thumb|ഏകഷഷ്ഠിതമഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ കിഷ്കിന്ധാകാണ്ഡേ ഏകഷഷ്ഠിതമഃ സര്ഗഃ ॥൪-
ശ്രീമദ് വാൽമീകി രാമായണത്തിലെ കിഷ്കിന്ദാ കാണ്ഡത്തിലെ അറുപത്തൊന്നാമത്തെ സargaം കേൾക്കൂ.
തതസ്തദ് ദാരുണം കര്മ ദുഷ്കരം സഹസാ കൃതമ്। ആചചക്ഷേ മുനേഃ സര്വം സൂര്യാനുഗമനം തഥാ
അപ്പോൾ ആ ഭയങ്കരവും ദുഷ്കരവുമായ പ്രവൃത്തി ഉടനടി നടത്തി, സൂര്യനെ പിന്തുടർന്നതും ഉൾപ്പെടെ എല്ലാം ഞാൻ ആ സന്യാസിയോട് പറഞ്ഞു.
ഭഗവന് വ്രണയുക്തത്വാല്ലജ്ജയാ ചാകുലേന്ദ്രിയഃ। പരിശ്രാന്തോ ന ശക്നോമി വചനം പരിഭാഷിതുമ്
ഭഗവൻ, വ്രണങ്ങൾ കൊണ്ടും ലജ്ജകൊണ്ടും എന്റെ ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ അശാന്തമായതിനാൽ, ഞാൻ ക്ഷീണിച്ചു വാക്കുകൾ വ്യക്തമാക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല.
അഹം ചൈവ ജടായുശ്ച സംഘര്ഷാദ് ഗര്വമോഹിതൌ। ആകാശം പതിതൌ ദൂരാജ്ജിജ്ഞാസന്തൌ പരാക്രമമ്
ഞാനും ജടായുവും പരസ്പര മത്സരത്തിലും അഭിമാനത്തിലും ആകൃഷ്ടരായി, നമ്മുടെ ശക്തി പരീക്ഷിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച് ദൂരത്ത് നിന്ന് ആകാശത്തിലേക്ക് ചാടിപ്പോയി.
കൈലാസശിഖരേ ബദ്ധ്വാ മുനീനാമഗ്രതഃ പണമ്। രവിഃ സ്യാദനുയാതവ്യോ യാവദസ്തം മഹാഗിരിമ്
കൈലാസശിഖരത്തിൽ, സന്യാസിമാരുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ, സൂര്യൻ അസ്തമിക്കുംവരെ അതിനെ പിന്തുടരണമെന്ന് വാഗ്ദാനം ചെയ്തു.
അപ്യാവാം യുഗപത് പ്രാപ്താവപശ്യാവ മഹീതലേ। രഥചക്രപ്രമാണാനി നഗരാണി പൃഥക് പൃഥക്
ഞങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് യാത്രചെയ്തപ്പോൾ, ഭൂമിയിൽ രഥചക്രത്തിന്റെ വലുപ്പമുള്ള പല നഗരങ്ങളും വ്യത്യസ്തമായി കാണപ്പെട്ടു.
ക്വചിദ് വാദിത്രഘോഷശ്ച ക്വചിദ് ഭൂഷണനിഃസ്വനഃ। ഗായന്തീഃ സ്മാങ്ഗനാ ബഹ്വീഃ പശ്യാവോ രക്തവാസസഃ
ചിലിടങ്ങളിൽ വാദ്യങ്ങളുടെ ശബ്ദവും, മറ്റിടങ്ങളിൽ ആഭരണങ്ങളുടെ മണലും കേട്ടു; ചുവപ്പു vasthram ധരിച്ച നിരവധി സ്ത്രീകൾ പാടുന്നതും ഞങ്ങൾ കണ്ടു.
തൂര്ണമുത്പത്യ ചാകാശമാദിത്യപദമാസ്ഥിതൌ। ആവാമാലോകയാവസ്തദ് വനം ശാദ്വലസംസ്ഥിതമ്
നാം വേഗത്തിൽ ആകാശത്തിലേക്ക് ഉയർന്ന്, സൂര്യന്റെ പാതയിൽ എത്തി. അവിടെ നിന്ന് താഴേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ, പച്ചപ്പുള്ള പുല്മേടുകൾ നിറഞ്ഞ ആ വനം കാണാമായിരുന്നു.
ഉപലൈരിവ സംഛന്നാ ദൃശ്യതേ ഭൂഃ ശിലോച്ചയൈഃ। ആപഗാഭിശ്ച സംവീതാ സൂത്രൈരിവ വസുംധരാ
പാറക്കൂറ്റങ്ങൾ കൊണ്ടു മൂടപ്പെട്ടതുപോലെയും, നദികൾ കൊണ്ട് ചുറ്റപ്പെട്ടതുപോലെയും, ഭൂമി ഒരു മനോഹരമായ കാവ്യമായി കാണപ്പെട്ടു.
ഹിമവാംശ്ചൈവ വിന്ധ്യശ്ച മേരുശ്ച സുമഹാഗിരിഃ। ഭൂതലേ സമ്പ്രകാശന്തേ നാഗാ ഇവ ജലാശയേ
ഹിമവാൻ, വിന്ധ്യൻ, മെരു എന്ന മഹാ പർവ്വതം — ഇവ ഭൂമിയിൽ വലിയ പാമ്പുകൾ ജലാശയത്തിൽ കിടക്കുന്നതുപോലെ പ്രകാശിച്ചു.
തീവ്രഃ സ്വേദശ്ച ഖേദശ്ച ഭയം ചാസീത് തദാവയോഃ। സമാവിശത മോഹശ്ച തതോ മൂര്ച്ഛാ ച ദാരുണാ
അപ്പോൾ ഞങ്ങൾ ഇരുവർക്കും കടുത്ത വിയർപ്പ്, ക്ഷീണം, ഭയം എന്നിവയുണ്ടായി; മനസ്സിൽ വലിയ ആശങ്കയും, അതിനുശേഷം ഭയങ്കരമായ മയക്കുമുണ്ടായി.
ന ച ദിഗ് ജ്ഞായതേ യാമ്യാ ന ചാഗ്നേയീ ന വാരുണീ। യുഗാന്തേ നിയതോ ലോകോ ഹതോ ദഗ്ധ ഇവാഗ്നിനാ
തെക്ക്, തെക്കുകിഴക്ക്, പടിഞ്ഞാറ് എന്നീ ദിക്കുകൾ തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയാതെ പോയി; ലോകം കാലാവസാനത്തിൽ അഗ്നിയിൽ ചുട്ടുപോയതുപോലെ തോന്നി.
മനശ്ച മേ ഹതം ഭൂയശ്ചക്ഷുഃ പ്രാപ്യ തു സംശ്രയമ്। യത്നേന മഹതാ ഹ്യസ്മിന് മനഃ സംധായ ചക്ഷുഷീ
എന്റെ മനസ്സ് തളർന്നു, കണ്ണ് മങ്ങിപ്പോയി; വലിയ ശ്രമത്തോടെ ഞാൻ മനസ്സും കാഴ്ചയും ആ സ്ഥലത്ത് ഉറപ്പിച്ചു.
യത്നേന മഹതാ ഭൂയോ ഭാസ്കരഃ പ്രതിലോകിതഃ। തുല്യപൃഥ്വീപ്രമാണേന ഭാസ്കരഃ പ്രതിഭാതി നൌ
വലിയ പരിശ്രമത്തോടെ ഞാൻ വീണ്ടും സൂര്യനെ നോക്കി; ഭൂമിയേക്കാൾ ചെറുതോ വലിയതോ അല്ലാതെ, സൂര്യൻ ഭൂമിയേത് പോലെ തന്നെ തോന്നി.
ജടായുര്മാമനാപൃച്ഛ്യ നിപപാത മഹീം തതഃ। തം ദൃഷ്ട്വാ തൂര്ണമാകാശാദാത്മാനം മുക്തവാനഹമ്
ജടായു എന്നെ വിടപറയാതെ തന്നെ ഭൂമിയിലേക്ക് വീണു; അവനെ ആകാശത്തിൽ നിന്ന് വേഗത്തിൽ താഴേക്ക് വീഴുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ, ഞാനും എന്റെ ശരീരം വിട്ടുവിട്ടു.
പക്ഷാഭ്യാം ച മയാ ഗുപ്തോ ജടായുര്ന പ്രദഹ്യത। പ്രമാദാത് തത്ര നിര്ദഗ്ധഃ പതന് വായുപഥാദഹമ്
എന്റെ ചിറകുകൾ കൊണ്ട് ഞാൻ ജടായുവിനെ രക്ഷിച്ചു, അതിനാൽ അവൻ ചുട്ടുപോയില്ല; എന്നാൽ അശ്രദ്ധ കാരണം ഞാൻ ചുട്ടുപോയി, വായുവിന്റെ പാതയിൽ നിന്ന് താഴേക്ക് വീണു.
ആശങ്കേ തം നിപതിതം ജനസ്ഥാനേ ജടായുഷമ്। അഹം തു പതിതോ വിന്ധ്യേ ദഗ്ധപക്ഷോ ജഡീകൃതഃ
ജടായു ജനസ്ഥാനത്തിൽ വീണെന്നു ഞാൻ സംശയിക്കുന്നു; എന്നാൽ ഞാൻ തന്നെ വിന്ധ്യപർവ്വതത്തിൽ ചിറകുകൾ ചുട്ടുപോയി, ശരീരം തളർന്ന് വീണു.
രാജ്യാച്ച ഹീനോ ഭ്രാത്രാ ച പക്ഷാഭ്യാം വിക്രമേണ ച। സര്വഥാ മര്തുമേവേച്ഛന് പതിഷ്യേ ശിഖരാദ് ഗിരേഃ
രാജ്യവും സഹോദരനും ചിറകുകളുടെ ശക്തിയും നഷ്ടപ്പെട്ട ഞാൻ, എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച് മരിക്കണമെന്ന് തീരുമാനിച്ച് പർവ്വതത്തിന്റെ മുകളിൽ നിന്ന് താഴേക്ക് വീണു.
thumb|ദ്വിഷഷ്ഠിതമഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ കിഷ്കിന്ധാകാണ്ഡേ ദ്വിഷഷ്ഠിതമഃ സര്ഗഃ ॥൪-
ശ്രീമദ് വാൽമീകി രാമായണത്തിലെ കിഷ്കിന്ദാകാണ്ഡത്തിലെ ഇരുപത്തിരണ്ടാം അധ്യായം കേൾക്കൂ.
ഏവമുക്ത്വാ മുനിശ്രേഷ്ഠമരുദം ഭൃശദുഃഖിതഃ। അഥ ധ്യാത്വാ മുഹൂര്തം ച ഭഗവാനിദമബ്രവീത്
ഇങ്ങനെ മുനിശ്രേഷ്ഠനായ വായുദേവനോട് പറഞ്ഞശേഷം, അതീവ ദുഃഖിതനായ ഭഗവാൻ ഒരു നിമിഷം ധ്യാനിച്ചു, പിന്നെ ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു.
പക്ഷൌ ച തേ പ്രപക്ഷൌ ച പുനരന്യൌ ഭവിഷ്യതഃ। ചക്ഷുഷീ ചൈവ പ്രാണാശ്ച വിക്രമശ്ച ബലം ച തേ
നിന്റെ ചിറകുകളും ഉപചിറകുകളും വീണ്ടും പുതിയതായി ലഭിക്കും; നിന്റെ കണ്ണുകളും പ്രാണനും വീര്യവും ബലവും എല്ലാം തിരികെ ലഭിക്കും.
പുരാണേ സുമഹത്കാര്യം ഭവിഷ്യം ഹി മയാ ശ്രുതമ്। ദൃഷ്ടം മേ തപസാ ചൈവ ശ്രുത്വാ ച വിദിതം മമ
പഴയകാലത്ത് ഒരു വലിയ കാര്യം ഭാവിയിൽ സംഭവിക്കുമെന്ന് ഞാൻ കേട്ടിട്ടുണ്ട്; തപസ്സിലൂടെ ഞാൻ കണ്ടതും കേട്ടതും ആ കാര്യം എനിക്ക് അറിയാം.
രാജാ ദശരഥോ നാമ കശ്ചിദിക്ഷ്വാകുവര്ധനഃ। തസ്യ പുത്രോ മഹാതേജാ രാമോ നാമ ഭവിഷ്യതി
ഇക്ഷ്വാകു വംശത്തെ വളർത്തുന്ന ദശരഥൻ എന്ന രാജാവുണ്ടാകും; അദ്ദേഹത്തിന്റെ മഹാതേജസ്സുള്ള മകൻ രാമൻ എന്ന പേരിൽ ജനിക്കും.
അരണ്യം ച സഹ ഭ്രാത്രാ ലക്ഷ്മണേന ഗമിഷ്യതി। തസ്മിന്നര്ഥേ നിയുക്തഃ സന് പിത്രാ സത്യപരാക്രമഃ
അദ്ദേഹം തന്റെ സഹോദരനായ ലക്ഷ്മണനോടൊപ്പം കാടിലേക്ക് പോകും; അത്തരത്തിൽ പിതാവിന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം സത്യപരനും ധീരനുമായാണ് അദ്ദേഹം പോകുന്നത്.
നൈര്ഋതോ രാവണോ നാമ തസ്യ ഭാര്യാം ഹരിഷ്യതി। രാക്ഷസേന്ദ്രോ ജനസ്ഥാനേ അവധ്യഃ സുരദാനവൈഃ
നൈരൃതനായ രാവണൻ എന്ന ദാനവാധിപൻ, ജനസ്ഥാനത്തിൽ വസിക്കുന്നവൻ, ദേവന്മാരും ദാനവന്മാരും ജയിക്കാൻ കഴിയാത്തവൻ, രാമന്റെ ഭാര്യയെ അപഹരിക്കും.
സാ ച കാമൈഃ പ്രലോഭ്യന്തീ ഭക്ഷ്യൈര്ഭോജ്യൈശ്ച മൈഥിലീ। ന ഭോക്ഷ്യതി മഹാഭാഗാ ദുഃഖമഗ്നാ യശസ്വിനീ
മൈഥിലി ആകെയുള്ള അവൾ എത്ര ആഗ്രഹങ്ങൾക്കും രുചികരമായ വിഭവങ്ങൾക്കും പ്രലോഭിപ്പിക്കപ്പെട്ടാലും, അത്യന്തം ദുഃഖത്തിൽ മുങ്ങിയ യശസ്വിനിയായ അവൾ അതൊന്നും കഴിക്കില്ല.
പരമാന്നം ച വൈദേഹ്യാ ജ്ഞാത്വാ ദാസ്യതി വാസവഃ। യദന്നമമൃതപ്രഖ്യം സുരാണാമപി ദുര്ലഭമ്
വൈദേഹിക്ക് ഏറ്റവും ഉത്തമമായ അന്നം ഏതാണ് എന്ന് അറിഞ്ഞ് ഇന്ദ്രൻ തന്നേ അതു നൽകും; ദേവന്മാർക്കു പോലും അപൂർവമായ, അമൃതംപോലെയുള്ള ആ അന്നം.
തദന്നം മൈഥിലീ പ്രാപ്യ വിജ്ഞായേന്ദ്രാദിദം ത്വിതി। അഗ്രമുദ്ധൃത്യ രാമായ ഭൂതലേ നിര്വപിഷ്യതി
മൈഥിലി ആ അന്നം സ്വീകരിച്ച്, ഇത് ഇന്ദ്രനിൽ നിന്നാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി, അതിൽ ഒരു ഭാഗം എടുത്ത് ഭൂമിയിൽ രാമനുവേണ്ടി അർപ്പിക്കും.
യദി ജീവതി മേ ഭര്താ ലക്ഷ്മണോ വാപി ദേവരഃ। ദേവത്വം ഗച്ഛതോര്വാപി തയോരന്നമിദം ത്വിതി
എന്റെ ഭർത്താവോ, എന്റെ ദേവരായ ലക്ഷ്മണനോ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അല്ലെങ്കിൽ ഇരുവരും ദൈവസ്വരൂപം പ്രാപിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, ഈ അന്നം അവർക്കാണ് എന്ന് അവൾ പറയും.
ഏഷ്യന്തി പ്രേഷിതാസ്തത്ര രാമദൂതാഃ പ്ലവങ്ഗമാഃ। ആഖ്യേയാ രാമമഹിഷീ ത്വയാ തേഭ്യോ വിഹങ്ഗമ
അവിടെ രാമന്റെ ദൂതന്മാരായ വാനരങ്ങൾ എത്തും; പക്ഷീ, നീ അവർക്കു രാമഭാര്യയെക്കുറിച്ച് അറിയിക്കണം.