കൈലാസപർവ്വതത്തിൽ നിന്നു ഉയർന്ന ഒരു സങ്കല്പത്തിൽ നിന്നാണ് ആ ശബ്ദം ഉല്പന്നമായത്. മഹാമനസ്സായ ബൃഹസ്പതിയുടെ സൃഷ്ടിയായ മാനസസരസ്സിൽ നിന്നാണ്, മഹാനുജൻ രാമൻ, ആ ശുദ്ധമായ സരയൂ നദി ഉല്പന്നമായത്. ഈ നദി, ബ്രഹ്മയുടെ സൃഷ്ടിയിലേക്കു മടങ്ങി, ജഹ്നവിയിലേക്ക് എത്തുന്നു. ജലത്തിന്റെ കുഴപ്പത്തിൽ നിന്നാണ്, രാമൻ, ആദരവോടെ നമസ്കാരം അർപ്പിക്കണം എന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ, രണ്ട് ധർമ്മവാൻ ആ നമസ്കാരം നടത്തി. ദക്ഷിണ തീരത്തേക്ക് എത്തിച്ചേരുമ്പോൾ, വേഗത്തിൽ നീങ്ങുന്ന അവർ ഒരു ഭയാനകമായ വനത്തെ കണ്ടു. മഹാനുജൻ, ഇക്ഷ്വാക്കു വംശത്തിലെ അവനവന്റെ ഗുണം കൊണ്ടു, ഈ വനത്തെ കുറിച്ച് അറിയാൻ മഹർഷി വിശ്വാമിത്രനെ ചോദിച്ചു. “ഈ വനത്തിന്റെ ഭീഷണികരമായ രൂപം എന്തുകൊണ്ടാണ്?” എന്നും അവൻ ചോദിച്ചു. “ഇത് ക്രിക്കറ്റുകൾ നിറഞ്ഞ, ഭയങ്കരമായ മൃഗങ്ങളും കാക്കകളും നിറഞ്ഞ വനമാണ്” എന്നും മഹർഷി പറഞ്ഞു. “സിംഹങ്ങൾ, കടുവകൾ, കന്നുകാലികൾ, ആനകൾ, ധവ, അശ്വകര്ണ, കകുബ, ബിൽവ, തിന്ദുക, പടല എന്നിവയാൽ അലങ്കൃതമായ ഈ വനത്തെക്കുറിച്ച് കേൾക്കുക.” “എന്തുകൊണ്ടാണ് ഈ വനത്തിൽ ഭയം നിറഞ്ഞത്?” എന്ന് രാമൻ വീണ്ടും ചോദിച്ചു. “കകുത്സ്തനു, ഈ ഭയങ്കരമായ വനത്തിന്റെ കാരണം കേൾക്കുക. ഇവിടെ ഒരിക്കൽ ദേവന്മാരുടെ സൃഷ്ടിയായ മലദയും കരുഷയും ഉണ്ടായിരുന്നു” എന്ന് വിശ്വാമിത്രൻ പറഞ്ഞു. “വൃത്രനെ വധിച്ച ശേഷം, ഇന്ദ്രൻ അശുദ്ധിയാൽ കുളിച്ചപ്പോൾ, ദേവന്മാർക്കും തപസ്വികൾക്കും അവന്റെ അശുദ്ധി നീക്കം ചെയ്യേണ്ടി വന്നു. അവിടെ ഭൂമിയിൽ അവർ അശുദ്ധി നിക്ഷേപിക്കുകയും കരുഷയെയും ജനിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.” “ഇന്ദ്രന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നുണ്ടായ അവന്റെ അശുദ്ധി നീക്കം ചെയ്ത ശേഷം, അവൻ വീണ്ടും ശുദ്ധനായി, ഭൂമിയിൽ ഒരു മഹാനുഗ്രഹം നൽകുകയും ചെയ്തു. ഈ രണ്ട് സമൃദ്ധമായ പ്രദേശങ്ങൾ ലോകത്തിൽ പ്രശസ്തമാകും” എന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. മലദരും കരുഷരും ദേവന്മാരുടെ സ്തുതിയോടെ സമൃദ്ധിയോടെ ജീവിച്ചിരുന്നെങ്കിലും, പിന്നീട്, രൂപം മാറുന്ന ഒരു യക്ഷിണിയുടെ ഭീഷണിയിൽ അവർ കഷ്ടപ്പെട്ട് പോയി. അവളുടെ പേര് താതക, ജ്ഞാനിയായ സുണ്ടയുടെ ഭാര്യ. ആയിരം ആനകളുടെ ശക്തിയുള്ള താതകയുടെ മകൻ, രാക്ഷസനായ മാരീച എന്ന കന്യാകുമാരൻ, ഭയങ്കരമായ രൂപത്തിൽ ജനിച്ചു. ഈ രാക്ഷസൻ ജനതയെ ഭയപ്പെടുത്തുകയും ഈ പ്രദേശങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. താതക, ദുഷ്ട സ്വഭാവമുള്ള, മലദയും കരുഷയും നശിപ്പിക്കുകയും, ഈ വഴി തടയുകയും ചെയ്യുന്നു. “അതിനാൽ, താതകയുടെ വനത്തിലേക്ക് നീ പോവണം; നിന്റെ ശക്തിയിൽ ആശ്രയിച്ച് ഈ ദുഷ്ടയെ നശിപ്പിക്കണം” എന്ന് മഹർഷി വിശ്വാമിത്രൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. “ഈ ഭൂമി, ഒരു ദുഷ്ടവും സഹിക്കാത്ത യക്ഷിണിയാൽ നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ഇതുവരെ ഈ ഭയങ്കരമായ വനത്തെക്കുറിച്ച് നിങ്ങൾക്ക് പറഞ്ഞത് ഇതാണ്” എന്നും അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. രാമൻ മഹർഷിയുടെ വാക്കുകൾ കേൾക്കുമ്പോൾ, “മഹർഷി, ഈ യക്ഷിണിയുടെ ശക്തി കുറവാണ്; എങ്ങനെ ഒരു ദുർബലൻ ആയിരം ആനകളുടെ ശക്തി കൈവശം വഹിക്കുന്നു?” എന്നും ചോദിച്ചു. വിശ്വാമിത്രൻ രാമനെക്കുറിച്ച് സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു, “അവളുടെ ശക്തി ഉണ്ടാക്കുന്ന കാര്യം കേൾക്കുക; അവളുടെ ശക്തി ഒരു അനുഗ്രഹം കൊണ്ടാണ്.” “ഒരു കാലത്ത്, സുകേതു എന്ന മഹായക്ഷൻ, ശക്തമായ, ധർമ്മവാൻ, മക്കളില്ലാത്തവനായിരുന്നുവെന്ന് കേൾക്കുക. അവൻ വലിയ തപസ്സുകൾ നടത്തി. അവന്റെ പിതാവ്, യക്ഷന്മാരുടെ lord, അവനെ സന്തോഷിപ്പിച്ച്, താതക എന്ന മകളെ സമ്മാനിച്ചു. അവൻ അവളെ ആയിരം ആനകളുടെ ശക്തിയോടെ അനുഗ്രഹിച്ചെങ്കിലും, ഒരു മകൻ നൽകുന്നില്ലായിരുന്നു.” “താതക, സൗന്ദര്യവും യുവാവും ഉള്ളപ്പോൾ, ജാംഭയുടെ മകൻ സുണ്ടയെ ഭാര്യയായി നൽകി. പിന്നീട്, ഒരു യക്ഷിണി, മാരീച എന്ന മകനു ജന്മം നൽകി, എന്നാൽ ഒരു ശാപം മൂലം അവൻ രാക്ഷസനായി മാറി. സുണ്ടയെ വധിച്ച ശേഷം, താതക, തന്റെ മകനോടൊപ്പം, മഹർഷി അഗസ്ത്യനെ ആക്രമിച്ചു. അവളുടെ ക്രോധം കൊണ്ടു, മഹർഷി അഗസ്ത്യൻ, “മാരീച, ഒരു രാക്ഷസന്റെ രൂപം സ്വീകരിക്കുക!” എന്ന് പറഞ്ഞു. “താതക, മനുഷ്യരെ നശിപ്പിക്കുന്ന, ഭയങ്കരമായ മുഖം ഉള്ളവളെ, ഉടൻ ഈ രൂപം ഉപേക്ഷിക്കണം—നിന്റെ രൂപം ഭയങ്കരമായതാവണം!” എന്നും അദ്ദേഹം ശാപം നൽകി. “ഈ ശാപം കൊണ്ടും, ക്രോധം കൊണ്ടും, താതക, അഗസ്ത്യൻ അനുഗ്രഹിച്ച ഭൂമിയിൽ നാശം വിതക്കുന്നു. അതിനാൽ, രാമൻ, പശുക്കൾക്കും ബ്രാഹ്മണർക്കും ക്ഷേമം നൽകാൻ, ഈ ദുഷ്ടവും ഭയങ്കരവുമായ യക്ഷിണിയെ നശിപ്പിക്കണം.” ഈ കഥയിൽ, ധർമ്മത്തിന്റെ പാതയിൽ, രാമൻ തന്റെ ശക്തി ഉപയോഗിച്ച് താതകയെ നശിപ്പിക്കാൻ തയ്യാറെടുക്കുന്നു.