ദശരഥൻ എന്ന മഹാ രാജാവിന്റെ ഭരണത്തിൽ ആയോദ്ധ്യ നഗരം അതുല്യമായ ഒരു സമൃദ്ധി ആസ്വദിച്ചിരുന്നു. ആയോദ്ധ്യ, അഗ്നിയുടെ പോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന, ധർമ്മം പാലിക്കുന്ന, ഉയർന്ന വംശജന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരുന്ന ഒരു നഗരമായിരുന്നു. അവിടെ ആയിരക്കണക്കിന് സത്യമനസ്സുള്ള മഹാന്മാർ, മഹർഷികളുടെ സമാനമായ സന്യാസികൾ, യജമാനന്മാർ, വേദങ്ങളുടെ ആറു ശാഖകളിൽ പ്രാവീണ്യം നേടിയവരും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഈ നഗരത്തിൽ, വേദങ്ങളിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള, എല്ലാ വിജ്ഞാനങ്ങളും കൈവശമുള്ള, ദർശനശക്തിയുള്ള, മഹാനായ ദശരഥൻ, ജനതയുടെ പ്രിയം നേടിയ രാജാവായിരുന്നു. ഇക്ക്ഷ്വാക്കുവിന്റെ വംശത്തിൽ ജനിച്ച അദ്ദേഹം, മഹാ യജമാനനും, ധർമ്മം പാലിക്കുന്നവനും, ആത്മസംയമനമുള്ള രാജസിദ്ധനായ, മൂന്നുലോകങ്ങളിൽ പ്രശസ്തനായ ഒരു മഹർഷി പോലെയായിരുന്നു. ദശരഥൻ, മാനുവിന്റെ പോലെ, ലോകത്തിന്റെ രക്ഷകനായിരുന്നു. സത്യസന്ധമായ തീരുമാനങ്ങൾ, ജീവിതത്തിന്റെ മൂന്നു ലക്ഷ്യങ്ങൾ പാലിക്കൽ എന്നിവയിലൂടെ, അദ്ദേഹം ആ നഗരത്തെ ഇന്ദ്രന്റെ അമരവതിയിലേക്ക് നയിച്ചുവെന്നു പറയാം. ആയോദ്ധ്യയിൽ ഒരു വീട്ടുകാരനും ദാരിദ്ര്യം നേരിടുന്നില്ല; ഓരോ വീട്ടിലും പശുക്കളും കുതിരകളും ധനവും ധാന്യവും നിറഞ്ഞിരുന്നു. അവിടെ ദ്രവ്യങ്ങൾക്കായി മോഹിക്കുന്നവരും, കഠിനവ്യവഹാരങ്ങൾ നടത്തുന്നവരും, അജ്ഞാനികളുമില്ല. പുരുഷന്മാർക്കും സ്ത്രീകൾക്കും ശരീരവും മനസ്സും ശുദ്ധമായ, സദാചാരമുള്ള, സന്തോഷമുള്ള, മഹർഷികളുടെ സമാനമായ സ്വഭാവമുള്ളവരായിരുന്നു. എല്ലാവർക്കും ആകാശത്തിലെ നക്ഷത്രങ്ങൾ പോലെയുള്ള ആകാശവാണികൾ, കിരീടങ്ങൾ, പുഷ്പമാലകൾ, സുഗന്ധങ്ങൾ എന്നിവയുണ്ടായിരുന്നു. അയോധ്യയിലെ ജനങ്ങൾ സത്യസന്ധതയിലും ധർമ്മത്തിലും സമർപ്പിതരായിരുന്നു; അവർ ദൈവങ്ങളെയും അതിഥികളെയും ആരാധിക്കുകയും, ധനവാൻ, ധൈര്യവാൻ, സ്നേഹമുള്ളവരായി ജീവിക്കുകയും ചെയ്തു. ഈ നഗരത്തിലെ ക്ഷത്രിയർ ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെ സംരക്ഷകരായിരുന്നു, വൈശ്യർ ക്ഷത്രിയരുടെ സേവനത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു, ശൂദ്രർ തങ്ങളുടെ കടമകളിൽ ശ്രദ്ധിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ദശരഥൻ, മഹാനായ രാജാവായ, തന്റെ ശക്തിയോടെ, ശത്രുക്കളെ കീഴടക്കി, അനന്തമായ സമൃദ്ധിയുള്ള ആ നഗരത്തിൽ രാജ്യം ഭരിച്ചുപോവുകയായിരുന്നു. അയോധ്യ, സത്യനാമയായി അറിയപ്പെടുന്ന, ശക്തമായ വാതിലുകൾ, മനോഹരമായ വീടുകൾ, ആനകളുടെ ശബ്ദങ്ങൾ നിറഞ്ഞ, ദശരഥന്റെ ഭക്തിയോടെ സംരക്ഷിക്കപ്പെട്ട ഒരു നഗരം ആയിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മന്ത്രിമാർ, ദർശനശക്തിയുള്ള, നന്മയുള്ളവരായിരുന്നു; അവർ രാജകീയ കാര്യങ്ങളിൽ നിഷ്ഠയുള്ളവരായി, ധൃഷ്ടി, ജയന്ത, വിജയ, സുരാഷ്ട്ര, രാഷ്ട്രവര്ധന, അകോപ, ധർമ്മപാല, സുമന്ത്ര എന്നീ എട്ട് മന്ത്രിമാരായിരുന്നു. വശിഷ്ഠൻ, വാമദേവൻ എന്നിവരായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രധാന പുരോഹിതന്മാർ, കൂടാതെ സുയജ്ഞ, ജാബാലി, കാശ്യപ, ഗൗതമ, മാർക്കണ്ടേയ, കാത്യായന തുടങ്ങിയവരും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉപദേശകരായി ഉണ്ടായിരുന്നു. ഈ ബ്രാഹ്മണമാർ, സദാചാരമുള്ള, വിദ്യയിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള, ആത്മസംയമനമുള്ളവരായിരുന്നു. അവർക്ക് എപ്പോഴും സ്നേഹം, ക്ഷമ, പ്രശസ്തി ഉണ്ടായിരുന്നു; അവർ സത്യസന്ധമായ വാക്കുകൾ മാത്രം ഉച്ചരിക്കുകയായിരുന്നുവെന്ന് പറയാം. അവർക്ക് മറ്റുള്ളവരുടെ കാര്യങ്ങൾ, ചെയ്യുന്നതും ചെയ്യാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നതും, രഹസ്യമായി പോലും അറിയാതെ പോവാൻ കഴിയില്ല. അങ്ങനെ, ദശരഥൻ, തന്റെ മഹാനായ ഭരണത്തിൽ, അയോധ്യയെ സമൃദ്ധിയോടെ ഭരിച്ച്, ജനതയെ സത്യം, ധർമ്മം, സന്തോഷം എന്നിവയിലൂടെ മുന്നോട്ടു നയിക്കുകയായിരുന്നു.