കശാഭിരിവ ഹൈമീഭിര്വിദ്യുദ്ഭിരഭിതാഡിതമ്। അന്തഃസ്തനിതനിര്ഘോഷം സവേദനമിവാമ്ബരമ്
പൊൻമിനലുകൾ ചാടുന്നവളെ പോലെ ആകാശം ചാടിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, അകത്തുനിന്നുള്ള ഇടിമുഴക്കങ്ങൾ കൊണ്ട് ആകാശം വേദനയോടെ വിറയുന്നുവെന്നു തോന്നുന്നു.
നീലമേഘാശ്രിതാ വിദ്യുത് സ്ഫുരന്തീ പ്രതിഭാതി മേ। സ്ഫുരന്തീ രാവണസ്യാങ്കേ വൈദേഹീവ തപസ്വിനീ
നീലമേഘങ്ങളിൽ തെളിഞ്ഞു മിന്നുന്ന മിന്നൽ, രാവണന്റെ മടിയിൽ വിറയുന്ന സീതയെപ്പോലെയുള്ള ഭക്തയായവളെപ്പോലെ എനിക്കു തോന്നുന്നു.
ഇമാസ്താ മന്മഥവതാം ഹിതാഃ പ്രതിഹതാ ദിശഃ। അനുലിപ്താ ഇവ ഘനൈര്നഷ്ടഗ്രഹനിശാകരാഃ
പ്രേമികള്ക്ക് പ്രിയമായിരുന്ന ദിശകൾ, ഇപ്പോൾ മേഘങ്ങൾ കൊണ്ട് പൂശിയതുപോലെയും, ചന്ദ്രനും നക്ഷത്രങ്ങളും മറഞ്ഞതുപോലെയും, അടഞ്ഞുപോയിരിക്കുന്നു.
ക്വചിദ് ബാഷ്പാഭിസംരുദ്ധാന് വര്ഷാഗമസമുത്സുകാന്। കുടജാന് പശ്യ സൌമിത്രേ പുഷ്പിതാന് ഗിരിസാനുഷു। മമ ശോകാഭിഭൂതസ്യ കാമസംദീപനാന് സ്ഥിതാന്
സൗമിത്രി, ഈ മലകളുടെ കിഴക്കേ അരികുകളിൽ, മഴയെ ആഗ്രഹിച്ച് കണ്ണീരിൽ മുങ്ങിയതുപോലെയും, എന്റെ ദുഃഖവും ആഗ്രഹവും ഉണർത്തുന്നവയെയും പോലെ, പൂത്ത കुटജമരങ്ങൾ കാണൂ.
രജഃ പ്രശാന്തം സഹിമോഽദ്യ വായു- ര്നിദാഘദോഷപ്രസരാഃ പ്രശാന്താഃ। സ്ഥിതാ ഹി യാത്രാ വസുധാധിപാനാം പ്രവാസിനോ യാന്തി നരാഃ സ്വദേശാന്
ഇന്ന് പൊടി ശമിച്ചിരിക്കുന്നു, കാറ്റ് മൃദുവാണ്, കടുത്ത ചൂട് മാറിയിരിക്കുന്നു, രാജാക്കന്മാരുടെ യാത്രകൾ നിർത്തിയിരിക്കുന്നു, യാത്രക്കാർ സ്വന്തം നാട്ടിലേക്ക് മടങ്ങുന്നു.
സമ്പ്രസ്ഥിതാ മാനസവാസലുബ്ധാഃ പ്രിയാന്വിതാഃ സമ്പ്രതി ചക്രവാകാഃ। അഭീക്ഷ്ണവര്ഷോദകവിക്ഷതേഷു യാനാനി മാര്ഗേഷു ന സമ്പതന്തി
ഇപ്പോൾ, തടാകങ്ങളിലേക്ക് തിരികെ പോകാൻ ആഗ്രഹിച്ച് കൂട്ടുകാരോടൊപ്പം ചക്രവാകപ്പക്ഷികൾ പുറപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ഇടിയുള്ള മഴ കൊണ്ട് വഴികൾ പുഴുങ്ങിയതിനാൽ, കാറുകൾ യാത്ര ചെയ്യുന്നില്ല.
ക്വചിത് പ്രകാശം ക്വചിദപ്രകാശം നഭഃ പ്രകീര്ണാമ്ബുധരം വിഭാതി। ക്വചിത് ക്വചിത് പര്വതസംനിരുദ്ധം രൂപം യഥാ ശാന്തമഹാര്ണവസ്യ
ആകാശം ചിലിടങ്ങളിൽ തെളിഞ്ഞും ചിലിടങ്ങളിൽ ഇരുണ്ടും, മേഘങ്ങൾ ചിതറിക്കിടക്കുന്നു; ചിലപ്പോൾ മലകൾ തടഞ്ഞതുപോലെയും, വലിയ സമുദ്രത്തിന്റെ ശാന്തമായ ഉപരിതലത്തെപ്പോലെയും കാണാം.
വ്യാമിശ്രിതം സര്ജകദമ്ബപുഷ്പൈ- ര്നവം ജലം പര്വതധാതുതാമ്രമ്। മയൂരകേകാഭിരനുപ്രയാതം ശൈലാപഗാഃ ശീഘ്രതരം വഹന്തി
സർജയും കടമ്പയും പൂക്കൾ കലർന്നും, മലകളിലെ ഖനിജങ്ങൾ കൊണ്ടു ചുവപ്പും ചേർന്നും, മയിലുകളുടെ കൂക്കളോടൊപ്പം മലനദികൾ വേഗത്തിൽ ഒഴുകുന്നു.
രസാകുലം ഷട്പദസംനികാശം പ്രഭുജ്യതേ ജമ്ബുഫലം പ്രകാമമ്। അനേകവര്ണം പവനാവധൂതം ഭൂമൌ പതത്യാമ്രഫലം വിപക്വമ്
രസത്തോടെ നിറഞ്ഞതും ചെമ്പരുന്നുകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടതുമായ ജാമ്പുപഴം ആസ്വദിക്കപ്പെടുന്നു; പല നിറങ്ങളിലുമുള്ള, കാറ്റിൽ വീണു, പൂർണ്ണമായും പാകമായ മാമ്പഴങ്ങൾ നിലത്തേക്ക് വീഴുന്നു.
വിദ്യുത്പതാകാഃ സബലാകമാലാഃ ശൈലേന്ദ്രകൂടാകൃതിസംനികാശാഃ। ഗര്ജന്തി മേഘാഃ സമുദീര്ണനാദാ മത്താ ഗജേന്ദ്രാ ഇവ സംയുഗസ്ഥാഃ
മിന്നലിന്റെ പതാകകളും, ബാലാകപ്പക്ഷികളുടെ മാലകളും അണിഞ്ഞ, വലിയ മലശിഖരങ്ങളെപ്പോലെയുള്ള മേഘങ്ങൾ, യുദ്ധത്തിനായി തയ്യാറായ മദ്യപാനിയായ ആനകളെപ്പോലെ ഇടിമുഴക്കത്തോടെ മുഴങ്ങുന്നു.
വര്ഷോദകാപ്യായിതശാദ്വലാനി പ്രവൃത്തനൃത്തോത്സവബര്ഹിണാനി। വനാനി നിര്വൃഷ്ടബലാഹകാനി പശ്യാപരാഹ്ണേഷ്വധികം വിഭാന്തി
മഴവെള്ളം കൊണ്ട് പച്ചപ്പു നിറഞ്ഞ പുല്മേടുകളും, നൃത്തം ആരംഭിച്ച മയിലുകളും നിറഞ്ഞ കാടുകൾ, മഴമേഘങ്ങൾ മാറിയ ശേഷം വൈകുന്നേരങ്ങളിൽ കൂടുതൽ മനോഹരമായി തിളങ്ങുന്നു.
സമുദ്വഹന്തഃ സലിലാതിഭാരം ബലാകിനോ വാരിധരാ നദന്തഃ। മഹത്സു ശൃങ്ഗേഷു മഹീധരാണാം വിശ്രമ്യ വിശ്രമ്യ പുനഃ പ്രയാന്തി
വലിയ വെള്ളഭാരം ചുമന്ന്, ബാലാകപ്പക്ഷികളുടെ കുരലോടെ മുഴങ്ങുന്ന മേഘങ്ങൾ, വലിയ പർവതങ്ങളുടെ ശിഖരങ്ങളിൽ വിശ്രമിച്ച് വീണ്ടും വീണ്ടും മുന്നോട്ട് നീങ്ങുന്നു.
മേഘാഭികാമാ പരിസമ്പതന്തീ സമ്മോദിതാ ഭാതി ബലാകപംക്തിഃ। വാതാവധൂതാ വരപൌണ്ഡരീകീ ലമ്ബേവ മാലാ രുചിരാമ്ബരസ്യ
മേഘങ്ങളിലേക്കു എത്താൻ ആഗ്രഹിച്ച് സന്തോഷത്തോടെ പറക്കുന്ന ബാലാകപ്പക്ഷികളുടെ നിര, കാറ്റിൽ വീശുന്ന വെള്ളയമ്പൽമാലപോലും, പ്രകാശമുള്ള ആകാശത്തിൽ തൂങ്ങിയിരിക്കുന്ന മനോഹരമായ ഒരു മാലപോലും കാണപ്പെടുന്നു.
ബാലേന്ദ്രഗോപാന്തരചിത്രിതേന വിഭാതി ഭൂമിര്നവശാദ്വലേന। ഗാത്രാനുപൃക്തേന ശുകപ്രഭേണ നാരീവ ലാക്ഷോക്ഷിതകമ്ബലേന
പുതിയ പച്ച പുല്ലും, ചെറു ഇന്ദ്രഗോപങ്ങളുടെ ചുവപ്പും ചേർന്ന് അലങ്കരിച്ച ഭൂമി, ശുകപക്ഷിയുടെ മങ്ങലും, സ്ത്രീയുടെ ലാഖ് പുരട്ടിയ കംബളവും പോലെ, മനോഹരമായി തിളങ്ങുന്നു.
നിദ്രാ ശനൈഃ കേശവമഭ്യുപൈതി ദ്രുതം നദീ സാഗരമഭ്യുപൈതി। ഹൃഷ്ടാ ബലാകാ ഘനമഭ്യുപൈതി കാന്താ സകാമാ പ്രിയമഭ്യുപൈതി
നിദ്ര പതുക്കെ കേശവനിൽ എത്തുന്നു; നദി വേഗത്തിൽ സമുദ്രത്തെ തേടുന്നു; സന്തോഷത്തോടെ ബാലാകപ്പക്ഷി മേഘത്തെയിടുന്നു; ആഗ്രഹം നിറഞ്ഞ പ്രിയതമ, പ്രിയനിലേക്കു പോകുന്നു.
ജാതാ വനാന്താഃ ശിഖിസുപ്രനൃത്താ ജാതാഃ കദമ്ബാഃ സകദമ്ബശാഖാഃ। ജാതാ വൃഷാ ഗോഷു സമാനകാമാ ജാതാ മഹീ സസ്യവനാഭിരാമാ
കാടിന്റെ അതിരുകൾ മയിലുകളുടെ മനോഹരനൃത്തം കൊണ്ട് ജീവന്തമായി; കടമ്പമരങ്ങൾ ശാഖകളോടെ പുഷ്പിച്ചു; കാളകളും പശുക്കളും സമാനമായ ആഗ്രഹത്തോടെ ഉണർന്നു; ഭൂമി വിളവുകളുടെ മനോഹാരിത കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
വഹന്തി വര്ഷന്തി നദന്തി ഭാന്തി ധ്യായന്തി നൃത്യന്തി സമാശ്വസന്തി। നദ്യോ ഘനാ മത്തഗജാ വനാന്താഃ പ്രിയാവിഹീനാഃ ശിഖിനഃ പ്ലവംഗമാഃ
നദികൾ ഒഴുകുന്നു, മേഘങ്ങൾ മഴപെയ്യുന്നു, മദംപിടിച്ചാനകൾ കുരയ്ക്കുന്നു, കാട്ടുന്തികൾ തിളങ്ങുന്നു; അവയെല്ലാം ആലോചിക്കുന്നു, നൃത്തം ചെയ്യുന്നു, വിശ്രമിക്കുന്നു. എന്നാൽ പ്രിയപ്പെട്ടവരെ നഷ്ടപ്പെട്ട മയിൽകളും കുരങ്ങുകളും ദുഃഖത്തോടെ ഇരിക്കുന്നു.
ധാരാനിപാതൈരഭിഹന്യമാനാഃ കദമ്ബശാഖാസു വിലമ്ബമാനാഃ। ക്ഷണാര്ജിതം പുഷ്പരസാവഗാഢം ശനൈര്മദം ഷട്ചരണാസ്ത്യജന്തി
മഴത്തുള്ളികൾ കദംബമരശാഖകളിൽ പതിയുമ്പോൾ, ആറുകാലികളായ തേനീച്ചകൾ പുതിയ പൂക്കളിൽ നിന്നു വേഗത്തിൽ തേൻ ശേഖരിച്ച്, ആ മദം പതുക്കെ വിട്ടൊഴിയുന്നു.
അങ്ഗാരചൂര്ണോത്കരസംനികാശൈഃ ഫലൈഃ സുപര്യാപ്തരസൈഃ സമൃദ്ധൈഃ। ജമ്ബൂദ്രുമാണാം പ്രവിഭാന്തി ശാഖാ നിപീയമാനാ ഇവ ഷട്പദൌഘൈഃ
ചുവന്ന പൊടിപോലുള്ള, രസമാർന്ന പഴങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ജാംബു മരശാഖകൾ, ആറുകാലികളായ തേനീച്ചകളുടെ കൂട്ടം അവയെ കുടിച്ചുപോകുന്ന പോലെ തെളിഞ്ഞു കാണപ്പെടുന്നു.
തഡിത്പതാകാഭിരലംകൃതാനാ- മുദീര്ണഗമ്ഭീരമഹാരവാണാമ്। വിഭാന്തി രൂപാണി ബലാഹകാനാം രണോത്സുകാനാമിവ വാരണാനാമ്
മിന്നലിന്റെ പതാകകളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട, ഗംഭീരമായ ഗർജ്ജനത്തോടെ മുഴങ്ങുന്ന മേഘങ്ങളുടെ രൂപങ്ങൾ, യുദ്ധത്തിനായി ഉത്സുകരായ ആനകളെപ്പോലെ തിളങ്ങുന്നു.
മാര്ഗാനുഗഃ ശൈലവനാനുസാരീ സമ്പ്രസ്ഥിതോ മേഘരവം നിശമ്യ। യുദ്ധാഭികാമഃ പ്രതിനാദശങ്കീ മത്തോ ഗജേന്ദ്രഃ പ്രതിസംനിവൃത്തഃ
പാതയിലൂടെ മലകളും കാടുകളും അനുസരിച്ച് പോകുന്ന വലിയ ആന, മേഘങ്ങളുടെ ഗർജ്ജനം കേട്ട്, യുദ്ധത്തിന് ആഗ്രഹിച്ചിട്ടും പ്രതിധ്വനിയുടെ ഭയത്തിൽ, മദംപിടിച്ച് തിരിച്ചു പോകുന്നു.
ക്വചിത് പ്രഗീതാ ഇവ ഷട്പദൌഘൈഃ ക്വചിത് പ്രനൃത്താ ഇവ നീലകണ്ഠൈഃ। ക്വചിത് പ്രമത്താ ഇവ വാരണേന്ദ്രൈ- ര്വിഭാന്ത്യനേകാശ്രയിണോ വനാന്താഃ
ചിലിടങ്ങളിൽ ആറുകാലികളുടെ ഗാനം പോലെ, മറ്റിടങ്ങളിൽ നീലകണ്ഠന്മാരായ മയിലുകളുടെ നൃത്തം പോലെ, വേറിടങ്ങളിൽ മദംപിടിച്ച ആനകളുടെ സാന്നിധ്യം പോലെ, കാട്ടുന്തികൾ പലവിധ രൂപങ്ങളിൽ തെളിഞ്ഞു കാണപ്പെടുന്നു.
കദമ്ബസര്ജാര്ജുനകന്ദലാഢ്യാ വനാന്തഭൂമിര്മധുവാരിപൂര്ണാ। മയൂരമത്താഭിരുതപ്രനൃത്തൈ- രാപാനഭൂമിപ്രതിമാ വിഭാതി
കദംബം, സാൽ, അർജുനം എന്നിവയുടെ കൊമ്പുകൾ നിറഞ്ഞു, തേൻ നിറഞ്ഞ വെള്ളം നിറഞ്ഞ കാട്ടുന്തി, മഴയിൽ മയക്കമുള്ള മയിലുകൾ ആഹ്ലാദത്തോടെ പാടിയും നൃത്തം ചെയ്തും, മദ്യശാലയുടെ നിലംപോലെ തിളങ്ങുന്നു.
മുക്താസമാഭം സലിലം പതദ് വൈ സുനിര്മലം പത്രപുടേഷു ലഗ്നമ്। ഹൃഷ്ടാ വിവര്ണച്ഛദനാ വിഹംഗാഃ സുരേന്ദ്രദത്തം തൃഷിതാഃ പിബന്തി
മുത്തുപോലെയുള്ള, സുതാരമായ വെള്ളം ഇലകളുടെ കുപ്പികളിൽ കുടുങ്ങി വീഴുമ്പോൾ, നിറം മങ്ങിയ ചിറകുള്ള പക്ഷികൾ ആ ദേവേന്ദ്രന്റെ സമ്മാനമായ വെള്ളം ആസ്വദിച്ച് കുടിക്കുന്നു.
ഷട്പാദതന്ത്രീമധുരാഭിധാനം പ്ലവംഗമോദീരിതകണ്ഠതാലമ്। ആവിഷ്കൃതം മേഘമൃദങ്ഗനാദൈ- ര്വനേഷു സംഗീതമിവ പ്രവൃത്തമ്
തേനീച്ചകളുടെ മധുരമായ ഗാനം, കുരങ്ങുകളുടെ താളം, മേഘങ്ങളുടെ മൃദംഗനാദം എന്നിവ ചേർന്ന് കാട്ടിൽ ഒരു സംഗീതം ആരംഭിച്ചുവെന്നപോലെ തോന്നുന്നു.
ക്വചിത് പ്രനൃത്തൈഃ ക്വചിദുന്നദദ്ഭിഃ ക്വചിച്ച വൃക്ഷാഗ്രനിഷണ്ണകായൈഃ। വ്യാലമ്ബബര്ഹാഭരണൈര്മയൂരൈ- ര്വനേഷു സംഗീതമിവ പ്രവൃത്തമ്
ചിലപ്പോഴാണ് മയിലുകൾ നൃത്തം ചെയ്യുന്നത്, ചിലപ്പോൾ ഉച്ചത്തിൽ വിളിക്കുന്നു, ചിലപ്പോൾ വൃക്ഷശിഖരത്തിൽ ഇരുന്നു നീണ്ട വാലുകൾ വീശുന്നു; കാട്ടിൽ സംഗീതം പടർന്നുവെന്നപോലെ അനുഭവപ്പെടുന്നു.
സ്വനൈര്ഘനാനാം പ്ലവഗാഃ പ്രബുദ്ധാ വിഹായ നിദ്രാം ചിരസംനിരുദ്ധാമ്। അനേകരൂപാകൃതിവര്ണനാദാ നവാമ്ബുധാരാഭിഹതാ നദന്തി
മേഘങ്ങളുടെ ശബ്ദം കേട്ട്, ദീർഘനിദ്ര വിട്ടു ഉണർന്ന കുരങ്ങുകൾ, പുതിയ മഴയുടെ തുള്ളികൾ തൊട്ടു, പലവിധ രൂപത്തിലും ശബ്ദത്തിലും നിലവിളിക്കുന്നു.
നദ്യഃ സമുദ്വാഹിതചക്രവാകാ- സ്തടാനി ശീര്ണാന്യപവാഹയിത്വാ। ദൃപ്താ നവപ്രാവൃതപൂര്ണഭോഗാ- ദൃതം സ്വഭര്താരമുപോപയാന്തി
നദികൾ, അവയിൽ അഭയം തേടിയ ചക്രവാകപക്ഷികളെ കൊണ്ടുപോയി, തീരങ്ങൾ കഴുകിക്കളയുന്നു; പുതിയ മഴയിൽ നിറഞ്ഞു, അതിവേഗം തങ്ങളുടെ സമുദ്രനാഥനെ സമീപിക്കുന്നു.
നീലേഷു നീലാ നവവാരിപൂര്ണാ മേഘേഷു മേഘാഃ പ്രതിഭാന്തി സക്താഃ। ദവാഗ്നിദഗ്ധേഷു ദവാഗ്നിദഗ്ധാഃ ശൈലേഷു ശൈലാ ഇവ ബദ്ധമൂലാഃ
നീലപർവ്വതങ്ങളിൽ പുതിയ വെള്ളം നിറഞ്ഞ നീലമേഘങ്ങൾ ചേർന്ന് കിടക്കുന്നു; കാട്ടുതീയിൽ കത്തിയ കാടുകളിൽ, മേഘങ്ങൾ തീപോലാണ്; പർവ്വതങ്ങളിൽ, അവ പർവ്വതങ്ങൾപോലെ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നു.
പ്രമത്തസംനാദിതബര്ഹിണാനി സശക്രഗോപാകുലശാദ്വലാനി। ചരന്തി നീപാര്ജുനവാസിതാനി ഗജാഃ സുരമ്യാണി വനാന്തരാണി
മദംപിടിച്ച മയിൽകൾ കുരയ്ക്കുന്ന, ഇന്ദ്രഗോപങ്ങൾ നിറഞ്ഞ പച്ചപ്പു പുല്ലുള്ള, കദംബവും അർജുനപൂക്കളും സുഗന്ധം പകരുന്ന മനോഹരമായ കാട്ടുന്തികളിൽ ആനകൾ സഞ്ചരിക്കുന്നു.