ശ്യേനാശ്ചതുര്ഥം ഗച്ഛന്തി ഗൃധ്രാ ഗച്ഛന്തി പഞ്ചമമ്। ബലവീര്യോപപന്നാനാം രൂപയൌവനശാലിനാമ്
ശ്യേനകൾ നാലാമത്തെ വഴി, ഗൃധ്രങ്ങൾ അഞ്ചാമത്തെ വഴി; ശക്തിയും വീര്യവും സൗന്ദര്യവും യൗവനവും ഉള്ളവർക്കാണ് അവ.
ഷഷ്ഠസ്തു പന്ഥാ ഹംസാനാം വൈനതേയഗതിഃ പരാ। വൈനതേയാച്ച നോ ജന്മ സര്വേഷാം വാനരര്ഷഭാഃ
ആറാമത്തെ വഴി ഹംസകൾക്കാണ്, അതാണ് ഗരുഡന്റെ ഉന്നത ഗതി; ഗരുഡനിൽ നിന്നാണ് നമ്മുടെ വംശം, വാനരശ്രേഷ്ഠന്മാരേ.
ഗര്ഹിതം തു കൃതം കര്മ യേന സ്മ പിശിതാശിനഃ। പ്രതികാര്യം ച മേ തസ്യ വൈരം ഭ്രാതൃകൃതം ഭവേത്
ദോഷകരമായ ഒരു പ്രവൃത്തി നടന്നത് കൊണ്ടാണ് നമ്മൾ മാംസഭക്ഷകരായത്; എന്റെ സഹോദരൻ ചെയ്ത വൈരം ഞാൻ പ്രതികരിക്കണം.
ഇഹസ്ഥോഽഹം പ്രപശ്യാമി രാവണം ജാനകീം തഥാ। അസ്മാകമപി സൌപര്ണം ദിവ്യം ചക്ഷുര്ബലം തഥാ
ഇവിടെ നിന്നുകൊണ്ട് ഞാൻ രാവണനെയും ജനകിയെയും കാണുന്നു; നമ്മൾക്കും ഗരുഡന്റെ ദിവ്യദൃഷ്ടിയും ശക്തിയും ഉണ്ട്.
തസ്മാദാഹാരവീര്യേണ നിസര്ഗേണ ച വാനരാഃ। ആയോജനശതാത് സാഗ്രാദ് വയം പശ്യാമ നിത്യശഃ
ഭക്ഷണശക്തിയും സ്വഭാവവും കൊണ്ടാണ്, വാനരങ്ങളേ, നാം എപ്പോഴും നൂറ് യോജനവും അതിലധികവും ദൂരത്ത് കാണാൻ കഴിയുന്നത്.
അസ്മാകം വിഹിതാ വൃത്തിര്നിസര്ഗേണ ച ദൂരതഃ। വിഹിതാ വൃക്ഷമൂലേ തു വൃത്തിശ്ചരണയോധിനാമ്
നമ്മുടെ ജീവിതം സ്വഭാവത്തിൽ നിന്നാണ് ദൂരത്ത് കാണാൻ വിധിക്കപ്പെട്ടത്; വൃക്ഷങ്ങളുടെ ചുവടിൽ ജീവിക്കുന്നവർക്കാണ് യുദ്ധജീവിതം.
ഉപായോ ദൃശ്യതാം കശ്ചില്ലങ്ഘനേ ലവണാമ്ഭസഃ। അഭിഗമ്യ തു വൈദേഹീം സമൃദ്ധാര്ഥാ ഗമിഷ്യഥ
ഉപ്പുള്ള വെള്ളം കടക്കാൻ എന്തെങ്കിലും മാർഗം കാണണം; വൈദേഹിയെ എത്തി കാണുമ്പോൾ, നിങ്ങൾ വിജയത്തോടെ തിരികെ വരും.
സമുദ്രം നേതുമിച്ഛാമി ഭവദ്ഭിര്വരുണാലയമ്। പ്രദാസ്യാമ്യുദകം ഭ്രാതുഃ സ്വര്ഗതസ്യ മഹാത്മനഃ
നിങ്ങളെ ഞാൻ സമുദ്രത്തേക്കു, വരുണന്റെ വാസസ്ഥലത്തേക്കു കൊണ്ടുപോകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; സ്വർഗ്ഗത്തിലെ മഹാത്മാവായ സഹോദരനു ഞാൻ വെള്ളം അർപ്പിക്കും.
തതോ നീത്വാ തു തം ദേശം തീരേ നദനദീപതേഃ। നിര്ദഗ്ധപക്ഷം സമ്പാതിം വാനരാഃ സുമഹൌജസഃ
അതിനുശേഷം, നദീനദീപതിയുടെ തീരത്തുള്ള ആ സ്ഥലത്തേക്ക്, ചിറകു കത്തിയ സമ്പാതിയെ ശക്തിയുള്ള വാനരങ്ങൾ കൊണ്ടുപോയി.
തം പുനഃ പ്രാപയിത്വാ ച തം ദേശം പതഗേശ്വരമ്। ബഭൂവുര്വാനരാ ഹൃഷ്ടാഃ പ്രവൃത്തിമുപലഭ്യ തേ
പക്ഷിരാജാവിനെ ആ സ്ഥലത്ത് തിരിച്ചെത്തിച്ച ശേഷം, വാനരങ്ങൾ സന്തോഷത്തോടെ, അവിടെ ലഭിച്ച വിവരം കൊണ്ടു സന്തുഷ്ടരായി.
thumb|ഏകോനഷഷ്ഠിതമഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ കിഷ്കിന്ധാകാണ്ഡേ ഏകോനഷഷ്ഠിതമഃ സര്ഗഃ ॥൪-
ശ്രീമദ്-വാൽമീകിരാമായണത്തിലെ കിഷ്കിന്ദാകാണ്ഡത്തിലെ അമ്പതൊമ്പതാം സര്ഗം കേൾക്കട്ടെ.
തതസ്തദമൃതാസ്വാദം ഗൃധ്രരാജേന ഭാഷിതമ്। നിശമ്യ വദതാ ഹൃഷ്ടാസ്തേ വചഃ പ്ലവഗര്ഷഭാഃ
അപ്പോൾ, അമൃതംപോലെയുള്ള ഗൃധ്രരാജാവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, ആ വാനരശ്രേഷ്ഠന്മാർ സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു.
ജാമ്ബവാന് വാനരശ്രേഷ്ഠഃ സഹ സര്വൈഃ പ്ലവങ്ഗമൈഃ। ഭൂതലാത് സഹസോത്ഥായ ഗൃധ്രരാജാനമബ്രവീത്
വാനരശ്രേഷ്ഠനായ ജാംബവാൻ, എല്ലാ വാനരങ്ങളോടും കൂടി, ഭൂമിയിൽ നിന്ന് ഉടൻ എഴുന്നേറ്റു, ഗൃധ്രരാജാവിനോട് പറഞ്ഞു.
ക്വ സീതാ കേന വാ ദൃഷ്ടാ കോ വാ ഹരതി മൈഥിലീമ്। തദാഖ്യാതു ഭവാന് സര്വം ഗതിര്ഭവ വനൌകസാമ്
സീത എവിടെയാണ്? ആരാണ് അവളെ കണ്ടത്? ആരാണ് മൈഥിലിയെ കൊണ്ടുപോയത്? ദയവായി എല്ലാം പറയൂ, കാട്ടിൽ വസിക്കുന്നവർക്കു വഴികാട്ടിയാവൂ.
കോ ദാശരഥിബാണാനാം വജ്രവേഗനിപാതിനാമ്। സ്വയം ലക്ഷ്മണമുക്താനാം ന ചിന്തയതി വിക്രമമ്
ദശരഥപുത്രന്റെ അമ്പുകൾ, ഇടിമുഴക്കത്തിന്റെ വേഗത്തിൽ Lakṣmaṇaൻ തന്നെ വിട്ടുവിടുമ്പോൾ, അവയുടെ ശക്തി ആരാണ് വിലയിരുത്താത്തത്?
സ ഹരീന് പ്രതിസമ്മുക്താന് സീതാശ്രുതിസമാഹിതാന്। പുനരാശ്വാസയന് പ്രീത ഇദം വചനമബ്രവീത്
സീതയുടെ വാർത്ത കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച് എത്തിയ വാനരന്മാരെ ആശ്വസിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, സന്തോഷത്തോടെ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ശ്രൂയതാമിഹ വൈദേഹ്യാ യഥാ മേ ഹരണം ശ്രുതമ്। യേന ചാപി മമാഖ്യാതം യത്ര ചായതലോചനാ
വൈദേഹിയുടെ അപഹരണത്തെക്കുറിച്ച് എങ്ങനെ ഞാൻ അറിഞ്ഞു, ആരാണ് എനിക്ക് പറഞ്ഞത്, ആ വിശാലകണ്ണിയുള്ളവൾ എവിടെയാണ് എന്ന് നിങ്ങൾക്ക് ഞാൻ പറയാം, ശ്രദ്ധിക്കൂ.
അഹമസ്മിന് ഗിരൌ ദുര്ഗേ ബഹുയോജനമായതേ। ചിരാന്നിപതിതോ വൃദ്ധഃ ക്ഷീണപ്രാണപരാക്രമഃ
ഈ ദുർഗ്ഗമായ പർവ്വതത്തിൽ, അനവധി യോജനങ്ങൾ നീളുന്നിടത്ത്, ഞാൻ വൃദ്ധനായി ദീർഘകാലമായി വീണുകിടക്കുന്നു; എന്റെ ശക്തിയും ജീവശക്തിയും ക്ഷയിച്ചു.
തം മാമേവംഗതം പുത്രഃ സുപാര്ശ്വോ നാമ നാമതഃ। ആഹാരേണ യഥാകാലം ബിഭര്തി പതതാം വരഃ
എന്റെ മകൻ സുപാർശ്വൻ, പറക്കുന്നവരിൽ ഏറ്റവും മികച്ചവൻ, എന്നെ ഇങ്ങനെയിരിക്കുമ്പോഴും സമയോചിതമായി ഭക്ഷണം നൽകി പോഷിപ്പിക്കുന്നു.
തീക്ഷ്ണകാമാസ്തു ഗന്ധര്വാസ്തീക്ഷ്ണകോപാ ഭുജങ്ഗമാഃ। മൃഗാണാം തു ഭയം തീക്ഷ്ണം തതസ്തീക്ഷ്ണക്ഷുധാ വയമ്
ഗന്ധർവന്മാർക്ക് ശക്തമായ ആഗ്രഹവും, പാമ്പുകൾക്ക് ശക്തമായ കോപവും, മൃഗങ്ങൾക്ക് ശക്തമായ ഭയവും ഉണ്ട്; അതുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾക്കുള്ള വിശപ്പും അത്രമേൽ ശക്തമാണ്.
സ കദാചിത് ക്ഷുധാര്തസ്യ മമാഹാരാഭികാംക്ഷിണഃ। ഗതസൂര്യേഽഹനി പ്രാപ്തോ മമ പുത്രോ ഹ്യനാമിഷഃ
ഒരു ദിവസം, ഞാൻ വിശപ്പും ഭക്ഷണത്തിനുള്ള ആഗ്രഹവും കൊണ്ട് കഷ്ടപ്പെടുമ്പോൾ, മാംസം തിന്നാത്ത എന്റെ മകൻ സൂര്യൻ അസ്തമിച്ച ശേഷം എന്റെ അടുത്തെത്തി.
സ മയാഽഽഹാരസംരോധാത് പീഡിതഃ പ്രീതിവര്ധനഃ। അനുമാന്യ യഥാതത്ത്വമിദം വചനമബ്രവീത്
ഭക്ഷണം നിഷേധിക്കപ്പെട്ടതാൽ വിഷമിച്ചെങ്കിലും, എന്റെ സന്തോഷം വർദ്ധിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, എന്റെ അനുമതിയോടെ സത്യമായിട്ടാണ് അവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
അഹം താത യഥാകാലമാമിഷാര്ഥീ ഖമാപ്ലുതഃ। മഹേന്ദ്രസ്യ ഗിരേര്ദ്വാരമാവൃത്യ സുസമാശ്രിതഃ
അച്ഛാ, സമയമെത്തുമ്പോൾ, മാംസം തേടി ഞാൻ ആകാശത്തിലൂടെ പറന്ന് മഹേന്ദ്രപർവ്വതത്തിന്റെ വാതിലിൽ തങ്ങിനിന്നു.
തത്ര സത്ത്വസഹസ്രാണാം സാഗരാന്തരചാരിണാമ്। പന്ഥാനമേകോഽധ്യവസം സംനിരോദ്ധുമവാങ്മുഖഃ
അവിടെ, സമുദ്രങ്ങൾക്കിടയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന ആയിരക്കണക്കിന് ജീവികളിലൊരുവനായി, ഞാൻ മാത്രം വഴിയെ തടഞ്ഞു, വായടച്ച് മിണ്ടാതിരുന്ന്.
തത്ര കശ്ചിന്മയാ ദൃഷ്ടഃ സൂര്യോദയസമപ്രഭാമ്। സ്ത്രിയമാദായ ഗച്ഛന് വൈ ഭിന്നാഞ്ജനചയോപമഃ
അവിടെ, സൂര്യോദയത്തിന്റെ പ്രകാശംപോലുള്ള ഒരാളെ ഞാൻ കണ്ടു; അവൻ ഒരു സ്ത്രീയെ എടുത്ത്, തകർന്ന കജൽമണിയുടെ കൂട്ടംപോലെയുള്ള രൂപത്തിൽ പോയി.
സോഽഹമഭ്യവഹാരാര്ഥം തൌ ദൃഷ്ട്വാ കൃതനിശ്ചയഃ। തേന സാമ്നാ വിനീതേന പന്ഥാനമനുയാചിതഃ
അവരെ കണ്ടപ്പോൾ, ഭക്ഷണത്തിനായി മനസ്സിൽ ഉറച്ചുറപ്പ് വരുത്തി, വിനയപൂർവ്വം സാന്ത്വനവാക്കുകൾ പറഞ്ഞു വഴിയൊന്നു ചോദിച്ചു.
നഹി സാമോപപന്നാനാം പ്രഹര്താ വിദ്യതേ ഭുവി। നീചേഷ്വപി ജനഃ കശ്ചിത് കിമങ്ഗ ബത മദ്വിധഃ
സാന്ത്വനത്തോടെ സമീപിക്കുന്നവരെ ഈ ഭൂമിയിൽ ആരും ആക്രമിക്കാറില്ല; താഴ്ന്നവരിൽ പോലും അങ്ങനെ ചെയ്യില്ല, എങ്കിൽ എന്റെ പോലുള്ളവൻ എങ്ങനെ ചെയ്യും?
സ യാതസ്തേജസാ വ്യോമ സംക്ഷിപന്നിവ വേഗിതഃ। അഥാഹം ഖേചരൈര്ഭൂതൈരഭിഗമ്യ സഭാജിതഃ
അവൻ അത്ര വേഗത്തിൽ ആകാശത്തിലൂടെ പോയി, ആകാശം തന്നെ ചുരുക്കുന്നപോലെയായിരുന്നു; പിന്നെ ഞാൻ ആകാശവാസികളാൽ ആദരപൂർവ്വം സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടു.
ദിഷ്ട്യാ ജീവതി സീതേതി ഹ്യബ്രുവന് മാം മഹര്ഷയഃ। കഥംചിത് സകലത്രോഽസൌ ഗതസ്തേ സ്വസ്ത്യസംശയമ്
‘സീത ജീവിച്ചിരിക്കുന്നു’ എന്ന് മഹർഷിമാർ എനിക്ക് പറഞ്ഞു; ഭർത്താവിൽ നിന്ന് വേർപെട്ടിട്ടും അവൾ എങ്ങനെയോ സുരക്ഷിതമായി പോയി, സംശയമില്ല.
ഏവമുക്തസ്തതോഽഹം തൈഃ സിദ്ധൈഃ പരമശോഭനൈഃ। സ ച മേ രാവണോ രാജാ രക്ഷസാം പ്രതിവേദിതഃ
അങ്ങനെ അത്യന്തം ദീപ്തിയുള്ള സിദ്ധന്മാർ എന്നോട് പറഞ്ഞതിനു ശേഷം, രാക്ഷസന്മാരുടെ രാജാവായ രാവണനെ കുറിച്ച് അവർ എനിക്ക് അറിയിച്ചു.