ഒരു കാലത്ത്, ഒരു മഹാനായ രാജാവിന് ഒരു പുത്രന്റെ ആഗ്രഹം ഉണ്ടായി. ഈ ആഗ്രഹം സത്യമായും അവനെ നന്മയുള്ള നാല് ധീര പുത്രന്മാരെ ലഭ്യമാക്കുമെന്ന് ഒരു ബ്രമിണ് പറഞ്ഞു. ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട രാജാവ് സന്തോഷത്തോടെ തന്റെ മന്ത്രിമാരോടു പറഞ്ഞു, “മൂന്നാം വേദി പ്രകാരം, എന്റെ പേരിൽ യജ്ഞം നടത്താനുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ ഉടൻ തന്നെ ആരംഭിക്കണം. എന്റെ ഒരു കുതിര, ഒരു കഴിവുള്ള മേൽനോട്ടക്കാരന്റെ കീഴിൽ, ഒരു ഗുരുവിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ വിട്ടയക്കണം.” സരയുവിന്റെ വടക്കു തീരത്ത് യജ്ഞം നടത്താനുള്ള സ്ഥലവും, നിശ്ചിത രീതിയിലും പ്രക്രിയയിൽ അനുസൃതമായി സമാധാനത്തിന്റെ ചടങ്ങുകൾ നടത്തണമെന്നും രാജാവ് ആഗ്രഹിച്ചു. “ഈ യജ്ഞം ഭൂമിയിലെ ഏതു രാജാവും നടത്താൻ കഴിയും; എന്നാൽ, ഈ മഹാനായ ചടങ്ങിൽ ഒരു ഗുരുതരമായ പിഴവുണ്ടാകരുത്. കാരണം, പഠിച്ച ബ്രഹ്മരാക്ഷസന്മാർ പിഴവുകൾ അന്വേഷിക്കുന്നു; ശരിയായ രീതിയിൽ നടത്താത്ത യജ്ഞം നടത്തിയാൽ, അതിന്റെ നടത്തിപ്പുകാരൻ ഉടൻ തന്നെ നശിക്കും.” ഇങ്ങനെയായിരിക്കുമ്പോൾ, രാജാവിന്റെ മന്ത്രിമാർ “ശരി” എന്നു പറഞ്ഞ് രാജാവിന്റെ കല്പനയെ ആദരിച്ച്, നിർദ്ദേശിച്ച രീതിയിലുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ നടത്താൻ പുറപ്പെടുകയായിരുന്നു. ഇരുവരും, രാജാവിന്റെ ധർമ്മം അറിയുന്ന ബ്രഹ്മിണ്മാരെ പ്രശംസിച്ച്, അവിടെ നിന്നു പോയി. ബ്രഹ്മിണ്മാർ പോയ ശേഷം, ജ്ഞാനവാനായ രാജാവ് തന്റെ മന്ത്രിമാരെ വിട്ട dismiss ചെയ്തു, തന്റെ കൊട്ടാരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. വസിഷ്ഠൻറെ അനുഗ്രഹത്തോടെ, ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞ്, വസിഷ്ഠനെ ആദരിച്ച്, രാജാവ് തന്റെ പുത്രൻമാർക്കായി കുതിരയജ്ഞം നടത്താൻ തീരുമാനിച്ചു. “ഈ യജ്ഞം സത്യമായി നടത്തുവാൻ, എനിക്ക് നിങ്ങൾക്കു വേണ്ടി ഒരു യജ്ഞം നടത്താൻ അനുവദിക്കണം, എനിക്ക് ആഗ്രഹിക്കുന്നതെല്ലാം സാദ്ധ്യമാകട്ടെ.” വസിഷ്ഠൻ, “ശരി, ഞാൻ നിന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കും” എന്നു പറഞ്ഞു. തുടർന്ന്, അദ്ദേഹം മുതിർന്ന ബ്രഹ്മിണ്മാരെ, യജ്ഞ ചടങ്ങുകളിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവർ, നിർമ്മാണത്തിലെ മുതിർന്ന പണ്ഡിതന്മാരെ, കഴിവുള്ള ശില്പികൾ, കർപ്പന്റർമാർ, കണക്കുകൂട്ടുന്നവർ, കലാകാരന്മാർ, നൃത്തക്കാർ എന്നിവരെ വിളിച്ചു. “രാജാവിന്റെ കല്പന പ്രകാരം, നിങ്ങൾ എല്ലാവരും ഈ യജ്ഞത്തിൽ പങ്കുചേരണം,” അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. “വലിയ ശ്രദ്ധയും നൈപുണ്യവും കൊണ്ട്, ആയിരക്കണക്കിന് ഇട്ടുകൾ ഉടൻ കൊണ്ടുവരണം, രാജാവിന് വേണ്ട എല്ലാ ഒരുക്കങ്ങളും നടത്തണം.” ബ്രഹ്മിണ്മാർ, “നിങ്ങളുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ എല്ലാം ശരിയായി ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ട്; ഒന്നും അവശേഷിച്ചിട്ടില്ല” എന്നു പറഞ്ഞു. അവർ, വസിഷ്ഠന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം, ഭൂമിയിലെ ധർമ്മരാജാക്കന്മാരെയും, ആയിരക്കണക്കിന് ബ്രഹ്മിണ്മാരെയും, ക്ഷത്രിയരെയും, വൈശ്യരെയും, ശൂദ്രരെയും ക്ഷണിക്കണം. “മിതിലയുടെ ധീരനായ രാജാവ് ജനകനെ, ഉന്നതമായ ബഹുമാനത്തോടെ, നിങ്ങളെ തന്നെ കൊണ്ടുവരണം. അവൻ എന്റെ പഴയ സഖാവാണ്, അതിനാൽ ഞാൻ അവനെ ആദ്യം പരാമർശിക്കുന്നു.” ഇതോടൊപ്പം, കാശിയുടെ സ്നേഹമുള്ള, നല്ല സ്വഭാവമുള്ള രാജാവിനെ, കേകയരുടെ മുതിർന്ന, ധർമ്മവാനായ രാജാവിനെ, അങ്ങയുടെ പുത്രന്മാരോടൊപ്പം കൊണ്ടുവരണം. “അങ്ങയുടെ കമാൻഡിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, ഈ രാജാക്കന്മാരെ, അവരുടെ കിരീടങ്ങളോടും ബന്ധുക്കളോടും കൂടി ഉടനെ കൊണ്ടുവരണം,” വസിഷ്ഠൻ പറഞ്ഞു. സുമന്ത്രൻ, വസിഷ്ഠന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ഉടൻ തന്നെ അവിടെ ഉള്ള നല്ലവരോട് രാജാക്കന്മാരെ കൊണ്ടുവരാൻ ഉത്തരവിട്ടു. ഇങ്ങനെ, മഹാനായ യജ്ഞത്തിന്റെ ഒരുക്കങ്ങൾ ആരംഭിച്ചു, രാജാവിന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ സാക്ഷാത്കരിക്കാൻ.