സ തസ്യ മധ്യേ ഭവനസ്യ സംസ്ഥിതോ മഹദ്വിമാനം മണിരത്നചിത്രിതമ്। പ്രതപ്തജാമ്ബൂനദജാലകൃത്രിമം ദദര്ശ ധീമാന് പവനാത്മജഃ കപിഃ
അവ ഭവനത്തിന്റെ നടുവിൽ നിന്നു, വായുപുത്രനായ ഹനുമാൻ രത്നങ്ങളാലും മണികളാലും അലങ്കരിച്ച വലിയൊരു മഹാമന്ദിരം, തിളങ്ങുന്ന പൊന്നാൽ നിർമ്മിച്ച ജാലകങ്ങളോടുകൂടിയതും കണ്ടു.
തദപ്രമേയപ്രതികാരകൃത്രിമം കൃതം സ്വയം സാധ്വിതി വിശ്വകര്മണാ। ദിവം ഗതേ വായുപഥേ പ്രതിഷ്ഠിതം വ്യരാജതാദിത്യപഥസ്യ ലക്ഷ്മ തത്
അളക്കാനാവാത്ത അത്ഭുതങ്ങളാൽ നിറഞ്ഞ ആ മഹാമന്ദിരം വിശ്വകർമാവു തന്നെ നിർമിച്ചതായിരുന്നു. ആകാശത്തിലേക്ക് വായുവിന്റെ പാതയിൽ ഉയർന്ന്, സൂര്യന്റെ പാതപോലെ അതു പ്രകാശിച്ചു.
ന തത്ര കിംചിന്ന കൃതം പ്രയത്നതോ ന തത്ര കിംചിന്ന മഹാര്ഘരത്നവത്। ന തേ വിശേഷാ നിയതാഃ സുരേഷ്വപി ന തത്ര കിംചിന്ന മഹാവിശേഷവത്
അവിടെ, ശ്രദ്ധയോടെ ചെയ്യാത്ത ഒന്നുമില്ലായിരുന്നു; വിലയേറിയ രത്നങ്ങൾ ഇല്ലാത്തതും ഒന്നുമില്ല. ദേവന്മാരിലും പ്രത്യേകതകളിൽ വ്യത്യാസമില്ല; അവിടെയുള്ളത് എല്ലാം അതുല്യമായ പ്രത്യേകതയോടെയായിരുന്നു.
തപഃ സമാധാനപരാക്രമാര്ജിതം മനഃസമാധാനവിചാരചാരിണമ്। അനേകസംസ്ഥാനവിശേഷനിര്മിതം തതസ്തതസ്തുല്യവിശേഷനിര്മിതമ്
തപസ്സ്, ഏകാഗ്രത, ധൈര്യം എന്നിവകൊണ്ട് സമ്പാദിച്ചും മനസ്സിന്റെ ഏകാഗ്രതയിലും ആലോചനയിലും നയിച്ചും, അനേകം വ്യത്യസ്ത രൂപങ്ങളിൽ അതു നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ഓരോ ഭാഗവും തുല്യമായ പ്രത്യേകതയോടെയായിരുന്നു.
മനഃ സമാധായ തു ശീഘ്രഗാമിനം ദുരാസദം മാരുതതുല്യഗാമിനമ്। മഹാത്മനാം പുണ്യകൃതാം മഹര്ദ്ധിനാം യശസ്വിനാമഗ്റ്യമുദാമിവാലയമ്
വേഗത്തിൽ സഞ്ചരിക്കാൻ മനസ്സു ഏകാഗ്രമാക്കി, സമീപിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളതും വായുവുപോലെ സഞ്ചരിക്കുന്നതുമായ, മഹാത്മാക്കളായ പുണ്യശീലികൾക്കും മഹത്വമുള്ളവർക്കും പ്രശസ്തിയുള്ളവർക്കും ഏറ്റവും ഉത്തമമായ വാസസ്ഥലമായിരുന്നു അത്.
വിശേഷമാലമ്ബ്യ വിശേഷസംസ്ഥിതം വിചിത്രകൂടം ബഹുകൂടമണ്ഡിതമ്। മനോഽഭിരാമം ശരദിന്ദുനിര്മലം വിചിത്രകൂടം ശിഖരം ഗിരേര്യഥാ
പ്രത്യേകമായ അടിസ്ഥാനം പിടിച്ച്, അനേകം ശിഖരങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടതും മനസ്സിനെ ആകർഷിക്കുന്നതും ശരദ്കാലത്തിലെ പൗർണ്ണമിയുടെ ചന്ദ്രനെപ്പോലെ ശുദ്ധമായതുമായ, അതിന്റെ ശിഖരങ്ങൾ ഒരു പർവതത്തിന്റെ കൊടുമുടിപോലെ അത്ഭുതകരമായിരുന്നു.
വഹന്തി യത്കുണ്ഡലശോഭിതാനനാ മഹാശനാ വ്യോമചരാനിശാചരാഃ। വിവൃത്തവിധ്വസ്തവിശാലലോചനാ മഹാജവാ ഭൂതഗണാഃ സഹസ്രശഃ
അവിടെ, കുന്ദലങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച മുഖങ്ങളുള്ള, ആകാശത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന, വലിയ ഭക്ഷണശേഷിയുള്ള, വിശാലവും ചലിക്കുന്നതുമായ കണ്ണുകളുള്ള, അതിവേഗമുള്ള, ആയിരക്കണക്കിന് ഭൂതഗണങ്ങൾ ചുമന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന നിശാചരന്മാർ ഉണ്ടായിരുന്നു.
thumb|നവമഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ സുന്ദരകാണ്ഡേ നവമഃ സര്ഗഃ ॥൫-
ശ്രീമദ് വാൽമീകി രാമായണത്തിലെ സുന്ദരകാണ്ഡയുടെ ഒമ്പതാം സര്ഗം കേൾക്കട്ടെ.
തസ്യാലയവരിഷ്ഠസ്യ മധ്യേ വിമലമായതമ്। ദദര്ശ ഭവനശ്രേഷ്ഠം ഹനുമാന് മാരുതാത്മജഃ
ആ ഉത്തമമായ ഭവനത്തിന്റെ നടുവിൽ വായുപുത്രനായ ഹനുമാൻ, ശുദ്ധവും വിശാലവുമായ ഭവനശ്രേഷ്ഠം കണ്ടു.
അര്ധയോജനവിസ്തീര്ണമായതം യോജനം മഹത്। ഭവനം രാക്ഷസേന്ദ്രസ്യ ബഹുപ്രാസാദസംകുലമ്
രാക്ഷസരാജാവിന്റെ ആ മഹാമന്ദിരം അരയോജന വീതിയും ഒരു യോജന നീളവുമുള്ളതും, അനേകം ഉയർന്ന മാളികകളാൽ നിറഞ്ഞതുമായിരുന്നു.
മാര്ഗമാണസ്തു വൈദേഹീം സീതാമായതലോചനാമ്। സര്വതഃ പരിചക്രാമ ഹനൂമാനരിസൂദനഃ
വൈദേഹിയായ, വലിയ കണ്ണുകളുള്ള സീതയെ അന്വേഷിച്ചുകൊണ്ട്, ശത്രുനാശകനായ ഹനുമാൻ എല്ലായിടത്തും തിരഞ്ഞു നടന്നു.
ഉത്തമം രാക്ഷസാവാസം ഹനുമാനവലോകയന്। ആസസാദാഥ ലക്ഷ്മീവാന് രാക്ഷസേന്ദ്രനിവേശനമ്
രാക്ഷസന്മാരുടെ ഉത്തമവാസസ്ഥലങ്ങൾ നിരീക്ഷിച്ചുകൊണ്ട്, ഐശ്വര്യശാലിയായ ഹനുമാൻ പിന്നീട് രാക്ഷസരാജാവിന്റെ വസതിയിലേക്കു സമീപിച്ചു.
ചതുര്വിഷാണൈര്ദ്വിരദൈസ്ത്രിവിഷാണൈസ്തഥൈവ ച। പരിക്ഷിപ്തമസമ്ബാധം രക്ഷ്യമാണമുദായുധൈഃ
നാലു ദന്തമുള്ളതും മൂന്നു ദന്തമുള്ളതുമായ ആനകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടതും, തടസ്സമില്ലാതെ, ശക്തമായ ആയുധങ്ങൾ കൈവശമുള്ള യോദ്ധാക്കൾ കാവൽ നിൽക്കുന്നതുമായതായിരുന്നു ആ വസതി.
രാക്ഷസീഭിശ്ച പത്നീഭീ രാവണസ്യ നിവേശനമ്। ആഹൃതാഭിശ്ച വിക്രമ്യ രാജകന്യാഭിരാവൃതമ്
രാവണന്റെ വസതി അവന്റെ ഭാര്യകളായ രാക്ഷസികൾകൊണ്ടും, ബലപ്രയോഗം ചെയ്ത് കൊണ്ടുവന്ന രാജകുമാരികളാലും നിറഞ്ഞിരുന്നു.
തന്നക്രമകരാകീര്ണം തിമിംഗിലഝഷാകുലമ്। വായുവേഗസമാധൂതം പന്നഗൈരിവ സാഗരമ്
ആ സ്ഥലം मगरങ്ങളാലും മുതലകളാലും നിറഞ്ഞതും, വലിയ മീനുകളാൽ കവിഞ്ഞതുമായതും, വായുവിന്റെ ശക്തിയിൽ ചലിക്കുന്നതുമായതും, പാമ്പുകളാൽ നിറഞ്ഞ സമുദ്രത്തെപ്പോലെയായിരുന്നു.
യാ ഹി വൈശ്രവണേ ലക്ഷ്മീര്യാ ചന്ദ്രേ ഹരിവാഹനേ। സാ രാവണഗൃഹേ രമ്യാ നിത്യമേവാനപായിനീ
വൈശ്രവണനിൽ ഉള്ള ഐശ്വര്യവും, ചന്ദ്രനിൽ ഉള്ളതും, ഗരുഡനിൽ ഉള്ളതും പോലെ, ആ ഐശ്വര്യവും ഭംഗിയും എന്നും രാവണന്റെ വീട്ടിൽ നിലനിന്നിരുന്നു.
തസ്യ ഹര്മ്യസ്യ മധ്യസ്ഥവേശ്മ ചാന്യത് സുനിര്മിതമ്। ബഹുനിര്യൂഹസംയുക്തം ദദര്ശ പവനാത്മജഃ
ആ മഹാലയത്തിന്റെ നടുവിലൊരു മറ്റൊരു മനോഹരമായ വീട് പവനപുത്രൻ കണ്ടു. അതിൽ അനേകം പുറപ്പെടുവാനുള്ള വഴികൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ബ്രഹ്മണോഽര്ഥേ കൃതം ദിവ്യം ദിവി യദ് വിശ്വകര്മണാ। വിമാനം പുഷ്പകം നാമ സര്വരത്നവിഭൂഷിതമ്
ബ്രഹ്മാവിനുവേണ്ടി വിശ്വകർമ്മ നിർമ്മിച്ച ദിവ്യമായ ആ പുഷ്പകവിമാനം അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. അതിൽ എല്ലാ രത്നങ്ങളും അലങ്കരിച്ചിരുന്നു.
പരേണ തപസാ ലേഭേ യത് കുബേരഃ പിതാമഹാത്। കുബേരമോജസാ ജിത്വാ ലേഭേ തദ് രാക്ഷസേശ്വരഃ
കുബേരൻ വലിയ തപസ്സിലൂടെ പിതാമഹനിൽ നിന്ന് അതു നേടി. പിന്നെ കുബേരനെ തന്റെ ശക്തിയാൽ ജയിച്ച റാക്ഷസാധിപൻ അതു സ്വന്തമാക്കി.
ഈഹാമൃഗസമായുക്തൈഃ കാര്തസ്വരഹിരണ്മയൈഃ। സുകൃതൈരാചിതം സ്തമ്ഭൈഃ പ്രദീപ്തമിവ ച ശ്രിയാ
വിവിധ ഭാവങ്ങളിലുള്ള മൃഗങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച, ശുദ്ധമായ പൊന്നും വെള്ളിയും കൊണ്ടുള്ള ശില്പങ്ങളാൽ നിർമ്മിതമായ ആ നിലം മഹത്വത്തോടെ പ്രകാശിച്ചു.
മേരുമന്ദരസംകാശൈരുല്ലിഖദ്ഭിരിവാമ്ബരമ്। കൂടാഗാരൈഃ ശുഭാഗാരൈഃ സര്വതഃ സമലംകൃതമ്
മേരു, മന്ദരപർവ്വതങ്ങളെപ്പോലെയും ആകാശത്തെത്തുന്നവയെയും പോലെ മനോഹരമായ പവില്യനുകൾ എല്ലായിടത്തും അലങ്കരിച്ചിരുന്നു.
ജ്വലനാര്കപ്രതീകാശൈഃ സുകൃതം വിശ്വകര്മണാ। ഹേമസോപാനയുക്തം ച ചാരുപ്രവരവേദികമ്
വിശ്വകർമ്മ നിർമ്മിച്ച, അഗ്നിയെയും സൂര്യനെയും പോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന, പൊന്നുകൊണ്ടുള്ള പടികൾയും മനോഹരമായ വേദികളും ഉള്ളതായിരുന്നു.
ജാലവാതായനൈര്യുക്തം കാഞ്ചനൈഃ സ്ഫാടികൈരപി। ഇന്ദ്രനീലമഹാനീലമണിപ്രവരവേദികമ്
പൊന്നും സ്ഫടികവും കൊണ്ടുള്ള ജാലകങ്ങളുമുള്ള, ഇന്ദ്രനീലവും വലിയ നീലമണികളും കൊണ്ടുള്ള വേദികളുമുള്ളതായിരുന്നു.
വിദ്രുമേണ വിചിത്രേണ മണിഭിശ്ച മഹാധനൈഃ। നിസ്തുലാഭിശ്ച മുക്താഭിസ്തലേനാഭിവിരാജിതമ്
അദ്ഭുതമായ പവഴും വിലയേറിയ രത്നങ്ങളും തുല്യമില്ലാത്ത മുത്തുകളും കൊണ്ട് എല്ലായിടത്തും പ്രകാശിച്ചിരുന്നതായിരുന്നു.
ചന്ദനേന ച രക്തേന തപനീയനിഭേന ച। സുപുണ്യഗന്ധിനാ യുക്തമാദിത്യതരുണോപമമ്
ചുവന്ന ചന്ദനവും പൊൻ നിറമുള്ള സുഗന്ധവുമുള്ള, ശുഭഗന്ധം നിറഞ്ഞത്, ഉദയസൂര്യനെപ്പോലെ തിളങ്ങുന്നതായിരുന്നു.
കൂടാഗാരൈര്വരാകാരൈര്വിവിധൈഃ സമലംകൃതമ്। വിമാനം പുഷ്പകം ദിവ്യമാരുരോഹ മഹാകപിഃ। തത്രസ്ഥഃ സര്വതോ ഗന്ധം പാനഭക്ഷ്യാന്നസമ്ഭവമ്
നാനാതരം മനോഹരമായ പവില്യനുകൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച ദിവ്യമായ പുഷ്പകവിമാനത്തിലേക്ക് മഹാകപി കയറി. അവിടെ നിന്നു അവൻ പാനീയങ്ങൾ, ഭക്ഷ്യങ്ങൾ എന്നിവയിൽ നിന്നുള്ള സുഗന്ധം എല്ലായിടത്തും അനുഭവപ്പെട്ടു.
ദിവ്യം സമ്മൂര്ച്ഛിതം ജിഘ്രന് രൂപവന്തമിവാനിലമ്। സ ഗന്ധസ്തം മഹാസത്ത്വം ബന്ധുര്ബന്ധുമിവോത്തമമ്
അവൻ ആ ദിവ്യമായ മിശ്രിതഗന്ധം ശ്വസിച്ചു; അതൊരു മനോഹരമായ കാറ്റുപോലെയായിരുന്നു. ആ ഗന്ധം വലിയ ശക്തിയുള്ളത്, പ്രിയ സുഹൃത്ത് മറ്റൊരു സുഹൃത്തിനെ കാണുന്നതുപോലെ അനുഭവപ്പെട്ടു.
ഇത ഏഹീത്യുവാചേവ തത്ര യത്ര സ രാവണഃ। തതസ്താം പ്രസ്ഥിതഃ ശാലാം ദദര്ശ മഹതീം ശിവാമ്
‘ഇവിടെ വാ’ എന്നു പറഞ്ഞ് അവൻ രാവണൻ ഇരുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് പോയി. പിന്നെ, പുറപ്പെട്ടു, അവൻ വലിയ ശുഭമായ ഒരു മന്ദിരം കണ്ടു.
രാവണസ്യ മഹാകാന്താം കാന്താമിവ വരസ്ത്രിയമ്। മണിസോപാനവികൃതാം ഹേമജാലവിരാജിതാമ്
അത് രാവണന്റേതായിരുന്നു, പ്രിയസ്ത്രീയെപ്പോലെ മനോഹരമായത്; രത്നപടികൾ കൊണ്ടും പൊൻജാലകങ്ങൾ കൊണ്ടും അലങ്കരിച്ചിരുന്നതായിരുന്നു.
സ്ഫാടികൈരാവൃതതലാം ദന്താന്തരിതരൂപികാമ്। മുക്താവജ്രപ്രവാലൈശ്ച രൂപ്യചാമീകരൈരപി
സ്ഫടികം കൊണ്ടുള്ള നിലം, പല്ലുകൾക്കിടയിലെ ഇടംപോലെ തിളങ്ങുന്നതായിരുന്നു; മുത്ത്, വജ്രം, പവഴ, വെള്ളി, പൊൻ എന്നിവകൊണ്ടും അലങ്കരിച്ചിരുന്നു.