ഒരു കാലത്ത്, മഹാരാജാവായ ദശരഥന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു വലിയ ആശങ്ക നിറഞ്ഞിരുന്നു. തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട മകൻ രാമനെ, മഹാ ശക്തിയുള്ള രാക്ഷസന്മാരുടെ മുന്നിൽ നിൽക്കാൻ അയക്കേണ്ട ആവശ്യം ഉണ്ടായിരുന്നു. എന്നാൽ, അദ്ദേഹം തന്റെ സ്നേഹത്തിന്റെ പണിതലത്തിൽ നിന്നു രാമനെ വിടാൻ ഒരുപാട് ദു:ഖിതനായിരുന്നു. "ഞാനാണ്, കൈയിൽ വാളുമായി, യുദ്ധത്തിൽ നിങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുമെന്ന് ഞാൻ ഉറപ്പിക്കുന്നു; ഞാൻ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നതുവരെ ഞാൻ രാത്രിക്കാരനുമായി പോരാടും," അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു, "എന്നാൽ, നീ രാമനെ എടുക്കരുത്." രാമൻ, അറിവിൽ അനക്കമുള്ള ഒരു ബാലനാണ്, അതിനാൽ അദ്ദേഹം യുദ്ധത്തിൽ നേരിടാൻ യോഗ്യനല്ല; രാക്ഷസന്മാർ ചതിയോടെയാണ് പോരാടുന്നത്, അതിനാൽ രാമനെ വിട്ടു ഞാൻ ഒരു നിമിഷം പോലും സഹിക്കാനാവില്ല. "എന്നാൽ, നീ, മഹാനായ കൗശിക, രാമനെ എടുക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, എന്നോടൊപ്പം ഒരു നാല്പടയാള സേനയോടുകൂടി അവനെ കൊണ്ടുപോകണം," അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. "ഞാൻ ഇതിനകം അറുപത്തിയായിരം വയസ്സായിരിക്കുകയാണ്. എന്റെ നാലു മക്കളിൽ, രാമനോടുള്ള എന്റെ സ്നേഹം അത്യുഗ്രൻ." "രാമനെന്നു പറയുന്നത്, സത്യത്തിൽ, നീതിയിൽ മുൻപന്തിയിലുള്ളവനാണ്; രാക്ഷസന്മാരുടെ ശക്തി എന്താണ്, അവർ ആരെക്കുറിച്ച്?" അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു. "രാമൻ അവരെ എങ്ങനെ നേരിടും? ഞാൻ എന്റെ ശക്തിയാൽ അല്ലെങ്കിൽ ചതിയോടു കൂടിയ യോദ്ധാക്കളാൽ അവരോട് നേരിടേണ്ടതാണോ? ദയവായി എനിക്ക് പറയൂ, ഞാൻ യുദ്ധത്തിൽ എങ്ങനെ നേരിടണം." "ദുഷ്ടനുകളുടെ നേരെ ഉറച്ച നിലപാട് സ്വീകരിക്കണം," അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു, "കാരണം രാക്ഷസന്മാർ അവരുടെ ശക്തിയിൽ വളരെ അഭിമാനിക്കുന്നു." ഈ വാക്കുകൾ കേൾക്കുമ്പോൾ, കൌശികന്റെ മനസ്സിൽ വലിയ കോപം ഉല്ക്കൊണ്ടു. "രാക്ഷസൻ എന്നറിയപ്പെടുന്ന റാവണൻ, പൗലസ്ത്യ വംശത്തിൽ ജനിച്ചവനാണ്. ബ്രഹ്മാ നൽകിയ ഒരു ആശീർവാദം കൊണ്ട്, അദ്ദേഹം മൂന്ന് ലോകങ്ങളെയും വലിയ ദു:ഖത്തിലാഴ്ത്തുന്നു," അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. "അദ്ദേഹം വളരെ ശക്തനും മഹാനുമാണ്, നിരവധി രാക്ഷസന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു." "അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹോദരൻ വൈശ്രവാണനും, അദ്ദേഹം വിസ്രവസിന്റെ മകൻ. എന്നാൽ, അദ്ദേഹം നേരിട്ട് യജ്ഞത്തെ അശാന്തമാക്കുന്നവനല്ല," കൌശികൻ പറഞ്ഞു. "അദ്ദേഹത്തെ പ്രചോദിപ്പിച്ച്, രണ്ട് ശക്തമായ രാക്ഷസന്മാരായ മാർഈചയും സുബാഹുവും യജ്ഞത്തെ അശാന്തമാക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു." "എന്നാൽ, നീ, നീതിയുടെ അറിവുള്ളവനേ, എന്റെ മകനെ സഹായിക്കണം. ഞാൻ ഭാഗ്യശാലിയല്ല, നീ, മഹാനവനേ, എനിക്ക് ദേവനുപമനാണ്." ദേവന്മാർ, ദാനവന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ, യക്ഷന്മാർ, പക്ഷികളും പാമ്പുകളും റാവണനെ നേരിടാൻ കഴിയുന്നില്ല; മനുഷ്യർ എങ്ങനെ അവനെ നേരിടും? "റാവണൻ യുദ്ധത്തിൽ ശക്തിയുള്ളവന്റെ ശക്തി കൈക്കൊള്ളുന്നു. അതിനാൽ, ഞാൻ അവനെ അല്ലെങ്കിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സേനയെ നേരിടാൻ കഴിയുന്നില്ല," അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. "എന്റെ ശക്തിയാൽ പോലും, അല്ലെങ്കിൽ എന്റെ മക്കളോടുകൂടി, ഞാൻ ഒരിക്കലും അത്ര ശക്തനായയാളെ നേരിടാൻ കഴിയില്ല." "ഞാൻ എന്റെ ചെറുപ്പക്കാരനായ മകനെയും, ആ ബാലനെയും നൽകുകയില്ല; എന്റെ രണ്ട് മക്കൾ സുണ്ടയും ഉപസുണ്ടയുമായി സമാനമാണ്." "മാർഈചയും സുബാഹു, യജ്ഞത്തെ അശാന്തമാക്കുന്നവരാണ്; ഞാൻ എന്റെ മകനെ നൽകുകയില്ല." "എന്റെ സുഹൃത്തുക്കളോടുകൂടി ഞാൻ ഒരാളെയെങ്കിലും നേരിടാൻ പോകും; അല്ലെങ്കിൽ, ഞാൻ നിന്നെ, നിന്റെ ബന്ധുക്കളെ, അപേക്ഷിക്കാം." ഈ വാക്കുകൾ കേൾക്കുമ്പോൾ, കൌശികന്റെ മനസ്സിൽ വലിയ കോപം ഉയർന്നു, തീയിൽ കത്തിയ എണ്ണയുടെ പ്രകാശം പോലെ, മഹാ സിദ്ധന്റെ കോപം തെളിഞ്ഞു. അപ്പോൾ, കൌശികൻ, ദശരഥനെക്കുറിച്ച് ദുഃഖിതനായും, കോപിതനായും, "നിന്റെ വാക്കുകൾ കേൾക്കുമ്പോൾ, നീ നിന്റെ വാഗ്ദാനം ഉപേക്ഷിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ഇങ്ങനെയുള്ള തിരിയൽ രഘു വംശത്തിന് യോജിക്കുന്നതല്ല," അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. "ഈ തീരുമാനമെങ്കിൽ, രാജാ, ഞാൻ വന്നതുപോലെ പോകും; കകുത്സ്ത ജനനമായ നീ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കണം, എങ്കിലും നീ നിന്റെ വാഗ്ദാനം ഭേദിച്ചിരിക്കുന്നു." കൌശികന്റെ കോപം പിടിച്ചെടുത്തപ്പോൾ, ഭൂമി മുഴുവൻ震ിച്ചു, ദേവന്മാരുടെ ഇടയിൽ വലിയ ഭയമുണ്ടായി. ഈ ഭയത്തെക്കുറിച്ച് കണ്ട മഹാ സിദ്ധൻ വസിഷ്ഠൻ, ദശരഥനെക്കു പറഞ്ഞു, "നിന്റെ വംശത്തിൽ ജനിച്ചവനാണ് നീ; നീതിയുടെ പ്രതീകമായ നീ, നീതിയെ ഉപേക്ഷിക്കരുത്." "രാമൻ, മൂന്ന് ലോകങ്ങളിലെയും നീതിയോടു സമർപ്പിതനായി പ്രശസ്തനാണ്; നീ നിന്റെ കടമ പാലിക്കണം, കാരണം നീ അനീതിയെ സഹിക്കരുത്." "യേശുക്രിസ്തുവിന് 'ഞാൻ അത് ചെയ്യാം' എന്നു വാഗ്ദാനം ചെയ്തവർ, തന്റെ വാക്കുകൾ പാലിക്കാത്തവർ, തന്റെ ഗുണങ്ങൾ നഷ്ടപ്പെടും; അതിനാൽ, രാമനെ അയക്കണം." "ആയുധങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യമുണ്ടോ ഇല്ലയോ, രാക്ഷസന്മാർ അവനെ പരിക്കേൽപ്പിച്ചേക്കില്ല, കാരണം കൌശികന്റെ മകനാൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു." "അവൻ, ശക്തിയുള്ളവനായി, അറിവിൽ മുൻപന്തിയിലുള്ളവനാണ്, austerity-യിൽ മുഴുവനും സമർപ്പിതനാണ്." "അവൻ, എല്ലാ ആയുധങ്ങളും അറിഞ്ഞവനാണ്; മറ്റൊരുത്തൻ അവയെ അറിയില്ല, അവനെ അറിയാൻ ആരും വരില്ല." "ദേവന്മാർ, സിദ്ധന്മാർ, അമൃതന്മാർ, രാക്ഷസന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ, യക്ഷന്മാർ, കിന്നരന്മാർ, മഹാപാമ്പുകൾ, ആരും അവയെ അറിയുന്നില്ല." "ഈ ആയുധങ്ങൾ, supremely righteous ആയവരുടെ മക്കൾ, കൌശികന് കൃഷ്ണശ്വയൻ നൽകിയപ്പോൾ, അദ്ദേഹം രാജ്യത്തെ ഭരിച്ചപ്പോൾ." "കൃഷ്ണശ്വയന്റെ മക്കൾ, പ്രജാപതിയുടെ മകളുടെ മക്കളായി, വിവിധ രൂപങ്ങളുള്ളവരും, മഹാശക്തിയുള്ളവരും, പ്രകാശമുള്ളവരും, അശുരന്മാരുടെ സേനയെ നശിപ്പിക്കാൻ വന്നവരായിരുന്നു." "ജയയും സൂപ്രഭയും, ദക്ഷന്റെ മകൾ, അശ്വമേധയജ്ഞത്തിന്റെ സമയത്ത്, നൂറുകണക്കിന് പ്രകാശമുള്ള ആയുധങ്ങളും മിസൈലുകളും ജന്മം നൽകി." "ജയ, ആാശീർവാദങ്ങൾ നേടിയതോടെ, അശുരന്മാരുടെ സേനയെ നശിപ്പിക്കാൻ അളക്കാനാകാത്ത ശക്തിയുള്ള അമ്പത് മക്കളെ ജനിച്ചു." ഈ കഥയുടെ ആഴത്തിൽ, രാമന്റെ മഹത്വവും, യുദ്ധത്തിലെ ധീരതയും, കൌശികന്റെ ദൈവീകതയും, അനീതിയോടുള്ള സമർപ്പിതത്വവും തെളിഞ്ഞു. ഈ കഥ, സ്നേഹം, ധർമ്മം, ധൈര്യം എന്നിവയുടെ ഒരു മഹത്തായ പാഠമാണ്.