ഒരു കാലത്ത്, മഹാനായ രാജാവ് ദശരഥൻ തന്റെ നഗരത്തിൽ ഒരു ആഘോഷം നടത്താൻ തീരുമാനിച്ചു. അദ്ദേഹം തന്റെ വിശ്വസ്ത സന്ദേശവാഹകരെ അയച്ചു, "നഗരത്തെ വേഗത്തിൽ, മനോഹരമായി അലങ്കരിക്കുക," എന്ന് കല്പിച്ചു. രാജാവിന്റെ വരവറിയുന്ന ജനത സന്തോഷത്തോടെ ആഹ്ലാദിച്ചു. രാജാവ് നിർദ്ദേശിച്ച പ്രകാരം നഗരത്തെ സുന്ദരമായി അലങ്കരിച്ചപ്പോൾ, അദ്ദേഹം നഗരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. കൺചുകൾക്കും താളങ്ങൾക്കും കൂടിയ ശബ്ദത്തിൽ, പ്രധാന ബ്രഹ്മണന്മാരെ മുന്നിൽ നയിച്ചു. ബ്രഹ്മണനെ കാണുന്ന ജനങ്ങൾ ആനന്ദിതരായി. രാജാവിന്റെ ശക്തിയോടെ ആദരിക്കപ്പെട്ട ബ്രഹ്മണനെ, ദിവ്യദൃശ്യമായ കാശ്യപൻ പോലെ, സ്വർഗത്തിൽ ഇന്ദ്രൻ കൊണ്ടുപോയപ്പോലെ, ആന്തരിക മുറികളിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി. അവിടെ ശാസ്ത്രപ്രകാരം പൂജകൾ നടത്തിയശേഷം, രാജാവ് അവനെ അവിടെ കൊണ്ടുവന്നതിൽ സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു. കാഴ്ചക്കാരനായ രാജ്ഞി, തന്റെ ഭർത്താവിനൊപ്പം ആ സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു, സുഖവാർത്തകൾക്കൊപ്പം അവിടെ ചിലവഴിച്ചു. നല്ല കാലഘട്ടത്തിൽ, വസിഷ്ഠൻ എന്ന അതുല്യ ബ്രഹ്മണനോട് രാജാവ് ഒരു യജ്ഞം നടത്താൻ അപേക്ഷിച്ചു. "എന്റെ കുടുംബത്തിന്റെ തുടർച്ചയ്ക്കായി, ഒരു മക്കൾക്കായി യജ്ഞം നടത്തണം," അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. "എന്നാൽ അതിന്, നിങ്ങൾക്ക് സഹായിക്കണം." ബ്രഹ്മണൻ "അതായിരിക്കും," എന്ന് പറഞ്ഞു, "തയ്യാറെടുപ്പുകൾ നടത്തുക, കുതിരയെ വിട്ടുകയറാൻ അനുവദിക്കുക." ശരയുവിന്റെ വടക്കുകരയിൽ യജ്ഞഭൂമിയും ഒരുക്കാൻ പറഞ്ഞു, രാജാവ് തന്റെ ബ്രഹ്മണന്മാരോട് പറഞ്ഞു, "സുമന്ത്ര, വേദങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യം ഉള്ള പുരോഹിതന്മാരെ വിളിക്കണം." ഉടനെ, സുമന്ത്രൻ ബ്രഹ്മണന്മാരെ കൊണ്ടുവന്നു. ദശരഥൻ അവരെ ആദരിച്ചപ്പോൾ, തന്റെ മക്കൾക്കായുള്ള ആഗ്രഹം പങ്കുവെച്ചു. "ഞാൻ ഒരു കുതിരയജ്ഞം നടത്താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു," അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. ബ്രഹ്മണന്മാർ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഇച്ഛകൾക്ക് അനുസൃതമായി, "നിങ്ങൾക്ക് നാലു മഹാകായ മക്കൾ ഉണ്ടാകും," എന്ന് പറഞ്ഞു. രാജാവ് സന്തോഷത്തോടെ തന്റെ മന്ത്രികളോടു പറഞ്ഞു, "വൃദ്ധന്മാരുടെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം, യജ്ഞത്തിനുള്ള ഒരുക്കങ്ങൾ വേഗത്തിൽ നടത്തണം." എല്ലാ മന്ത്രികളും "അതായിരിക്കും," എന്ന് പറഞ്ഞു, രാജാവിന്റെ കല്പനകൾ അനുസരിച്ചു. ബ്രഹ്മണന്മാർ രാജാവിനെ പ്രശംസിച്ചു, ശേഷം അവർ അവിടെ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു. ഒരു വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, രാജാവ് വീണ്ടും യജ്ഞം നടത്താൻ പുറപ്പെടാൻ തീരുമാനിച്ചു. വസിഷ്ഠൻ എന്ന ബ്രഹ്മണനോടു ആദരവ് രേഖപ്പെടുത്തി, "എന്റെ മക്കൾക്കായി യജ്ഞം നടത്തണം," എന്ന് പറഞ്ഞു. "എന്തെങ്കിലും തടസ്സങ്ങൾ ഉണ്ടാവാതെയായി, നിങ്ങൾക്ക് ഈ യജ്ഞത്തിന്റെ ഭാരമെടുക്കണം." വസിഷ്ഠൻ, "അതായിരിക്കും," എന്ന് പറഞ്ഞു. അദ്ദേഹം പ്രായമായ ബ്രഹ്മണന്മാരെയും, കലാകാരന്മാരെയും, ശാസ്ത്രജ്ഞരെയും, നിർമ്മാണത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവരെയും വിളിച്ചു. "യജ്ഞം നിങ്ങൾക്കുവേണ്ടി നടത്തണം," എന്ന് പറഞ്ഞു. "വേണം, ആയിരം ഇട്ടുകൾ വേഗത്തിൽ കൊണ്ടുവരണം." ഇങ്ങനെ, രാജാവിന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ സഫലമാകാൻ, എല്ലാ ഒരുക്കങ്ങളും ആരംഭിച്ചു, യജ്ഞത്തിന്റെ മഹത്തായ ചടങ്ങുകൾക്ക് തുടക്കം കുറിച്ചു.