ഒരു മനോഹരമായ കാലഘട്ടത്തിൽ, ദശരഥൻ എന്ന മഹാനായ രാജാവിന്റെ രാജ്യം ഒരു വലിയ ആകാംക്ഷയിൽ ആയിരുന്നു. ഒരു ദിവസം, ദൈവികമായ പായസം നിറഞ്ഞ ഒരു പൊന്നിന്റെ കുപ്പി, ഒരു പ്രിയപ്പെട്ട ഭാര്യയെ പോലെ, രാജാവിന്റെ കയ്യിൽ കിടന്നു. അതിനെ അദ്ദേഹം പ്രണയത്തോടെ കൈയിൽ പിടിച്ചു, അതിന്റെ ദിവ്യമായ സൌരഭ്യം അനുഭവിച്ചു. രാജാവ്, നമസ്കാരം ചെയ്ത്, ദൈവിക സൃഷ്ടിക്കായുള്ള തന്റെ നന്ദി പ്രകടിപ്പിച്ചു. "പ്രഭുവേ, നിങ്ങൾക്ക് സ്വാഗതം! ഞാൻ നിങ്ങള്ക്ക് എന്ത് ചെയ്യണം?" രാജാവ് ചോദിച്ചു. സൃഷ്ടാവിൽ നിന്നുള്ള ഒരു പുരുഷൻ, "രാജാവേ, നിങ്ങൾ ദൈവങ്ങളെ ആരാധിച്ചുകൊണ്ടാണ് ഈ അനുഗ്രഹം നേടിയത്" എന്ന് പറഞ്ഞു. "ഈ ദിവ്യ പായസം സ്വീകരിക്കുക, ഇത് സന്താനങ്ങൾ നൽകുകയും, അനുഗ്രഹം നൽകുകയും, ആരോഗ്യവും വർദ്ധിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും. നിങ്ങളുടെ യോഗ്യമായ ഭർത്തിമാർക്ക് ഇത് നൽകുക, 'ഈ കഴിക്കുക' എന്നു പറയുമ്പോൾ, രാജാവേ, ഈ യജ്ഞത്തിനായി നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്ന സന്താനങ്ങൾ നിങ്ങൾക്ക് ലഭിക്കും." രാജാവ്, സന്തോഷത്തോടെ, ദൈവങ്ങൾ നൽകിയ ആ പൊന്നിന്റെ കുപ്പി സ്വീകരിച്ചു. അദ്ദേഹം ആ ദിവ്യമായ പ്രതിമയെ ആദരിച്ച്, അതിന്റെ ചുറ്റും സ്തുതിച്ചുകൊണ്ട് നടന്നു. ദശരഥൻ, ദൈവങ്ങൾ നൽകിയ പായസം ഏറ്റുവാങ്ങിയപ്പോൾ, ഒരു ദരിദ്രൻ സമ്പത്തിനെ കണ്ടെത്തിയതുപോലെയായിരുന്നു അവന്റെ സന്തോഷം. അവനെ കാണുമ്പോൾ, ആകാംക്ഷയും സന്തോഷവും നിറഞ്ഞ ആന്തരിക മുറികൾ, ശാന്തമായ ശീതളമായ ആകാശത്തിൽ ചന്ദ്രന്റെ കിരണങ്ങൾ പോലെ തിളക്കമുണ്ടായി. അദ്ദേഹം കൗശല്യയോട് പറഞ്ഞു, "ഈ പായസം സ്വീകരിക്കുക, നിങ്ങളുടെ സന്താനത്തിനായാണ് ഇത്." രാജാവിന്റെ മനസ്സിൽ, അവൻ പായസത്തിന്റെ അർദ്ധം കൗശല്യയ്ക്കു നൽകി, ആ അർദ്ധത്തിൽ നിന്ന് മറ്റൊരു അർദ്ധം സുമിത്രയേയ്ക്ക് നൽകി. ശേഷം, രാജാവിന്റെ മനസ്സിൽ, ഒരു മക്കൾക്കായി, ബാക്കി അർദ്ധം കൈകെയിക്ക് നൽകി, പിന്നെ ആ അവസാന ഭാഗം, അമൃതം പോലെ, സുമിത്രയേയ്ക്ക് വീണ്ടും നൽകി. ഈ പായസം വീതിച്ചുകൊണ്ട്, രാജാവിന്റെ എല്ലാ മഹാനായ ഭർത്തിമാർക്കും വലിയ സന്തോഷം അനുഭവപ്പെട്ടു. അവർ പായസം കഴിച്ചതോടെ, ഉടൻ തന്നെ അവർ ഗർഭിണികളായി, അവരുടെ പ്രകാശം തീരത്തിന്റെ തീരത്തുപോലെ ആകാശത്തിലെ സൂര്യനെപ്പോലെ തിളക്കമുണ്ടായിരുന്നു. രാജാവ്, തന്റെ ഭർത്തിമാരെ ഗർഭിണികളായി കാണുമ്പോൾ, തന്റെ മനസ്സിൽ സമാധാനം കണ്ടെത്തി, സ്വർഗത്തിലെ ഇന്ദ്രന്റെ സന്തോഷം പോലെ, ദിവ്യമായ beings, perfected beings, sages എന്നിവരുടെ ആദരവ് നേടി. ഇപ്പോൾ, വിശ്വനാഥൻ, ദശരഥന്റെ മകനായി, ദൈവങ്ങളുടെ മുന്നിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ, അവൻ പറഞ്ഞു, "സത്യവും ധീരതയും ഉള്ള ഈ രാജാവിനായി, ഞങ്ങൾക്കു വേണ്ടി ശക്തമായ സഹായികൾ സൃഷ്ടിക്കുക." ദൈവങ്ങൾ, ദിവ്യമായ രൂപങ്ങളോടെ, അനേകം ശക്തികളും, വേഗവും, ധാരണയും, ധൈര്യവും കൊണ്ട് സജ്ജീകരിച്ചവരെ സൃഷ്ടിച്ചു. അവരിൽ, അപ്സരാസുകളുടെ മക്കളും, ഗന്ധർവ കന്യകകളും, യക്ഷന്മാരുടെയും നാഗന്മാരുടെയും മക്കളും, വനംവാസി മഹാരഥന്മാരും ഉണ്ടായി. ഈ ദൈവിക മക്കൾ, ഓരോരുത്തരും ദൈവത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ ജനിച്ചു; അവർക്ക് അതിന്റെ ശക്തിയും വലിപ്പവും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇന്ദ്രൻ വാലിയെ ജനിപ്പിച്ചു, സൂര്യൻ സുഗ്രീവിനെ, ബ്രഹസ്പതി താരയെ, കുബേരന്റെ മകൻ ഗന്ധമദനൻ, വിഷ്വകർമ്മ നലയെ, അഗ്നിയുടെ മകൻ നീലൻ, അശ്വിനികൾ മൈന്ദയും ദ്വിവിദയും, വരുണൻ സുഷേനയെ, പർജന്യൻ ശാരഭയെ ജനിപ്പിച്ചു. ഹനുമാൻ, വായുവിന്റെ മഹാനായ മകൻ, അടിപൊളിയുള്ള ശരീരത്തിൽ ജനിച്ചു. ഈ ദിവ്യമായ മക്കൾ, അവരുടെ ശക്തിയും ധൈര്യവും കൊണ്ട്, വനങ്ങളിൽ ജീവിച്ചിരുന്നവരാണ്. ദൈവങ്ങൾ, മഹാസിദ്ധന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ, കിംപുരുഷന്മാർ, നാഗന്മാർ, വിദ്യാധരന്മാർ, എല്ലാം സന്തോഷത്തോടെ അനേകം മക്കളെ ജനിപ്പിച്ചു. ഈ മഹാനായ കഥ, ദശരഥന്റെ സന്താനത്തിനും, ദൈവങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹത്തിനും, മഹാസാഹസങ്ങളുടെ തുടക്കത്തിനും അടിസ്ഥാനം വച്ച ഒരു മഹത്തായ കഥയാണ്.