വൈശാഖം വെളിച്ചം പകരുന്ന കാലത്ത്, മഹാനായ കുഷികസ്യായനായ വിശ്വാമിത്രൻ രാജാവായ ദശരഥനോട് സംസാരിക്കുമ്പോൾ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സിൽ വലിയ കോപം നിറഞ്ഞു. മാരീചയും സുബാഹുവും യജ്ഞത്തെ തടസ്സപ്പെടുത്തുന്ന അശുദ്ധരാക്ഷസന്മാരാണ്, അവരെ നേരിടാൻ തന്റെ മകനായ രാമനെ അയക്കാൻ രാജാവ് തയ്യാറായിരുന്നില്ല. രാജാവിന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, വിശ്വാമിത്രന്റെ മനസ്സിൽ തീപിടിച്ചുള്ള കോപം പടർന്ന്, ഒരു മഹാശക്തി പോലെ തീപിടിച്ചു. രാജാവിന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കുമ്പോൾ, വിശ്വാമിത്രൻ ദശരഥനോട് പറഞ്ഞു: "നിങ്ങളുടെ വാഗ്ദാനം മറക്കാൻ നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അത് രഘുവിന്റെ കുടുംബത്തിന് നല്ലതല്ല. നിങ്ങൾക്കു ഇങ്ങനെ ചെയ്യാൻ അവകാശമില്ല." അദ്ദേഹം ദശരഥനോട് പറഞ്ഞു, "എന്റെ തീരുമാനത്തിൽ നിങ്ങൾ മാറിയാൽ, ഞാൻ എന്റെ വഴിയിൽ തിരിച്ചു പോകും; എന്നിരുന്നാലും, നിങ്ങൾക്ക് സന്തോഷവും പ്രശംസയും ലഭിക്കണമെന്ന് ഞാൻ ആശംസിക്കുന്നു." വിദ്യാവാൻ വിശ്വാമിത്രൻ കോപത്തിലായപ്പോൾ, ഭൂമിയുടെ എല്ലാ ഭാഗങ്ങളും震动ിച്ചു. ദൈവങ്ങൾക്കിടയിൽ വലിയ ഭയവും പടർന്നുപോയി. ഈ ഭയത്തെ കണ്ടു, ധർമ്മത്തിൽ ഉറച്ച, മഹാനായ വസിഷ്ഠൻ രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു: "നിങ്ങൾ ഇക്ഷ്വാകു വംശത്തിൽ ജനിച്ച ധർമ്മത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ്. രാമൻ ധർമ്മത്തിന്റെ പ്രതീകമായാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്; അതിനാൽ, നിങ്ങൾ രാമനെ അയക്കേണ്ടത് അനിവാര്യമാണ്." "വാഗ്ദാനം ചെയ്തതുപോലെ, നിങ്ങൾ ചെയ്യാത്തവർക്ക് അവരുടെ സത്യവും ധർമ്മവും നഷ്ടപ്പെടും." എന്ന് വസിഷ്ഠൻ പറഞ്ഞു. "രാമൻ, ധർമ്മത്തിന്റെ പ്രതീകമായ, മഹാശക്തിയുള്ളവനാണ്; അതിനാൽ, അദ്ദേഹത്തെ അയക്കേണ്ടത് അനിവാര്യമാണ്." രാജാവ് ദശരഥൻ വസിഷ്ഠന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കുമ്പോൾ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സിൽ ആശ്വാസം നിറഞ്ഞു, രാമന്റെ യാത്രയെ അദ്ദേഹം അനുകൂലിച്ചു. അപ്പോൾ, രാജാവ് ദശരഥൻ സന്തോഷത്തോടെ രാമനെയും ലക്ഷ്മണനെയും ആഹ്വാനം ചെയ്തു. അവരുടെ അമ്മയുടെ അനുഗ്രഹം, രാജാവിന്റെ അനുഗ്രഹം, വസിഷ്ഠന്റെ ശുഭാശംസകൾ എന്നിവയോടുകൂടി, രാമൻ യുദ്ധത്തിനായി തയ്യാറായി. ദശരഥൻ തന്റെ മകനെ സ്നേഹത്തോടെ കെട്ടി പിടിച്ച്, വിശ്വാമിത്രനോടു കീഴ്വഴങ്ങി. ആ സമയത്ത്, രാമൻ, കമലാക്ഷൻ, വിശ്വാമിത്രനോടൊപ്പം പുറപ്പെടുമ്പോൾ, ഒരു മൃദുവായ കാറ്റ് വീശി. പൂക്കൾ മഴയായി വീഴുകയും ദിവ്യമായ താളങ്ങൾ മുഴങ്ങുകയും ചെയ്തു. വിശ്വാമിത്രൻ മുന്നോട്ടു പോകുമ്പോൾ, രാമൻ, തന്റെ കൈയിൽ धनുഷ് പിടിച്ച്, മഹാനായ യോദ്ധാവായി അവനെ പിന്തുടർന്നു. ലക്ഷ്മണൻ അവന്റെ പിന്നിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇരുവരും, മഹാനായ വിശ്വാമിത്രനെ പോലെ, ചാരിതാർത്ഥ്യത്തോടെ, യുദ്ധത്തിനുള്ള തയ്യാറെടുപ്പുകൾക്കൊപ്പം, സരയൂ നദിയുടെ തെക്കൻ തീരത്തേക്ക് എത്തിയപ്പോഴേക്കും, വിശ്വാമിത്രൻ രാമനോട് പറഞ്ഞു: "കുട്ടേ, നീ വെള്ളം എടുക്കുക; സമയമിടാൻ പാടില്ല." "എന്റെ മന്ത്രങ്ങൾ—ബലവും അതിബലവുമാണ്—നിന്റെ കൈയിൽ നൽകുന്നു. ഇതോടെ, നീ ഒരിക്കലും ക്ഷീണം അനുഭവിക്കുകയില്ല, നീക്കവും മാറലും ഉണ്ടാകില്ല." "നിന്റെ ശക്തിയിൽ, ഭൂമിയിൽ നിന്നുള്ള ആരും നിന്നെ തോൽപ്പിക്കുകയില്ല." ഇങ്ങനെ, മഹാനായ വിശ്വാമിത്രൻ രാമനെ യുദ്ധത്തിനായി സജ്ജമാക്കുകയും, ദശരഥന്റെ മകൻ, മഹാനായ യോദ്ധാവായി, തന്റെ ധർമ്മം പാലിക്കാൻ പുറപ്പെടുകയും ചെയ്തു.