ശൂർപണഖയുടെ കണ്ണുകൾ ഭയത്താലും ക്രോധത്താലും വലുതായി തെളിഞ്ഞു. അവൾ മുഖം വിരൂപമായിട്ടും ഭയമില്ലാതെ, തന്റെ ഭയം, താൽപര്യം, മായ എന്നിവ വെളിപ്പെടുത്തി ഭയാനകമായ വാക്കുകൾ രാവണനോട് പറഞ്ഞു. ഇതിനു ശേഷം, മഹത്വമുള്ള വാല്മീകി രാമായണത്തിലെ അരണ്യകാണ്ഡയിലെ മുപ്പത്തിമൂന്നാം സർഗ്ഗത്തിലെ കഥയാണ് പറയപ്പെടുന്നത്. ശൂർപണഖ ഭയത്താൽ വിഷമിച്ച അവസ്ഥയിൽ രാക്ഷസലോകത്തിന്റെ ഭീതിയും ഭയങ്കരതയും ആയ രാവണനോട്, അവന്റെ മന്ത്രിമാരുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ, കടുത്ത വാക്കുകൾ ഉച്ചരിച്ചു. "നീ ആസ്വാദനങ്ങളിൽ മുഴുകി, നിയന്ത്രണമില്ലാതെ, സ്വമേധയാ ജീവിക്കുന്നവനാണ്. നിന്നെ സംബന്ധിച്ചുണ്ടായിരിക്കുന്ന ഭയാനകമായ അപകടം നിനക്ക് കാണാൻ കഴിയുന്നില്ല. ഒരു രാജാവ് താഴ്ന്ന ആസ്വാദനങ്ങളിൽ ആകർഷിതനായി, കാമത്തിലും ലാലസയിലും അടിമയാകുമ്പോൾ, അവനെ ജനങ്ങൾ ആദരിക്കാറില്ല; ശ്മശാനത്തിലെ തീയെപ്പോലെ അവനെ അവഗണിക്കുന്നു. സമയത്ത് തന്റെ കര്ത്തവ്യങ്ങള് നിര്വഹിക്കാത്ത രാജാവും, അവന്റെ രാജ്യവും കര്ത്തവ്യങ്ങളും ഒക്കെ നഷ്ടപ്പെടുകയും നശിക്കുകയും ചെയ്യും. ചാരന്മാരെ അവഗണിക്കുന്നതും, സമീപിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളതും, ആത്മനിയന്ത്രണമില്ലാത്തതുമായ രാജാവിനെ ജനങ്ങൾ ഒഴിവാക്കുന്നു; ചെളിയിൽ മുങ്ങിയ നദത്തീരത്തെ യാനങ്ങൾ ഒഴിവാക്കുന്നതുപോലെ. രാജാക്കന്മാർ അവരുടെ ദേശം രക്ഷിക്കാതെയും ആത്മനിയന്ത്രണമില്ലാതെയും ഇരിക്കുമ്പോൾ, സമൃദ്ധിയിൽ പ്രകാശിക്കാറില്ല; സമുദ്രത്തിൽ മറഞ്ഞു കിടക്കുന്ന മലകളെപ്പോലെ. ദേവന്മാർ, ഗാന്ധർവന്മാർ, ബുദ്ധിമാന്മാരായ അസുരന്മാർ എന്നിങ്ങനെയുള്ളവരുടെ എതിര്പ്പിൽ, നീ യുക്തിയും സ്ഥിരതയും ഇല്ലാതെ എങ്ങനെ രാജാവാവും? നീ ബാലിശ സ്വഭാവമുള്ളവനും ബുദ്ധിയില്ലാത്തവനും ആണ്; അറിയേണ്ടതെന്താണെന്ന് അറിയുന്നില്ല—അങ്ങനെ എങ്ങനെ നീ രാജാവാവും? ചാരന്മാരെയും ധനശേഖരത്തെയും നയരീതിയെയും നിയന്ത്രിക്കാത്ത രാജാക്കന്മാർ സാധാരണ മനുഷ്യരുപോലെയാണ്, ജയത്തിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ. രാജാക്കന്മാർ ദൂരെയുള്ള അപകടങ്ങളെയും ചാരന്മാരുടെ സഹായത്തോടെ മനസ്സിലാക്കുന്നു; അതിനാലാണ് അവരെ ദൂരദർശികളെന്ന് വിളിക്കുന്നത്. ഞാൻ നിന്നെ ചാരന്മാരില്ലാതെ, സാധാരണ ഉപദേശകരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടവനായി കാണുന്നു; നിന്റെ സ്വന്തം ജനങ്ങളും ജനസ്ഥാനവും നശിച്ചെന്ന കാര്യവും നിനക്ക് അറിയില്ല. പതിനാലായിരം ഭയാനകകൃത്യങ്ങൾ ചെയ്ത രാക്ഷസന്മാരെ രാമൻ ഒറ്റയ്ക്ക് കൊല്ലുകയും, ഖരനെയും ദൂഷണനെയും സംഹരിക്കുകയും ചെയ്തു. അവൻ വിശുദ്ധന്മാർക്ക് സുരക്ഷ നൽകുകയും, ദണ്ഡകാരണ്യത്തിൽ സംരക്ഷണം ഉറപ്പാക്കുകയും, ജനസ്ഥാനം രാമൻ ആക്രമിക്കുകയും ചെയ്തു—അവൻ ക്ഷീണമില്ലാതെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു. പക്ഷേ നീ, രാക്ഷസ, ആസക്തനും അശ്രദ്ധയുള്ളവനും മറ്റുള്ളവരിൽ ആശ്രിതനുമാണ്; തനിക്കു തന്നെ രാജ്യത്തിൽ ഉണ്ടായിരിക്കുന്ന അപകടം കാണാൻ കഴിയുന്നില്ല. ദയയില്ലാത്തവനും, കുറച്ച് മാത്രം നൽകുന്നവനും, അശ്രദ്ധയുള്ളവനും, അഹങ്കാരിയുമായവനും, കപടനായവനും ആയ രാജാവിന് ദുരിതത്തിൽ ആരും സമീപിക്കാറില്ല. അത്യധികം അഹങ്കാരമുള്ളവനും, സമീപിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളവനും, സ്വയം പ്രശംസിക്കുന്നവനും, ക്രോധമുള്ളവനും ആയ രാജാവിനെ അവന്റെ സ്വന്തം ജനങ്ങൾ തന്നെ അവൻ ദുരിതത്തിൽ ആയാൽ നശിപ്പിക്കും. തന്റെ കര്ത്തവ്യങ്ങള് നിര്വഹിക്കാത്തവനും, അപകടത്തിൽ ഭയപ്പെടാത്തവനും, ഉടൻ തന്നെ തന്റെ രാജ്യത്തെ നഷ്ടപ്പെടുകയും, ദുഃഖിതനായി, പുല്ലിനേക്കാൾ വിലകുറഞ്ഞവനായി മാറുകയും ചെയ്യും. ഉണങ്ങിയ കഷ്ണങ്ങൾ കൊണ്ടോ, മണ്ണ് കഷ്ണങ്ങൾ കൊണ്ടോ, പൊടി കൊണ്ടോ കാര്യങ്ങൾ സാധ്യമാണ്; പക്ഷേ, സ്ഥാനഭ്രഷ്ടനായ രാജാവിനാൽ ഒന്നും സാധ്യമല്ല. ഒരിക്കൽ ധരിച്ച വസ്ത്രം, ചുരണ്ടിയ പുഷ്പമാല—അവയെപോലെ, സ്ഥാനഭ്രഷ്ടനായവൻ കഴിവുണ്ടെങ്കിലും ഉപകാരമില്ലാത്തവനാകും. എങ്കിലും, ജാഗ്രതയുള്ളവനും, സർവ്വജ്ഞനും, ആത്മനിയന്ത്രണമുള്ളവനും, കൃതജ്ഞനും, ധാർമ്മികനും ആയ രാജാവ് ദീർഘകാലം നിലനിൽക്കും. ഉറക്കത്തിലും ജാഗ്രതയിലും, അവൻ നയദൃഷ്ടിയുടെ കണ്ണുകൊണ്ടു സൂക്ഷ്മമായി നിരീക്ഷിക്കും; അവന്റെ ക്രോധവും അനുഗ്രഹവും വ്യക്തമായിരിക്കും, ജനങ്ങൾ അവനെ ആദരിക്കും. പക്ഷേ, രാവണാ, നീ ദുഷ്ടബുദ്ധിയുള്ളവനാണ്; ഈ ഗുണങ്ങൾ ഒന്നും നിനക്കില്ല. രാക്ഷസന്മാരുടെ മഹാസംഹാരം ചാരന്മാരിലൂടെ അറിയാൻ നിനക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല. നീ മറ്റുള്ളവരെ അപമാനിക്കുന്നവനും, ആസ്വാദനങ്ങളിൽ ആകർഷിതനുമാണ്; ദേശകാലങ്ങളുടെ യഥാർത്ഥ വിഭജനം അറിയുന്നില്ല, ഗുണദോഷങ്ങൾ തിരിച്ചറിയാനുള്ള നിന്റെ വിവേകം കുഴപ്പത്തിലാണ്; നിന്റെ രാജ്യം ഉടൻ തന്നെ നശിക്കും. ഇങ്ങനെ, തന്റെ ഈ ദോഷങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കി, രാത്രിവിഹാരികളുടെ അധിപനായ, ധനവും അഭിമാനവും ശക്തിയും ഉള്ള രാവണൻ ദീർഘനാളോളം ആലോചിച്ചു. ഇപ്പോൾ മഹത്വമുള്ള വാല്മീകി രാമായണത്തിലെ അരണ്യകാണ്ഡത്തിലെ മുപ്പത്തിനാലാം സർഗ്ഗത്തിന്റെ കഥ പറയാം. ശൂർപണഖ കടുത്ത വാക്കുകൾ സംസാരിക്കുന്നതും കണ്ട രാവണൻ, മന്ത്രിമാരുടെ ഇടയിൽ ക്രോധത്തോടെ അവളോട് ചോദിച്ചു: "ആ രാമൻ ആരാണ്? അവന്റെ ശക്തി എത്ര? രൂപം എങ്ങനെയാണ്? വീര്യം എത്ര? ദണ്ഡകാരണ്യത്തിൽ കടക്കാൻ അവനെ പ്രേരിപ്പിച്ചത് എന്താണ്? അവൻ ഏത് ആയുധം ഉപയോഗിച്ചാണ് ഖരനും ത്രിശിരസ്സും ദൂഷണനും ഉൾപ്പെടെ രാക്ഷസന്മാരെ യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലാൻ കഴിഞ്ഞത്? സത്യം പറയൂ, മനോഹരഭംഗിയുള്ളവളേ—ആരാണ് നിന്നെ വിരൂപമാക്കിയത്?" രാക്ഷസാധിപനായ രാവണൻ ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചതോടെ, അത്യന്തം ക്രോധം നിറഞ്ഞ ശൂർപണഖ, രാമനെ യഥാർത്ഥത്തിൽ എങ്ങനെയാണോ, അതുപോലെ വിവരിക്കാൻ തുടങ്ങി: ദീർഘഭുജനും, വിശാലകണ്ണുകളുമുള്ളവനും, വലകുരിശ്ശും കൃഷ്ണമൃഗചർമ്മവും ധരിച്ചവനുമാണ് രാമൻ. ദശരഥപുത്രനായ രാമൻ, മനോഭാവത്തിൽ കാമദേവനെപ്പോലെ മനോഹരൻ; ഇന്ദ്രന്റെ വില്ലുപോലെ വലുതും ശക്തവുമുള്ള വില്ലും, പൊൻകങ്കണങ്ങളും ധരിച്ചിരിക്കുന്നു. ആയുധങ്ങളിൽ തീപോലെ ജ്വലിക്കുന്ന ബാണങ്ങൾ അയക്കുന്നു; അതിശക്തിയോടെ, ഭീതികരമായ അസ്ത്രങ്ങൾ നിരന്തരം പ്രയോഗിക്കുന്നു. യുദ്ധത്തിൽ രാമൻ വില്ല് പിടിക്കുന്നതോ കാണാൻ കഴിയുന്നില്ല; പക്ഷേ, അവന്റെ ശത്രുക്കളുടെ സൈന്യം അഗ്നിപാതം പോലെ വീഴുന്ന ബാണങ്ങൾകൊണ്ട് തകർക്കപ്പെടുന്നതാണ് ഞാൻ കാണുന്നത്. ഇന്ദ്രൻ മികച്ച വിളകളെ ആലികൊണ്ടു നശിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, പതിനാലായിരം ഭയങ്കരരായ രാക്ഷസന്മാരെ അവൻ സംഹരിച്ചു. കൂർമയമായ ബാണങ്ങൾകൊണ്ട്, കാൽനടയിൽ നിന്ന ഒരാൾ തന്നെ, അൽപസമയത്തിനുള്ളിൽ ഖരനും ദൂഷണനും ഉൾപ്പെടെ അവരെ എല്ലാം സംഹരിച്ചു. വിശുദ്ധന്മാർക്ക് സുരക്ഷ നൽകുകയും, ദണ്ഡകാരണ്യത്തിൽ സംരക്ഷണം ഉറപ്പാക്കുകയും ചെയ്തു. ആ മഹാത്മാവായ രാമൻ, സ്ത്രീയെ കൊല്ലരുതെന്നു മനസ്സിലാക്കി, എന്നെ മാത്രം അപമാനിച്ചുകൊണ്ട് ജീവിക്കാൻ അനുവദിച്ചു; ഞാൻ മാത്രം അതിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ കഴിഞ്ഞു. അവന്റെ സഹോദരനും അത്യധികം ശക്തിയുള്ളവനും, വീര്യത്തിലും ധർമ്മത്തിലും തുല്യനുമായവനും, വിശ്വസ്തനും ഭക്തനുമായവനുമാണ്—ലക്ഷ്മണൻ എന്ന പേരിൽ, വലിയ ശക്തിയുള്ളവൻ.