രാവണന് മാര്ീചനോടു പറഞ്ഞു: “നിന്റെ വാക്കുകള് കൊണ്ട് എന്നെ രാമനോടുള്ള യുദ്ധത്തില് തകർക്കാനാവില്ല, പ്രത്യേകിച്ച് അവന് ഒരു മൂഢനും പാപിയും മനുഷ്യനുമാണ്. സുഹൃത്തുക്കളെയും രാജ്യത്തെയും മാതാപിതാക്കളെയും ഉപേക്ഷിച്ച്, ഒരു സ്ത്രീയുടെ സാധാരണ വാക്കുകള് കേട്ട് വനത്തിലേക്ക് ഒറ്റയ്ക്ക് പോയവനാണ് അവന്. ഖരനെ സംഹരിച്ച രാമനോടു യുദ്ധം ചെയ്യുമ്പോള് അവന്ക് ജീവന്보다 പ്രിയമായ സീതയെ അവന്റെ മുന്നില് നിന്നു പിടിച്ചെടുക്കേണ്ടതാണെന്നു എന്റെ മനസ്സില് ഉറച്ച തീരുമാനമുണ്ട്, മാര്ീചാ. ഈ തീരുമാനത്തെ ദേവന്മാരോ അസുരന്മാരോ ഇന്ദ്രനുമായിട്ടും മാറ്റുവാന് കഴിയില്ല. ഏതൊരു കാര്യത്തിലും, അതിന്റെ ഗുണം-ദോഷം, അപകടം-അവസരം എന്നിവയെക്കുറിച്ച് ചോദിക്കുമ്പോള് ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കണം. രാജാവിന്റെ അഭിവൃദ്ധിക്കായി ആഗ്രഹിക്കുന്ന ബുദ്ധിമാനായ മന്ത്രികള് കൈകൂപ്പി ആദരത്തോടെ അദ്ദേഹത്തോട് സംസാരിക്കണം. എതിര്പ്പില്ലാത്തതും, സൗമ്യമായതും, ശുഭവും, ഹിതകരവുമായ വാക്കുകള് യോഗ്യമായ രീതിയില് രാജാവിനോട് പറയണം. കഠിനമായാലും ഹിതകരമായാലും ആദരമില്ലാത്ത വാക്കുകള് രാജാവ് സ്വീകരിക്കരുത്. അഗ്നി, ഇന്ദ്രന്, സോമന്, യമന്, വരുണന് എന്നിവരുടെ സ്വഭാവങ്ങള് രാജാക്കന്മാരില് ഉണ്ട്—താപം, വീര്യം, സൗമ്യത, ശിക്ഷ, ദയ. അതുകൊണ്ട് എല്ലാ സമയത്തും രാജാക്കന്മാരെ ആദരിക്കുകയും ആരാധിക്കുകയും വേണം. പക്ഷേ, നീ ധര്മ്മം അറിയാതെ മായയിലാണു വീണിരിക്കുന്നത്. ദുഷ്ടതകൊണ്ട്, ഇവിടെ വന്നിരിക്കുന്ന എനിക്ക് നീ കഠിനവാക്കുകള് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഗുണദോഷങ്ങളെയും നിന്റെ ക്ഷേമത്തെയും കുറിച്ച് ചോദിക്കാന് ഞാന് തയ്യാറല്ല, രാക്ഷസാ. ഇതെല്ലാം പറഞ്ഞിട്ടും, നിയന്ത്രിത വീര്യനായ നീ ഈ കാര്യത്തില് എന്നെ സഹായിക്കണം. എനിക്ക് വേണ്ട സഹായം എന്താണെന്ന് കേള്ക്കൂ: നീ ഒരു പൊന്നാനയാവണം—വെള്ളിപ്പുള്ളികളോടുകൂടിയ ഒരു മായാനായ്. സീതയുടെ മുമ്പില് രാമന്റെ ആശ്രമത്തില് സഞ്ചരിക്കണം; വൈദേഹിയെ ആകർഷിച്ച ശേഷം നീ ഇഷ്ടംപോലെ പോയാലും മതി. മായാവിയായ ആ പൊൻമാനിനെ സീത കാണുമ്പോള് അവള് അത്ഭുതപ്പെടും; ഉടനെ രാമനോട്, ‘ഇത് എനിക്ക് കൊണ്ടുവരിക’ എന്ന് പറയും. അപ്പോൾ കകുത്സ്ഥൻ ദൂരത്തേക്ക് പോയാൽ, നീ രാമന്റെ ശബ്ദം അനുകരിച്ച്, ‘ഹാ സീതേ! ലക്ഷ്മണാ!’ എന്ന് വിളിക്കണം. അത് കേട്ടു സീതയുടെ പ്രേരണയോടെ സൗമിത്രിയും സ്നേഹത്താല് ഉത്കണ്ഠയോടെ രാമന്റെ വഴി പിന്തുടരും. അപ്പോൾ രാമനും ലക്ഷ്മണനും പോയ ശേഷം, ഞാൻ സുഖമായി വൈദേഹിയെ പിടിച്ചെടുക്കും, ഇന്ദ്രൻ ശചിയെ എങ്ങനെ കൊണ്ടുപോയോ അതുപോലെ. ഈ ദൗത്യവും പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം, മാര്ീചാ, നീ ഇഷ്ടംപോലെ പോകാം; ഞാൻ നിനക്ക് രാജ്യത്തിന്റെ പാതി നൽകാം. നീ വിജയകരമായി ഈ ദൗത്യത്തിന് പോകൂ; ഞാൻ എന്റെ രഥത്തില് നിന്നു ദണ്ഡകാരണ്യത്തിലേക്ക് നിന്നെ പിന്തുടരും. രഘുവംശജനെ വഞ്ചിച്ച് സീതയെ പിടിച്ചെടുത്ത്, ഞാൻ ലക്ഷ്യസാദ്ധ്യത്തോടെ ലങ്കയിലേക്ക് മടങ്ങും, നിന്നോടൊപ്പം. ഇത് ചെയ്യാതിരിക്കുകയാണെങ്കില്, മാര്ീചാ, ഇന്ന് തന്നെ നിന്നെ ഞാൻ കൊല്ലും; അതിനാല് ബലപ്രയോഗം ചെയ്താലും ഈ ദൗത്യം നിർവഹിക്കണം. രാജാവിന് എതിര് നിൽക്കുന്നവന് ഒരിക്കലും സൗഖ്യം ലഭിക്കില്ല. നീ അവനെ നേരിടുകയാണെങ്കില്, നിന്റെ ജീവന് ഭയം ഉണ്ടാകും; ഇന്ന് തന്നെ മരണം ഉറപ്പാണ്, എങ്കിൽ എനിക്ക് എതിരെ നിന്നാൽ. നിന്റെ ബുദ്ധിയാൽ ഇത് നന്നായി ആലോചിച്ചു, ഈ കാര്യത്തിൽ യുക്തിയുള്ളത് ചെയ്യുക.” ഇവിടെ അരണ്യകാണ്ഡത്തിലെ മഹാഭാഗ്യശാലിയായ വാല്മീകി രാമായണത്തിലെ നാൽപ്പത്തൊന്നാം സർഗ്ഗം തുടങ്ങുന്നു. രാവണന് ഇങ്ങനെ ആജ്ഞാപിച്ചപ്പോൾ, രാജധർമത്തിന് വിരുദ്ധമായ അവന്റെ നിലപാട് കണ്ടു, മാര്ീചന് ഭയമില്ലാതെ രാക്ഷസാധിപനോടു കഠിനവാക്കുകള് പറഞ്ഞു: “രാത്രിചരനായ രാജാവേ, നിന്നെയും നിന്റെ പുത്രന്മാരെയും രാജ്യത്തെയും മന്ത്രിമാരെയും നശിപ്പിക്കാനുള്ള ഈ ആപത്കാര്യം ആരാണ് നിന്നോട് ഉപദേശിച്ചതെന്ന് എനിക്ക് അറിയണം. ദുഷ്ടനേ, ആരാണ് ഈ മരണദ്വാരം നിന്നോടു തുറന്നുകാട്ടിയത്? നിന്റെ ശത്രുക്കള് ശക്തിയില്ലാതെ, നിന്നെ ശക്തനായവനാൽ നശിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത് കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു എന്നത് വ്യക്തമാണ്. ദുഷ്ടബുദ്ധിയുള്ള, നിന്റെ നാശം ആഗ്രഹിക്കുന്ന ആരോ ആണ് ഈ ഉപദേശം നിന്നെ നൽകിയിരിക്കുന്നത്. നീ തെറ്റായ വഴിയിൽ പോയാൽ തടയേണ്ട മന്ത്രിമാരെ നീ ശിക്ഷിക്കേണ്ടതായിരുന്നുവെങ്കിലും, അവർ ശിക്ഷിക്കപ്പെടുന്നില്ല. ആഗ്രഹംകൊണ്ടു തെറ്റുവഴിയിൽ പോയ രാജാവിനെ ധാർമ്മിക മന്ത്രിമാർ എല്ലാ വിധത്തിലും തടയണം; പക്ഷേ, നിന്നെ ആരും തടയുന്നില്ല. ഭഗവാൻ, മന്ത്രിമാർക്ക് ധർമ്മവും ധനവും കാമവും കീർത്തിയും രാജാവിന്റെ അനുഗ്രഹത്തിലൂടെയാണ് ലഭിക്കുന്നത്. അതിന് വിപരീതമായാൽ, അവയൊക്കെ വൃഥയാവും; രാജാവിന്റെ ദോഷം കൊണ്ട് മറ്റുള്ളവര്ക്ക് ദുരിതം സംഭവിക്കും. ധർമ്മത്തിന്റെയും കീർത്തിയുടെയും മൂലമാണ് രാജാവ്; അതുകൊണ്ട് രാജാവിനെ എല്ലായ്പ്പോഴും സംരക്ഷിക്കണം. കഠിനവുമായോ ശത്രുതയുള്ളവനായോ വിനയമില്ലാത്തവനായോ ഒരാളാൽ രാജ്യം ഭരിക്കാനാവില്ല, രാക്ഷസാ. കഠിനമായ ഉപദേശം നൽകുന്ന മന്ത്രിമാരും അത്തരം രാജാവിനോടൊപ്പം, സാവധാനം പോകുന്ന രഥങ്ങള് പോലെ, പ്രയാസത്തില് വേഗം നശിച്ചുപോകും. ലോകത്ത് ധാർമ്മികമായി പ്രവർത്തിച്ച പലരും മറ്റുള്ളവരുടെ ദോഷം കൊണ്ടാണ് സ്വത്തും ജീവനും നഷ്ടപ്പെട്ടത്. കഠിനനും ശത്രുതയുള്ളവനുമായ രക്ഷകനാൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്ന പ്രജകൾക്ക്, രാവണാ, വളർച്ചയുണ്ടാകില്ല; ഒരു പൂച്ചയുടെ കാവലിൽ ആടുകൾക്ക് സംരക്ഷണമില്ലാത്തതുപോലെ. ക്രൂരനും മൂഢനും ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിക്കാനാവാത്തവനുമായ രാജാവുള്ള ദാനവന്മാർ എല്ലാവരും നശിച്ചുപോകും, രാവണാ.