യദി കശ്ചിത് സമര്ഥോ വഃ സാഗരപ്ലവനേ ഹരിഃ। സ ദദാത്വിഹ നഃ ശീഘ്രം പുണ്യാമഭയദക്ഷിണാമ്
നിങ്ങളിൽ ആരെങ്കിലും കടൽ കടക്കാൻ കഴിവുള്ളവനുണ്ടെങ്കിൽ, ദയവായി ഇവിടെ തന്നെ ഞങ്ങൾക്ക് ഉടൻ സുരക്ഷിതത്വം എന്ന മഹാനുഗ്രഹം നൽകണം.
അങ്ഗദസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ ന കശ്ചിത് കിംചിദബ്രവീത്। സ്തിമിതേവാഭവത് സര്വാ സാ തത്ര ഹരിവാഹിനീ
അങ്ങദന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, ആരും ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല; ആ വാനരസൈന്യം മുഴുവൻ അവിടെ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ ശാന്തവും അചഞ്ചലവുമായി നിന്നു.
പുനരേവാങ്ഗദഃ പ്രാഹ താന് ഹരീന് ഹരിസത്തമഃ। സര്വേ ബലവതാം ശ്രേഷ്ഠാ ഭവന്തോ ദൃഢവിക്രമാഃ। വ്യപദേശകുലേ ജാതാഃ പൂജിതാശ്ചാപ്യഭീക്ഷ്ണശഃ
പിന്നീട് അങ്ങദൻ, വാനരന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവൻ, വീണ്ടും അവരെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു: 'നിങ്ങൾ എല്ലാവരും ശക്തിയിൽ ഉന്നതരും, ധൈര്യത്തിൽ ഉറപ്പുള്ളവരും, ഉന്നത വംശത്തിൽ ജനിച്ചവരുമാണ്. നിങ്ങൾ എല്ലായ്പ്പോഴും ആദരിക്കപ്പെടുന്നവരാണ്.'
നഹി വോ ഗമനേ ഭങ്ഗഃ കദാചിത് കസ്യചിദ് ഭവേത്। ബ്രുവധ്വം യസ്യ യാ ശക്തിഃ പ്ലവനേ പ്ലവഗര്ഷഭാഃ
നിങ്ങളുടെ യാത്രയിൽ ഒരിക്കലും ആരുടെയും തടസ്സം ഉണ്ടാകില്ല; വാനരന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, ചാടലിൽ എത്ര കഴിവുണ്ടെന്ന് ഓരോരുത്തരും തുറന്നു പറയൂ.
thumb|പഞ്ചഷഷ്ഠിതമഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ കിഷ്കിന്ധാകാണ്ഡേ പഞ്ചഷഷ്ഠിതമഃ സര്ഗഃ ॥൪-
ശ്രീമദ് വാൽമീകി രാമായണത്തിൽ കിഷ്കിന്ദാകാണ്ഡത്തിലെ അറുപത്തിയഞ്ചാം സര്ഗം കേൾക്കൂ.
അഥാങ്ഗദവചഃ ശ്രുത്വാ തേ സര്വേ വാനരര്ഷഭാഃ। സ്വം സ്വം ഗതൌ സമുത്സാഹമൂചുസ്തത്ര യഥാക്രമമ്
അപ്പോൾ അങ്ങദന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, ആ വാനരശ്രേഷ്ഠന്മാർ ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ യാത്രയ്ക്കുള്ള ഉത്സാഹം അവിടെ പരസ്പരം പറഞ്ഞു.
ഗജോ ഗവാക്ഷോ ഗവയഃ ശരഭോ ഗന്ധമാദനഃ। മൈന്ദശ്ച ദ്വിവിദശ്ചൈവ സുഷേണോ ജാമ്ബവാംസ്തഥാ
ഗജൻ, ഗവാക്ഷൻ, ഗവയൻ, ശരഭൻ, ഗന്ധമാദനൻ, മൈന്ദൻ, ദ്വിവിദൻ, സുശേനൻ, ജാംബവാൻ ഇവരും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ആബഭാഷേ ഗജസ്തത്ര പ്ലവേയം ദശയോജനമ്। ഗവാക്ഷോ യോജനാന്യാഹ ഗമിഷ്യാമീതി വിംശതിമ്
അവിടെ ഗജൻ പറഞ്ഞു: 'ഞാൻ പത്ത് യോജന ദൂരം ചാടാം.' ഗവാക്ഷൻ പറഞ്ഞു: 'ഞാൻ ഇരുപത് യോജന ദൂരം പോകും.'
ശരഭോ വാനരസ്തത്ര വാനരാംസ്താനുവാച ഹ। ത്രിംശതം തു ഗമിഷ്യാമി യോജനാനാം പ്ലവങ്ഗമാഃ
അവിടെ ശരഭൻ ആ വാനരന്മാരോട് പറഞ്ഞു: 'വാനരരേ, ഞാൻ മുപ്പത് യോജന ദൂരം പോകും.'
ഋഷഭോ വാനരസ്തത്ര വാനരാംസ്താനുവാച ഹ। ചത്വാരിംശദ് ഗമിഷ്യാമി യോജനാനാം ന സംശയഃ
അവിടെ ഋഷഭൻ ആ വാനരന്മാരോട് പറഞ്ഞു: 'ഞാൻ നാല്പത് യോജന ദൂരം പോകും, അതിൽ സംശയമില്ല.'
വാനരാംസ്തു മഹാതേജാ അബ്രവീദ് ഗന്ധമാദനഃ। യോജനാനാം ഗമിഷ്യാമി പഞ്ചാശത്തു ന സംശയഃ
അവിടെ മഹാശക്തനായ ഗന്ധമാദനൻ വാനരന്മാരോടു പറഞ്ഞു: “ഞാൻ അമ്പത് യോജന ദൂരമെത്തും, അതിൽ സംശയമില്ല.”
മൈന്ദസ്തു വാനരസ്തത്ര വാനരാംസ്താനുവാച ഹ। യോജനാനാം പരം ഷഷ്ടിമഹം പ്ലവിതുമുത്സഹേ
അപ്പോൾ മൈന്ദൻ അവിടെയുള്ള വാനരന്മാരോടു പറഞ്ഞു: “ഞാൻ അറുപത് യോജന ദൂരം ചാടാൻ കഴിയും.”
തതസ്തത്ര മഹാതേജാ ദ്വിവിദഃ പ്രത്യഭാഷത। ഗമിഷ്യാമി ന സംദേഹഃ സപ്തതിം യോജനാന്യഹമ്
അതിനുശേഷം മഹാശക്തനായ ദ്വിവിദൻ അവിടെ പറഞ്ഞു: “ഞാൻ എഴുപത് യോജന ദൂരം പോകും, അതിൽ സംശയമില്ല.”
സുഷേണസ്തു മഹാതേജാഃ സത്ത്വവാന് കപിസത്തമഃ। അശീതിം പ്രതിജാനേഽഹം യോജനാനാം പരാക്രമേ
വീര്യശാലിയും ധൈര്യവാനുമായ സുഷേണൻ പറഞ്ഞു: “എന്റെ ശക്തിയിൽ ഞാൻ എൺപത് യോജന ദൂരം പോകുമെന്ന് ഞാൻ ഉറപ്പു പറയുന്നു.”
തേഷാം കഥയതാം തത്ര സര്വാംസ്താനനുമാന്യ ച। തതോ വൃദ്ധതമസ്തേഷാം ജാമ്ബവാന് പ്രത്യഭാഷത
അവർ എല്ലാവരും ഇങ്ങനെ സംസാരിച്ചപ്പോൾ, അവരെ അംഗീകരിച്ച ശേഷം, അവരിൽ ഏറ്റവും മുതിർന്ന ജാംബവാൻ അപ്പോൾ പറഞ്ഞു.
പൂര്വമസ്മാകമപ്യാസീത് കശ്ചിദ് ഗതിപരാക്രമഃ। തേ വയം വയസഃ പാരമനുപ്രാപ്താഃ സ്മ സാമ്പ്രതമ്
മുൻകാലത്ത് ഞങ്ങൾക്കും വേഗത്തിലും ശക്തിയിലും കഴിവുണ്ടായിരുന്നു; എന്നാൽ ഇപ്പോൾ ഞങ്ങൾ പ്രായത്തിന്റെ അതിരിലെത്തിയിരിക്കുന്നു.
കിം തു നൈവം ഗതേ ശക്യമിദം കാര്യമുപേക്ഷിതുമ്। യദര്ഥം കപിരാജശ്ച രാമശ്ച കൃതനിശ്ചയൌ
എങ്കിലും ഇങ്ങനെ ആയാലും, കപിരാജാവിനും രാമനും ഉറച്ച മനസ്സോടെ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഈ ദൗത്യം ഉപേക്ഷിക്കാൻ കഴിയില്ല.
സാമ്പ്രതം കാലമസ്മാകം യാ ഗതിസ്താം നിബോധത। നവതിം യോജനാനാം തു ഗമിഷ്യാമി ന സംശയഃ
ഇപ്പോൾ ഞങ്ങൾക്ക് ശേഷമുള്ള വേഗം നിങ്ങൾ കേൾക്കൂ: ഞാൻ തൊണ്ണൂറ് യോജന ദൂരം പോകും, അതിൽ സംശയമില്ല.
താംശ്ച സര്വാന് ഹരിശ്രേഷ്ഠാഞ്ജാമ്ബവാനിദമബ്രവീത്। ന ഖല്വേതാവദേവാസീദ് ഗമനേ മേ പരാക്രമഃ
ആ വാനരശ്രേഷ്ഠന്മാരോടു ജാംബവാൻ പറഞ്ഞു: “എന്റെ യാത്രാശക്തി ഇത്രയൊക്കെയായിരുന്നില്ല.”
മയാ വൈരോചനേ യജ്ഞേ പ്രഭവിഷ്ണുഃ സനാതനഃ। പ്രദക്ഷിണീകൃതഃ പൂര്വം ക്രമമാണസ്ത്രിവിക്രമമ്
വൈരോചനന്റെ യാഗത്തിൽ, ത്രിവിക്രമനായി നടന്ന സനാതനനായ സർവ്വശക്തനായ വിഷ്ണുവിനെ ഞാൻ ഒരിക്കൽ ചുറ്റി നടന്നിട്ടുണ്ട്.
സ ഇദാനീമഹം വൃദ്ധഃ പ്ലവനേ മന്ദവിക്രമഃ। യൌവനേ ച തദാസീന്മേ ബലമപ്രതിമം പരമ്
ഇപ്പോൾ ഞാൻ വയസ്സായിരിക്കുന്നു, ചാടുന്നതിൽ എന്റെ ശക്തി കുറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; പക്ഷേ, എന്റെ യൗവനത്തിൽ എന്റെ ബലം അതുല്യവും പരമവുമായിരുന്നു.
സമ്പ്രത്യേതാവദേവാദ്യ ശക്യം മേ ഗമനേ സ്വതഃ। നൈതാവതാ ച സംസിദ്ധിഃ കാര്യസ്യാസ്യ ഭവിഷ്യതി
ഇപ്പോൾ എനിക്ക് സ്വയം ഇത്രയോളം മാത്രം പോകാൻ കഴിയും; പക്ഷേ ഇത്രയാൽ ഈ ദൗത്യത്തിൽ വിജയം ഉണ്ടാകില്ല.
അഥോത്തരമുദാരാര്ഥമബ്രവീദങ്ഗദസ്തദാ। അനുമാന്യ തദാ പ്രാജ്ഞോ ജാമ്ബവന്തം മഹാകപിഃ
അപ്പോൾ ഉത്തമമായ ഉദ്ദേശ്യത്തിനായി, അങ്ങദൻ ജാംബവാനെ ആദ്യം ആലോചിച്ച്, പിന്നെ സംസാരിച്ചു.
അഹമേതദ് ഗമിഷ്യാമി യോജനാനാം ശതം മഹത്। നിവര്തനേ തു മേ ശക്തിഃ സ്യാന്ന വേതി ന നിശ്ചിതമ്
ഞാനാണ് ഈ വലിയ നൂറ് യോജന ദൂരം പോകുന്നത്; പക്ഷേ തിരികെ വരാൻ എനിക്ക് ശക്തിയുണ്ടോ ഇല്ലയോ എന്നത് ഉറപ്പില്ല.
തമുവാച ഹരിശ്രേഷ്ഠം ജാമ്ബവാന് വാക്യകോവിദഃ। ജ്ഞായതേ ഗമനേ ശക്തിസ്തവ ഹര്യൃക്ഷസത്തമ
അവനോടു വാനരശ്രേഷ്ഠനായ ജാംബവാൻ, വാക്കിൽ നിപുണൻ, പറഞ്ഞു: “നിന്റെ യാത്രാശക്തി എനിക്ക് അറിയാം, കപിയുടെയും കരടിയുടെയും ശ്രേഷ്ഠനായവനേ.”
കാമം ശതസഹസ്രം വാ നഹ്യേഷ വിധിരുച്യതേ। യോജനാനാം ഭവാന് ശക്തോ ഗന്തും പ്രതിനിവര്തിതുമ്
നീ നൂറായിരം യോജന പോലും പോകാനും തിരികെ വരാനും കഴിയും; പക്ഷേ അതാണ് ശരിയായ ക്രമം അല്ല.
നഹി പ്രേഷയിതാ താത സ്വാമീ പ്രേഷ്യഃ കഥംചന। ഭവതായം ജനഃ സര്വഃ പ്രേഷ്യഃ പ്ലവഗസത്തമ
പ്രിയനായവനേ, ഒരിക്കലും യജമാനനെ ദൂതനായി അയക്കാൻ പാടില്ല; ഈ എല്ലാവരെയും നീയാണ് അയക്കേണ്ടത്, വാനരശ്രേഷ്ഠനായവനേ.
ഭവാന് കലത്രമസ്മാകം സ്വാമിഭാവേ വ്യവസ്ഥിതഃ। സ്വാമീ കലത്രം സൈന്യസ്യ ഗതിരേഷാ പരംതപ
നീ ഞങ്ങൾക്ക് ഭാര്യപോലെയാണ്, യജമാനനെന്ന നിലയിൽ നിലകൊള്ളുന്നു; സൈന്യത്തിന് യജമാനൻ ഭാര്യയും വഴികാട്ടിയുമാണ്, ശത്രുനാശകനേ.
അപി വൈ തസ്യ കാര്യസ്യ ഭവാന് മൂലമരിംദമ। തസ്മാത് കലത്രവത് താത പ്രതിപാല്യഃ സദാ ഭവാന്
ശത്രുക്കൾക്ക് ഭയം വിതറുന്നവനേ, ഈ കാര്യത്തിന്റെ മൂലകാരണം നീ തന്നെയാണ്. അതുകൊണ്ട്, മകനേ, ഭാര്യയെപ്പോലെ എപ്പോഴും നിന്നെ സംരക്ഷിക്കണം.
മൂലമര്ഥസ്യ സംരക്ഷ്യമേഷ കാര്യവിദാം നയഃ। മൂലേ ഹി സതി സിധ്യന്തി ഗുണാഃ സര്വേ ഫലോദയാഃ
ഒരു കാര്യത്തിന്റെ മൂലമാണ് ഏറ്റവും പ്രധാനമെന്നു കാര്യങ്ങൾ വിജയിപ്പിക്കുന്നവർ അറിയുന്നു. മൂലം ഉറപ്പുണ്ടെങ്കിൽ എല്ലാ ഗുണങ്ങളും ഫലങ്ങളും സ്വതേ ലഭിക്കും.