ദശരഥൻ രാജാവിന്റെ രാജ്യമെല്ലാം ആനന്ദത്തിലായിരുന്നു. കൌസല്യ, അതുല്യമായ പ്രതിഭയുള്ള തന്റെ പുത്രനെക്കുറിച്ച് വിചാരിച്ചപ്പോൾ, അവൾക്ക് ആനന്ദം നിറഞ്ഞു. ആ പുത്രൻ ഇന്ദ്രനു പോലെ, ആകാശത്തിലെ ദേവന്മാരുടെ മദ്ധ്യത്തിൽ വജ്രം പിടിച്ചവനായി തീർന്നവനായിരുന്നു. കികേയിയുടെ പുത്രൻ ഭാരതൻ, സത്യത്തിനും ധീരതയ്ക്കും പ്രതീകമായ, വിഷ്ണുവിന്റെ നാലാം ഭാഗമായും എല്ലാ ഗുണങ്ങളാൽ സമ്പന്നമായും ജനിച്ചു. സുമിത്രാ തന്റെ രണ്ട് പുത്രന്മാരായ ലക്ഷ്മണനും ശത്രുഘ്നനും ജനിപ്പിച്ചു; അവർ ഉന്നത ആയുധങ്ങളിൽ നിപുണരായ വീരന്മാർ ആയിരുന്നു, ഓരോരുത്തനും വിഷ്ണുവിന്റെ അർദ്ധശക്തിയുള്ളവരാണ്. ഭാരതൻ പുഷ്യ നക്ഷത്രത്തിൽ ജനിച്ചപ്പോഴാണ്, സുമിത്രയുടെ പുത്രന്മാർ ആശ്ലേഷ നക്ഷത്രത്തിൽ ജനിച്ചത്. രാജാവിന്റെ നാലു പുത്രന്മാരും, ഓരോരുത്തരും ഗുണങ്ങളാൽ സമ്പന്നരായിരുന്നു, അവരുടെ രൂപവും സൗന്ദര്യവും ഇരട്ട നക്ഷത്രങ്ങളായ പ്രോഷ്ഠപദയുമായി താരതമ്യിക്കാവുന്നവരാണ്. ആകാശത്തിൽ നിന്ന് പൂക്കൾ വീഴുമ്പോൾ, ഗന്ധർവന്മാർ മധുരമായ ഗാനം പാടുകയും, അപ്സരസുകൾ നൃത്തം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. ദിവ്യ വാദ്യങ്ങൾ മുഴങ്ങുകയും ചെയ്തു. രാജാവ് ബാർഡുകൾ, ജാതി രേഖകളെക്കുറിച്ചുള്ളവരെ, പ്രശംസകരെ, ബ്രാഹ്മണന്മാരെ സമ്പന്നമാക്കിയതോടെ, അവൻ ധനവും ആയിരം പശുക്കളും അവർക്കു സമ്മാനമായി നൽകി. അന്നുപിന്നീട് പതിനൊന്നുദിവസങ്ങൾ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, തന്റെ പുത്രന്മാരുടെ നാമകരണ ചടങ്ങ് നടത്തി. മൂത്തവൻ, മഹാനായ രാമൻ, കികേയിയുടെ പുത്രൻ ഭാരതൻ, എന്നിവരുടെ പേരുകൾ വസിഷ്ഠൻ സന്തോഷത്തോടെ നല്കി. സോമിത്രിയുടെ പുത്രൻ ലക്ഷ്മണനും മറ്റൊരു പുത്രൻ ശത്രുഘ്നനും അങ്ങനെ പേരുകൾ നേടി. രാജാവ് എല്ലാ ജനങ്ങളെയും, ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും ഭക്ഷണം നൽകുകയും, അവർക്കു വിലപ്പെട്ട രത്നങ്ങൾ സമ്മാനിക്കുകയും ചെയ്തു. ജനനത്തിന്റെ എല്ലാ ചടങ്ങുകളും അദ്ദേഹം നടത്തി; അവരിൽ, മൂത്തവൻ രാമൻ തന്റെ പിതാവിനോടുള്ള സന്തോഷത്തിന്റെ പ്രതീകമായിരുന്നു. രാമൻ, സത്യത്തിനും ധീരതയ്ക്കും പ്രതീകമായ, ആകാശത്തിലെ ചന്ദ്രനെപ്പോലെ ശുദ്ധമായ, ആനകളിലും കുതിരകളിലും ചാരിതം ചെയ്യുന്നതിൽ നിപുണനായ, കുതിരയോടും धनുഷ് ശാസ്ത്രത്തിൽ നിഷ്ഠയുള്ളവനായിരുന്നു. ലക്ഷ്മണൻ, രാമന്റെ സഹോദരൻ, അവനോടുള്ള അനുരാഗത്തിൽ വളർന്നുവന്നു. രാമൻ എപ്പോഴും ലക്ഷ്മണനോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നു; ഭക്ഷണം വന്നാൽ, അദ്ദേഹം ഭക്ഷണം കഴിക്കാതെ ഇരുന്നില്ല. വേട്ടയ്ക്ക് കുതിരയോടുകൂടി പോകുമ്പോൾ, ലക്ഷ്മണൻ ഒരു धनുഷ് കൈയിൽ കരുതിയിരുന്നു. ശത്രുഘ്നൻ, ഭാരതനു വേണ്ടി, ലക്ഷ്മണന്റെ പോലെ തന്നെ പ്രവർത്തിച്ചു. ദശരഥൻ തന്റെ നാലു മഹാനായ പുത്രന്മാരെ കാണുമ്പോൾ അത്യന്തം സന്തോഷിതനായിരുന്നു. അവർ എല്ലാം ജ്ഞാനത്തോടെ, ഗുണങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ചവരായിരുന്നു; എന്നാൽ, രാമൻ, അതുല്യമായ പ്രതിഭയുള്ളവനായി, സത്യത്തിനും ധീരതയ്ക്കും നിഷ്ഠയുള്ളവനായിരുന്നു. അദ്ദേഹം ബ്രഹ്മാവിനെപ്പോലെ ദിവ്യമായ ആനന്ദത്തിലായിരുന്നു; ആ tiger-പോലെയുള്ള പുരുഷന്മാർ വേദം പഠിക്കുന്നതിൽ നിഷ്ഠയുള്ളവരായിരുന്നു. രാജാവ്, തന്റെ പുത്രന്മാരുടെ വിവാഹ ചടങ്ങുകൾക്കായി ആലോചിക്കാൻ തുടങ്ങി. അപ്പോൾ, മഹാനായ sage വിശ്വാമിത്രൻ, അതുല്യമായ പ്രതിഭയുള്ളവൻ, രാജാവിന്റെ മുമ്പിൽ എത്തി. രാജാവിന്റെ വാതിൽക്കൽ, അദ്ദേഹം തന്റെ ഉദ്ദേശ്യം പറഞ്ഞപ്പോൾ, ദശരഥൻ, സന്തോഷത്തോടെ, അദ്ദേഹത്തെ സ്വീകരിക്കാൻ പുറപ്പെട്ടു. വൈഭോഗ്യത്തോടെ, രാജാവ് അദ്ദേഹത്തോടു വെള്ളം അർപ്പിച്ചു. വിശ്വാമിത്രൻ രാജാവിനോട് തന്റെ ക്ഷേമം ചോദിച്ചു. രാജാവ്, സന്തോഷത്തോടെ, അദ്ദേഹത്തെ ആദരിക്കുകയും, “നിങ്ങളുടെ വരവ് അമൃതം പോലെ, വരൾച്ചക്കാലത്ത് മഴ പോലെ, സന്താനമില്ലാത്തവനു പുത്രൻ ജനിക്കുന്നതുപോലെ, ഞാൻ നിങ്ങളെ സ്വീകരിക്കുന്നു. നിങ്ങളുടെ ഏറ്റവും വലിയ ആഗ്രഹം എന്താണ്?” എന്ന് ചോദിച്ചു. ഈ മനോഹരമായ സന്ദർശനത്തിൽ, രാജാവും വിശ്വാമിത്രനും തമ്മിൽ ഒരു ദിവ്യ ബന്ധം രൂപപ്പെട്ടു.