ഒരു കാലത്ത്, മഹാ മഹർഷി അഗസ്ത്യൻ, താടകയെ ശാപം കൊടുത്തപ്പോൾ, അവൻ മായാജാലത്തിന്റെ ശക്തിയാൽ ഭീകരമായ രൂപത്തിൽ മാറാൻ നിർദ്ദേശിച്ചു. "നിങ്ങളുടെ ഈ ഭീകര രൂപം ഉപേക്ഷിച്ച്, ഒരു ഭയങ്കരമായ രൂപം സ്വീകരിക്കുക," അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. ഈ ശാപം കൊണ്ടും ക്രോധം കൊണ്ടും താടക ദ്രുതഗതിയിൽ അവന്റെ പ്രദേശത്തെ നശിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി, അത് അഗസ്ത്യന്റെ അനുഗ്രഹം നേടിയ ഭൂമിയായിരുന്നു. രാമന്, ഗോപന്മാരുടെയും ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെയും ക്ഷേമത്തിനായി, ഈ ദുഷ്ടമായ യക്ഷിയെ കൊല്ലേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകതയെക്കുറിച്ച് ആലോചിക്കേണ്ടി വന്നപ്പോൾ, മഹർഷി പറഞ്ഞു, "രാമ, നീ മാത്രമാണ് ഈ മഹാ യക്ഷിയെ കൊല്ലാൻ കഴിയുന്നത്. അവളുടെ ദുഷ്ട പ്രവർത്തനങ്ങൾ ഏറെക്കൂടി ഭയങ്കരമാണ്." രാജാവായ രാമൻ, കാക്കുത്സ്തനു, ഈ ദുഷ്ടയെ കൊന്നത് അനിവാര്യമായ ഒരു കടമയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി. "എന്റെ പിതാവിന്റെ ഉത്തരവാദിത്വം അനുസരിച്ച്, ഞാൻ ഈ പ്രവർത്തനം ചെയ്യാൻ തയ്യാറാണ്," അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. അതിനുശേഷം, രാമൻ തനിക്കു കൈവശമുള്ള വില്ലിൽ ശക്തമായ ഒരു ത്രില്ല് ഉണ്ടാക്കി, അത് ദിശകളിലൂടെ ഗൂജ്ജരിച്ചത്. ഈ ശബ്ദം കേട്ടു, താടകയുടെ കാട്ടിലെ ജീവികൾ ഭയന്നു, അവൻ തന്നെ ദേഷ്യം കൊണ്ട് ഉലുക്കുന്ന താടക, ആ ശബ്ദത്തിന്റെ ഉറവിടത്തിലേക്ക് ഓടിച്ചു. രാമൻ, ഭീകരമായ അവളുടെ രൂപം കണ്ടപ്പോൾ, "ലക്ഷ്മണ, ഈ യക്ഷിയുടെ ഭീകരതയെ നോക്കുക; അവളുടെ കാഴ്ചയിൽ തന്നെ ഭയക്കാർക്കു ഹൃദയം തകർന്നുപോകും," അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. താടക, ദേഷ്യത്തോടെ കൈകൾ ഉയർത്തി, രാമൻ നേരെ ഓടിക്കൊണ്ടു വരുമ്പോൾ, മഹർഷി വിശ്വാമിത്രൻ അവളെ ശബ്ദംകൊണ്ടു തടഞ്ഞു, രാമനും ലക്ഷ്മണനും വിജയവും സുരക്ഷയും പ്രാർത്ഥിച്ചു. താടക, വലിയ കാറ്റും മണ്ണും ഉല്പാദിപ്പിച്ചു, എന്നാൽ രാമൻ അവളെ നേരിടാൻ തയ്യാറായി. അവൾക്കു മായാജാലം ഉപയോഗിച്ച് കല്ലുകളുടെ മഴ വീഴ്ത്തുമ്പോൾ, രാമൻ അവളെ നേരിടാൻ വില്ലുകളുടെ മഴയുമായി മറുപടി നൽകി. അവന്റെ വില്ലുകൾ താടകയുടെ കൈകൾ മുറിച്ചുകളഞ്ഞു. അവൾ, കൈകളില്ലാതെ, ദേഷ്യത്തോടെ നിലക്കിടന്ന്, ലക്ഷ്മണൻ അവളുടെ ചെവികളും നാസികയുടെ അറ്റവും മുറിച്ചു. അവളുടെ മായാജാലത്തിന്റെ ശക്തി ഉപയോഗിച്ച്, താടക പല രൂപങ്ങളിൽ മാറി, അവരെ ഭ്രമത്തിലാക്കുകയും ചെയ്തു. എന്നാൽ, വിശ്വാമിത്രൻ പറഞ്ഞു, "രാമ, അവളെ കൊല്ലാൻ ദയവില്ല; അവൾ ദുഷ്ടയാണ്." "ഇന്നലെ വൈകുന്നേരത്ത്, ദേവന്മാർക്കു നേരെ അവളെ കൊല്ലണം," അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. രാമൻ തന്റെ കഴിവുകൾ പ്രദർശിപ്പിച്ച്, അവളെ വില്ലുകളാൽ തടഞ്ഞു. താടക, രാമനെയും ലക്ഷ്മണനെയും നേരെ ഓടുമ്പോൾ, ദേവന്മാർ കാക്കുത്സ്തയെ പ്രശംസിച്ചു. ഈ മഹത്തായ യുദ്ധത്തിൽ, ദേവന്മാർ സന്തോഷത്തോടെ വിശ്വാമിത്രനോട് പറഞ്ഞു, "നിങ്ങളുടെ ഈ പ്രവർത്തനം ഞങ്ങളെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നു. രാമനെ സ്നേഹിക്കുക." ഈ സന്ദേശം രാമനിലേക്ക് എത്തുമ്പോൾ, അദ്ദേഹം തന്റെ കടമയിലേക്ക് മുന്നോട്ട് പോവുകയായിരുന്നു. ഇങ്ങനെ, രാമൻ തന്റെ ധൈര്യവും നന്മയും കൊണ്ട്, താടകയെ നശിപ്പിക്കുകയും, തന്റെ രാജ്യത്തെ രക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു.