ഇന്ത്യയിലെ പുരാതന കഥകളുടെ ആഴത്തിൽ, ദേവന്മാരുടെ മഹത്തായ വംശത്തിൽ നിന്നുള്ള മക്കളുടെ ജനനം ഒരു അത്ഭുതകരമായ സംഭവമായിരുന്നു. ഇന്ദ്രൻ, വാനരങ്ങളുടെ കർത്താവ് വാലിയെ ജനിപ്പിച്ചു; സൂര്യൻ, പ്രകാശത്തിന്റെ മഹാനായതിൽ, സുഗ്രീവനെ ജനിപ്പിച്ചു. ബ്രഹസ്പതി, എല്ലാ വാനരന്മാരിൽ ഏറ്റവും ജ്ഞാനിയായ താരയെ ജനിപ്പിച്ചു. കുബേരന്റെ മകൻ ഗാന്ധമദനൻ, വിശ്വകർമൻ നലനെ ജനിപ്പിച്ചു. അഗ്നിയുടെ മകൻ നീലൻ, തീയെപ്പോലെയുള്ള ഒരു പ്രകാശത്തോടെ പ്രകാശിച്ചു, ശക്തിയും പ്രശസ്തിയും ധൈര്യത്തിൽ അവൻ എല്ലാ വാനരന്മാരെക്കാൾ ഉയർന്നവനായിരുന്നു. ശ്രീമന്തനായ ആശ്വിനികൾ മൈണ്ടയും ദ്വിവിദയും ജനിപ്പിച്ചു, അവരിൽ ഒരാൾക്കും മറ്റൊരാൾക്കും സൌന്ദര്യവും സമ്പത്തും ഉണ്ടായിരുന്നു. വാരുണൻ സുഷേനയെ ജനിപ്പിച്ചു; പർജന്യൻ ശക്തിമാൻ ശാരഭയെ ജനിപ്പിച്ചു. വായുവിന്റെ മഹാനായ മകൻ ഹനുമാൻ, വജ്രം പോലുള്ള ശക്തിയോടെ ജനിച്ചു, വേഗത്തിൽ ഗരുടയെ തുല്യമായാണ്. ഈ വീരന്മാർ, അളക്കാനാവാത്ത ശക്തിയും ധൈര്യവും ഉള്ളവരായിരുന്നു; അവർ ആഗ്രഹിച്ച രൂപങ്ങൾ സ്വീകരിക്കാനാകുന്നവരായിരുന്നു, ആനകളുടെയും മലകളുടെയും ശക്തിയുള്ളവരായിരുന്നു, അത്യന്തം ശക്തിയുള്ള ശരീരങ്ങൾ അവർക്കുണ്ടായിരുന്നു. കരടികൾ, വാനരങ്ങൾ, പശുക്കളെപ്പോലുള്ള വാലുകൾ ഉള്ളവർ എന്നിവയും അതിവേഗത്തിൽ ജനിച്ചു, ഓരോ ദൈവത്തിന്റെ രൂപവും സവിശേഷതയും അനുസരിച്ച്. വാനരന്മാരുടെ ജനനത്തിൽ, ആകാശഗംഗയുടെ ആനന്ദത്തിൽ, നാഗന്മാർ, കിംപുരുഷന്മാർ, സിദ്ധന്മാർ, വിദ്യാധരന്മാർ, ഉരാഗങ്ങൾ, എല്ലാം സന്തോഷത്തോടെ ആയിരക്കണക്കിന് മക്കൾ ജനിപ്പിച്ചു. ആകാശഗായകർ, വനം മുഴുവൻ സഞ്ചരിക്കുന്ന മഹാനായ മക്കളെ ജനിപ്പിച്ചു, അതിൽ നിന്നുള്ള വാനരങ്ങൾ ആകർഷകമായ വലിപ്പത്തിലായിരുന്നു. അവർക്കു സിംഹങ്ങളുടെയും കടുവകളുടെയും അഭിമാനവും ശക്തിയും ഉണ്ടായിരുന്നു; കല്ലുകൾ ആയുധമായി ഉപയോഗിക്കാനും, മലയുടെ രാജാവിനെ ഞെക്കാനും, ശക്തമായ മരങ്ങൾ തകർക്കാനും അവർ നിപുണമായിരുന്നു. അവരുടെ വേഗത്തിൽ, അവർ സമുദ്രങ്ങളെ അഴുക്കുകയും, ഭൂമിയെ കാൽപാടുകൾ കൊണ്ട് കീറുകയും, വിശാലമായ കടലുകൾ കടക്കുകയും ചെയ്തു. വാനരന്മാർ, ആകാശത്തിൽ പ്രവേശിച്ച് മേഘങ്ങളെ പിടിച്ചെടുക്കുകയും, വനത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന മദ്യപാനികളായ ആനകളെ പിടികൂടുകയും ചെയ്തു. അവരുടെ കരച്ചിലുകൾ, പറക്കുന്ന പക്ഷികളെ താഴേക്ക് കൊണ്ടുവന്നുവെന്ന് പറഞ്ഞാൽ, അവർ രൂപം മാറ്റാനുള്ള ശക്തിയോടെ ജനിച്ച വാനരങ്ങളുടെ രൂപങ്ങൾ ആകർഷകമായിരുന്നു. നൂറുകണക്കിന്, ആയിരക്കണക്കിന് വാനരനേതാക്കളെ ജനിപ്പിച്ചു; അവർ troop leaders ആയി മാറി, ധീര വാനരന്മാരെ ജനിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. മറ്റു ആയിരക്കണക്കിന്, കരടികൾക്കൊപ്പം യാത്ര ചെയ്യുകയും ചെയ്തു. മറ്റുള്ളവർ വിവിധ മലകളിലും വനങ്ങളിലും എത്തുകയും, സൂര്യന്റെ മകൻ സുഗ്രീവക്കും ഇന്ദ്രന്റെ മകൻ വാലിനും സേവനം ചെയ്തു. എല്ലാ വാനര നേതാക്കളും, നല, നീല, ഹനുമാൻ എന്നിവരോടൊപ്പം, ഈ രണ്ടു സഹോദരന്മാരുടെ ചുറ്റും കൂടുകൂടി. അവർ ഗരുടയുടെ ശക്തിയോടെ, യുദ്ധത്തിൽ നിപുണരായി, സിംഹങ്ങൾ, കടുവകൾ, വലിയ പാമ്പുകൾ എന്നിവയെ കീഴടക്കിക്കൊണ്ടു സഞ്ചരിച്ചു. ശക്തിയും നീളമുള്ള കൈകളുള്ള വാലിൻ, കരടികളായ വാനരങ്ങളെ തന്റെ കൈകളുടെ ശക്തിയാൽ സംരക്ഷിച്ചു. ഈ മഹാന്മാരുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ, ഭൂമി, മലകൾ, വനങ്ങൾ, സമുദ്രങ്ങൾ എന്നിവ നിറഞ്ഞു; വിവിധ രൂപങ്ങളിൽ, വിവിധ സവിശേഷതകളാൽ സമ്പന്നമായിരുന്നു. ഈ വാനര നേതാക്കന്മാർ, മേഘങ്ങളുടെ കണങ്ങൾക്കോ മലകളുടെ ഉച്ചത്തിൽക്കോ തുല്യമായ ശക്തിയോടെ, ഭൂമിയെ ഭയാനകമായ രൂപങ്ങളാൽ നിറച്ചുവെന്ന് പറഞ്ഞാൽ, അവർ രാമനെ സഹായിക്കുന്നതിനായുള്ളത്. യജ്ഞം പൂർത്തിയായപ്പോൾ, ദേവന്മാർ അവരുടെ പങ്കുകൾ സ്വീകരിച്ച്, അവരുടെ നാട്ടിലേക്ക് പോവുകയും ചെയ്തു. രാജാവ് ദശരഥൻ, തന്റെ ഭർത്തിമാരോടൊപ്പം, നഗരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. രാജാവ്, മഹാനായ sage Ṛśyaśṛṅga യെ ആദരിച്ച ശേഷം, സന്തോഷത്തോടെ അവനെ വിടുകയും ചെയ്തു. അങ്ങനെ, രാജാവ്, തന്റെ മനസ്സ് നിറഞ്ഞു, സന്തോഷത്തോടെ അവിടെ നിൽക്കുകയും, ഒരു മകനിന്റെ ജനനത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുകയും ചെയ്തു. യജ്ഞം പൂർത്തിയായ ശേഷം, ആറു കാലങ്ങൾ കടന്നപ്പോൾ, എട്ടാം മാസം, ചൈത്രത്തിലെ ഒൻപതാം ദിവസം, പുനർവസു നക്ഷത്രം, ആദിത്യയുടെ മേൽ, ഉയർന്നപ്പോൾ, അഞ്ച് ഗ്രഹങ്ങൾ അവരുടെ ഉന്നത സ്ഥാനങ്ങളിൽ ആയപ്പോൾ, ഗുരുവും ചന്ദ്രനും കർക്കോട്ടകത്തിൽ ചേർന്നപ്പോൾ, സർവശക്തനായ ബ്രഹ്മാവ് ഉയർന്നപ്പോൾ, കൗശല്യാ, ദിവ്യചിഹ്നങ്ങളാൽ സമ്പന്നനായ രാമനെ ജനിപ്പിച്ചു. വൈഷ്ണുവിന്റെ അർദ്ധം, മഹാനായ, ഇക്ഷ്വാക്കു വംശത്തിന്റെ ആനന്ദം, ചുവപ്പു കണ്ണുകൾ, ശക്തമായ കൈകൾ, ചുവപ്പു തൊലിയും, തറവാട്ടിന്റെ ശബ്ദം പോലെ ഉള്ള ശബ്ദവും ഉള്ളവനായിരുന്നു. കൗശല്യാ, അത്യന്തം പ്രകാശമുള്ള ആ മകനോടൊപ്പം, ദേവന്മാരുടെ മദ്ധ്യത്തിൽ ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം ആദിത്യൻ പോലെ പ്രകാശിച്ചു.