ഇത്യുക്ത്വാ പാണിനാ ശൈലമാലഭ്യ ഹരിപുങ്ഗവഃ। ജഗാമാകാശമാവിശ്യ വീര്യവാന് പ്രഹസന്നിവ
അങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, വാനരശ്രേഷ്ഠൻ പർവതത്തെ കൈകൊണ്ട് തൊട്ട്, ആകാശത്തിലേക്ക് കയറി, ശക്തിയോടെ, പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് യാത്രയായി.
സ പര്വതസമുദ്രാഭ്യാം ബഹുമാനാദവേക്ഷിതഃ। പൂജിതശ്ചോപപന്നാഭിരാശീര്ഭിരഭിനന്ദിതഃ
അവനെ പർവതവും സമുദ്രവും വലിയ ആദരവോടെ നോക്കി; അവൻ അനുയോജ്യമായ ആശംസകൾക്കൊപ്പം ആദരിക്കപ്പെട്ടു.
അഥോര്ധ്വം ദൂരമാഗത്യ ഹിത്വാ ശൈലമഹാര്ണവൌ। പിതുഃ പന്ഥാനമാസാദ്യ ജഗാമ വിമലേഽമ്ബരേ
അപ്പോൾ, ആകാശത്തിലേക്ക് വളരെ ദൂരം കയറി, പർവ്വതവും മഹാസമുദ്രവും പിന്നിലാക്കി, അച്ഛന്റെ വഴി എത്തി, ശുദ്ധമായ ആകാശത്തിലൂടെ സഞ്ചരിച്ചു.
ഭൂയശ്ചോര്ധ്വം ഗതിം പ്രാപ്യ ഗിരിം തമവലോകയന്। വായുസൂനുര്നിരാലമ്ബോ ജഗാമ കപികുഞ്ജരഃ
വീണ്ടും ഉയരത്തിലേക്ക് കയറുമ്പോൾ, ആ പർവ്വതത്തെ നോക്കി, വായുവിന്റെ പുത്രനും വാനരസേനാപതിയും ആയ ഹനുമാൻ, ഒന്നും പിടിക്കാതെ മുന്നോട്ട് നീങ്ങി.
തദ് ദ്വിതീയം ഹനുമതോ ദൃഷ്ട്വാ കര്മ സുദുഷ്കരമ്। പ്രശശംസുഃ സുരാഃ സര്വേ സിദ്ധാശ്ച പരമര്ഷയഃ
ഹനുമാന്റെ രണ്ടാമത്തെ അത്യന്തം ദുഷ്കരമായ പ്രവൃത്തി കണ്ടപ്പോൾ, എല്ലാ ദേവതകളും സിദ്ധന്മാരും മഹർഷിമാരും അവനെ പ്രശംസിച്ചു.
ദേവതാശ്ചാഭവന് ഹൃഷ്ടാസ്തത്രസ്ഥാസ്തസ്യ കര്മണാ। കാഞ്ചനസ്യ സുനാഭസ്യ സഹസ്രാക്ഷശ്ച വാസവഃ
അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന ദേവതകൾ ഹനുമാന്റെ പ്രവർത്തിയിൽ സന്തോഷിച്ചു; പൊന്നുപോലെയുള്ള നാഭിയുള്ള സുനാഭനും ആയിരം കണ്ണുള്ള ഇന്ദ്രനും അവരോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഉവാച വചനം ധീമാന് പരിതോഷാത് സഗദ്ഗദമ്। സുനാഭം പര്വതശ്രേഷ്ഠം സ്വയമേവ ശചീപതിഃ
ശചീയുടെ ഭർത്താവായ ബുദ്ധിമാനായ ഇന്ദ്രൻ, അതിയായ സന്തോഷത്തിൽ, സുനാഭനെന്ന പർവ്വതാധിപനോട് വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
ഹിരണ്യനാഭ ശൈലേന്ദ്ര പരിതുഷ്ടോഽസ്മി തേ ഭൃശമ്। അഭയം തേ പ്രയച്ഛാമി ഗച്ഛ സൌമ്യ യഥാസുഖമ്
പൊന്നുനാഭിയുള്ള പർവ്വതാധിപാ, ഞാൻ നിനക്കു വളരെ സന്തോഷം തോന്നുന്നു. ഞാൻ നിനക്കു ഭയം ഇല്ലെന്ന് വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു; സുഖമായി പോകൂ, സ്നേഹിതാ.
സാഹ്യം കൃതം തേ സുമഹദ് വിശ്രാന്തസ്യ ഹനൂമതഃ। ക്രമതോ യോജനശതം നിര്ഭയസ്യ ഭയേ സതി
ഹനുമാൻ ഇവിടെ വിശ്രമിക്കുമ്പോൾ, നീ അവനു വലിയ സഹായം ചെയ്തു; ഭയക്കിടയിലും, അവൻ ഭയമില്ലാതെ നൂറു യോജന ദൂരം കടക്കാൻ കഴിഞ്ഞത് നിന്റെ കാരണമാണ്.
രാമസ്യൈഷ ഹിതായൈവ യാതി ദാശരഥേഃ കപിഃ। സത്ക്രിയാം കുര്വതാ ശക്ത്യാ തോഷിതോഽസ്മി ദൃഢം ത്വയാ
ഈ വാനരൻ ദശരഥപുത്രനായ രാമന്റെ ഭാവുക്യത്തിനായി മാത്രം പോകുന്നു. നീ ഈ സത്കാരം ശക്തിപ്രകാരം ചെയ്തതുകൊണ്ട് ഞാൻ വളരെ സന്തോഷപ്പെട്ടു.
സ തത് പ്രഹര്ഷമലഭദ് വിപുലം പര്വതോത്തമഃ। ദേവതാനാം പതിം ദൃഷ്ട്വാ പരിതുഷ്ടം ശതക്രതുമ്
ദേവതകളുടെ പ്രഭുവായ ഇന്ദ്രൻ പൂർണ്ണമായി സന്തോഷിച്ചിരിക്കുന്നതു കണ്ടപ്പോൾ ആ ഉത്തമപർവ്വതത്തിന് വലിയ സന്തോഷം ലഭിച്ചു.
സ വൈ ദത്തവരഃ ശൈലോ ബഭൂവാവസ്ഥിതസ്തദാ। ഹനൂമാംശ്ച മുഹൂര്തേന വ്യതിചക്രാമ സാഗരമ്
വരപ്രാപ്തിയായ ആ പർവ്വതം അവിടെയേയ്ക്ക് നില്ക്കുമ്പോൾ, ഹനുമാൻ ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് സമുദ്രം കടന്നു.
തതോ ദേവാഃ സഗന്ധര്വാഃ സിദ്ധാശ്ച പരമര്ഷയഃ। അബ്രുവന് സൂര്യസംകാശാം സുരസാം നാഗമാതരമ്
അപ്പോൾ ദേവതകളും ഗന്ധർവന്മാരും സിദ്ധന്മാരും മഹർഷിമാരും സൂര്യനെപ്പോലെ പ്രകാശമുള്ള നാഗമാതാവായ സുരസയോട് പറഞ്ഞു.
അയം വാതാത്മജഃ ശ്രീമാന് പ്ലവതേ സാഗരോപരി। ഹനൂമാന് നാമ തസ്യ ത്വം മുഹൂര്തം വിഘ്നമാചര
വായുവിന്റെ പുത്രനായ ഈ മഹത്വമുള്ള ഹനുമാൻ സമുദ്രം കടക്കുകയാണ്; നീ ഒരു നിമിഷം അവനു തടസ്സം സൃഷ്ടിക്കണം.
രാക്ഷസം രൂപമാസ്ഥായ സുഘോരം പര്വതോപമമ്। ദംഷ്ട്രാകരാലം പിങ്ഗാക്ഷം വക്ത്രം കൃത്വാ നഭഃസ്പൃശമ്
പർവ്വതത്തെപ്പോലെ ഭയാനകമായ, വലിയ കുരിശ്ശും മഞ്ഞുനിറമുള്ള കണ്ണുകളും, ആകാശം തൊടുന്ന വായും ഉള്ള ഒരു രാക്ഷസരൂപം നീ സ്വീകരിക്കണം.
ബലമിച്ഛാമഹേ ജ്ഞാതും ഭൂയശ്ചാസ്യ പരാക്രമമ്। ത്വാം വിജേഷ്യത്യുപായേന വിഷാദം വാ ഗമിഷ്യതി
അവന്റെ ശക്തിയും ധൈര്യവും അറിയാൻ ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; അവൻ എന്തെങ്കിലും വഴി നിന്നെ ജയിക്കും, അല്ലെങ്കിൽ നിരാശയിലാകും.
ഏവമുക്താ തു സാ ദേവീ ദൈവതൈരഭിസത്കൃതാ। സമുദ്രമധ്യേ സുരസാ ബിഭ്രതീ രാക്ഷസം വപുഃ
ഇങ്ങനെ ദേവതകൾ പറഞ്ഞതോടെ, അവർ ആദരിച്ച സുരസാ സമുദ്രത്തിന്റെ നടുവിൽ രാക്ഷസരൂപം സ്വീകരിച്ചു.
വികൃതം ച വിരൂപം ച സര്വസ്യ ച ഭയാവഹമ്। പ്ലവമാനം ഹനൂമന്തമാവൃത്യേദമുവാച ഹ
ഭയപ്പെടുത്തുന്ന, വിരൂപമായ ആ രൂപത്തിൽ, ഹനുമാന്റെ മുന്നിൽ തടഞ്ഞു നിന്നു, അവളിപ്പോൾ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
മമ ഭക്ഷ്യഃ പ്രദിഷ്ടസ്ത്വമീശ്വരൈര്വാനരര്ഷഭ। അഹം ത്വാം ഭക്ഷയിഷ്യാമി പ്രവിശേദം മമാനനമ്
വാനരശ്രേഷ്ഠാ, ദേവതകൾ നിന്നെ എന്റെ ഭക്ഷ്യമായി നിശ്ചയിച്ചിട്ടുണ്ട്; ഞാൻ നിന്നെ തിന്നും—എന്റെ വായിൽ കയറൂ.
വര ഏഷ പുരാ ദത്തോ മമ ധാത്രേതി സത്വരാ। വ്യാദായ വക്ത്രം വിപുലം സ്ഥിതാ സാ മാരുതേഃ പുരഃ
സൃഷ്ടാവൻ മുമ്പ് എനിക്കു നൽകിയ വരം ഇതാണ്: 'ദ്രുതമായി ഇരിക്കണം.' അങ്ങനെ, വലിയ വായ് തുറന്ന്, അവൾ വായുവിന്റെ പുത്രന്റെ മുന്നിൽ നിന്നു.
ഏവമുക്തഃ സുരസയാ പ്രഹൃഷ്ടവദനോഽബ്രവീത്। രാമോ ദാശരഥിര്നാമ പ്രവിഷ്ടോ ദണ്ഡകാവനമ്। ലക്ഷ്മണേന സഹ ഭ്രാത്രാ വൈദേഹ്യാ ചാപി ഭാര്യയാ
സുരസാ ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചതിനുശേഷം, സന്തോഷത്തോടെ മുഖം പ്രകാശിച്ച ഹനുമാൻ പറഞ്ഞു: ദശരഥപുതനായ രാമൻ തന്റെ സഹോദരൻ ലക്ഷ്മണനും ഭാര്യയായ സീതയും കൂടെ ദണ്ഡകവനം പ്രവേശിച്ചു.
അന്യകാര്യവിഷക്തസ്യ ബദ്ധവൈരസ്യ രാക്ഷസൈഃ। തസ്യ സീതാ ഹൃതാ ഭാര്യാ രാവണേന യശസ്വിനീ
മറ്റു കാര്യങ്ങളിൽ മുഴുകിയിരിക്കുമ്പോഴും, റാക്ഷസന്മാരോടുള്ള വൈരത്തിന്റെ ബന്ധത്തിൽ ആയിരിക്കുമ്പോഴും, രാമന്റെ പ്രശസ്തിയായ ഭാര്യ സീതയെ രാവണൻ അപഹരിച്ചു.
തസ്യാഃ സകാശം ദൂതോഽഹം ഗമിഷ്യേ രാമശാസനാത്। കര്തുമര്ഹസി രാമസ്യ സാഹ്യം വിഷയവാസിനി
രാമന്റെ ആജ്ഞ പ്രകാരം ഞാൻ അവളെ കാണാൻ ദൂതനായി പോകുന്നു; നീ ഈ ജലത്തിൽ വസിക്കുന്നവളായി രാമനു സഹായം ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്.
അഥവാ മൈഥിലീം ദൃഷ്ട്വാ രാമം ചാക്ലിഷ്ടകാരിണമ്। ആഗമിഷ്യാമി തേ വക്ത്രം സത്യം പ്രതിശൃണോമി തേ
അല്ലെങ്കിൽ, മൈഥിലി സീതയെയും പാപം ചെയ്യാത്ത രാമനെയും കണ്ടശേഷം ഞാൻ നിന്റെ വായിലേക്ക് തിരികെ വരും; ഇതു ഞാൻ സത്യമായി വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു.
ഏവമുക്താ ഹനുമതാ സുരസാ കാമരൂപിണീ। അബ്രവീന്നാതിവര്തേന്മാം കശ്ചിദേഷ വരോ മമ
ഹനുമാൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ഇഷ്ടരൂപം എടുക്കാൻ കഴിയുന്ന സുരസാ പറഞ്ഞു: ആരും എന്നെ മറികടക്കാൻ കഴിയില്ല; ഈ വരം എനിക്ക് ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു.
തം പ്രയാന്തം സമുദ്വീക്ഷ്യ സുരസാ വാക്യമബ്രവീത്। ബലം ജിജ്ഞാസമാനാ സാ നാഗമാതാ ഹനൂമതഃ
അവൻ മുന്നോട്ട് പോകുന്നത് കണ്ട സുരസാ, ഹനുമാന്റെ ശക്തി പരീക്ഷിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
നിവിശ്യ വദനം മേഽദ്യ ഗന്തവ്യം വാനരോത്തമ। വര ഏഷ പുരാ ദത്തോ മമ ധാത്രേതി സത്വരാ
ഇന്ന് എന്റെ വായിൽ കടക്കണം, വാനരശ്രേഷ്ഠാ, അല്ലെങ്കിൽ നീ മുന്നോട്ട് പോകാൻ കഴിയില്ല; ഈ വരം ദാതാവായ സ്രഷ്ടാവ് എനിക്ക് മുമ്പ് നൽകിയതാണ് — വേഗം ചെയ്യുക!
വ്യാദായ വിപുലം വക്ത്രം സ്ഥിതാ സാ മാരുതേഃപുരഃ। ഏവമുക്തഃ സുരസയാ ക്രുദ്ധോ വാനരപുംഗവഃ
വലിയ വായ് തുറന്ന്, മാരുതിപുത്രന്റെ മുന്നിൽ സുരസാ നിന്നു; അവൾ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, വാനരന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ഹനുമാൻ കോപിച്ചു.
അബ്രവീത് കുരു വൈ വക്ത്രം യേന മാം വിഷഹിഷ്യസി। ഇത്യുക്ത്വാ സുരസാം ക്രുദ്ധോ ദശയോജനമായതാമ്
നീ എന്നെ ഉൾക്കൊള്ളാൻ കഴിയുന്നത്ര വലുതായി വായ് തീർക്കൂ എന്ന് ഹനുമാൻ പറഞ്ഞു; അങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, കോപത്തോടെ ഹനുമാൻ പത്ത് യോജന ദൈർഘ്യമുള്ളവനായി.
ദശയോജനവിസ്താരോ ഹനൂമാനഭവത് തദാ। തം ദൃഷ്ട്വാ മേഘസംകാശം ദശയോജനമായതമ്। ചകാര സുരസാപ്യാസ്യം വിംശദ് യോജനമായതമ്
അപ്പോൾ ഹനുമാൻ പത്ത് യോജന വീതിയുള്ളവനായി; മേഘംപോലെയുള്ള, പത്ത് യോജന ദൈർഘ്യമുള്ള ഹനുമാനെ കണ്ട സുരസാ, തന്റെ വായ് ഇരുപത് യോജന ദൈർഘ്യമാക്കി.