ഒരു കാലത്ത്, രാജാവ് ദശരഥൻ തന്റെ രാജ്യമിലേയും പ്രജകളിലേയും സന്തോഷത്തിനായി, ഒരു മഹായാഗം നടത്താൻ ആഗ്രഹിച്ചു. ഒരു കാലഘട്ടം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, വസിഷ്ഠ ബ്രാഹ്മണന്റെ അനുഗ്രഹത്തോടെ, രാജാവ് തന്റെ മനസ്സിലുള്ള ആഗ്രഹം തുറന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ, അദ്ദേഹം ഒരു പുത്രനുണ്ടാക്കുന്നതിനായി യാഗം നടത്തണമെന്ന് തീരുമാനിച്ചു. വസിഷ്ഠനെ ആദരിച്ച്, രാജാവ് തന്റെ അഭ്യർത്ഥന ഉന്നയിച്ചു. "നിങ്ങൾ, മഹാനുഗ്രഹിതനായ ബ്രാഹ്മണനേ, എന്റെ യാഗം നിർവഹിക്കാൻ സഹായിക്കണം. ഈ യാഗത്തിൽ യാതൊരു തടസം വരരുത്," എന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. വസിഷ്ഠൻ തന്റെ അനുമതി നൽകി, "എനിക്ക് നിയമിച്ചിട്ടുള്ളതുപോലെ, ഞാൻ നിന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കും," എന്ന് മറുപടി നൽകി. അതിനുശേഷം, രാജാവ് തന്റെ മന്ത്രിമാരെ വിളിച്ചു, യാഗത്തിനായി ആവശ്യമായ എല്ലാ ഒരുക്കങ്ങളും നടത്താൻ നിർദേശിച്ചു. "സരയൂ നദിയുടെ വടക്കുകരയിൽ യാഗം നടത്തുക," എന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. "സമൃദ്ധമായ ഭക്ഷണം, വിശാലമായ താമസങ്ങൾ, എല്ലാ ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കും, നഗരവാസികൾക്കും, ദൂരദൂരത്തുനിന്നുള്ള രാജാക്കന്മാർക്കും ഒരുക്കണം." രാജാവിന്റെ ഇഷ്ടാനുസരണം, എല്ലാ കലയിലും നിപുണമായ കലാകാരന്മാരെയും, നിർമ്മാണത്തിൽ വിശേഷഗ്യന്മാരെയും, യാഗത്തിനായി ആവശ്യമായ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ഒരുക്കാൻ നിയോഗിച്ചു. എല്ലാ പ്രവർത്തനങ്ങൾക്കും, യാഗത്തിലെ ഏവർക്കും ആദരവും ബഹുമാനവും നൽകണമെന്ന് അദ്ദേഹം ഊന്നിപ്പറഞ്ഞു. ഈ മഹായാഗത്തിന്റെ ഒരുക്കങ്ങൾ നടക്കുമ്പോൾ, രാജാവിന്റെ മനസ്സിൽ സന്തോഷം നിറഞ്ഞിരുന്നു. "എന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കാൻ ഈ യാഗം എന്നെ സഹായിക്കും," എന്ന് അദ്ദേഹം കരുതിയിരുന്നു. അങ്ങനെ, എല്ലാ ബ്രാഹ്മണന്മാരും, കലാകാരന്മാരും, തൊഴിലാളികളും, ഒരുമിച്ച് പ്രവർത്തിച്ചു, യാഗം വിജയകരമായി നടത്താൻ തയ്യാറായി. രാജാവ് ദശരഥൻ, തന്റെ പ്രജകളുടെ സന്തോഷത്തിനായി, മഹായാഗം നടത്താൻ സന്നദ്ധമായി, അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസ്സ് സന്തോഷവും പ്രത്യാശയും നിറഞ്ഞിരുന്നു. ഈ മഹായാഗത്തിന്റെ ഒരുക്കങ്ങൾ, സത്യവും ധർമ്മവും നിറഞ്ഞ ഒരു കാഴ്ചയായി മാറി, രാജാവിന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് പ്രത്യാശയോടെ അദ്ദേഹം കാത്തുനിന്നു.