മഹർഷേ, നിങ്ങളുടെ വരവ് എത്ര മഹത്തായതാണെന്ന് ഞാനറിയുന്നു. സ്വാഗതം! നിങ്ങൾക്ക് ഏറ്റവും ആഗ്രഹമുള്ളത് എന്താണ്? നിങ്ങളുടെ സാന്നിധ്യം കൊണ്ടു ഞാൻ വളരെ ആനന്ദിതനായി. മഹർഷി, നിങ്ങൾക്ക് ഞാൻ പ്രണാമം അർപ്പിക്കുന്നു. ഭാഗ്യവശാൽ നിങ്ങൾ വന്നിരിക്കുന്നു; ഇന്ന് എന്റെ ജന്മം പൂർണമായി, ജീവിതം ധന്യമായി. ബ്രാഹ്മണാധിപനായ നിങ്ങളെ ഞാൻ കണ്ടതുകൊണ്ട് എന്റെ രാത്രി itself ശുഭമായിരിക്കുന്നു. ഒരിക്കൽ രാജർഷിയായി അറിയപ്പെട്ടിരുന്ന നിങ്ങൾ, തപസ്സുകൊണ്ടു പ്രകാശം നേടിയിരിക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ നിങ്ങൾ ബ്രഹ്മർഷി പദവിയിലെത്തിയിരിക്കുന്നു; അതിനാൽ ഞാൻ അനേകം വിധം നിങ്ങൾക്ക് പൂജ അർപ്പിക്കേണ്ടവനാണ്. ഈ സംഭവം എനിക്കു അതിമഹത്തായും അതിപവിത്രവുമാണ്, ബ്രാഹ്മണ. നിങ്ങളുടെ സാന്നിധ്യം കൊണ്ടു ഞാൻ ധർമ്മക്ഷേത്രത്തിലേക്ക് കടന്നിരിക്കുന്നു. നിങ്ങൾക്ക് ആവശ്യമായത് എന്താണെന്ന് ദയവായി പറയും; അതിനായി നിങ്ങൾ വന്നിരിക്കുന്നു. ഞാൻ നിങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹം ആഗ്രഹിക്കുന്നു; നിങ്ങളുടെ ലക്ഷ്യത്തിൽ പങ്കാളിയാവാൻ ഞാൻ താൽപര്യപ്പെടുന്നു. വ്രതത്തിൽ ഉറച്ചവനായ നിങ്ങൾ, നിങ്ങളുടെ അഭ്യർത്ഥന പറയാൻ മടിക്കേണ്ടതില്ല. എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും ഞാൻ പ്രവർത്തകനാണെങ്കിലും, നിങ്ങൾ എന്റെ ദൈവിക രക്ഷകനാണ്. ഈ മഹാഭാഗ്യം എനിക്ക് ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു, ബ്രാഹ്മണ, നിങ്ങളുടെ വരവുകൊണ്ടാണ് ഈ പരമധർമ്മം ഉദിച്ചുയർന്നത്. രാജാവ് ഇങ്ങനെ വിനയപൂർവ്വം, ഹൃദയസ്പർശിയായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞപ്പോൾ, മഹർഷി വിശ്വാമിത്രന്റെ മനസിൽ അതിമഹത്തായ സന്തോഷം നിറഞ്ഞു. ഇതിനു ശേഷം, മഹർഷി വിശ്വാമിത്രൻ തന്റെ രോമാഞ്ചം ഉയർന്നുകൊണ്ട്, രാജാവിന്റെ അത്ഭുതകരമായ വചനങ്ങൾ കേട്ട് സംസാരിച്ചു: "ഇത്തരം പെരുമാറ്റം ഭൂമിയിൽ മറ്റാര്ക്കും ഇല്ല, രാജസിംഹ, ഈ മഹത്തായ വംശത്തിൽ ജനിച്ച് വസിഷ്ഠനെന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന നിനക്കു മാത്രമാണ് ഇത് യോജിക്കുന്നത്. എന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ഉള്ള ആഗ്രഹം, ഈ കര്മ്മം, നീ നിർവഹിക്കണം, രാജസിംഹ; നീ നൽകിയ വാഗ്ദാനം പാലിക്കണം. വ്രതം പൂർത്തീകരിക്കാനായി ഞാൻ വ്രതം ആചരിക്കുന്നു. എന്നാൽ രൂപം മാറ്റാൻ കഴിയുന്ന രണ്ട് അസുരന്മാർ അതിൽ തടസ്സം സൃഷ്ടിക്കുന്നു. പലതവണ വ്രതം നടത്തിയ ശേഷവും, അതിന്റെ സമാപനം അടുത്തിരിക്കുമ്പോൾ, ശക്തരായ മാർീചനും സുഭാഹുവും അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. അവർ യാഗവേദിയിൽ മാംസം, രക്തം എന്നിവ ചൊരിയുന്നു; അങ്ങനെ വ്രതം അശുദ്ധമാകുന്നു, അതിന്റെ പൂർത്തീകരണം തടസ്സപ്പെടുന്നു. ക്ഷീണിച്ചും നിരാശപ്പെട്ടും ഞാൻ ആ സ്ഥലത്ത് നിന്ന് പിന്മാറുന്നു; രാജാവേ, എങ്കിലും ഞാൻ കോപം കാണിക്കാനുള്ള മനസ്സില്ല. അവസ്ഥ ഇങ്ങനെയാണ്; ആ പ്രായശ്ചിത്തം അവിടെ ലഭിക്കില്ല. അതിനാൽ, രാജസിംഹ, നീ എനിക്ക് നിന്റെ പുത്രനായ രാമനെ നൽകണം. അവൻ സത്യവീര്യശാലിയാണ്. എന്റെ ദിവ്യശക്തിയാൽ സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്ന രാമൻ ഈ ദുഷ്ടരായ അസുരന്മാരെ നശിപ്പിക്കും; ഞാൻ അവന് അനേകം അനുഗ്രഹങ്ങൾ നൽകും—ഇതിൽ സംശയമില്ല. രാമൻ മൂലം മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും കീര്ത്തി ലഭിക്കും; ആ ഇരുവരും രാമന്റെ മുമ്പിൽ നിലകൊള്ളാൻ കഴിയില്ല. രഘുവംശജനായ രാമനെ ഒഴികെ മറ്റാരും അവരെ സംഹരിക്കാൻ കഴിവില്ല. രാജസിംഹ, ആ ഇരുവരും മഹാത്മാവായ രാമനോട് തുല്യമല്ല; പുത്രസ്നേഹത്തിൽ വീഴരുത്, രാജാവേ. ഞാൻ ഉറപ്പു നൽകുന്നു—അവരെ രാമൻ സംഹരിക്കും. ഞാൻ രാമനെ അറിയുന്നു, മഹാത്മാവും സത്യവീര്യശാലിയുമാണ് അവൻ. വസിഷ്ഠനും മറ്റു വ്രതസ്ഥരും രാമനെ അറിയുന്നു. ഭൂമിയിൽ നീ ധർമ്മവും മഹതായ കീര്ത്തിയും ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ—നിന്റെ മന്ത്രിമാർ സമ്മതിച്ചാൽ, നീ രാമനെ എനിക്കു നൽകണം. വസിഷ്ഠനെ മുഖ്യനാക്കി എല്ലാവരും സമ്മതിച്ചാൽ, നീ പ്രിയപ്പെട്ട, അസക്തനായ രാമനെ എനിക്കു നൽകണം. യാഗകാലം പത്തു രാത്രിയോളം മാത്രമേയുള്ളൂ; രാമൻ, കമലനയനൻ, യാഗം കഴിഞ്ഞാൽ വൈകാതെ തിരികെ വരും. ഇങ്ങനെ മഹർഷി വിശ്വാമിത്രൻ മൗനത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു. വിശ്വാമിത്രന്റെ ഈ ശുഭമായ വാക്കുകൾ കേട്ട് രാജാധിരാജൻ ദശരഥൻ അതീവ ദുഃഖം അനുഭവിച്ചു; അവൻ വിറെച്ചു, മനസ്സു കുഴഞ്ഞു, പിന്നെ ഭയത്തിലും ആശങ്കയിലും നിറഞ്ഞ് എഴുന്നേറ്റ് നിന്നു. മഹർഷിയുടെ വാക്കുകൾ അവന്റെ ഹൃദയവും മനസ്സും തൊട്ടു; ആ മഹാരാജാവ് വിഷമിച്ചു, ഇരുത്തിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റു. ഈ ഘട്ടത്തിൽ, ദശരഥൻ ഒരു നിമിഷം ബോധംകെട്ടുപോയി. പിന്നെ ചൈതന്യം വീണ്ടെടുത്ത് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: "എന്റെ രാമൻ, കമലനയനൻ, ഇനിയും പതിനാറ് വയസ്സു തികയാത്തവനാണ്; രാക്ഷസന്മാരോടു യുദ്ധം ചെയ്യാൻ അവൻ യോഗ്യനല്ലെന്ന് ഞാൻ കാണുന്നില്ല. എന്റെ വലിയ അക്ഷൗഹിണി സൈന്യം ഉണ്ട്; അതിന്റെ അദ്ധിപതിയാണ ഞാൻ. ഈ സൈന്യത്തോടുകൂടി ഞാൻ പോകാം, ആ നിശാചരന്മാരോടു യുദ്ധം ചെയ്യാം. എന്റെ ദാസന്മാർ ധൈര്യശാലികളും ശക്തന്മാരുമാണ്; ആയുധോപയോഗത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുണ്ട്; അവർക്ക് രാക്ഷസസൈന്യത്തോട് യുദ്ധം ചെയ്യാൻ കഴിയും; നിങ്ങൾ രാമനെ കൊണ്ടുപോകേണ്ട. ഞാൻ തന്നെ, വില്ലുമായി, യുദ്ധത്തിന്റെ മുൻഭാഗത്ത് നിന്നു നിങ്ങളെ രക്ഷിക്കും; എന്നിൽ ജീവൻ ഉള്ളവരെ ഞാൻ നിശാചരന്മാരോട് യുദ്ധം ചെയ്യും. നിങ്ങളുടെ വ്രതം നിർവ്യാഗാതമായി സംരക്ഷിക്കപ്പെടും; അതിനാൽ ഞാൻ പോകാം, നിങ്ങൾ രാമനെ കൊണ്ടുപോകേണ്ട. അവൻ ബാലനാണ്, വിജ്ഞാനത്തിൽ അഭ്യസ്തവുമല്ല; ശക്തിയും ദൗർബല്യവും അറിയുന്നവനുമല്ല; ആയുധശക്തി അവനില്ല, യുദ്ധത്തിൽ പ്രാവീണ്യവുമില്ല. രാക്ഷസന്മാർ വഞ്ചനാപരമായാണ് യുദ്ധം ചെയ്യുന്നത്; അവരെ നേരിടാൻ അവൻ യോഗ്യനല്ല. രാമനിൽ നിന്ന് വേറായിരിക്കാനാവില്ല, മഹർഷേ; ഒരു നിമിഷം പോലും രാമനെ കാണാതെ ജീവിക്കാനാവില്ല. എങ്കിലും, മഹാനുഭാവനായ നിങ്ങൾ രാഘവനെ കൊണ്ടുപോകാൻ ആഗ്രഹിച്ചാൽ..." ഇവിടെ രാജാവ് തന്റെ വാക്കുകൾ നിർത്തി, വിഷമത്തിലും ആശങ്കയിലുമായിരുന്നു.