thumb|ഏകോനഷഷ്ഠിതമഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ കിഷ്കിന്ധാകാണ്ഡേ ഏകോനഷഷ്ഠിതമഃ സര്ഗഃ ॥൪-
ശ്രീമദ്-വാൽമീകിരാമായണത്തിലെ കിഷ്കിന്ദാകാണ്ഡത്തിലെ അമ്പതൊമ്പതാം സര്ഗം കേൾക്കട്ടെ.
തതസ്തദമൃതാസ്വാദം ഗൃധ്രരാജേന ഭാഷിതമ്। നിശമ്യ വദതാ ഹൃഷ്ടാസ്തേ വചഃ പ്ലവഗര്ഷഭാഃ
അപ്പോൾ, അമൃതംപോലെയുള്ള ഗൃധ്രരാജാവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, ആ വാനരശ്രേഷ്ഠന്മാർ സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു.
ജാമ്ബവാന് വാനരശ്രേഷ്ഠഃ സഹ സര്വൈഃ പ്ലവങ്ഗമൈഃ। ഭൂതലാത് സഹസോത്ഥായ ഗൃധ്രരാജാനമബ്രവീത്
വാനരശ്രേഷ്ഠനായ ജാംബവാൻ, എല്ലാ വാനരങ്ങളോടും കൂടി, ഭൂമിയിൽ നിന്ന് ഉടൻ എഴുന്നേറ്റു, ഗൃധ്രരാജാവിനോട് പറഞ്ഞു.
ക്വ സീതാ കേന വാ ദൃഷ്ടാ കോ വാ ഹരതി മൈഥിലീമ്। തദാഖ്യാതു ഭവാന് സര്വം ഗതിര്ഭവ വനൌകസാമ്
സീത എവിടെയാണ്? ആരാണ് അവളെ കണ്ടത്? ആരാണ് മൈഥിലിയെ കൊണ്ടുപോയത്? ദയവായി എല്ലാം പറയൂ, കാട്ടിൽ വസിക്കുന്നവർക്കു വഴികാട്ടിയാവൂ.
കോ ദാശരഥിബാണാനാം വജ്രവേഗനിപാതിനാമ്। സ്വയം ലക്ഷ്മണമുക്താനാം ന ചിന്തയതി വിക്രമമ്
ദശരഥപുത്രന്റെ അമ്പുകൾ, ഇടിമുഴക്കത്തിന്റെ വേഗത്തിൽ Lakṣmaṇaൻ തന്നെ വിട്ടുവിടുമ്പോൾ, അവയുടെ ശക്തി ആരാണ് വിലയിരുത്താത്തത്?
സ ഹരീന് പ്രതിസമ്മുക്താന് സീതാശ്രുതിസമാഹിതാന്। പുനരാശ്വാസയന് പ്രീത ഇദം വചനമബ്രവീത്
സീതയുടെ വാർത്ത കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച് എത്തിയ വാനരന്മാരെ ആശ്വസിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, സന്തോഷത്തോടെ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ശ്രൂയതാമിഹ വൈദേഹ്യാ യഥാ മേ ഹരണം ശ്രുതമ്। യേന ചാപി മമാഖ്യാതം യത്ര ചായതലോചനാ
വൈദേഹിയുടെ അപഹരണത്തെക്കുറിച്ച് എങ്ങനെ ഞാൻ അറിഞ്ഞു, ആരാണ് എനിക്ക് പറഞ്ഞത്, ആ വിശാലകണ്ണിയുള്ളവൾ എവിടെയാണ് എന്ന് നിങ്ങൾക്ക് ഞാൻ പറയാം, ശ്രദ്ധിക്കൂ.
അഹമസ്മിന് ഗിരൌ ദുര്ഗേ ബഹുയോജനമായതേ। ചിരാന്നിപതിതോ വൃദ്ധഃ ക്ഷീണപ്രാണപരാക്രമഃ
ഈ ദുർഗ്ഗമായ പർവ്വതത്തിൽ, അനവധി യോജനങ്ങൾ നീളുന്നിടത്ത്, ഞാൻ വൃദ്ധനായി ദീർഘകാലമായി വീണുകിടക്കുന്നു; എന്റെ ശക്തിയും ജീവശക്തിയും ക്ഷയിച്ചു.
തം മാമേവംഗതം പുത്രഃ സുപാര്ശ്വോ നാമ നാമതഃ। ആഹാരേണ യഥാകാലം ബിഭര്തി പതതാം വരഃ
എന്റെ മകൻ സുപാർശ്വൻ, പറക്കുന്നവരിൽ ഏറ്റവും മികച്ചവൻ, എന്നെ ഇങ്ങനെയിരിക്കുമ്പോഴും സമയോചിതമായി ഭക്ഷണം നൽകി പോഷിപ്പിക്കുന്നു.
തീക്ഷ്ണകാമാസ്തു ഗന്ധര്വാസ്തീക്ഷ്ണകോപാ ഭുജങ്ഗമാഃ। മൃഗാണാം തു ഭയം തീക്ഷ്ണം തതസ്തീക്ഷ്ണക്ഷുധാ വയമ്
ഗന്ധർവന്മാർക്ക് ശക്തമായ ആഗ്രഹവും, പാമ്പുകൾക്ക് ശക്തമായ കോപവും, മൃഗങ്ങൾക്ക് ശക്തമായ ഭയവും ഉണ്ട്; അതുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾക്കുള്ള വിശപ്പും അത്രമേൽ ശക്തമാണ്.
സ കദാചിത് ക്ഷുധാര്തസ്യ മമാഹാരാഭികാംക്ഷിണഃ। ഗതസൂര്യേഽഹനി പ്രാപ്തോ മമ പുത്രോ ഹ്യനാമിഷഃ
ഒരു ദിവസം, ഞാൻ വിശപ്പും ഭക്ഷണത്തിനുള്ള ആഗ്രഹവും കൊണ്ട് കഷ്ടപ്പെടുമ്പോൾ, മാംസം തിന്നാത്ത എന്റെ മകൻ സൂര്യൻ അസ്തമിച്ച ശേഷം എന്റെ അടുത്തെത്തി.
സ മയാഽഽഹാരസംരോധാത് പീഡിതഃ പ്രീതിവര്ധനഃ। അനുമാന്യ യഥാതത്ത്വമിദം വചനമബ്രവീത്
ഭക്ഷണം നിഷേധിക്കപ്പെട്ടതാൽ വിഷമിച്ചെങ്കിലും, എന്റെ സന്തോഷം വർദ്ധിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, എന്റെ അനുമതിയോടെ സത്യമായിട്ടാണ് അവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
അഹം താത യഥാകാലമാമിഷാര്ഥീ ഖമാപ്ലുതഃ। മഹേന്ദ്രസ്യ ഗിരേര്ദ്വാരമാവൃത്യ സുസമാശ്രിതഃ
അച്ഛാ, സമയമെത്തുമ്പോൾ, മാംസം തേടി ഞാൻ ആകാശത്തിലൂടെ പറന്ന് മഹേന്ദ്രപർവ്വതത്തിന്റെ വാതിലിൽ തങ്ങിനിന്നു.
തത്ര സത്ത്വസഹസ്രാണാം സാഗരാന്തരചാരിണാമ്। പന്ഥാനമേകോഽധ്യവസം സംനിരോദ്ധുമവാങ്മുഖഃ
അവിടെ, സമുദ്രങ്ങൾക്കിടയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന ആയിരക്കണക്കിന് ജീവികളിലൊരുവനായി, ഞാൻ മാത്രം വഴിയെ തടഞ്ഞു, വായടച്ച് മിണ്ടാതിരുന്ന്.
തത്ര കശ്ചിന്മയാ ദൃഷ്ടഃ സൂര്യോദയസമപ്രഭാമ്। സ്ത്രിയമാദായ ഗച്ഛന് വൈ ഭിന്നാഞ്ജനചയോപമഃ
അവിടെ, സൂര്യോദയത്തിന്റെ പ്രകാശംപോലുള്ള ഒരാളെ ഞാൻ കണ്ടു; അവൻ ഒരു സ്ത്രീയെ എടുത്ത്, തകർന്ന കജൽമണിയുടെ കൂട്ടംപോലെയുള്ള രൂപത്തിൽ പോയി.
സോഽഹമഭ്യവഹാരാര്ഥം തൌ ദൃഷ്ട്വാ കൃതനിശ്ചയഃ। തേന സാമ്നാ വിനീതേന പന്ഥാനമനുയാചിതഃ
അവരെ കണ്ടപ്പോൾ, ഭക്ഷണത്തിനായി മനസ്സിൽ ഉറച്ചുറപ്പ് വരുത്തി, വിനയപൂർവ്വം സാന്ത്വനവാക്കുകൾ പറഞ്ഞു വഴിയൊന്നു ചോദിച്ചു.
നഹി സാമോപപന്നാനാം പ്രഹര്താ വിദ്യതേ ഭുവി। നീചേഷ്വപി ജനഃ കശ്ചിത് കിമങ്ഗ ബത മദ്വിധഃ
സാന്ത്വനത്തോടെ സമീപിക്കുന്നവരെ ഈ ഭൂമിയിൽ ആരും ആക്രമിക്കാറില്ല; താഴ്ന്നവരിൽ പോലും അങ്ങനെ ചെയ്യില്ല, എങ്കിൽ എന്റെ പോലുള്ളവൻ എങ്ങനെ ചെയ്യും?
സ യാതസ്തേജസാ വ്യോമ സംക്ഷിപന്നിവ വേഗിതഃ। അഥാഹം ഖേചരൈര്ഭൂതൈരഭിഗമ്യ സഭാജിതഃ
അവൻ അത്ര വേഗത്തിൽ ആകാശത്തിലൂടെ പോയി, ആകാശം തന്നെ ചുരുക്കുന്നപോലെയായിരുന്നു; പിന്നെ ഞാൻ ആകാശവാസികളാൽ ആദരപൂർവ്വം സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടു.
ദിഷ്ട്യാ ജീവതി സീതേതി ഹ്യബ്രുവന് മാം മഹര്ഷയഃ। കഥംചിത് സകലത്രോഽസൌ ഗതസ്തേ സ്വസ്ത്യസംശയമ്
‘സീത ജീവിച്ചിരിക്കുന്നു’ എന്ന് മഹർഷിമാർ എനിക്ക് പറഞ്ഞു; ഭർത്താവിൽ നിന്ന് വേർപെട്ടിട്ടും അവൾ എങ്ങനെയോ സുരക്ഷിതമായി പോയി, സംശയമില്ല.
ഏവമുക്തസ്തതോഽഹം തൈഃ സിദ്ധൈഃ പരമശോഭനൈഃ। സ ച മേ രാവണോ രാജാ രക്ഷസാം പ്രതിവേദിതഃ
അങ്ങനെ അത്യന്തം ദീപ്തിയുള്ള സിദ്ധന്മാർ എന്നോട് പറഞ്ഞതിനു ശേഷം, രാക്ഷസന്മാരുടെ രാജാവായ രാവണനെ കുറിച്ച് അവർ എനിക്ക് അറിയിച്ചു.
പശ്യന് ദാശരഥേര്ഭാര്യാം രാമസ്യ ജനകാത്മജാമ്। ഭ്രഷ്ടാഭരണകൌശേയാം ശോകവേഗപരാജിതാമ്
ദശരഥപുത്രനായ രാമന്റെ ഭാര്യയും ജനകിയുടെ മകളുമായ അവളെ ഞാൻ കണ്ടു; ആഭരണങ്ങളും പാവാടയും നഷ്ടപ്പെട്ട്, ദു:ഖത്തിന്റെ ഭാരം താങ്ങാനാവാതെ അവൾ ആയിരുന്നു.
രാമലക്ഷ്മണയോര്നാമ ക്രോശന്തീം മുക്തമൂര്ധജാമ്। ഏഷ കാലാത്യയസ്താത ഇതി വാക്യവിദാം വരഃ
രാമനും ലക്ഷ്മണനും എന്നിങ്ങനെ അവളുടെ മുടി അഴിച്ചുവിട്ട് അവരുടേയും പേരുകൾ വിളിച്ചു കരയുന്ന അവളെ ഞാൻ കണ്ടു; ഇതാണ്, പ്രിയമേ, വാക്കിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവർ പറഞ്ഞ കാലം.
ഏതദര്ഥം സമഗ്രം മേ സുപാര്ശ്വഃ പ്രത്യവേദയത് । തച്ഛ്രുത്വാപി ഹി മേ ബുദ്ധിര്നാസീത് കാചിത് പരാക്രമേ
സുപാര്ശ്വന് എനിക്ക് ഈ കാര്യങ്ങള് മുഴുവന് വിശദമായി പറഞ്ഞു. എങ്കിലും കേട്ടിട്ടും എനിക്ക് ഒന്നും ചെയ്യാനുള്ള മനസ്സുറപ്പുണ്ടായില്ല.
അപക്ഷോ ഹി കഥം പക്ഷീ കര്മ കിംചിത് സമാരഭേത്। യത് തു ശക്യം മയാ കര്തും വാഗ്ബുദ്ധിഗുണവര്തിനാ
ചിറകില്ലാത്ത ഒരു പക്ഷി എങ്ങനെ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യാന് കഴിയും? എന്നിരുന്നാലും, വാക്കും ബുദ്ധിയും ഉപയോഗിച്ച് എനിക്ക് കഴിയുന്നത്ര ചെയ്യാന് ശ്രമിക്കാം.
ശ്രൂയതാം തത്ര വക്ഷ്യാമി ഭവതാം പൌരുഷാശ്രയമ്। വാങ്മതിഭ്യാം ഹി സര്വേഷാം കരിഷ്യാമി പ്രിയം ഹി വഃ
ഇപ്പോള് നിങ്ങള് കേള്ക്കൂ, നിങ്ങളുടെ ധൈര്യത്തില് ആശ്രയിച്ച് ഞാന് പറയുന്നത്. വാക്കും ബുദ്ധിയും കൊണ്ട് നിങ്ങളെ സന്തോഷിപ്പിക്കാന് ഞാന് ശ്രമിക്കും.
യദ്ധി ദാശരഥേഃ കാര്യം മമ തന്നാത്ര സംശയഃ। തദ് ഭവന്തോ മതിശ്രേഷ്ഠാ ബലവന്തോ മനസ്വിനഃ
രാമന്റെ ജോലി എനിക്ക് തന്നെയാണ്, ഇതില് ഒരു സംശയവും ഇല്ല. നിങ്ങളൊക്കെ നല്ല ബുദ്ധിയും ശക്തിയും ഉറച്ച മനസ്സുമുള്ളവരാണ്.
പ്രഹിതാഃ കപിരാജേന ദേവൈരപി ദുരാസദാഃ। രാമലക്ഷ്മണബാണാശ്ച വിഹിതാഃ കങ്കപത്രിണഃ
കുരങ്ങന്മാരുടെ രാജാവാണ് നിങ്ങളെ അയച്ചത്. ദേവന്മാര്ക്കുപോലും നിങ്ങള് ഭയപ്പെടുത്തുന്നവരാണ്. രാമനും ലക്ഷ്മണനും ഈരാളം കഴുകന് പറകള് ചേര്ത്ത അമ്പുകള് ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ട്.
ത്രയാണാമപി ലോകാനാം പര്യാപ്താസ്ത്രാണനിഗ്രഹേ। കാമം ഖലു ദശഗ്രീവസ്തേജോബലസമന്വിതഃ। ഭവതാം തു സമര്ഥാനാം ന കിംചിദപി ദുഷ്കരമ്
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലെയും ആയുധങ്ങളെ തടയാന് ഇവയൊക്കെ മതിയാകും. ദശമുഖന് വലിയ ശക്തിയും തേജസ്സും ഉള്ളവനാണ്. എങ്കിലും നിങ്ങള് പോലെയുള്ളവന് ഒന്നും അസാധ്യമായില്ല.
തദലം കാലസങ്ഗേന ക്രിയതാം ബുദ്ധിനിശ്ചയഃ। നഹി കര്മസു സജ്ജന്തേ ബുദ്ധിമന്തോ ഭവദ്വിധാഃ
ഇനി സമയം കളയേണ്ട, ഉറച്ച തീരുമാനം എടുക്കണം. നിങ്ങളെപ്പോലെയുള്ള ബുദ്ധിമാന്മാര് കാര്യങ്ങളില് വൈകാറില്ല.
thumb|ഷഷ്ഠിതമഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ കിഷ്കിന്ധാകാണ്ഡേ ഷഷ്ഠിതമഃ സര്ഗഃ ॥൪-
ശ്രീമദ് വാല്മീകി രാമായണത്തിലെ കിഷ്കിന്ധാ കാണ്ഡത്തിലെ അറുപത്തൊന്നാമത്തെ സര്ഗം കേള്ക്കേണ്ടതാണ്.