ഒരു കാലത്ത്, ദൈവങ്ങളുടെ മേധാവിയായ നാരായണ വിഷ്ണു, തന്റെ ദിവ്യമായ ജ്ഞാനത്താൽ എല്ലാം അറിയുന്നുവെങ്കിലും, ദൈവങ്ങളെ സമീപിച്ച് നമ്രമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു. "ദൈവങ്ങളേ, രാക്ഷസരാജാവായ രാവണനെ നശിപ്പിക്കാൻ എങ്ങനെയാകും? ആ sageമാരുടെ പീഡകൻ എന്നെ നശിപ്പിക്കാൻ എങ്ങനെ സഹായിക്കും?" ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, എല്ലാ ദൈവങ്ങളും അശ്രുതമായ വിഷ്ണുവിന് ഉത്തരം നൽകി: "നിങ്ങൾ മനുഷ്യരൂപം സ്വീകരിച്ച് രാവണനെ യുദ്ധത്തിൽ നശിപ്പിക്കണം." കാരണം, രാക്ഷസനായ രാവണൻ, ദൈവങ്ങളെയും മനുഷ്യരെയും ഭയപ്പെടുത്തുന്നവനാണ്. അദ്ദേഹം ശക്തമായ കഠിനതപസ്സ് നടത്തി, ബ്രഹ്മയെ സന്തുഷ്ടനാക്കി, അതിനാൽ ബ്രഹ്മൻ അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു വാക്കു നൽകി: "നിങ്ങൾക്ക് വിവിധ ജീവികളിൽ നിന്നുള്ള ഭയമുണ്ടാകില്ല, പക്ഷേ മനുഷ്യരിൽ നിന്നല്ല." ഈ വാക്കുകൾ കേൾക്കുമ്പോൾ, രാവണൻ മനുഷ്യരെ അവഗണിച്ചു, അതിനാൽ അവൻ അഹങ്കാരത്തിൽ മുങ്ങി. "മനുഷ്യരിൽ നിന്നാണ് എന്റെ മരണത്തിന് കാരണമാകുക," ദൈവങ്ങൾ പറഞ്ഞു. ഈ വാക്കുകൾ കേൾക്കുമ്പോൾ, വിഷ്ണു മഹാ രാജാവ് ദശരഥനെ തന്റെ പിതാവായി തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. ആ സമയത്ത്, ദശരഥൻ ഒരു മക്കൾക്കു വേണ്ടിയുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെ, മഹാനായ യജമാനനായി യജ്ഞം നടത്തി. വിഷ്ണു, ദൈവങ്ങളുടെയും മഹർഷികളുടെയും ആദരവോടെ, ദൃശ്യമാകാതെ വന്നു. യജ്ഞത്തിന്റെ തീയിൽ നിന്ന്, അതുല്യമായ പ്രകാശമുള്ള ഒരു മഹാനായ സൃഷ്ടി ഉദയം ചെയ്യുകയായിരുന്നു. ആ സൃഷ്ടി ഇരുണ്ട നിറത്തിൽ, ചുവപ്പു വസ്ത്രം ധരിച്ച, തിളക്കമുള്ള മുടിയുള്ള, ഒരു മിനുക്കിയ പൊന്നിന്റെ കപ്പയിൽ ദിവ്യമായ പായസം കൈയിൽ പിടിച്ചുവന്നു. രാജാവ്, കൈകളെ ചേർത്ത്, ആ ദിവ്യമായ സൃഷ്ടിയെ സ്വാഗതം ചെയ്തു: "പ്രഭോ, നിങ്ങൾക്ക് സ്വാഗതം! ഞാൻ നിങ്ങളെ എങ്ങനെ സഹായിക്കണം?" ആ സൃഷ്ടി പറഞ്ഞു: "രാജാവേ, നിങ്ങൾ ദൈവങ്ങളെ ആരാധിച്ചുകൊണ്ട് ഈ ദിവ്യ പായസം നേടിയിട്ടുണ്ട്. ഇത് നിങ്ങളുടെ ഗുണവത്തായ ഭാര്യകൾക്ക് നൽകുക, അവർക്ക് മക്കൾ ഉണ്ടാവും." രാജാവ് ആ ദിവ്യ പായസം ഏറ്റുവാങ്ങി, ദൈവങ്ങളാൽ നൽകിയ അത്ഭുതകരമായ ആ സൃഷ്ടിയെ ആദരിച്ച്, സന്തോഷത്തോടെ അവന്റെ ചുറ്റും നടന്നു. ദശരഥൻ, ആ പായസം സ്വീകരിച്ചപ്പോൾ, ഒരു ദരിദ്രന് സമ്പത്ത് ലഭിച്ച പോലെ സന്തോഷത്തോടെ നിറഞ്ഞു. അദ്ദേഹം തന്റെ ഭാര്യ കൌശല്യയോട് പറഞ്ഞു: "ഈ പായസം സ്വീകരിക്കൂ, നിങ്ങൾക്ക് മക്കൾ ലഭിക്കട്ടെ." പിന്നീട്, രാജാവ് പായസത്തിന്റെ പകുതി കൌശല്യയ്ക്ക് നൽകി, ബാക്കി പകുതിയും സുമിത്രയെയും, പിന്നീട് കൈകെയിയ്ക്കും നൽകി. പായസം ഏറ്റുവാങ്ങിയ രാജാവിന്റെ മഹാനായ ഭാര്യകൾ, അതിൽ നിന്നും സന്തോഷത്തോടെ ഗർഭവതിയായി, അവരുടെ പ്രകാശം തീയും സൂര്യനും പോലെ ആയിരുന്നു. രാജാവ് തന്റെ ഭാര്യകളെ ഗർഭിണികളായി കണ്ടപ്പോൾ, അവന്റെ മനസ്സിൽ സമാധാനം വീണ്ടെടുത്തു, സ്വർഗ്ഗത്തിലെ ഇന്ദ്രന്റെ സന്തോഷത്തെപ്പോലെ സന്തോഷിച്ചു. ഇപ്പോൾ, വിഷ്ണു, ദശരഥന്റെ പുത്രനായി ജനിച്ചപ്പോൾ, ദൈവങ്ങളെ അഭിസംബോധന ചെയ്ത് പറഞ്ഞു: "സത്യവും ധീരതയും ഉള്ള ഈ രാജാവിന്, നമ്മുടെ ക്ഷേമത്തിനായി, ശക്തമായ സഹായികളെ സൃഷ്ടിക്കണം." ദൈവങ്ങൾ, വിഷ്ണുവിന്റെ കമാൻഡിനെ അനുസരിച്ച്, വാനര രൂപത്തിൽ ശക്തമായ മക്കളെ സൃഷ്ടിച്ചു, അവർക്ക് ദിവ്യമായ ആയുധങ്ങളുടെ ഗുണങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഈ വിധത്തിൽ, ദൈവങ്ങൾ, വിഷ്ണുവിന്റെ സഹായത്തിനായി ശക്തമായ മക്കളെ സൃഷ്ടിച്ചു, അവരിൽ ജംബവാൻ, ഏറ്റവും ശക്തനായ കരടിയെന്നു അറിയപ്പെടുന്നവൻ, എന്റെ ഉറക്കത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ചു. ദൈവങ്ങളുടെ ഈ കല്പന കേട്ടപ്പോൾ, അവർ വാനരരൂപത്തിൽ മക്കളെ ജനിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി. എന്നാൽ, ഈ കഥയുടെ തുടക്കം മാത്രമാണ്, അതിന്റെ ആഘോഷങ്ങൾ നാം അടുത്തിടെ കാണും.