രാക്ഷസികളുടെ രാജാവ് രാവണനും അവന്റെ മന്ത്രിമാരും ചുറ്റുമിരുന്നപ്പോൾ, ഭയത്തോടെ വിറയുന്ന അവന്റെ സഹോദരി ശൂർപണഖാ അടുത്ത് വന്നു. അവൾ ഭയവും മോഹവും ദുർബലതയും നിറഞ്ഞ്, എന്നാൽ ഭയക്കാതെയും, രാവണന്റെ മുന്നിൽ തന്റെ ഭീകരമായ അനുഭവങ്ങൾ തുറന്നു പറഞ്ഞു. അവളുടെ മുഖം ഭീകരമായി വികലമായിരുന്നെങ്കിലും, അവൾ തന്റെ മനസ്സിലുള്ള ആശങ്കകളും ദുർഭാഗ്യങ്ങളും അവന്റെ മുമ്പിൽ വെളിപ്പെടുത്തി. ഇതിനു ശേഷം, വാല്മീകി രാമായണത്തിലെ അരണ്യകാണ്ഡയുടെ മുപ്പത്തിമൂന്നാം സർഗത്തിൽ, ശൂർപണഖാ ദു:ഖത്താൽ ഉന്നതമായ ശബ്ദത്തിൽ രാവണനോട് രോഷത്തോടെ സംസാരിച്ചു. ലോകങ്ങൾക്ക് itself ഭീതിയാകുന്ന രാവണന്റെ മുന്നിൽ അവൾ പറഞ്ഞു: "നീ ആസ്വാദനങ്ങളിൽ മുഴുകിയവനും, അഹങ്കാരത്തിലും സ്വേച്ഛയിലും ജീവിക്കുന്നവനും ആകുന്നു. നിന്നെ നേരിടുന്ന വലിയ അപകടം നീ തിരിച്ചറിയുന്നില്ല. ഒരു രാജാവ് താഴ്ന്ന ആസ്വാദനങ്ങളിൽ അടിമപ്പെട്ട്, മോഹത്തിലും ലോഭത്തിലും ആകൃതനായി ജീവിച്ചാൽ, അവനെ അവന്റെ ജനങ്ങൾ അവഗണിക്കും; ശ്മശാനത്തിലെ തീയെപ്പോലെ അവനെയും ആരും മാനിക്കില്ല. "സമയത്ത് തന്റെ കര്ത്തവ്യങ്ങള് നിര്വഹിക്കാത്ത രാജാവ്, അവന്റെ രാജ്യവും കര്ത്തവ്യങ്ങളും ഒപ്പം തന്നെ നശിക്കും. തന്റെ ചാരന്മാരെ ശ്രദ്ധിക്കാത്ത, സമീപിക്കാനാവാത്ത, ആത്മനിയന്ത്രണമില്ലാത്ത രാജാവിനെ ജനങ്ങൾ ഒഴിവാക്കും; ചെളിയിൽ മുങ്ങിയ നദാതീരത്തെ ആനകൾ ഒഴിവാക്കുന്നതുപോലെ. തന്റെ ദേശം സംരക്ഷിക്കാത്ത, ആത്മനിയന്ത്രണമില്ലാത്ത രാജാക്കന്മാർക്ക് ഐശ്വര്യം നിലനിൽക്കില്ല; സമുദ്രത്തിൽ മറഞ്ഞുപോകുന്ന പർവതങ്ങളെപ്പോലെ. "ദേവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും ദാനവന്മാരും ധീരരും ജ്ഞാനികളുമാണ്. നീയോ, മനസ്സിൽ സ്ഥിരതയില്ലാത്തവനും, യുക്തിയില്ലാത്തവനുമാണ്. ഇങ്ങനെ എങ്ങിനെ രാജാവ് ആയിരിക്കും? രാജാവ് അറിയേണ്ടതെന്തെന്ന് പോലും അറിയാത്ത ബാലിഷ്ഠനായ രാക്ഷസനാണ് നീ. തന്റെ ചാരന്മാരെയും ധനശേഖരത്തെയും നയത്തെയും നിയന്ത്രിക്കാത്ത രാജാവ് സാധാരണ മനുഷ്യനാണ്. രാജാക്കന്മാർക്ക് ദൂരെയുള്ള അപകടങ്ങൾ പോലും ചാരങ്ങളിലൂടെ മനസ്സിലാക്കാനാകും; അതുകൊണ്ടാണ് അവരെ ദൂരദർശികളെന്ന് പറയുന്നത്. "എനിക്ക് തോന്നുന്നു നീ ചാരന്മാരെ ഉപയോഗിക്കുന്നില്ല; സാധാരണ മന്ത്രിമാരാണ് ചുറ്റുമുള്ളത്. നിന്റെ ജനങ്ങളും ജനസ്ഥാനവും നശിച്ചുവെന്നത് പോലും നീ തിരിച്ചറിയുന്നില്ല. ഭയങ്കരമായ പ്രവൃത്തികളുള്ള പതിനാലായിരം രാക്ഷസന്മാരെ രാമൻ ഒരാളായി കൊല്ലപ്പെട്ടു; ഖരനും ദൂഷണനും കൂടെ. സന്യാസിമാർക്ക് സുരക്ഷ നൽകുകയും, ദണ്ഡകാരണ്യവും സുരക്ഷിതമാവുകയും, ജനസ്ഥാനം രാമൻ തന്നെ ഭേദിക്കുകയും ചെയ്തു. പക്ഷേ നീ, രാക്ഷസാ, ലോഭിയുമാണ്, അനാസ്ഥയുമാണ്, മറ്റുള്ളവർക്ക് ആശ്രിതനുമാണ്; നിന്റെ രാജ്യത്ത് വന്നുനിൽക്കുന്ന അപകടം നീ തിരിച്ചറിയുന്നില്ല. "കഠിനനും, ദാനത്തിൽ ക്ഷീണനും, അനാസ്ഥയുമുള്ളവനും, അഹങ്കാരിയുമാണ് രാജാവ്; അത്തരത്തിൽ ആർക്കും ദുഃഖം വന്നാൽ, ആരും അവന്റെ അടുത്ത് പോകില്ല. അതിക്രമമായ അഹങ്കാരവും, സമീപിക്കാനാവാത്ത സ്വഭാവവും, സ്വയം ഉന്നതതയും, കോപവും ഉള്ള രാജാവിനെ അവന്റെ സ്വന്തം ജനങ്ങൾ പോലും നശിപ്പിക്കും. തന്റെ കര്ത്തവ്യങ്ങൾ നിർവഹിക്കാത്ത, അപകട സമയത്ത് ഭയപ്പെടാത്തവൻ, ഉടൻ തന്നെ രാജ്യം നഷ്ടപ്പെടുകയും, ദയനീയനായി മാറുകയും, പുല്ലിനെപ്പോലും വിലകുറഞ്ഞവനായി മാറുകയും ചെയ്യും. "ഉണങ്ങിയ മുളകളും, കല്ലുകളും, പൊടിയും കൊണ്ട് കാര്യങ്ങൾ സാധ്യമാണ്, പക്ഷേ സ്ഥാനഭ്രഷ്ടനായ രാജാവിലൂടെ ഒന്നും സാധ്യമല്ല. ഒരിക്കൽ ധരിച്ച വസ്ത്രം, പുഷ്പമാലയോ തല്ലിയതുപോലെ, രാജ്യം നഷ്ടപ്പെട്ടവൻ കഴിവുണ്ടെങ്കിലും ഉപേക്ഷിക്കപ്പെടും. എന്നാൽ ജാഗ്രതയുള്ളവനും, സർവ്വജ്ഞനുമായും, ആത്മനിയന്ത്രണമുള്ളവനും, കൃതജ്ഞനും, ധാർമ്മികനുമായ രാജാവ് ദീർഘകാലം സ്ഥിതിചെയ്യും. "ഉറക്കത്തിലും ഉണരുന്നപ്പോഴും, നയദൃഷ്ടിയോടെ ജാഗ്രത പാലിക്കുന്ന രാജാവാണ് ജനങ്ങൾക്ക് ആദരപ്രാപ്തനാകുന്നത്. പക്ഷേ നീ, രാവണാ, ദുഷ്ടചിന്തയുള്ളവനാണ്; നീ ചാരങ്ങളിലൂടെ രാക്ഷസന്മാരുടെ മഹാനാശം അറിയാൻ പോലും ശ്രമിച്ചില്ല. നീ മറ്റുള്ളവരെ അവഹേളിക്കുന്നു, ആസ്വാദനങ്ങളിൽ അടിമപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, യഥാർത്ഥത്തിൽ സ്ഥലം-കാലവിവേചനം അറിയുന്നില്ല, ഗുണദോഷങ്ങൾ തിരിച്ചറിയാൻ നീതിയില്ല; നിന്റെ രാജ്യം ഉടൻ തന്നെ നശിക്കും. "ഇങ്ങനെ നിന്റെ ദോഷങ്ങൾ ചിന്തിച്ചുകൊണ്ട്, സമ്പത്തിലും അഹങ്കാരത്തിലും ശക്തിയിലും സമ്പന്നനായ രാത്രി സഞ്ചാരികളുടെ അധിപൻ രാവണൻ ദീർഘനേരം ആലോചിച്ചു." ഇപ്പോൾ അരണ്യകാണ്ഡയുടെ മുപ്പത്തിനാലാം സർഗം ആരംഭിക്കുന്നു. ശൂർപണഖാ ഈ രോഷഭരിതമായ വാക്കുകൾ സംസാരിക്കുന്നതുകണ്ട്, മന്ത്രിമാരുടെ ഇടയിൽ രാവണൻ ക്രുദ്ധനായി അവളോട് ചോദിച്ചു: "ആ രാമൻ ആരാണ്? അവന്റെ ശക്തി എത്ര? അവന്റെ രൂപം എങ്ങനെയാണ്? അവന്റെ വീര്യം എത്ര? ദണ്ഡകാരണ്യത്തിൽ, കടക്കാൻ എളുപ്പമല്ലാത്ത ഈ വനത്തിൽ, അവൻ എന്തിനാണ് വന്നത്? രാമന് എങ്ങനെയുള്ള ആയുധങ്ങളാണ്? ഖരനും ത്രിശിരസ്സും ദൂഷണനും യുദ്ധത്തിൽ മരിക്കേണ്ടി വന്നത് എങ്ങനെ? സത്യം പറയൂ, മനോഹരാംഗിയായേ, ആരാണ് നിന്നെ ഇങ്ങനെ വികലമാക്കിയതെന്ന്?" രാക്ഷസാധിപൻ ഇങ്ങനെ ചോദിച്ചപ്പോൾ, ശൂർപണഖാ ക്രോധത്തിൽ നിറഞ്ഞ് രാമനെ യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ വിവരിക്കാൻ തുടങ്ങി: "ദീർഘബാഹുവും, വിശാലനായനുമായും, വലകുരിശ്ശും കറുത്ത മാണിക്യത്തോടുകൂടിയ വസ്ത്രം ധരിച്ചവനുമാണ് രാമൻ. ദശരഥന്റെ പുത്രൻ, മനോഹരനായ കാമദേവനെപ്പോലെയും, സ്വർണ്ണകങ്കണങ്ങൾ അണിഞ്ഞവനുമാണ്. ഇന്ദ്രന്റെ വില്ലുപോലെയുള്ള വില്ല് കൈവശം വച്ചവൻ, തീപോലെ കത്തുന്ന അമ്പുകൾ പ്രഹരിക്കുന്നവൻ; അവൻ യുദ്ധത്തിൽ ഒരിക്കലും തളരുന്നില്ല. "രാമൻ യുദ്ധത്തിൽ വില്ല് വലിക്കുന്നതു ഞാൻ കാണുന്നില്ല, പക്ഷേ അവന്റെ ശത്രുക്കളുടെ സേന അമ്പുകളുടെ മഴയിൽ വീണുപോകുന്നത് ഞാൻ കാണുന്നു. ഇന്ദ്രൻ ഉഴവുപുറങ്ങൾ കനല്പെയ്യുന്ന മഴയാൽ നശിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, രാമൻ പതിനാലായിരം ക്രൂരരാക്ഷസന്മാരെ കൊല്ലപ്പെട്ടു. കൂർമമായ അമ്പുകൾ കൊണ്ട്, ആ ഒരാൾ കാൽമുഹൂർത്തം പോലും ആവശ്യമില്ലാതെ, ഖരനും ദൂഷണനും ഉൾപ്പെടെ എല്ലാം സംഹരിച്ചു. സന്യാസിമാർക്ക് സുരക്ഷ നൽകി, ദണ്ഡകാരണ്യവും സുരക്ഷിതമാക്കി. "ഞാനൊന്നാണ് അതിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ടത്—അവൻ എന്നെ അപമാനിച്ചു വിട്ടു. വലിയ മനസ്സുള്ള രാമൻ, സ്ത്രീയെ കൊല്ലാൻ തക്കവനല്ലെന്നു മനസ്സിലാക്കി, എന്നെ ജീവൻകൊടുത്തു വിട്ടു." ഇങ്ങനെ ശൂർപണഖാ തന്റെ അനുഭവങ്ങൾ രാവണന്റെ മുമ്പിൽ തുറന്നു പറഞ്ഞു.