ശ്രുത്വാ ഭ്രാതൃവധം കോപാദിദം വചനമബ്രവീത്। യവീയാന് കേന മേ ഭ്രാതാ ഹതഃ ക്വ ച നിപാതിതഃ
സഹോദരന്റെ മരണവാർത്ത കേട്ടപ്പോൾ, ക്രോധത്തോടെ അവൻ ചോദിച്ചു: 'എൻറെ ഇളയ സഹോദരനെ ആരാണ് കൊല്ലിയത്? അവൻ എവിടെയാണ് വീണത്?'
ഏതദാഖ്യാതുമിച്ഛാമി ഭവദ്ഭിര്വാനരോത്തമാഃ। അങ്ഗദോഽകഥയത് തസ്യ ജനസ്ഥാനേ മഹദ്വധമ്
ഇത് നിങ്ങൾ നിന്നിൽ നിന്നു കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു, വാനരശ്രേഷ്ഠന്മാരേ,' എന്നു പറഞ്ഞു. അപ്പോൾ അങ്കദൻ ജനസ്ഥാനത്തിൽ നടന്ന വലിയ വധത്തെക്കുറിച്ച് അവനോട് പറഞ്ഞു.
രക്ഷസാ ഭീമരൂപേണ ത്വാമുദ്ദിശ്യ യഥാര്ഥതഃ। ജടായോസ്തു വധം ശ്രുത്വാ ദുഃഖിതഃ സോഽരുണാത്മജഃ
ഭയങ്കരമായ ആ രാക്ഷസൻ നിന്റെ കാരണത്താൽ ജടായുവിനെ കൊന്നതും, അതു യഥാർത്ഥത്തിൽ എങ്ങനെ സംഭവിച്ചുവെന്നതും കേട്ടപ്പോൾ, അരുണപുത്രൻ അതീവ ദുഃഖിതനായി.
ത്വാമാഹ സ വരാരോഹേ വസന്തീം രാവണാലയേ। തസ്യ തദ് വചനം ശ്രുത്വാ സമ്പാതേഃ പ്രീതിവര്ധനമ്
രാവണന്റെ വീട്ടിൽ താമസിച്ചിരുന്ന നിന്റെ അടുക്കൽ, മനോഹരമായ രൂപമുള്ളവളേ, അവൻ വന്ന് സംസാരിച്ചു. അവന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ സമ്പാതിക്ക് വലിയ സന്തോഷം ഉണ്ടായി.
അങ്ഗദപ്രമുഖാഃ സര്വേ തതഃ പ്രസ്ഥാപിതാ വയമ്। വിന്ധ്യാദുത്ഥായ സമ്പ്രാപ്താഃ സാഗരസ്യാന്തമുത്തമമ്
അങ്ങദന് മുന്നില് നില്ക്കുന്നവരായ ഞങ്ങള് എല്ലാവരും അവിടെ നിന്ന് പുറപ്പെട്ട്, വിന്ധ്യപര്വ്വതങ്ങളില് നിന്നുയര്ന്ന് സമുദ്രത്തിന്റെ മനോഹരമായ തീരത്ത് എത്തി.
ത്വദ്ദര്ശനേ കൃതോത്സാഹാ ഹൃഷ്ടാഃ പുഷ്ടാഃ പ്ലവങ്ഗമാഃ। അങ്ഗദപ്രമുഖാഃ സര്വേ വേലോപാന്തമുപാഗതാഃ
നിങ്ങളെ കാണാന് ആഗ്രഹിച്ചും സന്തോഷത്തോടെയും ശക്തിയോടെയും അങ്ങദന് നേതൃത്വം നല്കിയ എല്ലാ വാനരരും സമുദ്രതീരത്തേക്ക് എത്തി.
ചിന്താം ജഗ്മുഃ പുനര്ഭീമാം ത്വദ്ദര്ശനസമുത്സുകാഃ। അഥാഹം ഹരിസൈന്യസ്യ സാഗരം ദൃശ്യ സീദതഃ
നിങ്ങളെ കാണാന് കാത്തിരുന്നവരായ അവര് വീണ്ടും വലിയ ആശങ്കയിലായി; അപ്പോള് ഞാന് വാനരസൈന്യം സമുദ്രത്തിനരികില് ഇരിക്കുന്നതും കണ്ടു.
വ്യവധൂയ ഭയം തീവ്രം യോജനാനാം ശതം പ്ലുതഃ। ലങ്കാ ചാപി മയാ രാത്രൌ പ്രവിഷ്ടാ രാക്ഷസാകുലാ
ഭയത്തെ പൂര്ണമായി മാറ്റി വെച്ച്, ഞാന് നൂറു യോജന ദൂരം ചാടി; രാത്രിയില് തന്നെ, റാക്ഷസന്മാരാല് നിറഞ്ഞ ലങ്കയില് ഞാന് കടന്നുകയറി.
രാവണശ്ച മയാ ദൃഷ്ടസ്ത്വം ച ശോകനിപീഡിതാ। ഏതത് തേ സര്വമാഖ്യാതം യഥാവൃത്തമനിന്ദിതേ
രാവണനെയും, ദു:ഖത്തിൽ കിടക്കുന്ന നിന്നെയും ഞാൻ കണ്ടു. ഇതെല്ലാം എങ്ങനെയുണ്ടായോ അതുപോലെ ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു, കുഴപ്പമില്ലാത്തവളേ.
അഭിഭാഷസ്വ മാം ദേവി ദൂതോ ദാശരഥേരഹമ്। തന്മാം രാമകൃതോദ്യോഗം ത്വന്നിമിത്തമിഹാഗതമ്
ദേവിയേ, എന്നോട് സംസാരിക്കൂ. ഞാൻ ദശരഥപുത്രനായ രാമന്റെ ദൂതനാണ്. നിന്നെക്കുറിച്ചാണ് രാമൻ ഈ ശ്രമം ചെയ്തതും, അതിനാലാണ് ഞാൻ ഇവിടെ വന്നതും.
സുഗ്രീവസചിവം ദേവി ബുദ്ധ്യസ്വ പവനാത്മജമ്। കുശലീ തവ കാകുത്സ്ഥഃ സര്വശസ്ത്രഭൃതാം വരഃ
ദേവി, ഞാൻ സുഖ്രീവന്റെ മന്ത്രിയും വായുവിന്റെ പുത്രനുമാണ് എന്നു അറിയണം. ആയുധങ്ങൾ കൈവശമുള്ളവരിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായ കാകുത്സ്ഥൻ, അഥവാ നിന്റെ ഭർത്താവ്, സുരക്ഷിതനാണ്.
ഗുരോരാരാധനേ യുക്തോ ലക്ഷ്മണഃ ശുഭലക്ഷണഃ। തസ്യ വീര്യവതോ ദേവി ഭര്തുസ്തവ ഹിതേ രതഃ
ശുഭലക്ഷണങ്ങളുള്ള ലക്ഷ്മണൻ ഗുരുവിന്റെ സേവനത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ദേവി, ശക്തനായ നിന്റെ ഭർത്താവിന്റെ ക്ഷേമത്തിനായി അവൻ മനസ്സോടെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
അഹമേകസ്തു സമ്പ്രാപ്തഃ സുഗ്രീവവചനാദിഹ। മയേയമസഹായേന ചരതാ കാമരൂപിണാ
എങ്കിൽ ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്ക് ഇവിടെ എത്തിയതാണ്, സുഖ്രീവന്റെ കല്പനപ്രകാരം. സഹായിയില്ലാതെ, ഇഷ്ടമായ രൂപം ധരിച്ച് ഞാൻ ഇവിടെ ചുറ്റി തിരിഞ്ഞു.
ദക്ഷിണാ ദിഗനുക്രാന്താ ത്വന്മാര്ഗവിചയൈഷിണാ। ദിഷ്ട്യാഹം ഹരിസൈന്യാനാം ത്വന്നാശമനുശോചതാമ്
ദക്ഷിണ ദിശയിൽ ഞാൻ യാത്രചെയ്തു, നിന്നെ അന്വേഷിച്ചുകൊണ്ട്. ഭാഗ്യവശാൽ, നിന്നെ നഷ്ടപ്പെട്ടതിൽ ദുഃഖിച്ചിരുന്ന കുരങ്ങുപടയെ ഞാൻ കണ്ടു.
അപനേഷ്യാമി സംതാപം തവാധിഗമശാസനാത്। ദിഷ്ട്യാ ഹി ന മമ വ്യര്ഥം സാഗരസ്യേഹ ലങ്ഘനമ്
നിന്നെ കണ്ടെത്താനുള്ള ആജ്ഞ ലഭിച്ചിട്ടുള്ള ഞാൻ, നിന്റെ ദുഃഖം നീക്കം ചെയ്യും. ഭാഗ്യവശാൽ, ഞാൻ സമുദ്രം കടന്നതെല്ലാം വ്യർത്ഥമായില്ല.
പ്രാപ്സ്യാമ്യഹമിദം ദേവി ത്വദ്ദര്ശനകൃതം യശഃ। രാഘവശ്ച മഹാവീര്യഃ ക്ഷിപ്രം ത്വാമഭിപത്സ്യതേ
ദേവി, നിന്നെ കണ്ടതുകൊണ്ട് ഈ പ്രശസ്തി ഞാൻ നേടും. മഹാശക്തനായ രാഘവൻ ഉടൻ തന്നെ നിന്നെ കാണാൻ വരും.
സപുത്രബാന്ധവം ഹത്വാ രാവണം രാക്ഷസാധിപമ്। മാല്യവാന് നാമ വൈദേഹി ഗിരീണാമുത്തമോ ഗിരിഃ
രാക്ഷസാധിപനായ രാവണനും അവന്റെ പുത്രന്മാരും ബന്ധുക്കളും കൊല്ലപ്പെട്ടശേഷം, വൈദേഹി, മലകളിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠമായ മാല്യവാൻ എന്നൊരു പർവ്വതം ഉണ്ട്.
തതോ ഗച്ഛതി ഗോകര്ണം പര്വതം കേസരീ ഹരിഃ। സ ച ദേവര്ഷിഭിര്ദിഷ്ടഃ പിതാ മമ മഹാകപിഃ। തീര്ഥേ നദീപതേഃ പുണ്യേ ശമ്ബസാദനമുദ്ധരന്
അവിടെ നിന്ന് എന്റെ അച്ഛൻ മഹാകുരങ്ങനായ കേസരി ദേവർഷിമാരുടെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം ഗോകർണ്ണപർവ്വതത്തിലേക്ക് പോയി. നദികളുടെ അധിപതിയുടെ പുണ്യതീർത്തിൽ ശംഭുവിന്റെ ആലയം പുനരുദ്ധരിച്ചു.
യസ്യാഹം ഹരിണഃ ക്ഷേത്രേ ജാതോ വാതേന മൈഥിലി। ഹനൂമാനിതി വിഖ്യാതോ ലോകേ സ്വേനൈവ കര്മണാ
മൈഥിലി, ആ കുരങ്ങുകളുടെ പ്രദേശത്താണ് ഞാൻ വായുവിന്റെ അനുഗ്രഹത്തിൽ ജനിച്ചത്. എന്റെ സ്വന്തം പ്രവർത്തികളാൽ ലോകത്ത് ഹനുമാൻ എന്ന പേരിൽ ഞാൻ അറിയപ്പെടുന്നു.
വിശ്വാസാര്ഥം തു വൈദേഹി ഭര്തുരുക്താ മയാ ഗുണാഃ। അചിരാത് ത്വാമിതോ ദേവി രാഘവോ നയിതാ ധ്രുവമ്
വൈദേഹി, വിശ്വാസം ഉണ്ടാകാൻ വേണ്ടി ഞാൻ നിന്റെ ഭർത്താവിന്റെ ഗുണങ്ങൾ പറഞ്ഞതാണ്. ദേവി, ഉടൻ തന്നെ രാഘവൻ നിന്നെ ഇവിടെ നിന്ന് കൊണ്ടുപോകും.
ഏവം വിശ്വാസിതാ സീതാ ഹേതുഭിഃ ശോകകര്ശിതാ। ഉപപന്നൈരഭിജ്ഞാനൈര്ദൂതം തമധിഗച്ഛതി
ഇങ്ങനെ, ഉചിതമായ തെളിവുകൾകൊണ്ട് ദുഃഖത്തിൽ കുഴഞ്ഞ സീതാ വിശ്വസിച്ചു, അവനെ ദൂതനെന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
അതുലം ച ഗതാ ഹര്ഷം പ്രഹര്ഷേണ തു ജാനകീ। നേത്രാഭ്യാം വക്രപക്ഷ്മാഭ്യാം മുമോചാനന്ദജം ജലമ്
തുല്യമായ സന്തോഷം നിറഞ്ഞ ജാനകി, വളഞ്ഞ പാപ്പാനുകളുള്ള കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് ആനന്ദം നിറഞ്ഞ കണ്ണുനീർ ഒഴിച്ചു.
ചാരു തദ് വദനം തസ്യാസ്താമ്രശുക്ലായതേക്ഷണമ്। അശോഭത വിശാലാക്ഷ്യാ രാഹുമുക്ത ഇവോഡുരാട്
താമ്രവും വെളുപ്പും കലർന്ന വിശാലമായ കണ്ണുകളുള്ള അവളുടെ മനോഹരമായ മുഖം, രാഹുവിന്റെ പിടിയിൽ നിന്ന് മോചിതമായ ചന്ദ്രനെപ്പോലെ ഭംഗിയായി തിളങ്ങി.
ഹനൂമന്തം കപിം വ്യക്തം മന്യതേ നാന്യഥേതി സാ। അഥോവാച ഹനൂമാംസ്താമുത്തരം പ്രിയദര്ശനാമ്
ഹനുമാൻ എന്ന കുരങ്ങിനെ അവൾ വ്യക്തമായി തിരിച്ചറിഞ്ഞു; മറ്റാരുമല്ലെന്ന് അവൾ വിചാരിച്ചു. പിന്നെ ഹനുമാൻ, മനോഹരമായ അവളോടു സംസാരിച്ചു.
ഏതത് തേ സര്വമാഖ്യാതം സമാശ്വസിഹി മൈഥിലി। കിം കരോമി കഥം വാ തേ രോചതേ പ്രതിയാമ്യഹമ്
മൈഥിലി, ഇതെല്ലാം ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു. മനസ്സു ശാന്തമാക്കൂ. ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം, അല്ലെങ്കിൽ എങ്ങനെ തിരിച്ച് പോകണമെന്ന് നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നു?
ഹതേഽസുരേ സംയതി ശമ്ബസാദനേ കപിപ്രവീരേണ മഹര്ഷിചോദനാത്। തതോഽസ്മി വായുപ്രഭവോ ഹി മൈഥിലി പ്രഭാവതസ്തത്പ്രതിമശ്ച വാനരഃ
ശംഭുവിന്റെ ആലയത്തിൽ മഹർഷിയുടെ പ്രേരണയാൽ കുരങ്ങുകളിൽ ശ്രേഷ്ഠൻ ആയ എന്റെ അച്ഛൻ യുദ്ധത്തിൽ അസുരനെ സംഹരിച്ചു. അതിനുശേഷം, മൈഥിലി, ഞാൻ വായുവിൽ നിന്നാണ് ജനിച്ചത്; അവന്റെ ശക്തിയാൽ ഞാൻ അവനുപോലെയുള്ള ഒരു വാനരനാണ്.
thumb|ഷട്ത്രിംശഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ സുന്ദരകാണ്ഡേ ഷട്ത്രിംശഃ സര്ഗഃ ॥൫-
മുപ്പത്തിയാറാം സർഗം കേൾക്കട്ടെ.
ഭൂയ ഏവ മഹാതേജാ ഹനൂമാന് പവനാത്മജഃ। അബ്രവീത് പ്രശ്രിതം വാക്യം സീതാപ്രത്യയകാരണാത്
വായുവിന്റെ പുത്രനായ മഹാശക്തനായ ഹനുമാൻ, സീതയെ വിശ്വസിപ്പിക്കാൻ വീണ്ടും വിനയപൂർവ്വം സംസാരിച്ചു.
പ്രത്യയാര്ഥം തവാനീതം തേന ദത്തം മഹാത്മനാ। സമാശ്വസിഹി ഭദ്രം തേ ക്ഷീണദുഃഖഫലാ ഹ്യസി
നിന്റെ മനസ്സിന് ആശ്വാസം നൽകാൻ മഹാത്മാവായ അദ്ദേഹം തന്നേ ഇതു കൊണ്ടുവന്നത്. ഭദ്രം നേരാകട്ടെ, ഇനി നിന്റെ ദു:ഖഫലം കുറവായിരിക്കുന്നു.
ഗൃഹീത്വാ പ്രേക്ഷമാണാ സാ ഭര്തുഃ കരവിഭൂഷിതമ്। ഭര്താരമിവ സമ്പ്രാപ്തം ജാനകീ മുദിതാഭവത്
ഭർത്താവിന്റെ അടയാളം അണിഞ്ഞതെടുത്ത് നോക്കിയ സീതാ ഭർത്താവ് തന്നെ എത്തിയതുപോലെ സന്തോഷംകൊണ്ടു നിറഞ്ഞു.