വാല്മീകിരാമായണമ്

ശൂര്പണഖയുടെ വാക്കുകൾ ശ്രവിച്ച രാവണൻ, അവളെ തന്റെ ഭാര്യയാക്കണമെന്ന ആഗ്രഹം ഹൃദയത്തിൽ ഉയർന്നാൽ, കാമദേവന്റെ ബാണങ്ങൾക്ക് കീഴ്പ്പെടേണ്ടി വരുമെന്നു അവൾ പറഞ്ഞു. ജയത്തിനായി വലതുകാൽ ഉയർത്താൻ അവൾ ഉപദേശിച്ചു. തന്റെ വാക്കുകൾ രാക്ഷസാധിപൻറെ മനസ്സിൽ ഇഷ്ടമായാൽ, ആ ഉപദേശം യാതൊരു സംശയവുമില്ലാതെ അനുസരിക്കണമെന്ന് അവൾ ആവർത്തിച്ചു. രാമനും ലക്ഷ്മണനും ചേർന്ന് ജനസ്ഥാനത്തിലെ നിശാചരന്മാരെ രാമന്റെ നേരേപായുന്ന ബാണങ്ങൾകൊണ്ട് വധിച്ചുവെന്ന വിവരം കേട്ടു, ഖരനും ദൂഷണനും കൊല്ലപ്പെട്ടതും കണ്ടു, ഇപ്പോൾ താങ്കൾ ദൈർഘ്യമുള്ള പ്രവർത്തനത്തിലേക്ക് കടക്കണമെന്ന് ശൂര്പണഖ അവനോട് പറഞ്ഞു. സീതയെ, കുഴപ്പമില്ലാത്ത രൂപസൗന്ദര്യമുള്ളവളെ, താങ്കളുടെ ഭാര്യയാക്കണമെന്നും അവളുടെ ഉപദേശം ആവർത്തിച്ചു. ഇങ്ങനെ ശൂര്പണഖയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട രാവണന്റെ രോമങ്ങൾ കുത്തിപ്പൊങ്ങി. അവൻ തന്റെ മന്ത്രിമാരുമായി ആലോചിച്ചു, കാര്യത്തിന്റെ ഗൗരവം മനസ്സിലാക്കി, തീരുമാനമെടുത്ത്, ഉറച്ച മനസ്സോടെ തേജസ്സുള്ള രഥശാലയിലേയ്ക്ക് പോയി. അവിടെ രഹസ്യമായി രഥസാരഥിയെ വിളിച്ച്, “രഥം തയ്യാറാക്കൂ” എന്നു കല്പിച്ചു. ഉടൻ തന്നെ വേഗമേറിയ, നൈപുണ്യമുള്ള സാരഥി പ്രിയപ്പെട്ട അത്ഭുതരഥം ചുമർത്തി. സ്വേച്ഛാനുസൃതമായി സഞ്ചരിക്കുന്ന, പൊന്നും രത്നങ്ങളും അലങ്കരിച്ച, ഭൂതമുഖങ്ങളുള്ള കുതിരകൾ ചേർത്ത, പൊൻ അലങ്കാരങ്ങൾ അണിഞ്ഞ രഥത്തിലേയ്ക്ക് രാവണൻ കയറിച്ചു. മിന്നൽപോലുള്ള ശബ്ദത്തോടെ, യശസ്സുള്ള രാക്ഷസാധിപൻ, kuberaയുടെ സഹോദരൻ, നദികളുടെയും വനങ്ങളുടെയും അധിപതിയിലേയ്ക്ക് പുറപ്പെട്ടു. പത്തു തലയും ഇരുപത് കൈകളും ഉള്ള, ദേവന്മാരുടെ ശത്രുവും ഋഷിമാരുടെ വധകനുമായ രാവണൻ, പത്തുമുകളിൽ പർവതംപോലുള്ള ഭംഗിയോടെ, വെള്ള നിറമുള്ള ചാമരയും കുടയും അണിഞ്ഞ്, ചൂടേറ്റ പൊൻ ആഭരണങ്ങളാൽ ദീപ്തനായി തിളങ്ങി. ആ സ്വേച്ഛാനുസൃതരഥത്തിൽ ഇരുന്ന രാക്ഷസാധിപൻ ആകാശത്തിലെ മിന്നൽപോലെത്തിളങ്ങി. വലിയ പർവതങ്ങളും സമുദ്രങ്ങളും തീരങ്ങളും അവൻ നിരീക്ഷിച്ചു. ആയിരക്കണക്കിന് പുഷ്പഫലങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട വൃക്ഷങ്ങൾ അവൻ കണ്ടു. ചുറ്റുമുള്ള ശീതളവും ശുഭപ്രദവുമായ പുഷ്കരിണികളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട, യാഗവേദികളോടെ സुसജ്ജമായ വിശാലമായ ആശ്രമങ്ങൾ അവൻ കണ്ടു. വാഴത്തോട്ടങ്ങളും, തിളങ്ങുന്ന തെങ്ങുകളും, ശാല, താല, തമാല, മറ്റു പൂക്കുന്ന മരങ്ങളും അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു. അവിടെയുള്ള മഹർഷിമാർ അഹാരനിയന്ത്രണത്തിൽ അത്യുത്തമരായവരും ആയിരുന്നു. ആയിരക്കണക്കിന് നാഗന്മാർ, സൂപര്ണന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ, കിന്നരന്മാർ എന്നിവരും അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു. കാമം ജയിച്ച സിദ്ധന്മാരും ചരണമാരും, ആജന്മാർ, വൈഖാനസന്മാർ, മാഷന്മാർ, വാലഖില്യന്മാർ, മരീചിപന്മാർ എന്നിവരും അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു. ദിവ്യാഭരണങ്ങളും പുഷ്പമാലകളും അണിഞ്ഞ, കലകളിലും ഉപചാരങ്ങളിലും പ്രാവീണ്യമുള്ള, ദിവ്യസൗന്ദര്യമുള്ള ആയിരക്കണക്കിന് അപ്പ്സരസ്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ദേവീഭാര്യമാർ അവിടെ സന്നിഹിതരായി, അവനെ ആദരിക്കുകയും, ദേവ, അസുര സാന്നിധ്യവും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഹംസ, ബക, ജലകോക, ശരസപക്ഷികൾ എന്നിവയാൽ നിറഞ്ഞ, മൃദുവും തിളക്കമുള്ള വൈഡൂര്യക്കല്ലുകളും സമുദ്രത്തിന്റെ പ്രകാശത്താൽ ഉജ്ജ്വലമായ പ്രദേശവും അവൻ കണ്ടു. ദിവ്യപുഷ്പമാലകളും സംഗീതവും ഗീതവും മുഴങ്ങുന്ന, വിശാലവും വെളുത്തതുമായ വിഹായസ്മന്ദിരങ്ങൾ ചുറ്റുമുണ്ടായിരുന്നു. കുബേരന്റെ സഹോദരൻ ആയ രാവണൻ austerity കൊണ്ടു ലോകങ്ങൾ ജയിച്ച ഗന്ധർവരും അപ്പ്സരസ്മാരും സ്വേച്ഛാനുസൃതമായി സഞ്ചരിക്കുന്നതും കണ്ടു. സുഗന്ധം പരക്കുന്ന വേപ്പിൻതോട്ടങ്ങളും, ആയിരക്കണക്കിന് ചന്ദനവൃക്ഷങ്ങളും, നല്ല സുഗന്ധമുള്ള അഗരു, തക്കോള, ജാതി തുടങ്ങിയ ഫലവൃക്ഷങ്ങൾ നിറഞ്ഞ വനങ്ങളും അവൻ കണ്ടു. തമാലപുഷ്പങ്ങളും, മരിച്ചക്കാടുകളും, നദിതീരത്ത് ഉണക്കിയിരിക്കുന്ന മുത്തുമണികൾക്കൂട്ടങ്ങളും അവൻ കണ്ടു. അവൻ ഉത്തമപർവതങ്ങൾ, പുഷ്പരാശികളും പൊന്നും വെള്ളിയും നിറഞ്ഞ പർവതശൃംഗങ്ങളും കണ്ടു. മനോഹരവും സുതാര്യവുമായ ഉറവകൾ, ധന്യവും ധാന്യവുമുള്ള ദേശങ്ങൾ, അപൂർവസൗന്ദര്യമുള്ള സ്ത്രീകളും അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു. ആനകളും കുതിരകളും രഥങ്ങളും നിറഞ്ഞ നഗരങ്ങൾ, എവിടെയും സമമായതും പച്ചപുതപ്പുള്ളതുമായ ഭൂമി, മൃദുവായ കാറ്റ് തഴുകുന്നതും അവൻ കണ്ടു. സിന്ധുരാജാവിന്റെ ജലാശയങ്ങളിൽ സ്വർഗ്ഗംപോലെയുള്ള ഒരു സ്ഥലം അവൻ കണ്ടു. അവിടെ, മേഘംപോലെയുള്ള കറുത്ത നിറത്തിലുള്ള വടവൃക്ഷം, മഹർഷിമാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടതും അവന്റെ കാഴ്ചയിൽ പെട്ടു. ആ വൃക്ഷത്തിന്റെ ശാഖകൾ എല്ലാ ദിശയിലെയും നൂറു യോജന ദൂരത്തേക്ക് വ്യാപിച്ചിരുന്നതും, അതിൽ നിന്ന് ഒരു ആനയും വലിയ ഒരാമയും ഉയർത്തപ്പെട്ടതും അവൻ കണ്ടു. ഭക്ഷ്യത്തിനായി ശക്തനായ ഗരുഡൻ ആ ശാഖയിൽ വന്നു. അവന്റെ ഭാരത്തിൽ ആ ശാഖ പെട്ടെന്നു തകർന്നു. ഇളം ഇലകളാൽ നിറഞ്ഞ ആ ശാഖ തകർന്നു വീണപ്പോൾ, അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന വൈഖാനസന്മാർ, മാഷന്മാർ, വാലഖില്യന്മാർ, മരീചിപന്മാർ തുടങ്ങിയ മഹർഷിമാർ ആടുപോലെ ചിതറിപ്പോയി. അവരുടെ രക്ഷയ്ക്കായി ഗരുഡൻ ആ നൂറു യോജന നീളമുള്ള ശാഖയെയും, ആനയെയും, ആമയെയും എടുത്തു, ഒരു കാലിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ തന്നെ ആ മാംസം ഭക്ഷിച്ചു. ആ ശാഖകൊണ്ട് നിഷാദ ദേശം നശിപ്പിച്ച ശേഷം, മഹാപക്ഷി മഹർഷിമാരെ മോചിപ്പിച്ച് അതുല്യമായ ആനന്ദം പ്രാപിച്ചു. ആ ആനന്ദത്തിൽ ശക്തി ഇരട്ടിയാക്കിയ ഗരുഡൻ, അമൃതം കൊണ്ടുവരാൻ മനസ്സിൽ ഉറച്ച തീരുമാനമെടുത്തു. ശേഷം, ധനാധിപതിയുടെ സഹോദരനായ രാവണൻ, സൂപര്ണൻ അടയാളമിട്ട, മഹർഷിമാരുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ നിറഞ്ഞ സుభദ്ര എന്ന വടവൃക്ഷം കണ്ടു.