ഒരു കാലത്ത്, മഹാരാജാ റോമപദന്റെ മുമ്പിൽ, സന്യാസികളുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ, കാശ്യപന്റെ ഒരു പുത്രനായ വിപ്ഹണ്ഡകന്റെ പേര് കേൾക്കപ്പെട്ടു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുത്രൻ, രിഷ്യശൃംഗ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന, കാട്ടിൽ വളർന്നുവരും, സന്യാസികളുടെ ജീവിതം നയിക്കുമ്പോൾ. ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ നന്മയാൽ വളർന്നു വരുന്ന ഈ മഹാനായ പുരുഷൻ, തന്റെ പിതാവിനെ പിന്തുടർന്ന്, സത്യവാങ്മൂലം പാലിക്കുന്ന ഒരു സന്യാസിയായിരുന്നു. ഈ കഥയല്ലാതെ, രാജാവിന്റെ കാലത്ത്, ഒരു മഹാനായ രാജാവായ റോമപദൻ പ്രശസ്തനായി. ആംഗ രാജ്യത്തുള്ള ജനങ്ങളിൽ പ്രശസ്തനായ ഒരു ശക്തനായ രാജാവായ റോമപദൻ, ഒരു തെറ്റിന്റെ കാരണം ഭയാനകമായ ദുരന്തം വരുത്തും. ഈ ദുരന്തത്തെ നേരിടാൻ, അദ്ദേഹം ഗ്രന്ഥങ്ങളിലെ നിപുണമായ ബ്രാഹ്മണന്മാരെ വിളിച്ചു, "നിങ്ങൾ വിശുദ്ധ ആചാരങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവർ, ലോകത്തിന്റെ രീതി അറിയുന്നവർ," എന്ന് പറഞ്ഞു. "എനിക്ക് ശരിയായ ആചാരം പഠിപ്പിക്കൂ." അവർ, വേദങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ളവർ, രാജാവിന് പറഞ്ഞു, "നിങ്ങൾ, രാജാവേ, വിപ്ഹണ്ഡകന്റെ പുത്രനായ രിഷ്യശൃംഗനെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവരണം." രാജാവിന്റെ കമാൻഡ് കേൾക്കുമ്പോൾ, അവർ ആശങ്കയോടെ, ഈ ശക്തനായ സന്യാസിയെ എങ്ങനെ കൊണ്ടുവരാമെന്ന് ചിന്തിച്ചു. എന്നാൽ, മന്ത്രിമാരോടൊപ്പം ആലോചിച്ച ശേഷം, രാജാവ് തന്റെ പുരോഹിതന്മാരെ അയക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. അവർ, ഭയപ്പെടുന്നവരായി, സദാചാരങ്ങൾ പാലിക്കാതെ, രാജാവിന്റെ കമാൻഡ് അനുസരിക്കാൻ വിചാരിച്ചെങ്കിലും, "ഞങ്ങൾ സന്യാസിയെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവരാം, ഇതിൽ തെറ്റില്ല," എന്ന് പറഞ്ഞു. എങ്കിലും, ആംഗ രാജാവായ റോമപദൻ, രിഷ്യശൃംഗനെ പദവിയോടെ കൊണ്ടുവരാൻ, മനോഹരമായ കാമുകിമാരെ അയക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. കാമുകിമാർ, മനോഹരമായ ആകൃതിയിൽ, കാട്ടിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. അവർ, സന്യാസിയുടെ പുത്രനായ രിഷ്യശൃംഗനെ കാണാൻ ശ്രമിച്ചു. സന്യാസിയുടെ പുത്രൻ, പിതാവിനോടൊപ്പം സ്നേഹത്തോടെ കാട്ടിൽ താമസിച്ചിരുന്നുവെങ്കിലും, അവൻ ഒരിക്കലും സ്ത്രീയെ കണ്ടിട്ടില്ല. ആ കാമുകിമാർ, സംഗീതം പാടിയപ്പോൾ, രിഷ്യശൃംഗനെ സമീപിച്ചു, "നിങ്ങളെ ആരാണ്, ബ്രാഹ്മണൻ? ഇവിടെ എന്ത് ചെയ്യുന്നു?" എന്ന് ചോദിച്ചു. അവൻ, "ഞാൻ വിപ്ഹണ്ഡകന്റെ പുത്രനാണ്, എന്റെ പേര് രിഷ്യശൃംഗം," എന്ന് പറഞ്ഞു. "ഞങ്ങളുടെ hermitage അടുത്തുണ്ടാണ്, നിങ്ങളെ സ്വാഗതം ചെയ്യാൻ ഞാൻ തയ്യാറാണ്," അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. അവർ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ക്ഷണത്തിന് മറുപടി നൽകി, hermitage-ലേക്കു പോയി. അവിടെ, അദ്ദേഹം അവരെ സ്വീകരിച്ചു, "ഇവിടെ കാൽ കഴുകാൻ വെള്ളം, ഭക്ഷണത്തിന് കിഴങ്ങുകൾ, പഴങ്ങൾ എന്നിവയുണ്ട്," എന്നും പറഞ്ഞു. എന്നാൽ, സന്യാസിയുടെ പുത്രന്റെ സാന്നിധ്യം അവരെ ഭയപ്പെടുത്തുകയും, അവർ പെട്ടെന്ന് പുറത്ത് പോകാൻ തീരുമാനിക്കുകയും ചെയ്തു. "നിങ്ങൾക്കായി ഞങ്ങളുടെ മികച്ച പഴങ്ങൾ ഇവിടെ ഉണ്ട്, ദയവായി സ്വീകരിക്കൂ," അവർ പറഞ്ഞു. അവൻ, ആദ്യമായിട്ടാണ് ഇത്തരത്തിലുള്ള പഴങ്ങൾ tasted ചെയ്യുന്നത്, അതിനാൽ, അവൻ സന്തോഷത്തോടെ അവയെ സ്വീകരിച്ചു. എന്നാൽ, അവർ തന്റെ പിതാവിന്റെ ഭയത്തിൽ, അവനെ വിടുകയും ചെയ്തു. അവർ പോയ ശേഷം, രിഷ്യശൃംഗൻ ദുഃഖിതനായി, തന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ഒരു വിഷാദം അനുഭവിക്കുകയും, കാട്ടിൽ സഞ്ചരിക്കാനായി പുറപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ഈ കഥ, സനാത്കുമാരൻ പറഞ്ഞതുപോലെ, രാജാവിന്റെ മകളായ ശാന്തയെ രിഷ്യശൃംഗനോട് ബന്ധിപ്പിക്കാൻ, രാജാവിന്റെ ആഗ്രഹം നിറവേറ്റുന്നതിന്റെ തുടക്കം ആയിരുന്നു.