ദുഹിതാ ജനകസ്യാഹം വൈദേഹസ്യ മഹാത്മനഃ। സീതേതി നാമ്നാ ചോക്താഹം ഭാര്യാ രാമസ്യ ധീമതഃ
വൈദേഹരാജാവായ മഹാത്മാവായ ജനകന്റെ മകളാണ് ഞാൻ; സീത എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന, ധീരനായ രാമന്റെ ഭാര്യ.
സമാ ദ്വാദശ തത്രാഹം രാഘവസ്യ നിവേശനേ। ഭുഞ്ജാനാ മാനുഷാന് ഭോഗാന് സര്വകാമസമൃദ്ധിനീ
പന്ത്രണ്ടു വർഷം ഞാൻ രാഘവന്റെ ഭവനത്തിൽ മനുഷ്യരിൽ സാധാരണ അനുഭവങ്ങൾ അനുഭവിച്ച് എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റി താമസിച്ചു.
തതസ്ത്രയോദശേ വര്ഷേ രാജ്യേ ചേക്ഷ്വാകുനന്ദനമ്। അഭിഷേചയിതും രാജാ സോപാധ്യായഃ പ്രചക്രമേ
അതിനുശേഷം പതിമൂന്നാം വർഷം, ഇക്ഷ്വാകുവിന്റെ വംശജനായ രാമനെ രാജാവായി അഭിഷേകം ചെയ്യാൻ രാജാവും പുരോഹിതന്മാരും ഒരുക്കങ്ങൾ തുടങ്ങി.
തസ്മിന് സമ്ഭ്രിയമാണേ തു രാഘവസ്യാഭിഷേചനേ। കൈകേയീ നാമ ഭര്താരമിദം വചനമബ്രവീത്
രാഘവന്റെ അഭിഷേകത്തിന് ഒരുക്കങ്ങൾ നടക്കുമ്പോൾ, കൈകേയി എന്ന ഭാര്യ ഭർത്താവിനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ന പിബേയം ന ഖാദേയം പ്രത്യഹം മമ ഭോജനമ്। ഏഷ മേ ജീവിതസ്യാന്തോ രാമോ യദ്യഭിഷിച്യതേ
രാമൻ രാജാവായി അഭിഷേകം ചെയ്യപ്പെട്ടാൽ, ഞാൻ ദിവസേന ഭക്ഷണം കഴിക്കുകയോ വെള്ളം കുടിക്കുകയോ ചെയ്യില്ല; അതാണ് എന്റെ ജീവന്റെ അവസാനം.
യത് തദുക്തം ത്വയാ വാക്യം പ്രീത്യാ നൃപതിസത്തമ। തച്ചേന്ന വിതഥം കാര്യം വനം ഗച്ഛതു രാഘവഃ
നീ സ്നേഹത്തോടെ എന്നോട് പറഞ്ഞ ആ വാക്ക്, രാജാക്കന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, അതു വെറുതെയാകരുത്; രാഘവൻ കാടിലേക്ക് പോകട്ടെ.
സ രാജാ സത്യവാഗ് ദേവ്യാ വരദാനമനുസ്മരന്। മുമോഹ വചനം ശ്രുത്വാ കൈകേയ്യാഃ ക്രൂരമപ്രിയമ്
അവിടെ സത്യം പാലിക്കുന്ന രാജാവ്, ഭാര്യക്ക് നൽകിയ വാഗ്ദാനം ഓർത്ത്, കൈകേയിയുടെ ക്രൂരവും ദു:ഖകരവും ആയ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ അതീവ ദു:ഖത്തിൽ മുങ്ങി.
തതസ്തം സ്ഥവിരോ രാജാ സത്യധര്മേ വ്യവസ്ഥിതഃ। ജ്യേഷ്ഠം യശസ്വിനം പുത്രം രുദന് രാജ്യമയാചത
അതിനുശേഷം, സത്യധർമ്മത്തിൽ ഉറച്ച പ്രായമായ രാജാവ്, കരഞ്ഞുകൊണ്ട് തന്റെ മൂത്തയും പ്രശസ്തനുമായ മകനോട് രാജ്യം വിട്ടുനൽകണമെന്ന് അപേക്ഷിച്ചു.
സ പിതുര്വചനം ശ്രീമാനഭിഷേകാത് പരം പ്രിയമ്। മനസാ പൂര്വമാസാദ്യ വാചാ പ്രതിഗൃഹീതവാന്
ശ്രീരാമൻ, അച്ഛന്റെ വാക്ക് അഭിഷേകത്തേക്കാൾ പ്രിയമായതെന്ന് മനസ്സിൽ നേരത്തെ തന്നെ അംഗീകരിച്ച്, പിന്നീട് വാക്കുകളാൽ അതു സമ്മതിച്ചു.
ദദ്യാന്ന പ്രതിഗൃഹ്ണീയാത് സത്യം ബ്രൂയാന്ന ചാനൃതമ്। അപി ജീവിതഹേതോര്ഹി രാമഃ സത്യപരാക്രമഃ
സത്യശക്തിയുള്ള രാമൻ, ജീവൻ പോലും നഷ്ടപ്പെടേണ്ടിവന്നാലും, നൽകും പക്ഷേ സ്വീകരിക്കില്ല; സത്യം മാത്രം പറയും, കള്ളം ഒരിക്കലും പറയില്ല.
സ വിഹായോത്തരീയാണി മഹാര്ഹാണി മഹായശാഃ। വിസൃജ്യ മനസാ രാജ്യം ജനന്യൈ മാം സമാദിശത്
അവൻ മഹത്തായ പ്രശസ്തിയോടെ വിലയേറിയ മേൽവസ്ത്രങ്ങൾ ഒഴിഞ്ഞു, മനസ്സിൽ രാജ്യം ഉപേക്ഷിച്ചു, എന്നെ അമ്മയോടു ഏൽപ്പിച്ചു.
സാഹം തസ്യാഗ്രതസ്തൂര്ണം പ്രസ്ഥിതാ വനചാരിണീ। നഹി മേ തേന ഹീനായാ വാസഃ സ്വര്ഗേഽപി രോചതേ
അവനെക്കാൾ മുമ്പായി ഞാൻ വേഗത്തിൽ കാടിലേക്ക് പുറപ്പെട്ടു, കാരണം അവനെ വിട്ട് സ്വർഗ്ഗത്തിലും താമസിക്കാൻ എനിക്ക് ഇഷ്ടമില്ല.
പ്രാഗേവ തു മഹാഭാഗഃ സൌമിത്രിര്മിത്രനന്ദനഃ। പൂര്വജസ്യാനുയാത്രാര്ഥേ കുശചീരൈരലംകൃതഃ
അതിനു മുമ്പേ തന്നെ സുഹൃത്തുക്കളുടെ സന്തോഷമായ സൗമിത്രി ദർഭയും വർക്കലയും ധരിച്ചു മൂത്താനെ അനുഗമിക്കാൻ പുറപ്പെട്ടു.
തേ വയം ഭര്തുരാദേശം ബഹുമാന്യ ദൃഢവ്രതാഃ। പ്രവിഷ്ടാഃ സ്മ പുരാദൃഷ്ടം വനം ഗമ്ഭീരദര്ശനമ്
ഞങ്ങൾ ഭർത്താവിന്റെ കല്പന ആദരവോടെ അംഗീകരിച്ച്, ഉറച്ച വ്രതത്തോടെ, മുമ്പ് കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത ആഴമുള്ള ഭയങ്കരമായ കാടിൽ കയറി.
വസതോ ദണ്ഡകാരണ്യേ തസ്യാഹമമിതൌജസഃ। രക്ഷസാപഹൃതാ ഭാര്യാ രാവണേന ദുരാത്മനാ
അമിതശക്തിയുള്ള ആയാളോടൊപ്പം ദണ്ഡകാരണ്യത്തിൽ താമസിക്കുമ്പോൾ, ഞാനായ ഭാര്യയെ ദുഷ്ടനായ രാവണൻ എന്ന രാക്ഷസൻ അപഹരിച്ചു കൊണ്ടുപോയി.
ദ്വൌ മാസൌ തേന മേ കാലോ ജീവിതാനുഗ്രഹഃ കൃതഃ। ഊര്ധ്വം ദ്വാഭ്യാം തു മാസാഭ്യാം തതസ്ത്യക്ഷ്യാമി ജീവിതമ്
അവൻ എന്റെ ജീവൻ രക്ഷിക്കാൻ രണ്ട് മാസം സമയം തന്നിട്ടുണ്ട്; അതിന് ശേഷം, ആ രണ്ട് മാസം കഴിഞ്ഞാൽ ഞാൻ ജീവൻ ഉപേക്ഷിക്കും.
thumb|ചതുസ്ത്രിംശഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ സുന്ദരകാണ്ഡേ ചതുസ്ത്രിംശഃ സര്ഗഃ ॥൫-
ശ്രീമദ്വാൽമീകി രാമായണത്തിലെ സുന്ദരകാണ്ഡയിൽ നാല്പത്തി നാലാം സർഗം കേൾക്കട്ടെ.
തസ്യാസ്തദ് വചനം ശ്രുത്വാ ഹനൂമാന് ഹരിപുംഗവഃ। ദുഃഖാദ് ദുഃഖാഭിഭൂതായാഃ സാന്ത്വമുത്തരമബ്രവീത്
അവളുടെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടു, വാനരശ്രേഷ്ഠനായ ഹനുമാൻ, ദു:ഖത്തിൽ മുഴുകിയ അവളോട് ആശ്വസിപ്പിക്കുന്നതുപോലുള്ള മറുപടി പറഞ്ഞു.
അഹം രാമസ്യ സംദേശാദ് ദേവി ദൂതസ്തവാഗതഃ। വൈദേഹി കുശലീ രാമഃ സ ത്വാം കൌശലമബ്രവീത്
ദേവി, ഞാൻ രാമന്റെ സന്ദേശവാഹകനായി നിന്നെ കാണാൻ വന്നിരിക്കുന്നു. വൈദേഹി, രാമൻ സുഖമായിരിക്കുന്നു; അവൻ നിന്നെക്കുറിച്ച് സുഖം അന്വേഷിച്ചിരിക്കുന്നു.
യോ ബ്രാഹ്മമസ്ത്രം വേദാംശ്ച വേദ വേദവിദാം വരഃ। സ ത്വാം ദാശരഥീ രാമോ ദേവി കൌശലമബ്രവീത്
വേദങ്ങളും ബ്രഹ്മാസ്ത്രവും അറിയുന്നവൻ, വേദജ്ഞന്മാരിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായ ദശരഥപുത്രൻ രാമൻ, ദേവി, നിന്നെക്കുറിച്ച് സുഖം അന്വേഷിച്ചിരിക്കുന്നു.
ലക്ഷ്മണശ്ച മഹാതേജാ ഭര്തുസ്തേഽനുചരഃ പ്രിയഃ। കൃതവാഞ്ഛോകസംതപ്തഃ ശിരസാ തേഽഭിവാദനമ്
നിന്റെ പ്രിയസഖാവും മഹാതേജസ്സുള്ളവനുമായ ലക്ഷ്മണനും, ദുഃഖത്തിൽ ആകുലനായവൻ, തലകൂന്തി നിനക്ക് വന്ദനം അർപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു.
സാ തയോഃ കുശലം ദേവീ നിശമ്യ നരസിംഹയോഃ। പ്രതിസംഹൃഷ്ടസര്വാംഗീ ഹനൂമന്തമഥാബ്രവീത്
ആ രണ്ട് നരസിംഹന്മാരുടെയും സുഖവാർത്ത കേട്ട ദേവി, ശരീരമൊക്കെയും സന്തോഷത്തോടെ ഹനുമാനോടു പറഞ്ഞു.
കല്യാണീ ബത ഗാഥേയം ലൌകികീ പ്രതിഭാതി മാ। ഏതി ജീവന്തമാനന്ദോ നരം വര്ഷശതാദപി
സത്യമായിട്ടാണ്, ഈ ലോകത്തിൽ പറയുന്ന ഒരു പഴമൊഴി എനിക്ക് വളരെ ശുഭമായി തോന്നുന്നു: പ്രിയപ്പെട്ടവരെ ജീവനോടെ കാണുന്ന സന്തോഷം നൂറു വർഷം ജീവിച്ചാലും കിട്ടാത്തതാണു.
തയോഃ സമാഗമേ തസ്മിന് പ്രീതിരുത്പാദിതാദ്ഭുതാ। പരസ്പരേണ ചാലാപം വിശ്വസ്തൌ തൌ പ്രചക്രതുഃ
അവരുടെ ആകാംക്ഷയുള്ള കൂടിക്കാഴ്ചയിൽ അത്ഭുതകരമായ സന്തോഷം ജനിച്ചു; പരസ്പരം വിശ്വാസത്തോടെ ഇരുവരും സംസാരിച്ചു.
തസ്യാസ്തദ് വചനം ശ്രുത്വാ ഹനൂമാന് മാരുതാത്മജഃ। സീതായാഃ ശോകതപ്തായാഃ സമീപമുപചക്രമേ
അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടു, കാറ്റിന്റെ മകൻ ഹനുമാൻ ദു:ഖത്തിൽ മുങ്ങിയ സീതയുടെ അടുത്തേക്ക് എത്തി.
യഥാ യഥാ സമീപം സ ഹനൂമാനുപസര്പതി। തഥാ തഥാ രാവണം സാ തം സീതാ പരിശങ്കതേ
ഹനുമാൻ അടുത്തടുത്ത് വരുമ്പോൾ, സീതയ്ക്ക് അവൻ രാവണൻ രൂപം മാറി വന്നതാണെന്ന സംശയം കൂടുതൽ കൂടുതൽ തോന്നി.
അഹോ ധിഗ് ധിക്കൃതമിദം കഥിതം ഹി യദസ്യ മേ। രൂപാന്തരമുപാഗമ്യ സ ഏവായം ഹി രാവണഃ
അയ്യോ, ഞാൻ ഇങ്ങനെ സംസാരിച്ചത് എനിക്ക് ലജ്ജയാണ്! മറ്റൊരു രൂപം സ്വീകരിച്ച് വന്നിരിക്കുന്നവൻ ഈ രാവണനാണെന്നു തന്നെ.
താമശോകസ്യ ശാഖാം തു വിമുക്ത്വാ ശോകകര്ശിതാ। തസ്യാമേവാനവദ്യാങ്ഗീ ധരണ്യാം സമുപാവിശത്
ദു:ഖത്തിൽ ക്ഷീണിച്ച അവൾ അശോകമരത്തിന്റെ കൊമ്പ് വിട്ട്, കുഴയില്ലാത്ത ശരീരമുള്ള സീത അവിടത്തെ നിലത്തിൽ ഇരുന്നു.
അവന്ദത മഹാബാഹുസ്തതസ്താം ജനകാത്മജാമ്। സാ ചൈനം ഭയസംത്രസ്താ ഭൂയോ നൈനമുദൈക്ഷത
പിന്നീട് ശക്തനായ ഹനുമാൻ ജനകിയുടെ മകളെ വണങ്ങി; ഭയത്തിൽ വിറയുന്ന അവൾ വീണ്ടും അവനെ നോക്കിയില്ല.
തം ദൃഷ്ട്വാ വന്ദമാനം ച സീതാ ശശിനിഭാനനാ। അബ്രവീദ് ദീര്ഘമുച്ഛ്വസ്യ വാനരം മധുരസ്വരാ
വണങ്ങുന്ന ഹനുമാനെ കണ്ടു, ചന്ദ്രനുപോലെയുള്ള മുഖമുള്ള സീത, ദീർഘനിശ്വാസം വിട്ട്, മധുരമായ ശബ്ദത്തിൽ വാനരനോട് പറഞ്ഞു.