വിഷ്ടമ്ഭയിത്വാ ബാണൌഘൈരക്ഷോഭ്യം വരുണാലയമ്। കരിഷ്യതി പുരീം ലങ്കാം കാകുത്സ്ഥഃ ശാന്തരാക്ഷസാമ്
അതിര്ത്തികളായ സമുദ്രത്തെ അമ്പുകളുടെ മഴകൊണ്ട് തടഞ്ഞ്, കാകുത്സ്ഥൻ ലങ്കയെ രാക്ഷസന്മാരില്ലാത്ത നഗരമാക്കും.
തത്ര യദ്യന്തരാ മൃത്യുര്യദി ദേവാ മഹാസുരാഃ। സ്ഥാസ്യന്തി പഥി രാമസ്യ സ താനപി വധിഷ്യതി
അവിടെ മരണവും ദേവന്മാരും മഹാസുരന്മാരും രാമന്റെ വഴിയിൽ നിന്നാൽ, അവരെയും അവൻ സംഹരിക്കും.
തവാദര്ശനജേനാര്യേ ശോകേന പരിപൂരിതഃ। ന ശര്മ ലഭതേ രാമഃ സിംഹാര്ദിത ഇവ ദ്വിപഃ
ആര്യേ, നിന്നെ കാണാൻ കഴിയാത്ത ദുഃഖത്തിൽ നിറഞ്ഞു, രാമന് സന്തോഷം ഒന്നും ഇല്ല; സിംഹം പീഡിപ്പിച്ച ആനപോലെയാണ് അവന്റെ അവസ്ഥ.
മന്ദരേണ ച തേ ദേവി ശപേ മൂലഫലേന ച। മലയേന ച വിന്ധ്യേന മേരുണാ ദര്ദുരേണ ച
മന്ദരയും, നിന്റെ മൂലഫലങ്ങളും, മലയും, വിന്ധ്യയും, മേരു, ദർദുരയും ഇവയെല്ലാം സാക്ഷിയായി ഞാൻ ശപതം ചെയ്യുന്നു, ദേവി,
യഥാ സുനയനം വല്ഗു ബിമ്ബോഷ്ഠം ചാരുകുണ്ഡലമ്। മുഖം ദ്രക്ഷ്യസി രാമസ്യ പൂര്ണചന്ദ്രമിവോദിതമ്
നിന്റെ കണ്ണുകൾ മനോഹരവും, ചുണ്ടുകൾ പച്ച ബിംബഫലത്തെപ്പോലെയും, കാതിൽ മനോഹരമായ കുണ്ഡലങ്ങളുമുള്ള രാമന്റെ മുഖം നീ പൂർണ്ണചന്ദ്രൻ ഉദിച്ചതുപോലെ കാണും.
ക്ഷിപ്രം ദ്രക്ഷ്യസി വൈദേഹി രാമം പ്രസ്രവണേ ഗിരൌ। ശതക്രതുമിവാസീനം നാഗപൃഷ്ഠസ്യ മൂര്ധനി
വൈദേഹി, നീ ഉടൻ പ്രസ്വരണപർവതത്തിൽ ഇരിക്കുന്ന രാമനെ, മഹാസർപ്പത്തിന്റെ മുകളിൽ ഇരിക്കുന്ന ഇന്ദ്രനെപ്പോലെ, കാണും.
ന മാംസം രാഘവോ ഭുങ്ക്തേ ന ചൈവ മധു സേവതേ। വന്യം സുവിഹിതം നിത്യം ഭക്തമശ്നാതി പഞ്ചമമ്
രാഘവൻ മാംസം ഭക്ഷിക്കാറില്ല, മദ്യം കുടിക്കാറുമില്ല; അവൻ എപ്പോഴും കാടിൽ ലഭിക്കുന്ന ശുദ്ധമായ ഭക്ഷ്യങ്ങൾ, അഞ്ചാം ഭാഗം മാത്രം, ഭക്തിയോടെ കഴിക്കുന്നു.
നൈവ ദംശാന് ന മശകാന് ന കീടാന് ന സരീസൃപാന്। രാഘവോഽപനയേദ് ഗാത്രാത് ത്വദ്ഗതേനാന്തരാത്മനാ
രാഘവൻ തന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നു ഈച്ചകളെയും കൊതുകുകളെയും കീടുകളെയും പാമ്പുകളെയും തുരത്താറില്ല, കാരണം അവന്റെ മനസ്സ് മുഴുവൻ നിന്നിലാണു ലയിച്ചിരിക്കുന്നത്.
നിത്യം ധ്യാനപരോ രാമോ നിത്യം ശോകപരായണഃ। നാന്യച്ചിന്തയതേ കിംചിത് സ തു കാമവശം ഗതഃ
രാമൻ എപ്പോഴും ധ്യാനത്തിൽ ആഴപ്പെട്ടവനാണ്, എപ്പോഴും ദുഃഖത്തിൽ മുങ്ങിയവനാണ്; അവൻ മറ്റൊന്നും ചിന്തിക്കാറില്ല, കാരണം ആഗ്രഹത്തിൽ പെട്ടുപോയിരിക്കുന്നു.
അനിദ്രഃ സതതം രാമഃ സുപ്തോഽപി ച നരോത്തമഃ। സീതേതി മധുരാം വാണീം വ്യാഹരന് പ്രതിബുധ്യതേ
രാമൻ, പുരുഷശ്രേഷ്ഠൻ, എപ്പോഴും ഉറക്കംകൂടാതെ ഇരിക്കുന്നു; ഉറങ്ങുമ്പോഴും 'സീത' എന്ന മധുരമായ നാമം ഉച്ചരിച്ചുകൊണ്ട് ഉണരുന്നു.
ദൃഷ്ട്വാ ഫലം വാ പുഷ്പം വാ യച്ചാന്യത് സ്ത്രീമനോഹരമ്। ബഹുശോ ഹാ പ്രിയേത്യേവം ശ്വസംസ്ത്വാമഭിഭാഷതേ
ഫലം കാണുമ്പോഴോ, പൂവ് കാണുമ്പോഴോ, സ്ത്രീകളെ ആകർഷിക്കുന്ന മറ്റേതെങ്കിലും വസ്തു കാണുമ്പോഴോ, അവൻ പലതവണ 'ഹാ പ്രിയേ' എന്ന് നെടുവീർപ്പിട്ട് നിന്നോട് സംസാരിക്കുന്നു.
സ ദേവി നിത്യം പരിതപ്യമാന- സ്ത്വാമേവ സീതേത്യഭിഭാഷമാണഃ। ധൃതവ്രതോ രാജസുതോ മഹാത്മാ തവൈവ ലാഭായ കൃതപ്രയത്നഃ
അങ്ങനെ, ദേവി, മഹാത്മാവായ രാജകുമാരൻ, വ്രതത്തിൽ ഉറച്ചവൻ, എപ്പോഴും ദുഃഖത്തിൽ കത്തുന്നവൻ, 'സീത' എന്ന് വിളിച്ചുകൊണ്ട്, നിന്റെ ലഭത്തിനായി മാത്രം പരിശ്രമിക്കുന്നു.
സാ രാമസംകീര്തനവീതശോകാ രാമസ്യ ശോകേന സമാനശോകാ। ശരന്മുഖേനാമ്ബുദശേഷചന്ദ്രാ നിശേവ വൈദേഹസുതാ ബഭൂവ
രാമന്റെ സ്തുതിയാൽ ദുഃഖം മാറി, രാമന്റെ ദുഃഖത്തിൽ പങ്കുചേർന്ന്, ആകാശത്ത് മേഘങ്ങൾക്കിടയിൽ തെളിഞ്ഞു നില്ക്കുന്ന ശരത്കാല ചന്ദ്രനെപ്പോലെ സീതയുടെ മുഖം പ്രകാശിച്ചു.
thumb|സപ്തത്രിംശഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ സുന്ദരകാണ്ഡേ സപ്തത്രിംശഃ സര്ഗഃ ॥൫-
മഹാവാല്മീകി രാമായണത്തിലെ സുന്ദരകാണ്ഡയിലെ മുപ്പത്തിയേഴാമത്തെ സര്ഗം കേൾക്കട്ടെ.
സാ സീതാ വചനം ശ്രുത്വാ പൂര്ണചന്ദ്രനിഭാനനാ। ഹനൂമന്തമുവാചേദം ധര്മാര്ഥസഹിതം വചഃ
പൂർണ്ണചന്ദ്രനെപ്പോലെയുള്ള മുഖമുള്ള സീത, ആ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം, ഹനൂമാനോടു ധർമ്മവും ഉദ്ദേശവും നിറഞ്ഞ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
അമൃതം വിഷസമ്പൃക്തം ത്വയാ വാനര ഭാഷിതമ്। യച്ച നാന്യമനാ രാമോ യച്ച ശോകപരായണഃ
വാനരാ, നിന്റെ വാക്കുകൾ അമൃതത്തിൽ വിഷം കലർത്തിയതുപോലെയാണ്; കാരണം രാമൻ മറ്റൊന്നും ചിന്തിക്കാത്തവനും, ദുഃഖത്തിൽ മുഴുകിയവനുമാണ്.
ഐശ്വര്യേ വാ സുവിസ്തീര്ണേ വ്യസനേ വാ സുദാരുണേ। രജ്ജ്വേവ പുരുഷം ബദ്ധ്വാ കൃതാന്തഃ പരികര്ഷതി
വിപുലമായ ഐശ്വര്യത്തിലോ, അത്യന്തം കഠിനമായ ദുഃഖത്തിലോ ആയാലും, മരണൻ മനുഷ്യനെ കയറുപോലെ കെട്ടി വലിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്നു.
വിധിര്നൂനമസംഹാര്യഃ പ്രാണിനാം പ്ലവഗോത്തമ। സൌമിത്രം മാം ച രാമം ച വ്യസനൈഃ പശ്യ മോഹിതാന്
പ്രാണികൾക്ക് വിധി അതിജയിക്കാനാവില്ലെന്നത് ഉറപ്പാണ്, വാനരശ്രേഷ്ഠാ; സൗമിത്രനും, എന്നെയും, രാമനെയും ദുഃഖങ്ങൾ കൊണ്ട് എങ്ങനെ കുഴപ്പത്തിലാക്കിയിരിക്കുന്നുവെന്നു നോക്കൂ.
ശോകസ്യാസ്യ കഥം പാരം രാഘവോഽധിഗമിഷ്യതി। പ്ലവമാനഃ പരിക്രാന്തോ ഹതനൌഃ സാഗരേ യഥാ
രാഘവൻ ഈ ദുഃഖത്തിന്റെ മറുകര എങ്ങനെ എത്തുമെന്നു അറിയില്ല; തകർന്ന വഞ്ചിയിൽ കടലിൽ നീന്തുന്നവനെപ്പോലെയാണ് അവന്റെ സ്ഥിതി.
രാക്ഷസാനാം വധം കൃത്വാ സൂദയിത്വാ ച രാവണമ്। ലങ്കാമുന്മഥിതാം കൃത്വാ കദാ ദ്രക്ഷ്യതി മാം പതിഃ
രാക്ഷസന്മാരെ കൊല്ലുകയും, രാവണനെ സംഹരിക്കുകയും, ലങ്കയെ തകർക്കുകയും ചെയ്തശേഷം, എന്റെ ഭർത്താവ് എപ്പോഴാണ് എന്നെ കാണുന്നത്?
സ വാച്യഃ സംത്വരസ്വേതി യാവദേവ ന പൂര്യതേ। അയം സംവത്സരഃ കാലസ്താവദ്ധി മമ ജീവിതമ്
ഈ വർഷം തീരുന്നതിന് മുമ്പ് 'ദയവായി വേഗം വരിക' എന്ന് അവനോട് പറയണം; അതുവരെ മാത്രമേ എന്റെ ജീവൻ നിലനിൽക്കൂ.
വര്തതേ ദശമോ മാസോ ദ്വൌ തു ശേഷൌ പ്ലവങ്ഗമ। രാവണേന നൃശംസേന സമയോ യഃ കൃതോ മമ
പത്താം മാസം ഇപ്പോൾ കടന്നുപോകുന്നു; രണ്ട് മാസം മാത്രം ബാക്കി, വാനരാ, ക്രൂരനായ രാവണൻ എന്നോട് നിശ്ചയിച്ച സമയത്തിൽ.
വിഭീഷണേന ച ഭ്രാത്രാ മമ നിര്യാതനം പ്രതി। അനുനീതഃ പ്രയത്നേന ന ച തത് കുരുതേ മതിമ്
എന്റെ ഭർത്താവിന്റെ സഹോദരൻ വിഭീഷണൻ എത്ര ശ്രമിച്ചിട്ടും, എന്നെ മോചിപ്പിക്കണമെന്ന് രാവണനോട് അപേക്ഷിച്ചു, പക്ഷേ രാവണൻ അതൊന്നും കേൾക്കുന്നില്ല.
മമ പ്രതിപ്രദാനം ഹി രാവണസ്യ ന രോചതേ। രാവണം മാര്ഗതേ സംഖ്യേ മൃത്യുഃ കാലവശംഗതമ്
എന്നെ തിരികെ നൽകാൻ രാവണന് ഇഷ്ടമില്ല; യുദ്ധത്തിൽ, കാലചക്രത്തിന് കീഴിൽ രാവണനെ itself മരണം തേടുന്നു.
ജ്യേഷ്ഠാ കന്യാ കലാ നാമ വിഭീഷണസുതാ കപേ। തയാ മമൈതദാഖ്യാതം മാത്രാ പ്രഹിതയാ സ്വയമ്
വാനരനേ, വിഭീഷണന്റെ മൂത്തമകൾ കലാ എന്നെ കാണാൻ അമ്മയാൽ അയക്കപ്പെട്ടു, അവളാണ് ഈ വാർത്ത എന്നോട് പറഞ്ഞത്.
അവിന്ധ്യോ നാമ മേധാവീ വിദ്വാന് രാക്ഷസപുങ്ഗവഃ। ധൃതിമാഞ്ഛീലവാന് വൃദ്ധോ രാവണസ്യ സുസമ്മതഃ
അവിംദ്യൻ എന്ന ബുദ്ധിമാൻ, പണ്ഡിതൻ, വൃദ്ധൻ, ധൈര്യശാലി, നല്ല സ്വഭാവമുള്ള രാക്ഷസൻ രാവണനാൽ ഏറെ മാന്യനാണ്.
രാമാത് ക്ഷയമനുപ്രാപ്തം രക്ഷസാം പ്രത്യചോദയത്। ന ച തസ്യ സ ദുഷ്ടാത്മാ ശൃണോതി വചനം ഹിതമ്
അവൻ രാമനാൽ രാക്ഷസന്മാർക്ക് നാശം വരുമെന്ന് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകി, പക്ഷേ ആ ദുഷ്ടഹൃദയനായ രാവണൻ അവന്റെ നല്ല ഉപദേശം കേൾക്കുന്നില്ല.
ആശംസേയം ഹരിശ്രേഷ്ഠ ക്ഷിപ്രം മാം പ്രാപ്സ്യതേ പതിഃ। അന്തരാത്മാ ഹി മേ ശുദ്ധസ്തസ്മിംശ്ച ബഹവോ ഗുണാഃ
വാനരശ്രേഷ്ഠാ, എന്റെ ഭർത്താവ് ഉടൻ തന്നെ എന്നെ എത്തിച്ചേരുമെന്ന് ഞാൻ പ്രത്യാശിക്കുന്നു; എന്റെ മനസ്സ് ശുദ്ധമാണ്, അവനിൽ അനേകം ഗുണങ്ങളുമുണ്ട്.
ഉത്സാഹഃ പൌരുഷം സത്ത്വമാനൃശംസ്യം കൃതജ്ഞതാ। വിക്രമശ്ച പ്രഭാവശ്ച സന്തി വാനര രാഘവേ
ഉത്സാഹം, ധൈര്യം, ശക്തി, കരുണ, കൃതജ്ഞത, വീര്യം, പ്രഭാവം — ഈ എല്ലാം രാഘവനിൽ ഉണ്ട്, വാനരാ.
ചതുര്ദശ സഹസ്രാണി രാക്ഷസാനാം ജഘാന യഃ। ജനസ്ഥാനേ വിനാ ഭ്രാത്രാ ശത്രുഃ കസ്തസ്യ നോദ്വിജേത്
ജനസ്ഥാനത്ത് സഹോദരന്റെ സഹായം കൂടാതെ പതിനാലായിരം രാക്ഷസന്മാരെ സംഹരിച്ചവനെ ആരാണ് ഭയപ്പെടാതെ ഇരിക്കുക?