തതസ്തു സമ്പ്രാപ്യ സമുദ്രതീരം സമീക്ഷ്യ ലംകാം ഗിരിവര്യമൂര്ധ്നി। കപിസ്തു തസ്മിന് നിപപാത പര്വതേ വിധൂയ രൂപം വ്യഥയന്മൃഗദ്വിജാന്
ശംഖമാന പർവതത്തിന്റെ മുകളിൽ ലങ്കയെ നോക്കി, സമുദ്രത്തീരത്ത് എത്തി, ആ കപിവീരൻ അവിടെ ഇറങ്ങി, തന്റെ രൂപം മാറ്റി, മൃഗങ്ങളെയും പക്ഷികളെയും ഭയപ്പെടുത്തി.
സ സാഗരം ദാനവപന്നഗായുതം ബലേന വിക്രമ്യ മഹോര്മിമാലിനമ്। നിപത്യ തീരേ ച മഹോദധേസ്തദാ ദദര്ശ ലംകാമമരാവതീമിവ
ദാനവരും പാമ്പുകളും നിറഞ്ഞ, വലിയ തിരകളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട സമുദ്രം കടന്ന്, മഹാസമുദ്രത്തീരത്ത് ഇറങ്ങി, ദേവലോകംപോലെയുള്ള ലങ്കയെ കണ്ടു.
thumb|ദ്വിതീയഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ സുന്ദരകാണ്ഡേ ദ്വിതീയഃ സര്ഗഃ ॥൫-
ശ്രീമദ് വാൽമീകി രാമായണത്തിലെ സുന്ദരകാണ്ഡയുടെ രണ്ടാം സർഗ്ഗം കേൾക്കുക.
സ സാഗരമനാധൃഷ്യമതിക്രമ്യ മഹാബലഃ। ത്രികൂടസ്യ തടേ ലംകാം സ്ഥിതഃ സ്വസ്ഥോ ദദര്ശ ഹ
അജയ്യമായ സമുദ്രം കടന്ന്, മഹാബലശാലിയായ അവൻ ത്രികൂടപർവതത്തിന്റെ താഴ്വാരത്തിൽ ലങ്കയെ നിരന്തരം നോക്കി നിന്നു.
യോജനാനാം ശതം ശ്രീമാംസ്തീര്ത്വാപ്യുത്തമവിക്രമഃ। അനിഃശ്വസന് കപിസ്തത്ര ന ഗ്ലാനിമധിഗച്ഛതി
നൂറ്റിയൊന്ന് യോജനങ്ങൾ കടന്നിട്ടും, മഹാവീര്യശാലിയായ കപിവീരൻ അവിടെ ശ്വാസം മുട്ടിയില്ല, ക്ഷീണം അനുഭവിച്ചില്ല.
ശതാന്യഹം യോജനാനാം ക്രമേയം സുബഹൂന്യപി। കിം പുനഃ സാഗരസ്യാന്തം സംഖ്യാതം ശതയോജനമ്
നൂറുകണക്കിന് യോജനങ്ങൾ ഞാൻ കടക്കാൻ കഴിയും; അങ്ങനെ വന്നപ്പോൾ, ഈ നൂറു യോജനമുള്ള സമുദ്രം എനിക്ക് അത്ര വലിയ കാര്യമല്ല.
സ തു വീര്യവതാം ശ്രേഷ്ഠഃ പ്ലവതാമപി ചോത്തമഃ। ജഗാമ വേഗവാഁല്ലംകാം ലങ്ഘയിത്വാ മഹോദധിമ്
ശക്തിശാലികളിൽ ശ്രേഷ്ഠനും, ചാടുന്നവരിൽ ഏറ്റവും ഉത്തമനും ആയ അവൻ, വേഗത്തിൽ മഹാസമുദ്രം കടന്ന് ലങ്കയിലേക്കു പോയി.
ശാദ്വലാനി ച നീലാനി ഗന്ധവന്തി വനാനി ച। മധുമന്തി ച മധ്യേന ജഗാമ നഗവന്തി ച
പച്ചപ്പുള്ള പുല്ലുനിലങ്ങൾ, സുഗന്ധമുള്ള കാട്ടുകൾ, തേൻ നിറഞ്ഞ വനങ്ങൾ, പർവതങ്ങൾ എന്നിവയിലൂടെ അവൻ നടന്നു.
ശൈലാംശ്ച തരുസംഛന്നാന് വനരാജീശ്ച പുഷ്പിതാഃ। അഭിചക്രാമ തേജസ്വീ ഹനൂമാന് പ്ലവഗര്ഷഭഃ
വൃക്ഷങ്ങൾകൊണ്ട് മൂടപ്പെട്ട പർവതങ്ങളും, പുഷ്പിതമായ വനശ്രേണികളും, തേജസ്സുള്ള ഹനുമാൻ സമീപിച്ചു.
സ തസ്മിന്നചലേ തിഷ്ഠന് വനാന്യുപവനാനി ച। സ നഗാഗ്രേ സ്ഥിതാം ലംകാം ദദര്ശ പവനാത്മജഃ
അവൻ ആ പർവതത്തിൽ നിന്നു, കാടുകളും തോട്ടങ്ങളും കണ്ട്, പർവതശിഖരത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന ലങ്കയെ കണ്ടു.
സരലാന് കര്ണികാരാംശ്ച ഖര്ജൂരാംശ്ച സുപുഷ്പിതാന്। പ്രിയാലാന് മുചുലിന്ദാംശ്ച കുടജാന് കേതകാനപി
സരല, കർണികാര, പുഷ്പിതമായ ഖർജൂര, പ്രിയാല, മുചുലിന്ദ, കുട്ടജ, കേതക എന്നിവയും അവൻ കണ്ടു.
പ്രിയങ്ഗൂന് ഗന്ധപൂര്ണാംശ്ച നീപാന് സപ്തച്ഛദാംസ്തഥാ। അസനാന് കോവിദാരാംശ്ച കരവീരാംശ്ച പുഷ്പിതാന്
സൗരഭ്യം നിറഞ്ഞ പ്രിയംഗു, നീപ, സപ്തച്ഛദ, അസന, കോവിദാര, പുഷ്പിതമായ കരവീര എന്നിവയും അവൻ അവിടെ കണ്ടു.
പുഷ്പഭാരനിബദ്ധാംശ്ച തഥാ മുകുലിതാനപി। പാദപാന് വിഹഗാകീര്ണാന് പവനാധൂതമസ്തകാന്
പുഷ്പഭാരത്തിൽ കുനിഞ്ഞു നിൽക്കുന്നവയും, മുളയ്ക്കുന്ന കുരുൾപൂക്കളുമായി കാറ്റിൽ തലകുലുങ്ങുന്നവയും, പക്ഷികൾ നിറഞ്ഞു കിടക്കുന്നവയും ആയ വൃക്ഷങ്ങൾ അവൻ കണ്ടു.
ഹംസകാരണ്ഡവാകീര്ണാ വാപീഃ പദ്മോത്പലാവൃതാഃ। ആക്രീഡാന് വിവിധാന് രമ്യാന് വിവിധാംശ്ച ജലാശയാന്
ഹംസകളും കാരണ്ടവകളും നിറഞ്ഞു, താമരയും നെലുമ്ബവും നിറഞ്ഞു കിടക്കുന്ന കുളങ്ങളും, മനോഹരമായ കളിസ്ഥലങ്ങളും, വിവിധതരം ജലാശയങ്ങളും അവൻ കണ്ടു.
സംതതാന് വിവിധൈര്വൃക്ഷൈഃ സര്വര്തുഫലപുഷ്പിതൈഃ। ഉദ്യാനാനി ച രമ്യാണി ദദര്ശ കപികുഞ്ജരഃ
എല്ലാ കാലത്തും പഴവും പുഷ്പവും കായ്ക്കുന്ന വിവിധ വൃക്ഷങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട മനോഹരമായ തോട്ടങ്ങൾ ആ മഹാവാനരൻ കണ്ടു.
സമാസാദ്യ ച ലക്ഷ്മീവാഁല്ലംകാം രാവണപാലിതാമ്। പരിഖാഭിഃ സപദ്മാഭിഃ സോത്പലാഭിരലംകൃതാമ്
രാവണൻ ഭരിക്കുന്ന, താമരയും നെലുമ്ബവും നിറഞ്ഞ കുളങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട മനോഹരമായ ലങ്കയെ അവൻ സമീപിച്ചു.
സീതാപഹരണാത് തേന രാവണേന സുരക്ഷിതാമ്। സമന്താദ് വിചരദ്ഭിശ്ച രാക്ഷസൈരുഗ്രധന്വഭിഃ
സീതയെ അപഹരിച്ച ശേഷം രാവണൻ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്ന, ചുറ്റും ഭയങ്കരമായ വില്ലുകൾ കൈവശമുള്ള രാക്ഷസന്മാർ കാവലിരിക്കുന്ന നഗരമായിരുന്നു അത്.
കാഞ്ചനേനാവൃതാം രമ്യാം പ്രാകാരേണ മഹാപുരീമ്। ഗൃഹൈശ്ച ഗിരിസംകാശൈഃ ശാരദാമ്ബുദസംനിഭൈഃ
പൊന്നുകൊണ്ട് ചുറ്റിയ വലിയ മതിലുകളും, പർവതങ്ങളെപ്പോലും ശരദ്കാലത്തെ മേഘങ്ങളെപ്പോലും കാണുന്ന ഭവനങ്ങളും ഉള്ള മനോഹരമായ മഹാനഗരം.
പാണ്ഡുരാഭിഃ പ്രതോലീഭിരുച്ചാഭിരഭിസംവൃതാമ്। അട്ടാലകശതാകീര്ണാം പതാകാധ്വജശോഭിതാമ്
പാണ്ടുരം നിറമുള്ള ഉയർന്ന വീഥികൾ, നൂറുകണക്കിന് ഗോപുരങ്ങൾ, പതാകകളും കൊടികളും കൊണ്ട് ഭാസുരമായ നഗരം അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
തോരണൈഃ കാഞ്ചനൈര്ദിവ്യൈര്ലതാപങ്ക്തിവിരാജിതൈഃ। ദദര്ശ ഹനുമാഁല്ലംകാം ദേവോ ദേവപുരീമിവ
ദിവ്യമായ പൊൻതൊരണങ്ങളും, ചെടികളുടെ നിരകളും കൊണ്ട് ഭാസുരമായ ലങ്കയെ ഹനുമാൻ കണ്ടു; അതു ദേവതകളുടെ നഗരത്തെപ്പോലെയായിരുന്നു.
ഗിരിമൂര്ധ്നി സ്ഥിതാം ലംകാം പാണ്ഡുരൈര്ഭവനൈഃ ശുഭൈഃ। ദദര്ശ സ കപിഃ ശ്രീമാന് പുരീമാകാശഗാമിവ
പർവതത്തിന്റെ മുകളിൽ നിലകൊണ്ടു, വെളുത്ത മനോഹരമായ ഭവനങ്ങൾ കൊണ്ട് ആകാശത്തിൽ പറക്കുന്നപോലെയുള്ള ലങ്കയെ ആ മഹാവാനരൻ കണ്ടു.
പാലിതാം രാക്ഷസേന്ദ്രേണ നിര്മിതാം വിശ്വകര്മണാ। പ്ലവമാനാമിവാകാശേ ദദര്ശ ഹനുമാന് കപിഃ
രാക്ഷസരാജാവായ രാവണൻ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്ന, വിശ്വകർമ്മൻ നിർമ്മിച്ച, ആകാശത്തിൽ തങ്ങുന്നപോലെയുള്ള നഗരത്തെ ഹനുമാൻ കണ്ടു.
വപ്രപ്രാകാരജഘനാം വിപുലാമ്ബുവനാമ്ബരാമ്। ശതഘ്നീശൂലകേശാന്താമട്ടാലകാവതംസകാമ്
മതിലുകളും ചുറ്റുമതിലുകളും അതിന്റെ അരക്കെട്ടുപോലും, വലിയ ജലാശയങ്ങൾ വസ്ത്രംപോലും, ആയുധങ്ങളും ഗോപുരങ്ങളും അലങ്കാരങ്ങൾപോലും അവൻ കണ്ടു.
മനസേവ കൃതാം ലംകാം നിര്മിതാം വിശ്വകര്മണാ। ദ്വാരമുത്തരമാസാദ്യ ചിന്തയാമാസ വാനരഃ
മനസ്സിൽ സൃഷ്ടിച്ചപോലും, വിശ്വകർമ്മൻ നിർമ്മിച്ചപോലും, വാനരൻ വടക്കേ വാതിലിൽ എത്തി ലങ്കയെ ആലോചിച്ചു.
കൈലാസനിലയപ്രഖ്യമാലിഖന്തമിവാമ്ബരമ്। ധ്രിയമാണമിവാകാശമുച്ഛ്രിതൈര്ഭവനോത്തമൈഃ
ഉയർന്ന ഭവനങ്ങൾ കൊണ്ട്, കൈലാസംപോലും ആകാശം വരെയെത്തുന്നപോലും, ആകാശം താങ്ങുന്നപോലും ലങ്കയെ അവൻ കണ്ടു.
സമ്പൂര്ണാ രാക്ഷസൈര്ഘോരൈര്നാഗൈര്ഭോഗവതീമിവ। അചിന്ത്യാം സുകൃതാം സ്പഷ്ടാം കുബേരാധ്യുഷിതാം പുരാ
ഭയങ്കരമായ രാക്ഷസന്മാരാൽ നിറഞ്ഞ, പാമ്പുകളാൽ നിറഞ്ഞ ഭോഗവതിപോലും, മനസ്സിൽ പിടികൂടാനാകാത്ത, ഭംഗിയായി നിർമ്മിച്ച, വ്യക്തമായ, ഒരുകാലത്ത് കുബേരൻ വസിച്ച നഗരമായിരുന്നു അത്.
ദംഷ്ട്രാഭിര്ബഹുഭിഃ ശൂരൈഃ ശൂലപട്ടിശപാണിഭിഃ। രക്ഷിതാം രാക്ഷസൈര്ഘോരൈര്ഗുഹാമാശീവിഷൈരിവ
പല്ലുകൾ കാട്ടുന്ന, കയ്യിൽ കുന്തവും വാളും പിടിച്ച ഭയങ്കര രാക്ഷസന്മാർ കാവലിരിക്കുന്ന, വിഷപ്പാമ്പുകൾ കാവലിരിക്കുന്ന ഗുഹയെപ്പോലെയുള്ള നഗരം.
തസ്യാശ്ച മഹതീം ഗുപ്തിം സാഗരം ച നിരീക്ഷ്യ സഃ। രാവണം ച രിപും ഘോരം ചിന്തയാമാസ വാനരഃ
അതിന്റെയും സമുദ്രത്തിന്റെയും ശക്തമായ കാവലും, രാവണൻ എന്ന ഭയങ്കര ശത്രുവിനെയും നോക്കി വാനരൻ ആലോചിച്ചു.
ആഗത്യാപീഹ ഹരയോ ഭവിഷ്യന്തി നിരര്ഥകാഃ। നഹി യുദ്ധേന വൈ ലംകാ ശക്യാ ജേതും സുരൈരപി
വാനരന്മാർ ഇവിടെ എത്തിച്ചേരുമ്പോഴും, അവർക്ക് യാതൊന്നും പ്രയോജനമുണ്ടാകില്ല; യുദ്ധംകൊണ്ട് ദേവന്മാർക്കുപോലും ലങ്കയെ ജയിക്കാൻ കഴിയില്ല.
ഇമാം ത്വവിഷമാം ലംകാം ദുര്ഗാം രാവണപാലിതാമ്। പ്രാപ്യാപി സുമഹാബാഹുഃ കിം കരിഷ്യതി രാഘവഃ
ഇത്രയും ദുർജയമായ, ദുർഗമായ, രാവണൻ കാവലിരിക്കുന്ന ലങ്കയിൽ ശക്തനായ രാഘവൻ എത്തിച്ചേരുമ്പോഴും, അവൻ എന്ത് ചെയ്യും?