കാന്താരാണി പ്രപന്നാഃ സ്മ ന ച പശ്യാമ മൈഥിലീമ്। സ സുഖീ ഗൃധ്രരാജസ്തു രാവണേന ഹതോ രണേ। മുക്തശ്ച സുഗ്രീവഭയാദ് ഗതശ്ച പരമാം ഗതിമ്
ഞങ്ങൾ കാട്ടിൽ കടന്നുപോയി, മൈഥിലിയെ കാണുന്നില്ല; എന്നാൽ ഗൃധ്രരാജാവിന് ഭാഗ്യമുണ്ട്, രാവണൻ യുദ്ധത്തിൽ അവനെ കൊല്ലുകയും, സുഗ്രീവഭയത്തിൽ നിന്നു മോചിതനായി, പരമഗതിയിൽ എത്തുകയും ചെയ്തു.
ജടായുഷോ വിനാശേന രാജ്ഞോ ദശരഥസ്യ ച। ഹരണേന ച വൈദേഹ്യാഃ സംശയം ഹരയോ ഗതാഃ
ജടായുവിന്റെയും ദശരഥ രാജാവിന്റെയും നാശവും, വൈദേഹിയുടെ അപഹരണവും മൂലം കുരങ്ങുകൾ സംശയത്തിൽ ആകുന്നു.
രാമലക്ഷ്മണയോര്വാസമരണ്യേ സഹ സീതയാ। രാഘവസ്യ ച ബാണേന വാലിനശ്ച തഥാ വധഃ
രാമനും ലക്ഷ്മണനും സീതയോടൊപ്പം കാടിൽ താമസിച്ചതു, രാഘവന്റെ അമ്പുകൊണ്ട് വാലിയെ കൊല്ലപ്പെട്ടതും—
രാമകോപാദശേഷാണാം രക്ഷസാം ച തഥാ വധമ്। കൈകേയ്യാ വരദാനേന ഇദം ച വികൃതം കൃതമ്
രാമന്റെ കോപത്തിൽ എല്ലാ രാക്ഷസന്മാരും നശിച്ചതു, കൈകേയി വരം ചോദിച്ചതിലൂടെ ഈ അന്യായം സംഭവിച്ചതും—
തദസുഖമനുകീര്തിതം വചോ ഭുവി പതിതാംശ്ച നിരീക്ഷ്യ വാനരാന്। ഭൃശചകിതമതിര്മഹാമതിഃ കൃപണമുദാഹൃതവാന് സ ഗൃധ്രരാജഃ
അവൻ ഈ ദുഃഖകരമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞശേഷം, വാനരന്മാർ നിലത്ത് വീണിരിക്കുന്നതു കണ്ടു, അതി വ്യാകുലമായ മനസ്സോടെ, ആ മഹാമനസ്സുള്ള ഗൃധ്രരാജാവ് ദയയോടെ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
തത് തു ശ്രുത്വാ തഥാ വാക്യമങ്ഗദസ്യ മുഖോദ്ഗതമ്। അബ്രവീദ് വചനം ഗൃധ്രസ്തീക്ഷ്ണതുണ്ഡോ മഹാസ്വനഃ
അങ്ങദന്റെ വായിൽ നിന്നു ഉയർന്ന ആ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, മൂർച്ചയുള്ള തൂവലും വലിയ ശബ്ദവുമുള്ള ആ ഗൃധ്രം ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:
കോഽയം ഗിരാ ഘോഷയതി പ്രാണൈഃ പ്രിയതരസ്യ മേ। ജടായുഷോ വധം ഭ്രാതുഃ കമ്പയന്നിവ മേ മനഃ
ആരാണിത്, എന്റെ ജീവനേക്കാൾ പ്രിയപ്പെട്ട സഹോദരൻ ജടായുവിന്റെ മരണവാർത്ത തന്റെ വാക്കിലൂടെ പ്രഖ്യാപിച്ച്, എന്റെ മനസ്സിനെ ഉണർത്തുന്നത്?
കഥമാസീജ്ജനസ്ഥാനേ യുദ്ധം രാക്ഷസഗൃധ്രയോഃ। നാമധേയമിദം ഭ്രാതുശ്ചിരസ്യാദ്യ മയാ ശ്രുതമ്
ജനസ്ഥാനത്തിൽ രാക്ഷസനും ഗൃധ്രനും തമ്മിൽ യുദ്ധം എങ്ങനെ സംഭവിച്ചു? എന്റെ സഹോദരന്റെ പേര് ഞാൻ ഇത്രയും കാലം കഴിഞ്ഞ് ഇന്ന് മാത്രമാണ് കേൾക്കുന്നത്.
ഇച്ഛേയം ഗിരിദുര്ഗാച്ച ഭവദ്ഭിരവതാരിതുമ്। യവീയസോ ഗുണജ്ഞസ്യ ശ്ലാഘനീയസ്യ വിക്രമൈഃ
നിങ്ങൾ, ചെറുപ്പവും ഗുണപരവും വീര്യശാലിയും ആയവരാൽ, ഈ പർവ്വതത്തിലെ കായത്തിൽ നിന്ന് എന്നെ താഴെ ഇറക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
അതിദീര്ഘസ്യ കാലസ്യ പരിതുഷ്ടോഽസ്മി കീര്തനാത്। തദിച്ഛേയമഹം ശ്രോതും വിനാശം വാനരര്ഷഭാഃ
ഇത്രയും ദീർഘകാലം കഴിഞ്ഞ് ഈ കഥ കേട്ടതിൽ ഞാൻ സന്തുഷ്ടനാണ്; വാനരശ്രേഷ്ഠന്മാരേ, അവന്റെ നാശത്തെക്കുറിച്ച് ഞാൻ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
ഭ്രാതുര്ജടായുഷസ്തസ്യ ജനസ്ഥാനനിവാസിനഃ। തസ്യൈവ ച മമ ഭ്രാതുഃ സഖാ ദശരഥഃ കഥമ്
ജനസ്ഥാനത്തിൽ താമസിച്ചിരുന്ന എന്റെ സഹോദരൻ ജടായുവിനെക്കുറിച്ചും, എന്റെ സഹോദരന്റെ സുഹൃത്ത് ദശരഥനെക്കുറിച്ചും—അവൻ എങ്ങനെയുണ്ട്?
യസ്യ രാമഃ പ്രിയഃ പുത്രോ ജ്യേഷ്ഠോ ഗുരുജനപ്രിയഃ। സൂര്യാംശുദഗ്ധപക്ഷത്വാന്ന ശക്നോമി വിസര്പിതുമ്। ഇച്ഛേയം പര്വതാദസ്മാദവതര്തുമരിംദമാഃ
രാമൻ, പ്രിയപ്പെട്ട മൂത്തമകനും മൂപ്പന്മാർക്ക് പ്രിയങ്കരനുമായവൻ, ദശരഥന് അത്രയും പ്രിയപ്പെട്ടവനാണ്. സൂര്യന്റെ കിരണങ്ങളിൽ എന്റെ ചിറകുകൾ ചുട്ടുപോയതിനാൽ ഞാൻ പറക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല; ശത്രുക്കളെ ജയിച്ചവരേ, ഈ പർവ്വതത്തിൽ നിന്ന് താഴേക്ക് ഇറങ്ങാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
thumb|സപ്തപഞ്ചാശഃ സര്ഗഃ ശ്രൂയതാമ്|center ശ്രീമദ്വാല്മീകിയരാമായണേ കിഷ്കിന്ധാകാണ്ഡേ സപ്തപഞ്ചാശഃ സര്ഗഃ ॥൪-
ശ്രീമദ് വാൽമീകി രാമായണത്തിലെ കിഷ്കിന്ദാകാണ്ഡത്തിൽ പത്തൊൻപതാം അദ്ധ്യായം കേൾക്കട്ടെ.
ശോകാദ് ഭ്രഷ്ടസ്വരമപി ശ്രുത്വാ വാനരയൂഥപാഃ। ശ്രദ്ദധുര്നൈവ തദ്വാക്യം കര്മണാ തസ്യ ശങ്കിതാഃ
ദുഃഖത്തിൽ നിന്ന് ശബ്ദം തളർന്നിരുന്നുവെങ്കിലും, ആ വാനരസേനാനികൾ അവന്റെ വാക്കുകൾ വിശ്വസിച്ചില്ല; അവന്റെ പ്രവൃത്തിയിൽ സംശയമുണ്ടായിരുന്നു.
തേ പ്രായമുപവിഷ്ടാസ്തു ദൃഷ്ട്വാ ഗൃധ്രം പ്ലവംഗമാഃ। ചക്രുര്ബുദ്ധിം തദാ രൌദ്രാം സര്വാന് നോ ഭക്ഷയിഷ്യതി
ഉപവാസം തുടരുന്നവരെ കണ്ടു, ആ ഗൃധ്രത്തെ നോക്കി വാനരന്മാർ ഭയങ്കരമായൊരു തീരുമാനം എടുത്തു: 'ഇവൻ നമ്മെ എല്ലാം തിന്നുകളയും.'
സര്വഥാ പ്രായമാസീനാന് യദി നോ ഭക്ഷയിഷ്യതി। കൃതകൃത്യാ ഭവിഷ്യാമഃ ക്ഷിപ്രം സിദ്ധിമിതോ ഗതാഃ
നാം ഇങ്ങനെ ഉപവാസം ഇരിക്കുമ്പോഴും, അവൻ നമ്മെ തിന്നില്ലെങ്കിൽ, നമ്മുടെ ദൗത്യം പൂർത്തിയായതായിരിക്കും; ഉടൻ വിജയവും ലഭിക്കും.
ഏതാം ബുദ്ധിം തതശ്ചക്രുഃ സര്വേ തേ ഹരിയൂഥപാഃ। അവതാര്യ ഗിരേഃ ശൃങ്ഗാദ് ഗൃധ്രമാഹാങ്ഗദസ്തദാ
അങ്ങനെ ആ വാനരസേനാനികൾ എല്ലാവരും ഈ തീരുമാനം എടുത്തു; അങ്ങദൻ പർവ്വതശൃംഗത്തിൽ നിന്ന് ഇറങ്ങി ആ ഗൃധ്രനോട് പറഞ്ഞു.
ബഭൂവര്ക്ഷരജോ നാമ വാനരേന്ദ്രഃ പ്രതാപവാന്। മമാര്യഃ പാര്ഥിവഃ പക്ഷിന് ധാര്മികൌ തസ്യ ചാത്മജൌ
രിക്ഷരാജൻ എന്ന ശക്തിയുള്ള വാനരരാജാവുണ്ടായിരുന്നു; അവൻ എന്റെ മൂത്തപിതാവാണ്, പക്ഷീ, അവന്റെ രണ്ട് മക്കളും ധാർമ്മികരായിരുന്നു.
സുഗ്രീവശ്ചൈവ വാലീ ച പുത്രൌ ഘനബലാവുഭൌ। ലോകേ വിശ്രുതകര്മാഭൂദ് രാജാ വാലീ പിതാ മമ
സുഗ്രീവനും വാലിയും അവന്റെ ശക്തിയുള്ള മക്കളായിരുന്നു; ലോകത്ത് പ്രശസ്തനായവൻ, വാലിയാണ് എന്റെ അച്ഛൻ.
രാജാ കൃത്സ്നസ്യ ജഗത ഇക്ഷ്വാകൂണാം മഹാരഥഃ। രാമോ ദാശരഥിഃ ശ്രീമാന് പ്രവിഷ്ടോ ദണ്ഡകാവനമ്
ഇക്ഷ്വാകുവിൻറെ വംശത്തിൽ പിറന്ന മഹാരഥിയായ ലോകത്തിന്റെ രാജാവായ ദശരഥപുത്രൻ രാമൻ, ദണ്ഡകാരണ്യത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു.
ലക്ഷ്മണേന സഹ ഭ്രാത്രാ വൈദേഹ്യാ സഹ ഭാര്യയാ। പിതുര്നിദേശനിരതോ ധര്മം പന്ഥാനമാശ്രിതഃ
ലക്ഷ്മണനോടൊപ്പം സഹോദരനായും, സീതയോടൊപ്പം ഭാര്യയായും, അച്ഛന്റെ ആജ്ഞയ്ക്ക് അർപ്പിതനായി, ധർമ്മത്തിന്റെ വഴിയാണ് അവൻ പിന്തുടർന്നത്.
തസ്യ ഭാര്യാ ജനസ്ഥാനാദ് രാവണേന ഹൃതാ ബലാത്। രാമസ്യ തു പിതുര്മിത്രം ജടായുര്നാമ ഗൃധ്രരാട്
അവന്റെ ഭാര്യയെ ജനസ്ഥാനത്തിൽ നിന്ന് രാവണൻ ബലമായി അപഹരിച്ചു. രാമന്റെ അച്ഛന്റെ സുഹൃത്ത് ജടായു എന്ന ഗൃദ്ധരാജാവായിരുന്നു.
ദദര്ശ സീതാം വൈദേഹീം ഹ്രിയമാണാം വിഹായസാ। രാവണം വിരഥം കൃത്വാ സ്ഥാപയിത്വാ ച മൈഥിലീമ്। പരിശ്രാന്തശ്ച വൃദ്ധശ്ച രാവണേന ഹതോ രണേ
ജടായു ആകാശമാർഗം സീതയെ അപഹരിക്കപ്പെടുന്നത് കണ്ടു; രാവണന്റെ രഥം നശിപ്പിച്ച് സീതയെ നിലത്ത് ഇറക്കി വെച്ച ശേഷം, ക്ഷീണിച്ചും വയസ്സായതുകൊണ്ടും, രാവണൻ യുദ്ധത്തിൽ ജടായുവിനെ കൊല്ലുകയായിരുന്നു.
ഏവം ഗൃധ്രോ ഹതസ്തേന രാവണേന ബലീയസാ। സംസ്കൃതശ്ചാപി രാമേണ ജഗാമ ഗതിമുത്തമാമ്
അങ്ങനെ ശക്തനായ രാവണൻ ആ ഗൃദ്ധത്തെ കൊന്നു; രാമൻ ആദരപൂർവ്വം സംസ്കരിച്ചപ്പോൾ, ജടായു ഉത്തമഗതിയിലേക്കു ചേർന്നു.
തതോ മമ പിതൃവ്യേണ സുഗ്രീവേണ മഹാത്മനാ। ചകാര രാഘവഃ സഖ്യം സോഽവധീത് പിതരം മമ
അതിനുശേഷം എന്റെ അപ്പന്റെ സഹോദരനായ മഹാത്മാവായ സുഗ്രീവനുമായി രാമൻ സൗഹൃദം സ്ഥാപിച്ചു; അവൻ എന്റെ അപ്പനെ കൊല്ലുകയും ചെയ്തു.
മമ പിത്രാ നിരുദ്ധോ ഹി സുഗ്രീവഃ സചിവൈഃ സഹ। നിഹത്യ വാലിനം രാമസ്തതസ്തമഭിഷേചയത്
എന്റെ അപ്പൻ സുഗ്രീവനെയും അവന്റെ മന്ത്രിമാരെയും തടഞ്ഞുവെച്ചു; പിന്നീട് രാമൻ വാലിയെ കൊല്ലുകയും സുഗ്രീവനെ രാജാവാക്കി സ്ഥാനാരോഹനം നടത്തുകയും ചെയ്തു.
സ രാജ്യേ സ്ഥാപിതസ്തേന സുഗ്രീവോ വാനരേശ്വരഃ। രാജാ വാനരമുഖ്യാനാം തേന പ്രസ്ഥാപിതാ വയമ്
അങ്ങനെ സുഗ്രീവൻ രാജത്വത്തിൽ സ്ഥാപിതനായി വാനരന്മാരുടെ രാജാവായി. അവന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം ഞങ്ങൾ മുഖ്യവാനരന്മാർ വിവിധ ദിശകളിലേക്ക് അയക്കപ്പെട്ടു.
ഏവം രാമപ്രയുക്താസ്തു മാര്ഗമാണാസ്തതസ്തതഃ। വൈദേഹീം നാധിഗച്ഛാമോ രാത്രൌ സൂര്യപ്രഭാമിവ
ഇങ്ങനെ രാമന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം ഞങ്ങൾ എല്ലായിടത്തും സീതയെ അന്വേഷിച്ചു; എന്നാൽ രാത്രിയിൽ സൂര്യപ്രകാശം കാണാനാവാത്തതുപോലെ, സീതയെ കണ്ടെത്താൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
തേ വയം ദണ്ഡകാരണ്യം വിചിത്യ സുസമാഹിതാഃ। അജ്ഞാനാത് തു പ്രവിഷ്ടാഃ സ്മ ധരണ്യാ വിവൃതം ബിലമ്
ഞങ്ങൾ ദണ്ഡകാരണ്യത്തിൽ എല്ലായിടവും സൂക്ഷ്മമായി തിരഞ്ഞു; എന്നാൽ അറിയാതെ ഭൂമിയിൽ തുറന്നിരിക്കുന്ന ഒരു ഗുഹയിൽ പ്രവേശിച്ചു.
മയസ്യ മായാവിഹിതം തദ് ബിലം ച വിചിന്വതാമ്। വ്യതീതസ്തത്ര നോ മാസോ യോ രാജ്ഞാ സമയഃ കൃതഃ
മയയുടെ മായാവശാൽ സൃഷ്ടിച്ച ആ ഗുഹയിൽ ഞങ്ങൾ തിരഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, രാജാവു നിശ്ചയിച്ചിരുന്ന ഒരു മാസം അവിടെ കടന്നു പോയി.