ഒരു കാലത്ത്, ദേവന്മാരുടെ അനുഗ്രഹത്താൽ, മഹത്തായ ഗോളംഗുലകളിൽ ഒരു അത്ഭുതം സംഭവിച്ചു. അവിടെ, ഓരോ ദേവതയെയും അനുസരിച്ച് രൂപഭേദം ചെയ്ത നിരവധി മങ്കികൾ ജനിച്ചു. രിക്ഷ, കിന്നരി എന്നിവരുടെ മക്കൾക്കിടയിൽ, ദേവന്മാർ, മഹാ ഋഷികൾ, ഗന്ധർവ, ഗരുഡ, പ്രശസ്ത യക്ഷ, നാഗ, കിംപുരുഷ, സിദ്ധ, വിദ്യാധര, ഉറഗ തുടങ്ങിയവരിൽ നിന്നുമുള്ള മങ്കികൾ ജനിച്ചു. ഈ മങ്കികൾ, വൻ വലിപ്പമുള്ള, വനംകൊണ്ട് സഞ്ചരിക്കുന്ന ധീര മക്കളായി, വനങ്ങളിൽ ചലിച്ചു. അവരുടെ മാതാക്കൾ, ആപ്സരസുകൾ, വിദ്യാധരികൾ, നാഗ കന്യാക്കൾ, ഗന്ധർവികൾ എന്നിവരിൽ നിന്നുള്ളവരായിരുന്നു. അവർ, ഇഷ്ടമുള്ള രൂപങ്ങൾ സ്വീകരിക്കാനും ശക്തിയുള്ളവരായി മാറാനുമുള്ള കഴിവുകൾക്കാൽ, വനം, മലകൾ എന്നിവയിൽ സ്വതന്ത്രമായി സഞ്ചരിച്ചു. അവരിൽ പലരും സിംഹങ്ങളുടെയും കടുവകളുടെയും സമാനമായ അഭിമാനത്തോടും ശക്തിയോടും കൂടിയവരായിരുന്നുവെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. കല്ലുകളെ ആയുധങ്ങളായി കൈവശം വെച്ച്, അവർ വനം, മലകൾ എന്നിവയിൽ വീര്യത്തോടെ സഞ്ചരിക്കുകയായിരുന്നു. അവർക്ക് അത്ര വേഗം ഉണ്ടായിരുന്നു, അവർ സമുദ്രത്തെ വലിച്ചെറിയുകയും, ഭൂമിയെ തകർക്കുകയും, വിശാലമായ സമുദ്രങ്ങളെ കടക്കുകയും ചെയ്യാൻ കഴിവുള്ളവരായിരുന്നു. ആകാശത്തിലേക്ക് കയറുകയും, കാടുകളിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന മയക്കമുള്ള ആനകളെ പിടിക്കാനും അവർക്ക് കഴിവുണ്ടായിരുന്നു. അവരുടെ കരച്ചിൽ, പറക്കുന്ന പക്ഷികളെ താഴേക്ക് വീഴ്ത്താൻ കഴിവുള്ളതായിരുന്നു. കൂടാതെ, നിരവധി ശക്തനായ മങ്കി നേതാക്കൾ ജനിച്ചു, അവരിൽ ചിലർ, സുക്രീവ, വാലി എന്നിവരുടെ സേവനത്തിലേക്ക് പോയി. സുക്രീവയുടെ സഹോദരനായ വാലി, ദൈവമായ ഗരുഡയുടെ ശക്തിയോടെ, മങ്കികളെ സംരക്ഷിക്കുകയായിരുന്നു. ഈ മങ്കികൾ, ഭൂമിയുടെ എല്ലാ ഭാഗങ്ങളിൽ, മലകളും വനങ്ങളും നിറഞ്ഞു, രാമന്റെ സഹായത്തിനായി ഒരുമിച്ചു പ്രവർത്തിച്ചു. ഇക്കാലത്ത്, മഹത്തായ അശ്വമേധ യാഗം പൂർത്തിയാവുകയും, ദേവന്മാർ അവരുടെ പങ്ക് സ്വീകരിച്ച്, മടങ്ങി പോകുകയും ചെയ്തു. രാജാവ് ദശരഥൻ, തന്റെ ഭാര്യകളോടൊപ്പം, നഗരത്തിലേക്ക് തിരിച്ചു വരികയും, തന്റെ വശത്തുള്ള സർവീസുകൾ, സൈന്യം, വാഹനങ്ങൾ എന്നിവയോടെ പ്രവേശിക്കുകയും ചെയ്തു. രാജാവിന്റെ സ്നേഹത്തോടെ, ഭൂമിയുടെ ഭരതാക്കൾ, സന്തോഷത്തോടെ, സ്വന്തം ദേശത്തിലേക്ക് മടങ്ങി. രാജാവ് ദശരഥൻ, മഹാനായ ഋഷ്യശൃംഗനെ ബഹുമാനിച്ച്, സന്തോഷത്തോടെ അവനെ വിടുകയും, തന്റെ മനസ്സ് പൂർത്തിയാക്കിയതോടെ, സന്തോഷത്തോടെ അവിടെ തുടരുകയായിരുന്നുവെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. ശേഷം, ആ മഹത്തായ യാഗം പൂർത്തിയാകുമ്പോൾ, ആറു കാലങ്ങൾ കടന്നുപോയി; പന്ത്രണ്ടാം മാസത്തിൽ, ചൈത്ര മാസത്തിലെ ഒമ്പതാം ദിവസത്തിൽ, ദേവന്മാരുടെ അനുഗ്രഹത്തോടെ, കൗസല്യ അമ്മ, രാമനെ ജനിപ്പിച്ചു. രാമൻ, ദിവ്യമായ അടയാളങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച, വിശ്ണുവിന്റെ അർദ്ധഭാഗമായ, ഐക്ഷ്വാക്കു വംശത്തിന്റെ സന്തോഷമായ, ചുവന്ന കണ്ണുകളും ശക്തമായ കൈകളും, താളമിടുന്ന ശബ്ദമുള്ളവനായിരുന്നു. കൗസല്യ, അനന്തമായ പ്രകാശത്തോടെ, തന്റെ മകനായി ജനിച്ച രാമനെക്കുറിച്ച് ആനന്ദിതയായി. പിന്നീട്, കൈക്കെയിയുടെ മകനായി ധൃതിമാനായ ഭാരതൻ ജനിച്ചു, വിശ്ണുവിന്റെ നാലാം ഭാഗമായ, എല്ലാ ഗുണങ്ങളോടും കൂടിയവൻ. തുടർന്ന്, സുമിത്രാ, ലക്ഷ്മണനും ശത്രുഘ്നനും ജനിപ്പിച്ചു, ഇവർ, വിശ്ണുവിന്റെ അർദ്ധശക്തിയോടെ, എല്ലാ ആയുധങ്ങളിൽ വിദഗ്ധരായിരുന്നു. രാജാവിന്റെ നാല് മക്കൾ, മഹാനായ ആത്മാവുകൾ, ഓരോന്നും വ്യത്യസ്തമായി ജനിച്ചു, അവരുടെ രൂപം, സൗന്ദര്യം, ദിവ്യമായ ഗുണങ്ങൾ എന്നിവയിൽ സമാനമായിരുന്നുവെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. ഗന്ധർവന്മാർ മധുരമായ ഗാനം പാടുകയും, ആപ്സരസുകൾ നൃത്തം ചെയ്യുകയും, ദിവ്യമായ താളങ്ങൾ മുഴങ്ങുകയും, ആകാശത്തിൽ നിന്ന് പുഷ്പവഴുക്കുകൾ വീഴുകയും ചെയ്തു. രാജാവ്, ബാർഡ്, ജീനിയലജിസ്റ്റ്, പാനേജിറിസ്റ്റ് എന്നിവർക്കു സമ്മാനങ്ങൾ നൽകി; ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കു ധനം, ആയിരക്കണക്കിന് പശുക്കൾ നൽകി. 11 ദിവസം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, അവൻ തന്റെ മക്കളുടെ നാമകരണം നടത്തി: ആദ്യനായ രാമൻ, മഹാനായ ആത്മാവായ, കൈക്കെയിയുടെ മകനായ ഭാരതൻ. വസിഷ്ഠൻ, പരമാനന്ദത്തിൽ, സൌമിത്രിക്ക് ലക്ഷ്മണൻ എന്ന പേരും, മറ്റൊരാളെ ശത്രുഘ്നൻ എന്ന പേരും നൽകി. ഈ വിധം, ദശരഥൻ തന്റെ മക്കളെ സന്തോഷത്തോടെ കാണുകയും, അവന്റെ രാജ്യം സന്തോഷത്തോടെ നിറഞ്ഞു.