ക്വചിത് പ്രനൃത്തൈഃ ക്വചിദുന്നദദ്ഭിഃ ക്വചിച്ച വൃക്ഷാഗ്രനിഷണ്ണകായൈഃ। വ്യാലമ്ബബര്ഹാഭരണൈര്മയൂരൈ- ര്വനേഷു സംഗീതമിവ പ്രവൃത്തമ്
ചിലപ്പോഴാണ് മയിലുകൾ നൃത്തം ചെയ്യുന്നത്, ചിലപ്പോൾ ഉച്ചത്തിൽ വിളിക്കുന്നു, ചിലപ്പോൾ വൃക്ഷശിഖരത്തിൽ ഇരുന്നു നീണ്ട വാലുകൾ വീശുന്നു; കാട്ടിൽ സംഗീതം പടർന്നുവെന്നപോലെ അനുഭവപ്പെടുന്നു.
സ്വനൈര്ഘനാനാം പ്ലവഗാഃ പ്രബുദ്ധാ വിഹായ നിദ്രാം ചിരസംനിരുദ്ധാമ്। അനേകരൂപാകൃതിവര്ണനാദാ നവാമ്ബുധാരാഭിഹതാ നദന്തി
മേഘങ്ങളുടെ ശബ്ദം കേട്ട്, ദീർഘനിദ്ര വിട്ടു ഉണർന്ന കുരങ്ങുകൾ, പുതിയ മഴയുടെ തുള്ളികൾ തൊട്ടു, പലവിധ രൂപത്തിലും ശബ്ദത്തിലും നിലവിളിക്കുന്നു.
നദ്യഃ സമുദ്വാഹിതചക്രവാകാ- സ്തടാനി ശീര്ണാന്യപവാഹയിത്വാ। ദൃപ്താ നവപ്രാവൃതപൂര്ണഭോഗാ- ദൃതം സ്വഭര്താരമുപോപയാന്തി
നദികൾ, അവയിൽ അഭയം തേടിയ ചക്രവാകപക്ഷികളെ കൊണ്ടുപോയി, തീരങ്ങൾ കഴുകിക്കളയുന്നു; പുതിയ മഴയിൽ നിറഞ്ഞു, അതിവേഗം തങ്ങളുടെ സമുദ്രനാഥനെ സമീപിക്കുന്നു.
നീലേഷു നീലാ നവവാരിപൂര്ണാ മേഘേഷു മേഘാഃ പ്രതിഭാന്തി സക്താഃ। ദവാഗ്നിദഗ്ധേഷു ദവാഗ്നിദഗ്ധാഃ ശൈലേഷു ശൈലാ ഇവ ബദ്ധമൂലാഃ
നീലപർവ്വതങ്ങളിൽ പുതിയ വെള്ളം നിറഞ്ഞ നീലമേഘങ്ങൾ ചേർന്ന് കിടക്കുന്നു; കാട്ടുതീയിൽ കത്തിയ കാടുകളിൽ, മേഘങ്ങൾ തീപോലാണ്; പർവ്വതങ്ങളിൽ, അവ പർവ്വതങ്ങൾപോലെ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നു.
പ്രമത്തസംനാദിതബര്ഹിണാനി സശക്രഗോപാകുലശാദ്വലാനി। ചരന്തി നീപാര്ജുനവാസിതാനി ഗജാഃ സുരമ്യാണി വനാന്തരാണി
മദംപിടിച്ച മയിൽകൾ കുരയ്ക്കുന്ന, ഇന്ദ്രഗോപങ്ങൾ നിറഞ്ഞ പച്ചപ്പു പുല്ലുള്ള, കദംബവും അർജുനപൂക്കളും സുഗന്ധം പകരുന്ന മനോഹരമായ കാട്ടുന്തികളിൽ ആനകൾ സഞ്ചരിക്കുന്നു.
നവാമ്ബുധാരാഹതകേസരാണി ദ്രുതം പരിത്യജ്യ സരോരുഹാണി। കദമ്ബപുഷ്പാണി സകേസരാണി നവാനി ഹൃഷ്ടാ ഭ്രമരാഃ പിബന്തി
പുതിയ മഴത്തുള്ളികൾ കമലത്തിന്റെ കേശരങ്ങൾ തൊട്ടപ്പോൾ, ആ തേനീച്ചകൾ അതിവേഗം കമലങ്ങൾ വിട്ട്, പുതിയ കദംബപൂക്കളിൽ നിന്നു സന്തോഷത്തോടെ തേൻ കുടിക്കുന്നു.
മത്താ ഗജേന്ദ്രാ മുദിതാ ഗവേന്ദ്രാ വനേഷു വിക്രാന്തതരാ മൃഗേന്ദ്രാഃ। രമ്യാ നഗേന്ദ്രാഃ നിഭൃതാ നരേന്ദ്രാഃ പ്രക്രീഡിതോ വാരിധരൈഃ സുരേന്ദ്രഃ
മഹാനായ ആനകൾ മദംപിടിച്ചിരിക്കുന്നു, പശുക്കൾ ആനന്ദത്തിലാണ്, കാട്ടിലെ സിംഹങ്ങൾ കൂടുതൽ ശക്തിയോടെ സഞ്ചരിക്കുന്നു, പർവ്വതങ്ങൾ മനോഹരമാണ്, രാജാക്കന്മാർ ശാന്തരായി, ഇന്ദ്രൻ തന്നെ മേഘങ്ങളുമായി കളിക്കുന്നു.
മേഘാഃ സമുദ്ഭൂതസമുദ്രനാദാ മഹാജലൌഘൈര്ഗഗനാവലമ്ബാഃ। നദീസ്തടാകാനി സരാംസി വാപീ- ര്മഹീം ച കൃത്സ്നാമപവാഹയന്തി
സമുദ്രത്തിന്റെ ഗർജ്ജനത്തോടെ ഉയർന്ന മേഘങ്ങൾ, വലിയ വെള്ളച്ചാട്ടങ്ങളോടെ ആകാശത്ത് തൂങ്ങുന്നു; നദികൾ, കുളങ്ങൾ, തടാകങ്ങൾ, കിണറുകൾ, ഭൂമി മുഴുവൻ അവ ഒഴുക്കിക്കൊണ്ടുപോകുന്നു.
വര്ഷപ്രവേഗാ വിപുലാഃ പതന്തി പ്രവാന്തി വാതാഃ സമുദീര്ണവേഗാഃ। പ്രണഷ്ടകൂലാഃ പ്രവഹന്തി ശീഘ്രം നദ്യോ ജലം വിപ്രതിപന്നമാര്ഗാഃ
ശക്തമായ മഴ കനത്തൊഴുകുന്നു, കാറ്റുകൾ വേഗത്തിൽ വീശുന്നു, തീരം നഷ്ടപ്പെട്ട നദികൾ പാത മാറി വേഗത്തിൽ വെള്ളം ഒഴുക്കുന്നു.
നരൈര്നരേന്ദ്രാ ഇവ പര്വതേന്ദ്രാഃ സുരേന്ദ്രദത്തൈഃ പവനോപനീതൈഃ। ഘനാമ്ബുകുമ്ഭൈരഭിഷിച്യമാനാ രൂപം ശ്രിയം സ്വാമിവ ദര്ശയന്തി
മനുഷ്യരിൽ രാജാവുകൾ പോലെ, ഈ മലകൾക്കും രാജാവുകൾ പോലെ മഹത്വമുണ്ട്. ഇന്ദ്രൻ തന്നു, കാറ്റ് കൊണ്ടുവന്ന മേഘങ്ങൾ നിറഞ്ഞ വെള്ളം കൊണ്ട് ഈ മലകൾ അഭിഷേകം ചെയ്യപ്പെടുമ്പോൾ, അവയുടെ ഭംഗിയും ഐശ്വര്യവും അതിന്റെ മുഴുവൻ മഹിമയോടെ തെളിയുന്നു.
ഘനോപഗൂഢം ഗഗനം ന താരാ ന ഭാസ്കരോ ദര്ശനമഭ്യുപൈതി। നവൈര്ജലൌഘൈര്ധരണീ വിതൃപ്താ തമോവിലിപ്താ ന ദിശഃ പ്രകാശാഃ
മേഘങ്ങൾ ആകാശം പൂർണ്ണമായി മൂടിയതുകൊണ്ട്, നക്ഷത്രങ്ങളെയും സൂര്യനെയും കാണാൻ കഴിയുന്നില്ല. പുതിയ മഴവെള്ളം കൊണ്ട് ഭൂമി തൃപ്തിയായി. ഇരുട്ട് പടർന്നതുകൊണ്ട് ദിക്കുകളും വ്യക്തമല്ല.
മഹാന്തി കൂടാനി മഹീധരാണാം ധാരാവിധൌതാന്യധികം വിഭാന്തി। മഹാപ്രമാണൈര്വിപുലൈഃ പ്രപാതൈ- ര്മുക്താകലാപൈരിവ ലമ്ബമാനൈഃ
മലകളുടെ വലിയ കുന്നുകൾ മഴവെള്ളം കൊണ്ട് കഴുകി തിളങ്ങുന്നു. വിശാലവും വലുതുമായ വെള്ളച്ചാട്ടങ്ങൾ, മുത്തുകളുടെ മാല പോലെ താഴേക്ക് വീണു കിടക്കുന്നു.
ശൈലോപലപ്രസ്ഖലമാനവേഗാഃ ശൈലോത്തമാനാം വിപുലാഃ പ്രപാതാഃ। ഗുഹാസു സംനാദിതബര്ഹിണാസു ഹാരാ വികീര്യന്ത ഇവാവഭാന്തി
മലകളുടെ വലിയ വെള്ളച്ചാട്ടങ്ങൾ, പാറകളിൽ ഇടിച്ച് വീണു, അതിന്റെ വേഗം കുറയുന്നു. മയിലുകളുടെ കൂവലോടെ മുഴങ്ങുന്ന ഗുഹകളിൽ, അവ മാലകൾ ചിതറുന്നപോലെ കാണപ്പെടുന്നു.
ശീഘ്രപ്രവേഗാ വിപുലാഃ പ്രപാതാ നിര്ധൌതശൃങ്ഗോപതലാ ഗിരീണാമ്। മുക്താകലാപപ്രതിമാഃ പതന്തോ മഹാഗുഹോത്സങ്ഗതലൈര്ധ്രിയന്തേ
വേഗത്തിൽ വീഴുന്ന വിശാലമായ വെള്ളച്ചാട്ടങ്ങൾ, മലകളുടെ കുന്തങ്ങളും ചാരുകളും കഴുകിത്തുടയ്ക്കുന്നു. മുത്തുകളുടെ മാല പോലെ വീഴുന്ന ഈ വെള്ളം വലിയ ഗുഹകളുടെ ഉള്ളിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
സുരതാമര്ദവിച്ഛിന്നാഃ സ്വര്ഗസ്ത്രീഹാരമൌക്തികാഃ। പതന്തി ചാതുലാ ദിക്ഷു തോയധാരാഃ സമന്തതഃ
ആകാശ directions എല്ലായിടത്തും വീണു ചിതറുന്ന വെള്ളധാരകൾ, സ്വർഗ്ഗസ്ത്രീകളുടെ പ്രേമത്തിൽ തകർന്ന മുത്തുമാലകൾ പോലെയാണ്.
വിലീയമാനൈര്വിഹഗൈര്നിമീലദ്ഭിശ്ച പങ്കജൈഃ। വികസന്ത്യാ ച മാലത്യാ ഗതോഽസ്തം ജ്ഞായതേ രവിഃ
പക്ഷികൾ മടക്കിയിരിക്കുന്നു, താമരപ്പൂക്കൾ അടച്ചിരിക്കുന്നു, എന്നാൽ മല്ലിക പൂക്കൾ വിരിയുന്നു. ഇതൊക്കെയും കണ്ടാൽ സൂര്യൻ അസ്തമിച്ചതാണെന്ന് മനസ്സിലാവുന്നു.
വൃത്താ യാത്രാ നരേന്ദ്രാണാം സേനാ പഥ്യേവ വര്തതേ। വൈരാണി ചൈവ മാര്ഗാശ്ച സലിലേന സമീകൃതാഃ
രാജാക്കന്മാരുടെ യാത്രകൾ അവസാനിച്ചു, സൈന്യങ്ങൾ വഴികളിൽ തന്നെ നിൽക്കുന്നു. വൈരങ്ങളും വഴികളും മഴവെള്ളം കൊണ്ട് ഒത്തുചേർന്നിരിക്കുന്നു.
മാസി പ്രൌഷ്ഠപദേ ബ്രഹ്മ ബ്രാഹ്മണാനാം വിവക്ഷതാമ്। അയമധ്യായസമയഃ സാമഗാനാമുപസ്ഥിതഃ
ഭദ്രപദ മാസത്തിൽ, ബ്രാഹ്മണന്മാർ വേദപാരായണം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന സമയവും, സാമഗാനങ്ങൾ പാടാനുള്ള സമയവും എത്തിയിരിക്കുന്നു.
നിവൃത്തകര്മായതനോ നൂനം സംചിതസംചയഃ। ആഷാഢീമഭ്യുപഗതോ ഭരതഃ കോസലാധിപഃ
നിശ്ചയമായും, കോസലരാജാവ് ഭരതൻ തന്റെ കര്മ്മങ്ങൾ അവസാനിപ്പിച്ച് സമ്പത്ത് ശേഖരിച്ച്, ഇപ്പോൾ ആഷാഢ മാസത്തിലേക്ക് കടന്നിരിക്കുകയാണ്.
നൂനമാപൂര്യമാണായാഃ സരയ്വാ വര്ധതേ രയഃ। മാം സമീക്ഷ്യ സമായാന്തമയോധ്യായാ ഇവ സ്വനഃ
നിശ്ചയമായും, ശരയു നദി നിറയുമ്പോൾ അതിന്റെ ഒഴുക്ക് ശക്തമാകുന്നു. അതിന്റെ ശബ്ദം ഞാൻ തിരിച്ചെത്തുമ്പോൾ അയോധ്യയുടെ ശബ്ദം പോലെ തോന്നുന്നു.
ഇമാഃ സ്ഫീതഗുണാ വര്ഷാഃ സുഗ്രീവഃ സുഖമശ്നുതേ। വിജിതാരിഃ സദാരശ്ച രാജ്യേ മഹതി ച സ്ഥിതഃ
സുഗ്രീവൻ, ധാരാളം ഗുണങ്ങൾ ഉള്ളവൻ, ശത്രുക്കളെ ജയിച്ച് ഭാര്യയെ വീണ്ടും പ്രാപിച്ച് വലിയ രാജ്യം ഭരിച്ച് സുഖമായി ജീവിക്കുന്നു.
അഹം തു ഹൃതദാരശ്ച രാജ്യാച്ച മഹതശ്ച്യുതഃ। നദീകൂലമിവ ക്ലിന്നമവസീദാമി ലക്ഷ്മണ
എന്നാൽ ഞാൻ, ലക്ഷ്മണ, ഭാര്യയെ നഷ്ടപ്പെടുത്തി, വലിയ രാജ്യം വിട്ടു, വെള്ളം കൊണ്ട് തകർന്ന നദിക്കരയുപോലെ തളർന്നു പോകുന്നു.
ശോകശ്ച മമ വിസ്തീര്ണോ വര്ഷാശ്ച ഭൃശദുര്ഗമാഃ। രാവണശ്ച മഹാഞ്ഛത്രുരപാരഃ പ്രതിഭാതി മേ
എന്റെ ദുഃഖം അതീവ വലുതാണ്, മഴക്കാലം കടക്കാൻ വളരെ പ്രയാസമാണ്, രാവണൻ എന്ന മഹാശത്രു അതിരില്ലാത്തവനായി എന്റെ മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു.
അയാത്രാം ചൈവ ദൃഷ്ട്വേമാം മാര്ഗാംശ്ച ഭൃശദുര്ഗമാന്। പ്രണതേ ചൈവ സുഗ്രീവേ ന മയാ കിംചിദീരിതമ്
ഈ കാലം യാത്രയ്ക്ക് അനുയോജ്യമല്ലെന്നും വഴികൾ കടക്കാൻ വളരെ പ്രയാസമാണെന്നും കണ്ടപ്പോൾ, തലകുനിഞ്ഞ സുഗ്രീവനോട് ഞാൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.
അപി ചാപി പരിക്ലിഷ്ടം ചിരാദ് ദാരൈഃ സമാഗതമ്। ആത്മകാര്യഗരീയസ്ത്വാദ് വക്തും നേച്ഛാമി വാനരമ്
കൂടാതെ, ഏറെ കഷ്ടപ്പെട്ട് ഇപ്പോഴാണ് സുഗ്രീവൻ ഭാര്യയെ വീണ്ടും കണ്ടത്. എന്റെ കാര്യത്തിന് വലിയ പ്രാധാന്യമുള്ളതിനാൽ, ഞാൻ വാനരനോട് പറയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ല.
സ്വയമേവ ഹി വിശ്രമ്യ ജ്ഞാത്വാ കാലമുപാഗതമ്। ഉപകാരം ച സുഗ്രീവോ വേത്സ്യതേ നാത്ര സംശയഃ
സ്വയം വിശ്രമിച്ച് സമയമെത്തിയെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയാൽ, സുഗ്രീവൻ തന്റെ കടമ ഓർക്കും. ഇതിൽ ഒരു സംശയവും ഇല്ല.
തസ്മാത് കാലപ്രതീക്ഷോഽഹം സ്ഥിതോഽസ്മി ശുഭലക്ഷണ। സുഗ്രീവസ്യ നദീനാം ച പ്രസാദമഭികാംക്ഷയന്
അതുകൊണ്ട്, ഭാഗ്യശാലിയായവനേ, ഞാൻ ശരിയായ സമയത്തിനായി കാത്തിരിക്കുന്നു. സുഗ്രീവന്റെയും നദികളുടെയും അനുകൂലത ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
ഉപകാരേണ വീരോ ഹി പ്രതീകാരേണ യുജ്യതേ। അകൃതജ്ഞോഽപ്രതികൃതോ ഹന്തി സത്ത്വവതാം മനഃ
സഹായം ലഭിച്ചവൻ അതിന് മറുപടി നൽകേണ്ടതാണല്ലോ; നന്ദിയില്ലാത്തവനും മറുപടി കൊടുക്കാത്തവനും സത്പുരുഷന്മാരുടെ മനസ്സിന് വേദന നൽകുന്നു.
അഥൈവമുക്തഃ പ്രണിധായ ലക്ഷ്മണഃ കൃതാഞ്ജലിസ്തത് പ്രതിപൂജ്യ ഭാഷിതമ്। ഉവാച രാമം സ്വഭിരാമദര്ശനം പ്രദര്ശയന് ദര്ശനമാത്മനഃ ശുഭമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതുകേട്ട ശേഷം, ലക്ഷ്മണൻ കൈകൾ കൂട്ടി ആ വാക്കുകൾ ആദരപൂർവ്വം സ്വീകരിച്ചു, തന്റെ സാന്നിധ്യത്തിന്റെ ശുഭത്വം കാണിച്ച് രാമനോടു പറഞ്ഞു.
യദുക്തമേതത് തവ സര്വമീപ്സിതം നരേന്ദ്ര കര്താ നചിരാദ്ധരീശ്വരഃ। ശരത്പ്രതീക്ഷഃ ക്ഷമതാമിമം ഭവാന് ജലപ്രപാതം രിപുനിഗ്രഹേ ധൃതഃ
രാജാവേ, നിങ്ങൾ പറഞ്ഞതെല്ലാം നിങ്ങളുടെ ആഗ്രഹമാണ്; വാനരരാജാവു ഉടൻ തന്നെ പ്രവർത്തിക്കും. ഈ മഴക്കാലം ക്ഷമയോടെ കാത്തിരിക്കണം, ശത്രുവിനെ ജയിക്കാൻ മനസ്സുറപ്പോടെ ഇരിക്കുക.