താടകയെ നേരിടുന്ന രാമനും ലക്ഷ്മണനും മഹർഷി വിശ്വാമിത്രൻ താടകയെ അഭിസംബോധന ചെയ്ത് പറഞ്ഞു: "മഹായക്ഷിണിയായ നീ, പുരുഷഭക്ഷിണിയായ ഭീകരരൂപിണി, ഈ ഭയാനകമായ രൂപം ഉടൻ ഉപേക്ഷിച്ചാൽ നിനക്കു അതിനേക്കാൾ ഭയാനകമായ രൂപം ലഭിക്കും!" ശാപത്താൽ രൂപം മാറ്റപ്പെട്ടതും ക്രോധത്തിൽ പകച്ചതുമായ താടക, അഗസ്ത്യൻ ഒരിക്കൽ ശുദ്ധീകരിച്ചിരുന്ന ഈ പ്രദേശം തകർക്കാൻ തുടങ്ങി. വിശ്വാമിത്രൻ രാമനോട് പറഞ്ഞു: "രാഘവ, പശുക്കളുടെയും ബ്രാഹ്മണരുടെയും ക്ഷേമത്തിനായി നീ ഈ പാപിനിയായ ഭയാനകയായ താടകയെ സംഹരിക്കണം. മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും നിന്നെകാൾ വേറെ ആരും ഈ ശാപബലമുള്ള യക്ഷിണിയെ വധിക്കാൻ കഴിയില്ല. രാജകുമാരനായി ജനങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി സ്ത്രീയെയായാലും സംഹരിക്കാൻ നീ സംശയിക്കേണ്ടതില്ല. ജനങ്ങളുടെ സംരക്ഷണത്തിനായി ക്രൂരമായോ പാപമായോ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യേണ്ടി വന്നാലും അതു ചെയ്യേണ്ടത് രാജാവിന്റെ ധർമ്മമാണ്." "കുടുംബങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി നീ ഈ അധർമ്മിണിയെ സംഹരിക്കണം," വിശ്വാമിത്രൻ നിർദ്ദേശിച്ചു. "പണ്ടു ഇന്ദ്രൻ വിരോചനന്റെ മകളായ മംഥരയെ സംഹരിച്ചു; വിഷ്ണു ഭൃഗുപത്നിയായ കാവ്യയുടെ ഭാര്യയെ സംഹരിച്ചു. അങ്ങനെ ധാർമ്മികരായ രാജകുമാരന്മാർ അധർമ്മിണികളായ സ്ത്രീകളെ സംഹരിച്ചിട്ടുണ്ട്. അതിനാൽ നീ സംശയം ഉപേക്ഷിച്ച് എന്റെ കല്പനപ്രകാരം ഇവളെ സംഹരിക്കണം." ഇതിന്റെ തുടർചിത്രം വാല്മീകി രാമായണത്തിലെ ബാലകാണ്ഡത്തിൽ വിവരിക്കുന്നു. വിശ്വാമിത്രന്റെ ഉറച്ച വാക്കുകൾ കേട്ട രാഘവൻ, കരുതലോടെയും ആദരവോടെയും കൈകൂപ്പി പറഞ്ഞു: "എന്റെ പിതാവിന്റെ കല്പനയും, കൗശികൻ എന്ന നിങ്ങളുടെ വാക്കിന്റെ പ്രാധാന്യവും കണക്കിലെടുത്ത് ഞാൻ ഈ കര്ത്തവ്യം നിർവഹിക്കേണ്ടതുണ്ട്. അയോധ്യയിൽ എന്റെ പിതാവായ ദശരഥൻ എന്നെ മഹാനായ ഗുരുക്കന്മാരിൽ പഠിപ്പിച്ചു; അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാക്ക് ലംഘിക്കാൻ കഴിയില്ല. പശുക്കളുടെയും ബ്രാഹ്മണരുടെയും ക്ഷേമത്തിനും, ദേശത്തിന്റെ ഹിതത്തിനും, നിങ്ങളുടെ അക്ഷയ വാക്ക് നിറവേറ്റുന്നതിനും ഞാൻ തയ്യാറാണ്." ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ രാമൻ, തന്റെ വില്ലിന്റെ നടുവിൽ പിടിച്ച് അതിശക്തമായ ഒരു ശബ്ദം പുറപ്പെടുവിച്ചു. ആ മഹാശബ്ദം ദിശകളിലാകെ പ്രതിധ്വനിപ്പിച്ചു. ആ ശബ്ദം കേട്ട് താടകാവനിലെ ജീവികൾ ഭയപ്പെടുത്തി; താടകയും അതിശയകോപത്തോടെ ആ ശബ്ദം കേട്ട് ആശങ്കയിലായി. ആ ശബ്ദത്തിന്റെ ദിശയിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ച് താടക, ഉഗ്രകോപത്തോടെ അതിന്റെ ഉറവിടം തേടി ഓടിയെത്തി. രാമനും ലക്ഷ്മണനും അവളെ കണ്ടപ്പോൾ, ഭയാനകമായ മുഖവും വലിപ്പവും നിറഞ്ഞ അവളുടെ ഭീകരരൂപം രാമൻ ലക്ഷ്മണനോട് ചൂണ്ടിക്കാട്ടി: "ലക്ഷ്മണ, ഈ യക്ഷിണിയുടെ ഭയാനകമായ രൂപം നോക്ക്. അവളെ കണ്ടു ഭയക്കാത്തവരില്ല. അവൾ മായാബലത്താൽ ശക്തിയുള്ളവളാണ്. ഇന്ന് ഞാൻ അവളുടെ ചെവിയും മൂക്കും അകറ്റി അവളെ ശക്തിഹീനയാക്കും. സ്ത്രീയായതിനാൽ അവളെ കൊല്ലാൻ ഞാൻ തയ്യാറല്ല; പക്ഷേ അവളുടെ ശക്തിയും ചലനവും ഞാൻ നശിപ്പിക്കും." രാമൻ ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കുമ്പോൾ, താടക ഉഗ്രകോപത്തോടെ കൈകൾ ഉയർത്തി കത്തിക്കരഞ്ഞ് നേരെ രാമനിലേക്കു ചാർജ്ജ് ചെയ്തു. വിശ്വാമിത്രൻ അവളെ ശാപിച്ചു ശബ്ദിച്ച് രാമനും ലക്ഷ്മണനും വിജയവും രക്ഷയും ആശംസിച്ചു. താടക വലിയൊരു പൊടിക്കാറ്റ് ഉയർത്തി, രാമനും ലക്ഷ്മണനും അൽപസമയം ആശങ്കപ്പെടുത്തപ്പെട്ടു. പിന്നെ താടക മായാബലം ഉപയോഗിച്ച് വലിയ കല്ലുകളെ മഴപോലെ ഇരുവർക്കുമേൽ വീശി. ഇതിൽ രാമൻ ക്രുദ്ധനായി, അമ്പുകളാൽ കല്ലു മഴയെ പ്രതിരോധിച്ചു. താടക നേരെ ചാർജ്ജ് ചെയ്യുമ്പോൾ രാമൻ അവളുടെ കൈകൾ അമ്പുകൊണ്ട് വെട്ടി മാറ്റി. അവൾ കൈകളില്ലാതെ അടുത്ത് നിന്നു കത്തിക്കരഞ്ഞപ്പോൾ, സൌമിത്രിയായ ലക്ഷ്മണൻ, കോപത്തോടെ അവളുടെ ചെവിയും മൂക്കും വെട്ടി മാറ്റി. താടക, മായാബലത്തിൽ പല രൂപങ്ങൾ ധരിച്ച് അപ്രത്യക്ഷയായി, അവരെ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാക്കി. അവൾ ഭയാനകമായി ചലിച്ചു, വീണ്ടും കല്ലുകളെ മഴപോലെ വീശി. ഇത് കണ്ട വിശ്വാമിത്രൻ രാമനോട് പറഞ്ഞു: "മതി, രാമാ, നിന്റെ കാരുണ്യം മതിയാക്കുക. അവൾ പാപിനിയാണ്, യജ്ഞങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നവളാണ്. സന്ധ്യാസമയത്തിന് മുമ്പ് അവളെ സംഹരിക്കണം. അപ്പോൾ ദാനവരെ നേരിടാൻ വളരെ പ്രയാസമാണ്." ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട് രാമൻ കല്ലു മഴയുമായി ആക്രമിച്ച താടകയെ നേരിട്ടു. ശബ്ദം കേട്ട് അമ്പെറിയുന്ന തന്റെ കഴിവ് ഉപയോഗിച്ച് രാമൻ അവളെ അമ്പുകൾകൊണ്ട് തടഞ്ഞു. താടകയുടെ മായാബലം അമ്പവർഷം കൊണ്ട് നിയന്ത്രിക്കപ്പെട്ടു. അവൾ ഉഗ്രകോപത്തോടെ രാമനും ലക്ഷ്മണനും നേരെ ഇടിച്ചുകയറി. അപ്പോൾ ദേവതകൾ ആകാശത്തിൽ നിന്ന് "ശഭാഷ്, ശഭാഷ്!" എന്ന് വിളിച്ചു. ആയിരം കണ്ണുള്ള ഇന്ദ്രൻ സന്തോഷത്തോടെ പ്രസംഗിച്ചു. ദേവതകൾ വിശ്വാമിത്രനോട് പറഞ്ഞു: "കൗശിക മഹർഷേ, ആശീർവാദങ്ങൾ! എല്ലാ മരുത്ഗണങ്ങളോടും കൂടെ ഇന്ദ്രൻ ഇവിടെ എത്തിയിരിക്കുന്നു. ഈ മഹത്തായ പ്രവർത്തിയിൽ ഞങ്ങൾ സന്തുഷ്ടരാണ്. രാഘവനോടു സ്നേഹം കാണിക്കുകയും, പ്രജാപതിയുടെ പുത്രനായ കൃഷ്ണാശ്വന്റെ പുത്രന്മാരെ അവനോടു പരിചയപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യണം. മഹർഷേ, ഈ വിദ്യ രാഘവനു നൽകുക; അവൻ അതിന് അർഹനും, ഭക്തനും ആകുന്നു. ദേവതകൾക്ക് വേണ്ടിയുള്ള വലിയൊരു ദൗത്യം രാഘവനാൽ പൂർത്തിയാക്കപ്പെടണം." ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് സന്തോഷത്തോടെ ദേവതകൾ ആകാശത്തിലേക്ക് മടങ്ങി. ഇങ്ങനെ, താടകാവധം ദൈവിക അനുഗ്രഹത്തോടും മഹർഷിയുടെ നിർദ്ദേശത്തോടും കൂടെ മഹത്വത്തോടെ പൂർത്തിയായത്.