അപ്പോള് രാവണന് തന്റെ സാന്ത്വനപരമായ രൂപം ഉപേക്ഷിച്ച്, കുബേരന്റെ സഹോദരനായ കാലന്റെ ഭയാനക രൂപം അണിഞ്ഞു. അവന്റെ കണ്ണുകള് രക്തംപോലെ ചുവപ്പായിരുന്നു, ചൂടുള്ള പൊന്നാലങ്കാരങ്ങള് ധരിച്ചിരുന്നതും, അത്യന്തം കോപത്തോടെ ഇരുണ്ട മേഘംപോലെയായിരുന്നു അവന്റെ ആകൃതി. പതിനൊന്ന് തലയും ഇരുപത് കൈകളും ഉള്ള ആ രാത്രിചരന് തന്റെ അദ്ഭുതകരമായ വലിയ രൂപം വെളിപ്പെടുത്തി, previously അശ്രമവേഷം അണിഞ്ഞിരുന്നതു ഉപേക്ഷിച്ചു. രാക്ഷസാധിപനായ രാവണന് തന്റെ യഥാര്ത്ഥ രൂപം സ്വീകരിച്ചു, രക്തവസ്ത്രം ധരിച്ച്, സ്ത്രീകളില് ഏറ്റവും മനോഹരിയായ മൈഥിലിയെ നോക്കി നിന്നു. കറുത്ത മുടിയും, സൂര്യപ്രഭയുപോലെയുള്ള ജ്വലനവും, മനോഹര വസ്ത്രാഭരണങ്ങളും അണിഞ്ഞ സീതയോട് രാവണന് സംസാരിച്ചു. "മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും പ്രശസ്തനായ ഭര്ത്താവിനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കില്, നീ എനിക്കു ശരണം വരിക. ഞാന് നിനക്കു യോഗ്യനായ ഭര്ത്താവാണ്," എന്നു പറഞ്ഞു. "നീ എന്നെ തിരഞ്ഞെടുക്കൂ, ഞാന് നിനക്കു ശ്ലാഘനീയനായ ഭര്ത്താവാണ്; സുന്ദരിയായേ, ഒരിക്കലും നിനക്കു ദോഷം സംഭവിക്കില്ല." "നിന്റെ മാനുഷിക സ്നേഹം ഉപേക്ഷിച്ചു, നിന്റെ മനസ്സ് എന്നിലേക്കു തിരിക്കൂ. രാജ്യം നഷ്ടപ്പെട്ടും ലക്ഷ്യം കൈവരിക്കാതെയും ആയുസ്സ് കുറഞ്ഞവനുമായ രാമനെ ഉപേക്ഷിക്കൂ." "നിന്റെ ഭര്ത്താവില് നിന്നു നിന്നെ ആകര്ഷിക്കുന്ന ഗുണങ്ങള് ഏതാണ്, ബുദ്ധിമാനെന്നു കരുതുന്നുവെങ്കിലും ഭ്രമിച്ചവളേ, സ്ത്രീയുടെ വാക്കിന്റെ പേരില് രാജ്യം, സുഹൃത്തുക്കള് എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ചവനാണ് അവന്. വന്യജീവികള് നിറഞ്ഞ ഈ വനത്തില് അവന് വസിക്കുന്നു, അവന്റെ മനസ്സ് തെറ്റിച്ചിരിക്കുന്നു," എന്നു രാവണന് മൃദുലഭാഷിണിയായ സീതയോട് പറഞ്ഞു. അതിനുശേഷം, കാമഭാവംകൊണ്ടു ആകര്ഷിക്കപ്പെട്ട ദുഷ്ടഹൃദയനായ രാക്ഷസന് സീതയെ സമീപിച്ച് പിടിച്ചു, ആകാശത്തിലെ രോഹിണിയെ ചന്ദ്രന് പിടിക്കുന്നതുപോലെ. അവന്റെ ഇടതുകൈയില് സീതയുടെ മുടി പിടിച്ചു, വലതുകൈയില് അവളുടെ ഉരുക്കളെ പിടിച്ചു. കൂറ്റന് ശരീരവും മൂര്ദ്ധന്യമായ പല്ലുകളും ശക്തമായ കൈകളും ഉള്ള രാവണനെ കണ്ടു, വനദേവതകള് മരണഭയത്തില് ഭീതിയോടെ ഓടി മറഞ്ഞു. അപ്പോള് രാവണന്റെ അത്ഭുതകരമായ മായാമയമായ രഥം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു; പൊന്നുപോലെ തിളങ്ങുന്ന, കാഴ്ചയില് മനോഹരമായ, കുതിരകള് വലിക്കുന്ന, കഠിനശബ്ദമുള്ള രഥം. രാവണന് ക്രൂരമായ വാക്കുകളും വലിയ അരച്ചിലയും ഉണർത്തി സീതയെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തി, അവളെ തന്റെ കയ്യിലേറ്റി, രഥത്തില് ഇരുത്തി. രാവണന്റെ പിടിയില്പ്പെട്ട സീത, ദൂരെയുള്ള വനത്തില് രാമനെ വിളിച്ചു, വേദനയോടെ നിലവിളിച്ചു. കാമഭാവംകൊണ്ടു രാവണന് അവളെ പിടിച്ചു കൊണ്ടുപോയി, അങ്ങിനെയാണ് പാമ്പരാജാവിന്റെ ഭാര്യയെപ്പോലെയായിരുന്നു അവളുടെ അവസ്ഥ. രാക്ഷസാധിപനായ രാവണന് സീതയെ ആകാശമാര്ഗ്ഗം കൊണ്ടുപോകുമ്പോള്, അവളുടെ മനസ്സ് ഭ്രമിച്ച, കഷ്ടപ്പെടുന്ന സ്ത്രീയെപ്പോലെ അവള് ഉച്ചത്തില് നിലവിളിച്ചു. "വീരനായ ലക്ഷ്മണാ, നീ മുതിര്ന്നവരുടെ മനസ്സിന് സന്തോഷം പകരുന്നവനല്ലേ, ഒരു രൂപംമാറ്റുന്ന രാക്ഷസന് എന്നെ കൊണ്ടുപോകുന്നതറിയുന്നില്ലല്ലോ!" "ധര്മ്മത്തിനായി ജീവനും സുഖവും സമ്പത്തും ഉപേക്ഷിച്ച രാഘവാ, നീ എന്നെ അന്യായമായി കൊണ്ടുപോകുന്നതു കാണുന്നില്ലല്ലോ!" "ശത്രുക്കളെ ഭയപ്പെടുത്തുന്നവനേ, നീ ദുഷ്ടരെ ശാസിക്കുന്നവനല്ലേ, ഇങ്ങനെയുള്ള ദുഷ്കൃത്യത്തിന് ശിക്ഷ നല്കുന്നില്ലേ, രാവണനെ ശാസിക്കുന്നില്ലേ?" "ദുഷ്കൃത്യത്തിന്റെ ഫലം ഉടന് കാണാറില്ല; കാലം വന്നു വിളമ്പുന്ന വിളയുടെ പോലെ അതിനും സമയമുണ്ട്. നീ ഈ പ്രവൃത്തിയാണ് ചെയ്തു, കാലഭാവം കൊണ്ടു മനസ്സ് മൂടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ഇപ്പോള് രാമനില് നിന്നു ഭയങ്കരമായ ദുരന്തം നേരിടുക, അതോടൊപ്പം നിന്റെ ജീവനും നഷ്ടപ്പെടും." "ഇപ്പോള് കൈകേയിയും അവളുടെ ബന്ധുക്കളും സന്തോഷിക്കട്ടെ; ധാര്മ്മികനായ, പ്രശസ്തനായ ഭര്ത്താവിന്റെ സതീ സീതയെ കൊണ്ടുപോകുന്നു." "ജനസ്ഥാനത്തിലെ പുഷ്പിച്ച കർണികാര വൃക്ഷങ്ങളേ, ദയവായി രാമനോട് വേഗം അറിയിക്കൂ, രാവണന് സീതയെ അപഹരിക്കുന്നു എന്ന്. ഹംസം, കുറുവികള് നിറഞ്ഞ് മുഴങ്ങുന്ന ഗോദാവരി നദിയേ, രാമനോട് വേഗം അറിയിക്കൂ, രാവണന് സീതയെ അപഹരിക്കുന്നു എന്ന്. ഈ വനത്തിലെ വിവിധ വൃക്ഷങ്ങളില് വസിക്കുന്ന ദേവതകളെ ഞാന് വന്ദിക്കുന്നു; എന്റെ ഭര്ത്താവിന് ഞാന് കൊണ്ടുപോകപ്പെടുന്നു എന്ന് അറിയിക്കൂ. ഇവിടെ ഉള്ള എല്ലാ ജീവികളും, മൃഗങ്ങളും പക്ഷികളും, ഞാന് നിങ്ങളെ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു. ഭര്ത്താവിന് പ്രിയപ്പെട്ടവളായ, ജീവനെക്കാള് പ്രിയമായ, സഹായം ഇല്ലാത്ത സീതയെ രാവണന് കൊണ്ടുപോകുന്നു എന്ന് അവനോട് അറിയിക്കൂ." "ഇതറിഞ്ഞാല് ശക്തനായ, വീര്യവാനായ രാമന് എന്നെ വൈവസ്വതന്റെ പിടിയിലുണ്ടായാലും തിരിച്ചു കൊണ്ടുവരും." അങ്ങനെ, ദയാപൂര്വ്വം വാക്കുകള് ഉച്ചരിച്ചുകൊണ്ട്, വലിയ ദുഃഖത്തില് വിലപിച്ച സീത, ഒരു വൃക്ഷത്തില് ഇരിക്കുന്ന ജടായുവിനെ കണ്ടു. ഭയത്തില് വിറയഞ്ഞ്, രാവണന്റെ പിടിയില് കഴിയുമ്പോള് അവളവനെ നോക്കി, ദുഃഖഭരിതമായ സ്വരത്തില് വിളിച്ചു: "ജടായുവേ, മഹാനേ, എന്നെ സംരക്ഷണം ഇല്ലാതവളെപ്പോലെ, ഈ ക്രൂരനായ രാക്ഷസാധിപന് കൊണ്ടുപോകുന്നു." "ഈ ക്രൂരനായ രാവണനെ നീ തടയാന് കഴിയില്ല; അവന് ശക്തനാണ്, കപടനാണ്, ആയുധധാരിയാണ്, ദുഷ്ടചിത്തനാണ്. ജടായുവേ, എന്റെ അപഹരണത്തിന്റെ സത്യാവസ്ഥ രാമനോട് പറഞ്ഞ്, ലക്ഷ്മണനോടും എല്ലാം വിശദമായി പറയുക." ഇതിന്റെ പിന്നാലെ, വാല്മീകി രാമായണത്തിലെ അരണ്യകാണ്ഡത്തിലെ അമ്പതാമത്തെ സര്ഗ്ഗം ആരംഭിക്കുന്നു. അപ്പോള് ജടായു, പൂര്ണമായി ഉണരാതിരുന്നെങ്കിലും, ആ ശബ്ദം കേട്ടു; അവന് വേഗത്തില് നോക്കി രാവണനെയും വൈദേഹിയെയും കണ്ടു. പിന്നെ, കുന്നുപോലെയുള്ള മൂര്ദ്ദന്യമായ കൂരിയുള്ള തൂവലിനാല് അലങ്കരിച്ച, പക്ഷികളില് ശ്രേഷ്ഠനായ ജടായു ആ വൃക്ഷത്തില് ഇരുന്ന് ശുഭമായ വാക്കുകള് പറഞ്ഞു: "പതിവ് തലകളുള്ളവനേ, നീ ഒരിക്കല് ധര്മ്മത്തില് സ്ഥിരനായിരുന്നു, സത്യത്തിന് പ്രതിജ്ഞയായിരുന്നു; സഹോദരാ, ഇപ്പൊഴിപ്പോള് നീ ഈ അപകീര്ത്തികരമായ പ്രവൃത്തി ചെയ്യരുത്. ഞാന് ജടായു എന്ന പേരിലുള്ള, ശക്തനായ ഗൃധ്രരാജാവ്, എല്ലാ ജീവജാലങ്ങള്ക്കും രാജാവാണ്, മഹേന്ദ്രനും വരുണനും സമാനനാണ്," എന്ന് ജടായു പറഞ്ഞു.