വിശ്വാമിത്രന് പ്രകോപത്തിലായി, ഭൂമിയാകെ നടുങ്ങി, ദേവന്മാരില് വലിയ ഭയം ഉണര്ന്നു. ലോകം ഭയത്താല് വിറയുന്നതു കാണുമ്പോള്, മഹാത്മാവും ധര്മ്മനിഷ്ഠനുമായ വസിഷ്ഠന് രാജാവിനോട് സംസാരിച്ചു: “ഇക്ഷ്വാകു വംശത്തില് ജനിച്ച നീ, ധര്മ്മം തന്നെ воп embodiment ആയി, സുസ്ഥിരനും, പുണ്യശീലനും, പ്രശസ്തനും ആകുന്നു; നീ ധര്മ്മം ഉപേക്ഷിക്കരുത്. രാഘവന് മൂന്നുലോകത്തിലും ധര്മ്മനിഷ്ഠനായി പ്രശസ്തനാണ്; നീ നിന്റെ കര്ത്തവ്യത്തില് ഉറച്ചിരിക്കണം, അധര്മ്മം സഹിക്കരുത്. ‘ചെയ്യാം’ എന്ന് വാഗ്ദാനം ചെയ്തിട്ടും അതനുസരിച്ച് പ്രവര്ത്തിക്കാതെ പോകുന്നവന് തന്റെ പുണ്യവും സുകൃതവും നഷ്ടപ്പെടുന്നു; അതിനാല് രാമനെ അയക്കണം. അയോധ്യയിലോ ആയുധജ്ഞനായാലോ അല്ലാതെയോ, രാക്ഷസന്മാര് രാമനേ ഹാനി ചെയ്യാന് കഴിയില്ല; കുശികപുത്രന് അവനെ സംരക്ഷിക്കും, അമൃതം അഗ്നിയില് സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നപോലെ. വിശ്വാമിത്രന് ധര്മ്മത്തിന്റെ воп embodiment ആണ്, ശക്തിമാന്മാരില് പ്രഥമനും, ജ്ഞാനത്തില് എല്ലാവരേയും മറികടക്കുന്നതും, തപസ്സില് സമ്പൂര്ണ്ണമായ സമര്പ്പിതനുമാണ്. മൂന്നു ലോകങ്ങളിലെയും, ചലന-അചലനങ്ങളിലെയും ആയുധങ്ങള് അവന് മാത്രം അറിയുന്നു; മറ്റാരും അറിയില്ല, അറിയാനുമില്ല. ദേവന്മാരും, ഋഷികളും, അമരന്മാരും, രാക്ഷസന്മാരും, ഗന്ധര്വന്മാരും, യക്ഷന്മാരും, കിന്നരന്മാരും, മഹാനാഗന്മാരും ഈ ആയുധങ്ങള് അറിയുന്നില്ല. കൃഷ്ണാശ്വന് രാജ്യം ഭരിച്ചിരുന്നപ്പോള് പുണ്യശീലരായ ആയുധങ്ങളുടെ പുത്രന്മാരെ കൌശികന് (വിശ്വാമിത്രന്) ലഭിച്ചു. പ്രജാപതിയുടെ പുത്രിമാരില് ജനിച്ച കൃഷ്ണാശ്വയുടെ പുത്രന്മാര് വിവിധ രൂപങ്ങളുള്ളവരും, ശക്തിയുള്ളവരും, ദീപ്തിമാന്മാരും, ജയമുണ്ടാക്കുന്നവരും ആയിരുന്നു. ദക്ഷയുടെ ദുശ്ശീലമുള്ള മകളായ ജയയും സുപ്രഭയും നൂറ് ദീപ്തിമാനായ ആയുധങ്ങളും അസ്ത്രങ്ങളും പ്രസവിച്ചു. ജയ, വരം ലഭിച്ച ശേഷം, അസുരസേനകളുടെ നാശത്തിനായി അളവില്ലാത്ത ശക്തിയുള്ള അമ്പത് പുത്രന്മാരെ പ്രസവിച്ചു. സുപ്രഭയും അമ്പത് ഭയങ്കരവും ജയിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളവരുമായ 'നാശകരന്മാരായി' അറിയപ്പെടുന്ന പുത്രന്മാരെ പ്രസവിച്ചു. കുശികപുത്രന് ഈ ആയുധങ്ങള് ശരിയായി അറിയുന്നു, ധര്മ്മജ്ഞനായതിനാല് പുതിയ ആയുധങ്ങള് സൃഷ്ടിക്കാനും കഴിവുണ്ട്. മഹാത്മാവായ ഈ മഹർഷിക്ക്, രാഘവന്, ഭൂതഭവ്യങ്ങളിലൊന്നും അജ്ഞതയില്ല. ഇങ്ങനെ ശക്തിയോടെ, പ്രശസ്തനും ദീപ്തിമാനുമായ വിശ്വാമിത്രന് — രാജാവേ, രാമന്റെ യാത്രയെക്കുറിച്ച് സംശയം പുലർത്തേണ്ടതില്ല. വസിഷ്ഠന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, രഘുവംശത്തിലെ ഉത്തമൻ, മനസ്സ് ആശ്വാസം നേടി സന്തോഷിച്ചു; പ്രസിദ്ധനായ രാജാവ് ഹൃദയത്തിൽ രാഘവന്റെ കുശികപുത്രനോടുള്ള യാത്രയെ സന്തോഷത്തോടെ അംഗീകരിച്ചു. ഇപ്പോൾ, മഹത്വമുള്ള വാല്മീകി രാമായണത്തിലെ ബാലകാണ്ഡത്തിലെ ഇരുപത്തിരണ്ടാം സർഗം കേൾക്കൂ. വസിഷ്ഠൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതിനു ശേഷം, ദശരഥൻ, മുഖം സന്തോഷം നിറഞ്ഞു, രാമനെയും ലക്ഷ്മണനെയും വിളിച്ചു. അമ്മയുടെയും, അച്ഛനായ ദശരഥനും, പുരോഹിതനായ വസിഷ്ഠനും ശുഭമായ കർമ്മങ്ങൾ നിർവഹിച്ചു, ദിവ്യമായ അനുഗ്രഹങ്ങൾ നൽകി, രാമനെ സജ്ജമാക്കി. അന്നേ, ദശരഥൻ സന്തോഷത്തോടെ തന്റെ മകനെയൊപ്പം ചേർത്ത്, തലയിൽ സുഘന്ധം വാസ്തവമായി ചുമ്മി, കുശികപുത്രനോടു സമർപ്പിച്ചു. അതിനുശേഷം, താമരക്കണ്ണനായ രാമൻ വിശ്വാമിത്രനോടൊപ്പം പോകുമ്പോൾ, തണുത്ത, പൊടിയില്ലാത്ത ഒരു ശീതളവായു വീശി. അന്നേ, ദിവ്യമായ പൂക്കൾ മഴയായി പെയ്യുകയും, ദൈവീയതാളങ്ങളുടെ ശബ്ദം മുഴക്കുകയും ചെയ്തു; ശംഖങ്ങളും മൃദംഗങ്ങളും മുഴങ്ങുമ്പോൾ, മഹാത്മാവായ രാമൻ യാത്ര ആരംഭിച്ചു. വിശ്വാമിത്രൻ മുന്നിൽ, പിന്നിൽ രാമൻ, യുദ്ധശൈലിയിൽ ചുരുളിച്ച മുടിയോടെ, വില്ലുമായി, സോമിത്രിയും പിന്നിൽ. അമ്പും ക്വിവറും കൈയിൽ, ദിശകളെ അലങ്കരിച്ചുകൊണ്ട്, മഹാ വിശ്വാമിത്രനെ പിന്തുടരുന്ന മൂന്ന് തലകളുള്ള രണ്ടു പാമ്പുകളെപ്പോലെയാണ് ഇരുവരും. ഇരുവരും യുവാക്കളും ശക്തിമാന്മാരും, അശ്വിനികൾ തങ്ങളുടെ പിതാമഹനെ പിന്തുടരുന്നതുപോലെ, ദീപ്തിമാന്മാരായി, ഉജ്ജ്വലമായ രൂപത്തിൽ, പിഴവില്ലാതെ, വിശ്വാമിത്രനെ പിന്തുടരുന്നു. ദശരഥന്റെ പുത്രന്മാർ, വില്ലും കൈയിൽ, ദീപ്തിമാന്മാരായി, കവചം ധരിച്ചു, വാളും കൈവശം, കുശികപുത്രനെ പിന്തുടരുന്നു. രാമനും ലക്ഷ്മണനും, യുവാക്കളും മനോഹരരും, ദീപ്തിമാന്മാരും, പിഴവില്ലാതെ, ദൃശ്യത്തെ അലങ്കരിച്ച്, പിന്തുടരുന്നു. അവരൊക്കെ, അചിന്ത്യനായ സ്ഥാണുവിനെയും അഗ്നിപുത്രന്മാരെയും പോലെ, വിശ്വാമിത്രനോടൊപ്പം യാത്ര ചെയ്തു; അർദ്ധയോജന ദൂരം യാത്ര ചെയ്ത ശേഷം, അവർ സരയുവിന്റെ തെക്കൻ കരയിൽ എത്തി. വിശ്വാമിത്രൻ രാമനോടു സ്നേഹപൂർവ്വം പറഞ്ഞു: “കുഞ്ഞേ, വെള്ളം സ്വീകരിക്കൂ, യഥാസമയം നഷ്ടപ്പെടാതിരിക്കാൻ.” “ബലയും അതിബലയും എന്ന മന്ത്രസമാഹാരം ഞാൻ നിന്നെക്കു നൽകുന്നു; ഇതുപോലെ നീ ഒരുപോഴും ക്ഷീണവും പിതിയും രൂപഭേദവും അനുഭവിക്കില്ല.” “നീ ഉറങ്ങുകയോ അശ്രദ്ധയിലായിരിക്കുകയോ ചെയ്താലും, ദുഷ്ടശക്തികൾ നിന്നെ കീഴടക്കില്ല; ഭൂമിയിൽ ആരും നിന്റെ ഭുജബലത്തിൽ തുല്യനല്ല.” “മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും, രാമാ, നിന്റെ തുല്യൻ ആരുമില്ല; ബലയും അതിബലയും ജപിക്കുമ്പോൾ, രാഘവാ, മകനേ.” “പാപരഹിതനായവനേ, ഭാഗ്യത്തിലും, ദാനത്തിലും, ജ്ഞാനത്തിലും, ബുദ്ധിശുദ്ധിയിലും, ഉത്തരം നൽകുന്നതിലും, ലോകത്തിൽ നിന്റെ തുല്യൻ ഇല്ല.” “ഈ ഇരട്ട ജ്ഞാനം കൈവരിച്ചാൽ, ആരും നിന്റെ തുല്യനാകില്ല; ബലയും അതിബലയും എല്ലാ ജ്ഞാനത്തിന്റെ അമ്മകളാണ്.” “രാമാ, മനുഷ്യന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവനേ, ബലയും അതിബലയും പഠിച്ചാൽ, വിശപ്പും ദാഹവും നിന്നെ ബാധിക്കില്ല, രഘുവംശജനായവനേ.” “രഘുവംശത്തിലെ ആനന്ദം, ഈ രണ്ടു ശാസ്ത്രങ്ങൾ പഠിക്കൂ, എല്ലാവരുടെയും സംരക്ഷണത്തിനായി; ഈ രണ്ടു പഠിച്ചാൽ ഭൂമിയിൽ കീർത്തി ഉയരും; ഈ ശാസ്ത്രങ്ങൾ ദീപ്തിമാന്മാരാണ്, പിതാമഹന്റെ പുത്രിമാരാണ്.” “കകുത്സ്ഥവംശജനായവനേ, ഇവ സ്വീകരിക്കാൻ നീ മാത്രം യോഗ്യനാണ്; എല്ലാ ഗുണങ്ങളും നിന്നിൽ സമ്പൂർണ്ണമായും നിലനിൽക്കുന്നു, ഇതിൽ സംശയമില്ല.” “തപസ്സിലൂടെ സമാഹരിച്ച ഇവ, പല രൂപങ്ങളിലായും പുറത്തുവരും.” അപ്പോൾ, ശുദ്ധവും സന്തോഷഭാവമുള്ള മുഖത്തോടുകൂടി, രാമൻ വെള്ളം സ്പർശിച്ചു.