താം തു സീതാമഹം മന്യേ രാമസ്യ പരികീര്തനാത്। ശ്രൂയതാം മേ കഥയതോ നിലയം തസ്യ രക്ഷസഃ
രാമനെ കുറിച്ചുള്ള പരാമർശം കേട്ടതുകൊണ്ട്, അവൾ സീതയാണെന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു. ആ രാക്ഷസന്റെ വാസസ്ഥലം ഞാൻ പറയുന്നതു ശ്രദ്ധിക്കൂ.
പുത്രോ വിശ്രവസഃ സാക്ഷാദ് ഭ്രാതാ വൈശ്രവണസ്യ ച। അധ്യാസ്തേ നഗരീം ലങ്കാം രാവണോ നാമ രാക്ഷസഃ
വിശ്രവസിന്റെ മകനും, വൈശ്രവണന്റെ സഹോദരനും ആയ രാക്ഷസൻ രാവണൻ ലങ്കാ നഗരത്തിൽ വസിക്കുന്നു.
ഇതോ ദ്വീപേ സമുദ്രസ്യ സമ്പൂര്ണേ ശതയോജനേ। തസ്മിഁല്ലങ്കാ പുരീ രമ്യാ നിര്മിതാ വിശ്വകര്മണാ
ഈ സമുദ്രദ്വീപിൽ നിന്ന് നൂറ് യോജന ദൂരത്തിൽ, വിശ്വകർമ്മ നിർമിച്ച മനോഹരമായ ലങ്കാ നഗരം നിലകൊള്ളുന്നു.
ജാമ്ബൂനദമയൈര്ദ്വാരൈശ്ചിത്രൈഃ കാഞ്ചനവേദികൈഃ। പ്രാസാദൈര്ഹേമവര്ണൈശ്ച മഹദ്ഭിഃ സുസമാകൃതാ
ജാംബൂനദസുവർണ്ണത്തിൽ നിർമ്മിച്ച വാതിലുകളും, മനോഹരമായ പൊന്നിൻ പീഠികകളും, വലിയ പൊൻ നിറത്തിലുള്ള കൊട്ടാരങ്ങളും കൊണ്ട് ആ നഗരം അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു.
പ്രാകാരേണാര്കവര്ണേന മഹതാ ച സമന്വിതാ। തസ്യാം വസതി വൈദേഹീ ദീനാ കൌശേയവാസിനീ
സൂര്യപ്രഭയുള്ള വലിയ മതിൽ ചുറ്റപ്പെട്ട ആ നഗരത്തിൽ, ദുഃഖിതയായ, പടവസ്ത്രം ധരിച്ച വൈദേഹി താമസിക്കുന്നു.
രാവണാന്തഃപുരേ രുദ്ധാ രാക്ഷസീഭിഃ സുരക്ഷിതാ। ജനകസ്യാത്മജാം രാജ്ഞസ്തസ്യാം ദ്രക്ഷ്യഥ മൈഥിലീമ്
രാവണന്റെ അന്തഃപുരത്തിൽ, രാക്ഷസസ്ത്രീയരുടെ കനത്ത കാവലിൽ തടവിൽ കഴിയുന്ന ജനകന്മാരുടെ മകളായ മൈഥിലിയെ അവിടെ നിങ്ങൾ കാണും.
ലങ്കായാമഥ ഗുപ്തായാം സാഗരേണ സമന്തതഃ। സമ്പ്രാപ്യ സാഗരസ്യാന്തം സമ്പൂര്ണം ശതയോജനമ്
ലങ്കാ സമുദ്രം ചുറ്റിപ്പിടിച്ചിരിക്കുന്നതും, സമുദ്രത്തിന്റെ അറ്റം, അഞ്ഞൂറ് യോജനത്തിന്റെ വീതിയുള്ളതും, അതിൽ എത്തിച്ചേരുമ്പോൾ,
ആസാദ്യ ദക്ഷിണം തീരം തതോ ദ്രക്ഷ്യഥ രാവണമ്। തത്രൈവ ത്വരിതാഃ ക്ഷിപ്രം വിക്രമധ്വം പ്ലവങ്ഗമാഃ
അവിടെ ദക്ഷിണ തീരത്ത് എത്തുമ്പോൾ, നിങ്ങൾക്ക് രാവണനെ കാണാം; അപ്പോൾ തന്നെ, വാനരങ്ങളേ, ദ്രുതമായി മുന്നോട്ട് പോവണം.
ജ്ഞാനേന ഖലു പശ്യാമി ദൃഷ്ട്വാ പ്രത്യാഗമിഷ്യഥ। ആദ്യഃ പന്ഥാഃ കുലിങ്ഗാനാം യേ ചാന്യേ ധാന്യജീവിനഃ
എനിക്ക് അറിവുകൊണ്ട് കാണാം, നിങ്ങൾ പോയിട്ട് തിരികെ വരുമെന്ന്; കുലിംഗപ്പക്ഷികളും ധാന്യത്തിൽ ജീവിക്കുന്നവരും പോകുന്ന ആദ്യ വഴിയാണത്.
ദ്വിതീയോ ബലിഭോജാനാം യേ ച വൃക്ഷഫലാശനാഃ। ഭാസാസ്തൃതീയം ഗച്ഛന്തി ക്രൌഞ്ചാശ്ച കുരരൈഃ സഹ
ബലമുള്ള ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നവർക്കും വൃക്ഷഫലം ഭക്ഷിക്കുന്നവർക്കും രണ്ടാമത്തെ വഴി; ഭാസകൾ മൂന്നാമത്തെ വഴി പോകുന്നു, ക്രൗഞ്ചകളും കുറരകളുമൊപ്പമാണ്.
ശ്യേനാശ്ചതുര്ഥം ഗച്ഛന്തി ഗൃധ്രാ ഗച്ഛന്തി പഞ്ചമമ്। ബലവീര്യോപപന്നാനാം രൂപയൌവനശാലിനാമ്
ശ്യേനകൾ നാലാമത്തെ വഴി, ഗൃധ്രങ്ങൾ അഞ്ചാമത്തെ വഴി; ശക്തിയും വീര്യവും സൗന്ദര്യവും യൗവനവും ഉള്ളവർക്കാണ് അവ.
ഷഷ്ഠസ്തു പന്ഥാ ഹംസാനാം വൈനതേയഗതിഃ പരാ। വൈനതേയാച്ച നോ ജന്മ സര്വേഷാം വാനരര്ഷഭാഃ
ആറാമത്തെ വഴി ഹംസകൾക്കാണ്, അതാണ് ഗരുഡന്റെ ഉന്നത ഗതി; ഗരുഡനിൽ നിന്നാണ് നമ്മുടെ വംശം, വാനരശ്രേഷ്ഠന്മാരേ.
ഗര്ഹിതം തു കൃതം കര്മ യേന സ്മ പിശിതാശിനഃ। പ്രതികാര്യം ച മേ തസ്യ വൈരം ഭ്രാതൃകൃതം ഭവേത്
ദോഷകരമായ ഒരു പ്രവൃത്തി നടന്നത് കൊണ്ടാണ് നമ്മൾ മാംസഭക്ഷകരായത്; എന്റെ സഹോദരൻ ചെയ്ത വൈരം ഞാൻ പ്രതികരിക്കണം.
ഇഹസ്ഥോഽഹം പ്രപശ്യാമി രാവണം ജാനകീം തഥാ। അസ്മാകമപി സൌപര്ണം ദിവ്യം ചക്ഷുര്ബലം തഥാ
ഇവിടെ നിന്നുകൊണ്ട് ഞാൻ രാവണനെയും ജനകിയെയും കാണുന്നു; നമ്മൾക്കും ഗരുഡന്റെ ദിവ്യദൃഷ്ടിയും ശക്തിയും ഉണ്ട്.
തസ്മാദാഹാരവീര്യേണ നിസര്ഗേണ ച വാനരാഃ। ആയോജനശതാത് സാഗ്രാദ് വയം പശ്യാമ നിത്യശഃ
ഭക്ഷണശക്തിയും സ്വഭാവവും കൊണ്ടാണ്, വാനരങ്ങളേ, നാം എപ്പോഴും നൂറ് യോജനവും അതിലധികവും ദൂരത്ത് കാണാൻ കഴിയുന്നത്.
അസ്മാകം വിഹിതാ വൃത്തിര്നിസര്ഗേണ ച ദൂരതഃ। വിഹിതാ വൃക്ഷമൂലേ തു വൃത്തിശ്ചരണയോധിനാമ്
നമ്മുടെ ജീവിതം സ്വഭാവത്തിൽ നിന്നാണ് ദൂരത്ത് കാണാൻ വിധിക്കപ്പെട്ടത്; വൃക്ഷങ്ങളുടെ ചുവടിൽ ജീവിക്കുന്നവർക്കാണ് യുദ്ധജീവിതം.
ഉപായോ ദൃശ്യതാം കശ്ചില്ലങ്ഘനേ ലവണാമ്ഭസഃ। അഭിഗമ്യ തു വൈദേഹീം സമൃദ്ധാര്ഥാ ഗമിഷ്യഥ
ഉപ്പുള്ള വെള്ളം കടക്കാൻ എന്തെങ്കിലും മാർഗം കാണണം; വൈദേഹിയെ എത്തി കാണുമ്പോൾ, നിങ്ങൾ വിജയത്തോടെ തിരികെ വരും.
സമുദ്രം നേതുമിച്ഛാമി ഭവദ്ഭിര്വരുണാലയമ്। പ്രദാസ്യാമ്യുദകം ഭ്രാതുഃ സ്വര്ഗതസ്യ മഹാത്മനഃ
നിങ്ങളെ ഞാൻ സമുദ്രത്തേക്കു, വരുണന്റെ വാസസ്ഥലത്തേക്കു കൊണ്ടുപോകാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; സ്വർഗ്ഗത്തിലെ മഹാത്മാവായ സഹോദരനു ഞാൻ വെള്ളം അർപ്പിക്കും.
തതോ നീത്വാ തു തം ദേശം തീരേ നദനദീപതേഃ। നിര്ദഗ്ധപക്ഷം സമ്പാതിം വാനരാഃ സുമഹൌജസഃ
അതിനുശേഷം, നദീനദീപതിയുടെ തീരത്തുള്ള ആ സ്ഥലത്തേക്ക്, ചിറകു കത്തിയ സമ്പാതിയെ ശക്തിയുള്ള വാനരങ്ങൾ കൊണ്ടുപോയി.
തം പുനഃ പ്രാപയിത്വാ ച തം ദേശം പതഗേശ്വരമ്। ബഭൂവുര്വാനരാ ഹൃഷ്ടാഃ പ്രവൃത്തിമുപലഭ്യ തേ
പക്ഷിരാജാവിനെ ആ സ്ഥലത്ത് തിരിച്ചെത്തിച്ച ശേഷം, വാനരങ്ങൾ സന്തോഷത്തോടെ, അവിടെ ലഭിച്ച വിവരം കൊണ്ടു സന്തുഷ്ടരായി.
thumb|ഏകോനഷഷ്ഠിതമഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ കിഷ്കിന്ധാകാണ്ഡേ ഏകോനഷഷ്ഠിതമഃ സര്ഗഃ ॥൪-
ശ്രീമദ്-വാൽമീകിരാമായണത്തിലെ കിഷ്കിന്ദാകാണ്ഡത്തിലെ അമ്പതൊമ്പതാം സര്ഗം കേൾക്കട്ടെ.
തതസ്തദമൃതാസ്വാദം ഗൃധ്രരാജേന ഭാഷിതമ്। നിശമ്യ വദതാ ഹൃഷ്ടാസ്തേ വചഃ പ്ലവഗര്ഷഭാഃ
അപ്പോൾ, അമൃതംപോലെയുള്ള ഗൃധ്രരാജാവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, ആ വാനരശ്രേഷ്ഠന്മാർ സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു.
ജാമ്ബവാന് വാനരശ്രേഷ്ഠഃ സഹ സര്വൈഃ പ്ലവങ്ഗമൈഃ। ഭൂതലാത് സഹസോത്ഥായ ഗൃധ്രരാജാനമബ്രവീത്
വാനരശ്രേഷ്ഠനായ ജാംബവാൻ, എല്ലാ വാനരങ്ങളോടും കൂടി, ഭൂമിയിൽ നിന്ന് ഉടൻ എഴുന്നേറ്റു, ഗൃധ്രരാജാവിനോട് പറഞ്ഞു.
ക്വ സീതാ കേന വാ ദൃഷ്ടാ കോ വാ ഹരതി മൈഥിലീമ്। തദാഖ്യാതു ഭവാന് സര്വം ഗതിര്ഭവ വനൌകസാമ്
സീത എവിടെയാണ്? ആരാണ് അവളെ കണ്ടത്? ആരാണ് മൈഥിലിയെ കൊണ്ടുപോയത്? ദയവായി എല്ലാം പറയൂ, കാട്ടിൽ വസിക്കുന്നവർക്കു വഴികാട്ടിയാവൂ.
കോ ദാശരഥിബാണാനാം വജ്രവേഗനിപാതിനാമ്। സ്വയം ലക്ഷ്മണമുക്താനാം ന ചിന്തയതി വിക്രമമ്
ദശരഥപുത്രന്റെ അമ്പുകൾ, ഇടിമുഴക്കത്തിന്റെ വേഗത്തിൽ Lakṣmaṇaൻ തന്നെ വിട്ടുവിടുമ്പോൾ, അവയുടെ ശക്തി ആരാണ് വിലയിരുത്താത്തത്?
സ ഹരീന് പ്രതിസമ്മുക്താന് സീതാശ്രുതിസമാഹിതാന്। പുനരാശ്വാസയന് പ്രീത ഇദം വചനമബ്രവീത്
സീതയുടെ വാർത്ത കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച് എത്തിയ വാനരന്മാരെ ആശ്വസിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, സന്തോഷത്തോടെ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ശ്രൂയതാമിഹ വൈദേഹ്യാ യഥാ മേ ഹരണം ശ്രുതമ്। യേന ചാപി മമാഖ്യാതം യത്ര ചായതലോചനാ
വൈദേഹിയുടെ അപഹരണത്തെക്കുറിച്ച് എങ്ങനെ ഞാൻ അറിഞ്ഞു, ആരാണ് എനിക്ക് പറഞ്ഞത്, ആ വിശാലകണ്ണിയുള്ളവൾ എവിടെയാണ് എന്ന് നിങ്ങൾക്ക് ഞാൻ പറയാം, ശ്രദ്ധിക്കൂ.
അഹമസ്മിന് ഗിരൌ ദുര്ഗേ ബഹുയോജനമായതേ। ചിരാന്നിപതിതോ വൃദ്ധഃ ക്ഷീണപ്രാണപരാക്രമഃ
ഈ ദുർഗ്ഗമായ പർവ്വതത്തിൽ, അനവധി യോജനങ്ങൾ നീളുന്നിടത്ത്, ഞാൻ വൃദ്ധനായി ദീർഘകാലമായി വീണുകിടക്കുന്നു; എന്റെ ശക്തിയും ജീവശക്തിയും ക്ഷയിച്ചു.
തം മാമേവംഗതം പുത്രഃ സുപാര്ശ്വോ നാമ നാമതഃ। ആഹാരേണ യഥാകാലം ബിഭര്തി പതതാം വരഃ
എന്റെ മകൻ സുപാർശ്വൻ, പറക്കുന്നവരിൽ ഏറ്റവും മികച്ചവൻ, എന്നെ ഇങ്ങനെയിരിക്കുമ്പോഴും സമയോചിതമായി ഭക്ഷണം നൽകി പോഷിപ്പിക്കുന്നു.
തീക്ഷ്ണകാമാസ്തു ഗന്ധര്വാസ്തീക്ഷ്ണകോപാ ഭുജങ്ഗമാഃ। മൃഗാണാം തു ഭയം തീക്ഷ്ണം തതസ്തീക്ഷ്ണക്ഷുധാ വയമ്
ഗന്ധർവന്മാർക്ക് ശക്തമായ ആഗ്രഹവും, പാമ്പുകൾക്ക് ശക്തമായ കോപവും, മൃഗങ്ങൾക്ക് ശക്തമായ ഭയവും ഉണ്ട്; അതുകൊണ്ട് ഞങ്ങൾക്കുള്ള വിശപ്പും അത്രമേൽ ശക്തമാണ്.