക്ഷോമയം തോയമുപശോഷം നയിഷ്യതി
വാനരാ, രാമൻ സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശമുള്ളവനും വീരനുമാണ്; അവൻ തന്റെ അമ്പുകൾകൊണ്ട് ശത്രുക്കളായ രാക്ഷസസമുദ്രം ഉണങ്ങിക്കും.
ഇതി സംജല്പമാനാം താം രാമാര്ഥേ ശോകകര്ശിതാമ്। അശ്രുസമ്പൂര്ണവദനാമുവാച ഹനുമാന് കപിഃ
രാമനുവേണ്ടി ദുഃഖത്തിൽ കനലായി, കണ്ണുനീർ നിറഞ്ഞ മുഖത്തോടെ ഇങ്ങനെ സംസാരിച്ച സീതയെ ഹനുമാൻ അഭിവാദ്യം ചെയ്തു.
ശ്രുത്വൈവ ച വചോ മഹ്യം ക്ഷിപ്രമേഷ്യതി രാഘവഃ। ചമൂം പ്രകര്ഷന് മഹതീം ഹര്യൃക്ഷഗണസംകുലാമ്
എന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടുമുടിയുമ്പോൾ രാഘവൻ വാനരരും കരടികളും നിറഞ്ഞ വലിയ സൈന്യവുമായി ഉടൻ വരും.
അഥവാ മോചയിഷ്യാമി ത്വാമദ്യൈവ സരാക്ഷസാത്। അസ്മാദ് ദുഃഖാദുപാരോഹ മമ പൃഷ്ഠമനിന്ദിതേ
അല്ലെങ്കിൽ, ഞാൻ ഇന്നുതന്നെ നിന്നെ ഈ രാക്ഷസന്മാരിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കും; ദുഃഖം വിട്ട് എന്റെ പുറത്ത് കയറി വരിക, കുഴപ്പമില്ലാത്തവളേ.
ത്വാം തു പൃഷ്ഠഗതാം കൃത്വാ സംതരിഷ്യാമി സാഗരമ്। ശക്തിരസ്തി ഹി മേ വോഢും ലങ്കാമപി സരാവണാമ്
നിന്നെ എന്റെ പുറത്ത് ഇരുത്തി ഞാൻ സമുദ്രം കടക്കും; രാവണനോടൊപ്പം ലങ്കയെ പോലും ഞാൻ ചുമക്കാൻ ശക്തിയുണ്ട്.
അഹം പ്രസ്രവണസ്ഥായ രാഘവായാദ്യ മൈഥിലി। പ്രാപയിഷ്യാമി ശക്രായ ഹവ്യം ഹുതമിവാനലഃ
മൈഥിലി, ഇന്ന് ഞാൻ പ്രസ്രവണത്തിൽ നിന്നു നിന്നെ രാഘവനോടു ചേർക്കും, യഥാ അഗ്നി ഹവ്യത്തെ ഇന്ദ്രനിൽ എത്തിക്കുന്നതുപോലെ.
ദ്രക്ഷ്യസ്യദ്യൈവ വൈദേഹി രാഘവം സഹലക്ഷ്മണമ്। വ്യവസായസമായുക്തം വിഷ്ണും ദൈത്യവധേ യഥാ
വൈദേഹി, ഇന്ന് തന്നെ നീ ലക്ഷ്മണനോടൊപ്പം രാഘവനെ കാണും; ദൈത്യവധത്തിനായി വിഷ്ണു ഉത്സുകനാകുന്നതുപോലെ അവൻ ഉറച്ച മനസ്സോടെ ഇരിക്കും.
ത്വദ്ദര്ശനകൃതോത്സാഹമാശ്രമസ്ഥം മഹാബലമ്। പുരംദരമിവാസീനം നഗരാജസ്യ മൂര്ധനി
നിന്നെ കണ്ട സന്തോഷത്തിൽ ഉത്സാഹം നിറഞ്ഞ മഹാബലശാലിയായ രാഘവനെ, ആശ്രമത്തിൽ ഇരിക്കുന്നവനായി, പർവ്വതാധിപതിയുടെ മുകളിൽ ഇരിക്കുന്ന ഇന്ദ്രനെപ്പോലെ നീ കാണും.
പൃഷ്ഠമാരോഹ മേ ദേവി മാ വികാങ്ക്ഷസ്വ ശോഭനേ। യോഗമന്വിച്ഛ രാമേണ ശശാങ്കേനേവ രോഹിണീ
ദേവി, എന്റെ പുറത്ത് കയറി വരിക; ഭയപ്പെടേണ്ട, സുന്ദരിയേ. രാമനോടൊപ്പം ചേരാൻ ആഗ്രഹിക്കൂ, രോഹിണി ചന്ദ്രനോടൊപ്പം ചേരുന്നതുപോലെ.
കഥയന്തീവ ശശിനാ സംഗമിഷ്യസി രോഹിണീ। മത്പൃഷ്ഠമധിരോഹ ത്വം തരാകാശം മഹാര്ണവമ്
നീ ചന്ദ്രനുമായി സംസാരിക്കുന്ന പോലെ, രോഹിണി ചന്ദ്രനുമായി ഒന്നിക്കുന്നതുപോലെ, നീ എന്റെ പുറത്ത് കയറി നക്ഷത്രങ്ങളുടെ മഹാസമുദ്രം കടക്കൂ.
നഹി മേ സമ്പ്രയാതസ്യ ത്വാമിതോ നയതോഽങ്ഗനേ। അനുഗന്തും ഗതിം ശക്താഃ സര്വേ ലങ്കാനിവാസിനഃ
ഇവിടെ നിന്നു നിന്നെ കൊണ്ടുപോകുമ്പോൾ, ലങ്കയിലെ ആരും എന്റെ വഴിയെ പിന്തുടരാൻ കഴിയില്ല, പ്രിയളേ.
യഥൈവാഹമിഹ പ്രാപ്തസ്തഥൈവാഹമസംശയമ്। യാസ്യാമി പശ്യ വൈദേഹി ത്വാമുദ്യമ്യ വിഹായസമ്
ഞാൻ ഇവിടെ എത്തിയതുപോലെ തന്നെ, സംശയമില്ലാതെ തിരിച്ചു പോകും; വൈദേഹി, നിന്നെ ചുമന്ന് ആകാശം വഴി പോകുന്നതു നീ കാണൂ.
മൈഥിലീ തു ഹരിശ്രേഷ്ഠാച്ഛ്രുത്വാ വചനമദ്ഭുതമ്। ഹര്ഷവിസ്മിതസര്വാങ്ഗീ ഹനൂമന്തമഥാബ്രവീത്
മൈഥിലി ആ അദ്ഭുതമായ വാക്കുകൾ കപികളുടെ ശ്രേഷ്ഠനിൽ നിന്ന് കേട്ടപ്പോൾ, ആഹ്ലാദത്തിലും അതിശയത്തിലും മുഴുവൻ ശരീരവും നിറഞ്ഞു, ഹനുമാനോടു പറഞ്ഞു.
ഹനൂമന് ദൂരമധ്വാനം കഥം മാം നേതുമിച്ഛസി। തദേവ ഖലു തേ മന്യേ കപിത്വം ഹരിയൂഥപ
ഹനുമാനേ, നീ എങ്ങനെ എന്നെ ഇത്ര ദൂരമെടുത്ത് കൊണ്ടുപോകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു? ഇതാണ് നിന്റെ കപ്പിവൃത്തി എന്നു ഞാൻ കരുതുന്നു, കപിയൂഥപ.
കഥം ചാല്പശരീരസ്ത്വം മാമിതോ നേതുമിച്ഛസി। സകാശം മാനവേന്ദ്രസ്യ ഭര്തുര്മേ പ്ലവഗര്ഷഭ
നിന്റെ ശരീരം ഇത്ര ചെറുതായിരിക്കെ, എങ്ങനെ എന്നെ ഇവിടെ നിന്ന് എന്റെ ഭർത്താവായ മനുഷ്യരാജാവിന്റെ അടുക്കൽ കൊണ്ടുപോകാൻ നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, കപികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ?
സീതായാസ്തു വചഃ ശ്രുത്വാ ഹനൂമാന് മാരുതാത്മജഃ। ചിന്തയാമാസ ലക്ഷ്മീവാന് നവം പരിഭവം കൃതമ്
സീതയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട ഹനുമാൻ, വായുവിന്റെ പുത്രൻ, പുതിയൊരു അപമാനം സംഭവിച്ചതായി മനസ്സിൽ വിചാരിച്ചു.
ന മേ ജാനാതി സത്ത്വം വാ പ്രഭാവം വാസിതേക്ഷണാ। തസ്മാത് പശ്യതു വൈദേഹീ യദ് രൂപം മമ കാമതഃ
അവൾക്ക് എന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവം അല്ലെങ്കിൽ ശക്തി അറിയില്ല; അതിനാൽ, വൈദേഹി ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന രൂപം കാണട്ടെ.
ഇതി സംചിന്ത്യ ഹനുമാംസ്തദാ പ്ലവഗസത്തമഃ। ദര്ശയാമാസ സീതായാഃ സ്വരൂപമരിമര്ദനഃ
അങ്ങനെ ചിന്തിച്ച ഹനുമാൻ, ശത്രുക്കളുടെ നാശകരനും കപികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനുമായവൻ, തന്റെ യഥാർത്ഥ രൂപം സീതയ്ക്ക് കാണിച്ചു.
സ തസ്മാത് പാദപാദ് ധീമാനാപ്ലുത്യ പ്ലവഗര്ഷഭഃ। തതോ വര്ധിതുമാരേഭേ സീതാപ്രത്യയകാരണാത്
അവിടെ ആ വൃക്ഷത്തിൽ നിന്ന് ചാടിയ കപികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ഹനുമാൻ, സീതയ്ക്ക് ആത്മവിശ്വാസം നൽകാൻ തന്റെ വലിപ്പം വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി.