ഒരു കാലത്ത്, ദശരഥൻ രാജാവും, അവന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട രാജ്ഞിയും, സമാധാനമായ അന്തരീക്ഷത്തിൽ ആനന്ദത്തോടെ കഴിയുകയായിരുന്നു. രാജാവിന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു ആഗ്രഹം ഉണ്ടായിരുന്നു; അവൻ സന്താനത്തിന്റെ ആശയത്തിന് വേണ്ടി ഒരു യാഗം നടത്താൻ ആഗ്രഹിച്ചു. അതിനാൽ, അവൻ ഒരു മഹാനായ ബ്രാഹ്മണനെ കാണാൻ പോയി, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദിവ്യമായ പ്രകാശത്തെ കാണുകയും അദ്ദേഹം തന്റെ ആഗ്രഹം പറഞ്ഞും പറഞ്ഞു: "സന്താനത്തിനായി യാഗം നടത്താൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു." ബ്രാഹ്മണൻ, "ശരി," എന്ന് പറഞ്ഞു, "യാഗത്തിനുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ ചെയ്യപ്പെടണം, കുതിരയെ വിട്ടയക്കണം." രാജാവ് സരയൂ നദിയുടെ വടക്കൻ തീരത്ത് യാഗം നടത്താൻ ആവശ്യപ്പെട്ടു. "വേദങ്ങളിൽ നന്നായി പഠിച്ച ബ്രാഹ്മണന്മാരെ വേഗത്തിൽ വിളിക്കൂ," എന്നുറപ്പിച്ചു. ശീഘ്രതയോടെ, സുമന്ത്രൻ ബ്രാഹ്മണന്മാരെ കൊണ്ടുവന്നു. ദശരഥൻ അവരെ ആദരിച്ച് പറഞ്ഞു: "എനിക്ക് ഒരു മകൻ വേണ്ട, അതിനാൽ ഞാൻ കുതിരയാഗം നടത്താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു." ബ്രാഹ്മണന്മാർ, "നിന്നെ അവശ്യം നാല് മഹത്തായ മക്കൾ ലഭിക്കും," എന്ന് ഉറപ്പിച്ചു. രാജാവിന്റെ സന്തോഷം അനന്തമായിരുന്നു. അവൻ തന്റെ മന്ത്രിമാരോട് പറഞ്ഞു, "യാഗത്തിനുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ ഉടൻ പൂർത്തിയാക്കണം." അതിനുശേഷം, മന്ത്രിമാർ രാജാവിന്റെ കല്പന അനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിച്ചു. ബ്രാഹ്മണന്മാർ, ദശരഥന്റെ നന്മയെ പ്രശംസിച്ച്, അവിടുന്ന് ഒഴിഞ്ഞു പോയി. വർഷങ്ങൾ കടന്നുപോയപ്പോൾ, ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞു, രാജാവ് തന്റെ ആഗ്രഹം പൂർത്തിയാക്കാൻ കുതിരയാഗം നടത്താൻ തീരുമാനിച്ചു. വാസിഷ്ഠൻ ബ്രാഹ്മണനെ ആദരിച്ച്, രാജാവ് തന്റെ സന്താനത്തിന്റെ ആഗ്രഹം പങ്കുവച്ചു. "ഈ യാഗം ചെയ്യാൻ നിങ്ങൾക്ക് എനിക്ക് സഹായിക്കണം," അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. വാസിഷ്ഠൻ, "ശരി, ഞാൻ നിങ്ങളുടെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റും," എന്ന് ഉറപ്പിച്ചു. പിന്നീട്, അദ്ദേഹം യാഗത്തിനാവശ്യമായ എല്ലാ കൃത്യങ്ങൾക്കായി പ്രായംകൂടിയ ബ്രാഹ്മണന്മാരെ, കെട്ടിട നിർമ്മാണത്തിനായുള്ള വിദഗ്ധരെ, കലാകാരന്മാരെ, നർത്തകന്മാരെ എന്നിവരെ വിളിച്ചു. "നിങ്ങളുടെ സഹായത്തോടെ, ഈ യാഗം നടത്തണം," രാജാവ് പറഞ്ഞു. "ആവശ്യമായ എല്ലാ ഒരുക്കങ്ങളും ശ്രദ്ധയോടെ ചെയ്യണം." എന്നാൽ, യാഗത്തിനായി ആവശ്യമായ എല്ലാ സജ്ജീകരണങ്ങളും പൂർത്തിയാക്കാൻ, ബ്രാഹ്മണന്മാർക്കും, കലാകാരന്മാർക്കും, യാഗത്തിൽ പങ്കെടുക്കുന്ന എല്ലാവർക്കും ആദരവ് നൽകണം, എന്ന് രാജാവ് ഉറപ്പിച്ചു. ഈ ഒരുക്കങ്ങൾക്കൊണ്ട്, ദശരഥൻ രാജാവ് തന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ സാക്ഷാത്കരിക്കാൻ ഒരുങ്ങിയിരുന്നു, രാജാവിന്റെ മനസ്സിൽ സന്തോഷവും പ്രതീക്ഷയും നിറഞ്ഞു.