ഒരു കാലത്ത്, ദശരഥൻ എന്ന മഹാരാജാവ് തന്റെ രാജ്യത്തെ ദുഷ്പ്രവർത്തകരെ നേരിടേണ്ടതിന്റെ കഠിനതയെക്കുറിച്ച് ആലോചിക്കുകയായിരുന്നു. ദുഷ്പ്രവർത്തകർ, പ്രത്യേകിച്ച് രാക്ഷസന്മാരായ അവർ, അവരുടെ ശക്തിയിൽ അത്യന്തം അഭിമാനിതരായവരാണ്. ഈ സാഹചര്യത്തിൽ, വിശ്വാമിത്രൻ എന്ന മഹാമುನി ദശരഥനോട് സംസാരിക്കുകയും ചെയ്തു. "രാക്ഷസന്മാരുടെ രാജാവായ രാവണൻ, പോളസ്ത്യവംശത്തിൽ ജനിച്ചവൻ, ബ്രഹ്മയുടെ അനുഗ്രഹം നേടിയിട്ടുള്ളവനാണ്. അദ്ദേഹം ആകാശം, ഭൂമി, പാതാളം എന്നിവിടങ്ങളിൽ വലിയ കഷ്ടതകൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നു. രാവണൻ ശക്തിയേറിയവനാണ്, നിരവധി രാക്ഷസന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അദ്ദേഹം വൈശ്രവണന്റെ സഹോദരനും, മഹാമുനി വിശ്രവസിന്റെ മകനുമാണ്. എന്നാൽ, അദ്ദേഹം നേരിട്ട് യജ്ഞത്തെ തകർത്ത് നശിപ്പിക്കാറില്ല. എന്നാൽ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രേരണയിൽ, മാരീചൻ, സുബാഹു എന്നീ രണ്ട് ശക്തമായ രാക്ഷസന്മാർ യജ്ഞത്തെ തടസ്സപ്പെടുത്താൻ തയ്യാറെടുക്കുന്നു." വിശ്വാമിത്രൻ, ദശരഥനോട് പറഞ്ഞു, "എന്നാൽ, മഹാരാജാവ്, എന്റെ മകനോടു ദയവു കാണിച്ചാൽ, ഞാൻ വളരെ ദുർബലനാണ്, നിങ്ങൾ എനിക്ക് ഒരു ദൈവത്തുപോലെയാണ്." രാവണന്റെ ശക്തിയെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞപ്പോൾ, ദശരഥൻ പറഞ്ഞു, "ദേവന്മാർ, ദാനവന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ, യക്ഷന്മാർ, പക്ഷികൾ, സർപ്പങ്ങൾ എന്നിവരിൽ ആരും രാവണനെ നേരിടാൻ കഴിയുന്നില്ല. എങ്ങനെ മനുഷ്യൻ അവനെ നേരിടാൻ കഴിയും?" ദശരഥൻ, തന്റെ ശക്തിയിലും, തന്റെ മക്കളുടെയും സഹായത്തിലും വിശ്വാസമില്ലാതെ പറഞ്ഞു, "എനിക്ക് എന്റെ പുത്രനെ നൽകാൻ കഴിയാത്തതാണ്. മാരീചനും സുബാഹുവും ശക്തവും നന്നായി പരിശീലിതവരാണ്." ഈ വാക്കുകൾ കേൾക്കുമ്പോൾ, മഹാമുനി വിശ്വാമിത്രൻ വലിയ ക്രോധത്തിൽ പെടുകയും ചെയ്തു. "രാഘവ, നീ ധർമ്മത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ്. നീ ധർമ്മം ഉപേക്ഷിക്കരുത്. നീ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത് ചെയ്യാത്തവൻ തന്റെ സദ്ഗുണങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട്, രാമനെ അയക്കുക." "രാമൻ ആയുധങ്ങളിൽ നിപുണനാണ്, രാക്ഷസന്മാർ അവനെ പരാജയപ്പെടുത്താൻ കഴിയില്ല. അദ്ദേഹം ധർമ്മത്തിന്റെ ശരീരമാണ്, എല്ലാ മികവിൽ ഉന്നതനാണ്." ദശരഥൻ ഈ വാക്കുകൾ കേൾക്കുമ്പോൾ, അദ്ദേഹം സന്തോഷത്തോടെ രാമനെ, ലക്ഷ്മണനെ വിളിച്ചു. "രാമൻ, നീ വിശ്വാമിത്രന്റെ കൂടെ പോകണം." അവന്റെ അമ്മയുടെ അനുഗ്രഹവും, പിതാവിന്റെ അനുഗ്രഹവും, പുരോഹിതന്റെ അനുഗ്രഹവും സ്വീകരിച്ച ശേഷം, രാമൻ സജ്ജമാകുകയും, ദശരഥൻ തന്റെ മകനെ ആസ്വദിച്ചു, "നിന്റെ തലയ്ക്ക് ഞാൻ കുളിരുണ്ടു നോക്കുന്നു, വിശ്വാമിത്രന്റെ കൈയിൽ നിന്നു നീ പോകണം." അപ്പോൾ, രാമൻ, കമലക്കണ്ണൻ, വിശ്വാമിത്രന്റെ കൂടെ പുറപ്പെട്ടപ്പോൾ, ഒരു മൃദുവായ, പൊടിയില്ലാത്ത കാറ്റ് വീശാൻ തുടങ്ങി. ഈ വഴിയിലൂടെ, രാമന്റെ യാത്രയുടെ തുടക്കവും, മഹാസാഗരങ്ങളിലേക്കുള്ള ഒരു മഹാനുഭവത്തിന്റെ തുടക്കവും ആയിരുന്നു.