ദേവതാനാം പ്രതിജ്ഞായ ഗങ്ഗാമഭ്യേത്യ പാവകഃ । ഗര്ഭം ധാരയ വൈ ദേവി ദേവതാനാമിദം പ്രിയമ് ॥൧-൩൭-
ദേവന്മാരോട് വാഗ്ദാനം ചെയ്ത് അഗ്നിദേവൻ ഗംഗയെ സമീപിച്ചു: 'ദേവി, ഈ ഗർഭം നീ ധരിക്കണം; ഇത് ദേവന്മാർക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടതാണ്' എന്നു പറഞ്ഞു.
ഇത്യേതദ് വചനം ശ്രുത്വാ ദിവ്യം രൂപമധാരയത് । സ തസ്യാ മഹിമാം ദൃഷ്ട്വാ സമന്താദവശീര്യത ॥൧-൩൭-
അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടു ഗംഗ ദിവ്യരൂപം ധരിച്ചു; അവളുടെ മഹത്വം കണ്ടു അഗ്നിയുടെ തേജസ് എല്ലാടും പടർന്നു പോയി.
സമന്തതസ്തദാ ദേവീമഭ്യഷിഞ്ചത പാവകഃ । സര്വസ്രോതാംസി പൂര്ണാനി ഗങ്ഗായാ രഘുനന്ദന ॥൧-൩൭-
അപ്പോള് പാവകന് ദേവിയെ ചുറ്റുംകൂടി അഭിഷേകം ചെയ്തു, രഘുനന്ദനാ, ഗംഗയുടെ എല്ലാ ഒഴുക്കുകളും നിറഞ്ഞു.
തമുവാച തതോ ഗങ്ഗാ സര്വദേവപുരോഗമമ് । അശക്താ ധാരണേ ദേവ തേജസ്തവ സമുദ്ധതമ് ॥൧-൩൭-
അതിനുശേഷം ഗംഗാ എല്ലാ ദേവന്മാരോടും പറഞ്ഞു: "ദേവാ, നിന്നില് നിന്നു ഉയർന്ന ഈ തീപോലെയുള്ള ശക്തി ഞാന് സഹിക്കാനാവില്ല."
ദഹ്യമാനാഗ്നിനാ തേന സമ്പ്രവ്യഥിതചേതനാ । അഥാബ്രവീദിദം ഗങ്ഗാം സര്വദേവഹുതാശനഃ ॥൧-൩൭-
ആ തീയില് കത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോള് മനസ്സ് വല്ലാതെ വേദനിച്ച ഗംഗയോട്, ദേവന്മാരുടെ ഹോമം സ്വീകരിക്കുന്ന അഗ്നി പറഞ്ഞു.
ഇഹ ഹൈമവതേ പാര്ശ്വേ ഗര്ഭോഽയം സംനിവേശ്യതാമ് । ശ്രുത്വാ ത്വഗ്നിവചോ ഗങ്ഗാ തം ഗര്ഭമതിഭാസ്വരമ് ॥൧-൩൭-
"ഈ ഗര്ഭം ഹിമാലയത്തിന്റെ ചുവടില് വെയ്ക്കണം." അഗ്നിയുടെ വാക്ക് കേട്ട ഗംഗാ അതീവ പ്രകാശമുള്ള ആ ഗര്ഭം വിട്ടുവിട്ടു.
ഉത്സസര്ജ മഹാതേജാഃ സ്രോതോഭ്യോ ഹി തദാനഘ । യദസ്യാ നിര്ഗതം തസ്മാത് തപ്തജാമ്ബൂനദപ്രഭമ് ॥൧-൩൭-
പാപരഹിതനായവനേ, അത്യന്തം ദീപ്തിയുള്ള ആ ഗര്ഭം അവളുടെ ഒഴുക്കുകളില് നിന്ന് പുറത്തുവന്നു; അതില് നിന്നു പുറത്തുവന്നത് ഉരുകിയ പൊന്നുപോലെയുള്ള പ്രകാശം ഉണ്ടായിരുന്നു.
കാഞ്ചനം ധരണീം പ്രാപ്തം ഹിരണ്യമതുലപ്രഭമ് । താമ്രം കാര്ഷ്ണായസം ചൈവ തൈക്ഷ്ണ്യാദേവാഭിജായത ॥൧-൩൭-
പൊന്നും സൂര്യനെപ്പോലെയുള്ള കാന്തിയുള്ള വെള്ളിയും ഭൂമിയിലെത്തിയതായിരുന്നു; അതുപോലെ തന്നെ താമ്രവും കറുത്ത ഇരുമ്പും അതിന്റെ തീവ്രതയില് നിന്നു ഉദിച്ചുവന്നു.
മലം തസ്യാഭവത് തത്ര ത്രപു സീസകമേവ ച । തദേതദ്ധരണീം പ്രാപ്യ നാനാധാതുരവര്ധത ॥൧-൩൭-
അവളുടെ മലിനത അവിടെ ത്രപുവും സീസകവും ആയി മാറി; അവ ഭൂമിയിലെത്തിയതോടെ色色തരം ലോഹങ്ങള് വളര്ന്നു.
നിക്ഷിപ്തമാത്രേ ഗര്ഭേ തു തേജോഭിരഭിരഞ്ജിതമ് । സര്വം പര്വതസംനദ്ധം സൌവര്ണമഭവദ് വനമ് ॥൧-൩൭-
ഗര്ഭം അവിടെ വെച്ചപ്പോള്, അതിന്റെ പ്രകാശം കൊണ്ടു, പര്വതങ്ങള് ചുറ്റിയിരുന്ന ആ കാട് മുഴുവന് പൊന്നായി മാറി.
ജാതരൂപമിതി ഖ്യാതം തദാപ്രഭൃതി രാഘവ । സുവര്ണം പുരുഷവ്യാഘ്ര ഹുതാശനസമപ്രഭമ് । തൃണവൃക്ഷലതാഗുല്മം സര്വം ഭവതി കാഞ്ചനമ് ॥൧-൩൭-
അന്നുമുതല് രാഘവാ, അതിനെ 'ജാതരൂപം' എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു; അഗ്നിപോലെയുള്ള കാന്തിയുള്ള പൊന്നായി അതു അറിയപ്പെടുന്നു. അവിടെയുള്ള പുല്ലും മരങ്ങളും വളരുകളും കുരുമുളകുകളും എല്ലാം പൊന്നായി മാറി.
തം കുമാരം തതോ ജാതം സേന്ദ്രാഃ സഹ മരുദ്ഗണാഃ । ക്ഷീരസമ്ഭാവനാര്ഥായ കൃത്തികാഃ സമയോജയന് ॥൧-൩൭-
അതിനുശേഷം ഇന്ദ്രനും മരുത്ഗണങ്ങളുമൊക്കെ ചേര്ന്ന് ജനിച്ച ആ ബാലനെ പോഷിപ്പിക്കാന് കൃതികകളെ നിയോഗിച്ചു.
താഃ ക്ഷീരം ജാതമാത്രസ്യ കൃത്വാ സമയമുത്തമമ് । ദദുഃ പുത്രോഽയമസ്മാകം സര്വാസാമിതി നിശ്ചിതാഃ ॥൧-൩൭-
പുതുതായി ജനിച്ച ബാലന് പാല് നല്കാന് ഉത്തമമായ ഒരു ധാരണയുമായി, കൃതികകള് ഉറപ്പോടെ പറഞ്ഞു: "ഇവന് ഞങ്ങളുടെ എല്ലാവരുടെയും മകനാണ്."
തതസ്തു ദേവതാഃ സര്വാഃ കാര്തികേയ ഇതി ബ്രുവന് । പുത്രസ്ത്രൈലോക്യവിഖ്യാതോ ഭവിഷ്യതി ന സംശയഃ ॥൧-൩൭-
അതിനുശേഷം എല്ലാ ദേവന്മാരും പറഞ്ഞു: "ഇവനെ കാര്ത്തികേയന് എന്ന് വിളിക്കണം; അവന് മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലും പ്രശസ്തനായ നമ്മുടെ മകനാകും, സംശയമില്ല."
തേഷാം തദ് വചനം ശ്രുത്വാ സ്കന്നം ഗര്ഭപരിസ്രവേ । സ്നാപയന് പരയാ ലക്ഷ്മ്യാ ദീപ്യമാനം യഥാനലമ് ॥൧-൩൭-
അവരുടെ വാക്കുകള് കേട്ട്, ഗര്ഭത്തില് നിന്നു പുറത്ത് വന്ന പ്രകാശമുള്ള ബാലനെ, അത്യുത്തമമായ തേജസ്സോടെ, തീപോലെ ദീപ്തിയോടെ, അവര് സ്നാനം കഴിപ്പിച്ചു.
സ്കന്ദ ഇത്യബ്രുവന് ദേവാഃ സ്കന്നം ഗര്ഭപരിസ്രവേ । കാര്തികേയം മഹാബാഹും കാകുത്സ്ഥ ജ്വലനോപമമ് ॥൧-൩൭-
ഗര്ഭത്തില് നിന്നു പുറത്ത് വന്നതിനാല് ദേവന്മാര് അവനെ സ്കന്ദന് എന്നു വിളിച്ചു; കാകുത്സ്ഥാ, കാര്ത്തികേയന് ശക്തമായ ഭുജങ്ങളോടും തീപോലെയുള്ള പ്രകാശത്തോടും കൂടിയവനായിരുന്നു.
പ്രാദുര്ഭൂതം തതഃ ക്ഷീരം കൃത്തികാനാമനുത്തമമ് । ഷണ്ണാം ഷഡാനനോ ഭൂത്വാ ജഗ്രാഹ സ്തനജം പയഃ ॥൧-൩൭-
അതിനുശേഷം കൃതികകളുടെ ഉത്തമമായ പാല് അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു; ആറു മുഖങ്ങളോടെ അവന് ആ ആറുപേരുടെയും മുലയില് നിന്നു പാല് കുടിച്ചു.
ഗൃഹീത്വാ ക്ഷീരമേകാഹ്നാ സുകുമാരവപുസ്തദാ । അജയത് സ്വേന വീര്യേണ ദൈത്യസൈന്യഗണാന് വിഭുഃ ॥൧-൩൭-
ഒരു ദിവസംകൊണ്ട് പാല് കുടിച്ച ശേഷം, അത്യന്തം സുന്ദരമായ ശരീരമുള്ള ആ മഹാത്മാവ് തന്റെ ശക്തിയാല് അസുരസൈന്യങ്ങളെ ജയിച്ചു.
സുരസേനാഗണപതിമഭ്യഷിഞ്ചന്മഹാദ്യുതിമ് । തതസ്തമമരാഃ സര്വേ സമേത്യാഗ്നിപുരോഗമാഃ ॥൧-൩൭-
പിന്നീട് അഗ്നിയെ മുന്നില് നിര്ത്തി എല്ലാ അമരന്മാരും മഹാതേജസ്സുള്ള അവനെ ദേവസൈന്യങ്ങളുടെ നായകനായി അഭിഷേകം ചെയ്തു.
ഏഷ തേ രാമ ഗങ്ഗായാ വിസ്തരോഽഭിഹിതോ മയാ । കുമാരസമ്ഭവശ്ചൈവ ധന്യഃ പുണ്യസ്തഥൈവ ച ॥൧-൩൭-
രാമാ, ഗംഗയുടെ കഥയും ആ ബാലന്റെ ഭാഗ്യമായും പുണ്യമായും ജനനം എന്നതും പൂര്ണമായും ഞാന് നിന്നോട് പറഞ്ഞുതന്നു.
ഭക്തശ്ച യഃ കാര്തികേയേ കാകുത്സ്ഥ ഭുവി മാനവഃ । ആയുഷ്മാന് പുത്രപൌത്രൈശ്ച സ്കന്ദസാലോക്യതാം വ്രജേത് ॥൧-൩൭-
കാകുത്സ്ഥ, ഭൂമിയിൽ കാർത്തികേയനോടു ഭക്തിയുള്ള മനുഷ്യൻ, പുത്രന്മാരും മക്കളുമുള്ളവൻ, സ്കന്ദന്റെ ലോകത്തിൽ എത്തും.
ഇത്യാര്ഷേ ശ്രീമദ്രാമായണേ വാല്മീകീയേ ആദികാവ്യേ ബാലകാണ്ഡേ സപ്തത്രിംശഃ സര്ഗഃ ॥൧-
ഇങ്ങനെ മഹർഷി വാൽമീകി രചിച്ച മഹത്തായ രാമായണത്തിലെ ബാലകാണ്ഡത്തിലെ മുപ്പത്തിയേഴാം സർഗം അവസാനിക്കുന്നു.
thumb|അഷ്ടാത്രിംശഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ ബാലകാണ്ഡേ അഷ്ടാത്രിംശഃ സര്ഗഃ ॥൧-
മഹത്തായ വാൽമീകി രാമായണത്തിലെ ബാലകാണ്ഡത്തിലെ മുപ്പത്തിയെട്ടാം സർഗം ഇവിടെ ആരംഭിക്കുന്നു.
താം കഥാം കൌശികോ രാമേ നിവേദ്യ മധുരാക്ഷരാമ് । പുനരേവാപരം വാക്യം കാകുത്സ്ഥമിദമബ്രവീത് ॥൧-൩൮-
കൗശികൻ ആ മധുരമായ കഥ രാമനോട് പറഞ്ഞശേഷം, വീണ്ടും കാകുത്സ്ഥനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
അയോധ്യാധിപതിര്വീര പൂര്വമാസീന്നരാധിപഃ । സഗരോ നാമ ധര്മാത്മാ പ്രജാകാമഃ സ ചാപ്രജഃ ॥൧-൩൮-
വീരരേ, ഒരിക്കൽ അയോധ്യയുടെ രാജാവായിരുന്ന ധർമ്മനിഷ്ഠനായ സഗരൻ എന്നൊരു രാജാവുണ്ടായിരുന്നു. അവൻ സന്താനാശയത്തോടെ ജീവിച്ചിരുന്നുവെങ്കിലും മക്കളില്ലാതെയായിരുന്നു.
വൈദര്ഭദുഹിതാ രാമ കേശിനീ നാമ നാമതഃ । ജ്യേഷ്ഠാ സഗരപത്നീ സാ ധര്മിഷ്ഠാ സത്യവാദിനീ ॥൧-൩൮-
രാമ, സഗരന്റെ മൂത്ത ഭാര്യ, വിദർഭരാജാവിന്റെ മകൾ, കേശിനി എന്നായിരുന്നു പേര്. അവൾ ധാർമ്മികയും സത്യവാദിനിയുമായിരുന്നു.
അരിഷ്ടനേമേര്ദുഹിതാ സുപര്ണഭഗിനീ തു സാ । ദ്വിതീയാ സഗരസ്യാസീത് പത്നീ സുമതിസംജ്ഞിതാ ॥൧-൩൮-
അരിഷ്ടനേമിയുടെ മകളും, സുപർണ്ണയുടെ സഹോദരിയുമായ സുമതി സഗരന്റെ രണ്ടാമത്തെ ഭാര്യയായിരുന്നു.
താഭ്യാം സഹ മഹാരാജഃ പത്നീഭ്യാം തപ്തവാംസ്തപഃ । ഹിമവന്തം സമാസാദ്യ ഭൃഗുപ്രസ്രവണേ ഗിരൌ ॥൧-൩൮-
ആ രാജാവ് തന്റെ രണ്ടു ഭാര്യമാരോടൊപ്പം ഹിമവാനിലെ ഭൃഗുപ്രസ്രവണമെന്ന പർവതത്തിൽ കഠിനതപസ്സ് അനുഷ്ഠിച്ചു.
അഥ വര്ഷശതേ പൂര്ണേ തപസാഽഽരാധിതോ മുനിഃ । സഗരായ വരം പ്രാദാദ് ഭൃഗുഃ സത്യവതാം വരഃ ॥൧-൩൮-
അങ്ങനെ നൂറുവർഷം തപസ്സ് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, സത്യവ്രതന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ഭൃഗുമുനി തൃപ്തനായി സഗരന് ഒരു വരം നൽകി.
അപത്യലാഭഃ സുമഹാന് ഭവിഷ്യതി തവാനഘ । കീര്തിം ചാപ്രതിമാം ലോകേ പ്രാപ്സ്യസേ പുരുഷര്ഷഭ ॥൧-൩൮-
പാപരഹിതനായ രാജാവേ, നിനക്ക് വലിയ സന്താനലാഭം ഉണ്ടാകും. ലോകത്തിൽ ഉപമയില്ലാത്ത കീർത്തിയും ലഭിക്കും.