ധർമ്മത്തിന്റെ മഹത്തായ കഥയിൽ, രാജകുമാരൻ രാമൻ അദ്വിതീയമായ സദ്ഗുണങ്ങളാൽ ശോഭയോടെ ഉജ്വലമാവുന്നു. അദ്ദേഹം ധാർമ്മികരായവരെ സമാഹരിക്കുകയും സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിൽ കഴിവ് പുലർത്തുന്നു; യോഗ്യരായവരെ സ്ഥാനങ്ങളിൽ നിയോഗിക്കുകയും, ശാസനയും അനുഷ്ഠാനവും നിർവ്വഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. സമ്പാദ്യവും ചെലവുകളും അവരുടെ യുക്തമായ ഉപയോഗവും അദ്ദേഹം നന്നായി അറിയുന്നു. ആയുധശാസ്ത്രത്തിന്റെ എല്ലാ ശാഖകളിലും, ശുദ്ധവും സംയുക്തവുമായ ആയുധങ്ങളിൽ, രാമൻ മികവ് നേടിയിരിക്കുന്നു. ധനം, ധർമ്മം, സുഖം — ഇവയെല്ലാം സംരക്ഷിച്ച്, അദ്ദേഹം ഒരിക്കലും അലസതയില്ലാതെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു. പ്രായോഗികകലകളുടെ വകഭേദങ്ങൾ അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കുന്നു; ആനകളും കുതിരകളും പരിശീലിപ്പിക്കുന്നതിലും നിയന്ത്രിക്കുന്നതിലും അദ്ദേഹം വിദഗ്ധനാണ്. അർച്ചറി ശാസ്ത്രത്തിൽ അദ്ദേഹം ഏറ്റവും മുന്നിലാണ്; ലോകത്തിൽ മഹാരഥി എന്നറിയപ്പെടുന്നു. ആക്രമണത്തിലും, യുദ്ധത്തിലും, സൈന്യങ്ങളുടെ ക്രമീകരണത്തിലും അദ്ദേഹം പ്രാവീണ്യം പുലർത്തുന്നു. യുദ്ധത്തിൽ, കോപഭരിതരായ ദേവതകളും അസുരന്മാരും പോലും അദ്ദേഹത്തെ ജയിക്കാൻ കഴിയില്ല; അസൂയയില്ല, ക്രോധം ജയിച്ചിട്ടുണ്ട്, അഭിമാനമോ അസൂയയോ അദ്ദേഹത്തിൽ ഇല്ല. അദ്ദേഹത്തെ യാതൊരു ജീവിയും നിരസിക്കുകയോ, കാലത്തിന്റെ സ്വാധീനത്തിൽ വരുകയോ ചെയ്യുന്നില്ല. രാജാവിന്റെ പുത്രനായ ഈ രാജകുമാരൻ പരമോന്നത ഗുണങ്ങളാൽ സമ്പന്നനാണ്. ക്ഷമയിൽ, ഭൂമിയെപ്പോലെയും; ജ്ഞാനത്തിൽ, ബൃഹസ്പതിയെപ്പോലെയും; ശക്തിയിൽ, ഇന്ദ്രനോട് സമാനനാണ്. ജനങ്ങളെ ആകർഷിക്കുന്ന, പിതാവിന് പ്രിയങ്കരനായ ഗുണങ്ങളാൽ രാമൻ സൂര്യനെപ്പോലെ തിളങ്ങുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആചാരവും വീരത്വവും ലോകാധിപതിയെപ്പോലെയാണ് — ജയിക്കാനാവാത്തതും, ഭൂമി തന്നെ അദ്ദേഹത്തെ രക്ഷകനായി ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഈ ഗുണങ്ങൾ കാണുമ്പോൾ, ശത്രുക്കളുടെ ഭയം തീർക്കുന്ന രാജാവ് ദശരഥൻ, ആഴത്തിലുള്ള ചിന്തയിൽ ആകുന്നു. വയസ്സും ദീർഘായുസ്സും നേടിയ രാജാവ്, "ഞാൻ ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ രാമൻ എങ്ങനെ രാജാവാകുമോ?" എന്ന ചിന്തയിൽ മുങ്ങുന്നു. മകനോടുള്ള പരമമായ സ്നേഹം ഹൃദയത്തിൽ തികഞ്ഞു, "എപ്പോൾ ഞാൻ പ്രിയപ്പെട്ട മകനെ അഭിഷേകിച്ച് രാജാവായി കാണും?" എന്ന ആഗ്രഹം ഉണരുന്നു. ലോകത്തിന്റെ വളർച്ചയും എല്ലാ ജീവികൾക്കും കരുണയും രാമൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ജനങ്ങൾക്കും രാജാവിനേക്കാൾ പ്രിയങ്കരനാണ്, മഴവർഷിക്കുന്ന മേഘത്തെപ്പോലെ. ശക്തിയിൽ, യമനും ഇന്ദ്രനും; ജ്ഞാനത്തിൽ, ബൃഹസ്പതിയും; ദൃഢതയിൽ, പർവതാധിപതിയും; ഗുണത്തിൽ, ദശരഥനെയും മറികടക്കുന്നവൻ. ഈ പ്രായത്തിൽ മകൻ ഭൂമിയിൽ രാജാവായി ഭരിക്കുന്നതിനെ കാണാൻ കഴിയുമെങ്കിൽ, ആകാശം സ്വര്ഗം നേടുന്നതുപോലെയാകും. ഈ അപൂർവവും അളവില്ലാത്തതുമായ ഗുണങ്ങൾ, ലോകത്തിലെ മറ്റു രാജകുമാരന്മാരിൽ പോലും അപൂർവമായവ, രാമനിൽ കാണുമ്പോൾ, അദ്ദേഹം, മന്ത്രിമാരുമായി ആലോചിച്ച്, രാമനെ യുവരാജാവായി സ്ഥാനാരോഹനം ചെയ്യാനുള്ള തീരുമാനത്തിൽ എത്തുന്നു. അപ്പോൾ, ആജ്ഞാനായ രാജാവ്, ആകാശത്തിലും അന്തരീക്ഷത്തിലും ഭൂമിയിലും ഭയങ്കരമായ അശുഭ സൂചനകൾ കാണുന്നു; തന്റെ ശരീരത്തിലും വയസ്സിന്റെ ലക്ഷണങ്ങൾ ശ്രദ്ധിക്കുന്നു. പൂർണചന്ദ്രനേപ്പോലെയുള്ള മുഖവും, തന്റെ ദുഃഖം നീക്കിയ മഹാത്മാവായ രാമനും, ലോകജനങ്ങൾക്ക് പ്രിയങ്കരനാണെന്ന് രാജാവ് മനസ്സിലാക്കുന്നു. തന്റെ കല്യാണത്തിനും ജനങ്ങളുടെ ഹിതത്തിനും, സമയത്തിന് യോജിച്ചും, ധർമ്മപരനായ രാജാവ്, ഭക്തിയോടും സ്നേഹത്തോടും കൂടിയ വേഗത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നു. ഭൂമിയുടെ അധിപൻ, വിവിധ നഗരങ്ങളിലും പ്രദേശങ്ങളിലും നിന്നുള്ള പ്രമുഖരെ ക്ഷണിക്കുന്നു. രാജാവ്, അലങ്കരിച്ച്, പ്രഭയോടെ, അവർക്ക് യോജിച്ച ആദരവും സമ്മാനങ്ങളും നൽകുന്നു; സൃഷ്ടിയുടെ അധിപൻ തന്റെ ജനങ്ങളെ സ്വീകരിക്കുന്നതുപോലെ. എങ്കിലും, കേക്കേയ രാജാവിനെയും ജനകനെക്കുമാണ് രാജാവ് ക്ഷണിച്ചില്ല; അവർക്ക് സന്തോഷം പിന്നീട് അറിയാം. ശത്രു നഗരങ്ങളെ കീഴടക്കുന്ന രാജാവ്, സിംഹാസനത്തിൽ ഇരുന്നപ്പോൾ, ശേഷിച്ച പ്രസിദ്ധമായ രാജാക്കന്മാർ അകത്തു കടന്നു. രാജാവ് വിവിധ സിംഹാസനങ്ങൾ വിതരണം ചെയ്തപ്പോൾ, യോഗ്യമായ ആചാരങ്ങൾ പാലിച്ചുകൊണ്ട്, രാജാക്കന്മാർ അദ്ദേഹത്തെ നേരിട്ട് ഇരുന്നു. ആദരിക്കപ്പെട്ട, ശാസനപ്പെട്ട രാജാക്കന്മാരും നഗരവാസികളും ഗ്രാമവാസികളും ചുറ്റുമുണ്ടായപ്പോൾ, രാജാവ്, അമരന്മാരുടെ ഇടയിൽ ആയിരം കണ്ണുകളുള്ള ഇന്ദ്രനെപ്പോലെ, ഉജ്വലമായി തിളങ്ങി. ഇനി, ഭൂമിയുടെ അധിപൻ, മുഴുവൻ സഭയെ ചേർത്തു, പ്രസിദ്ധമായ, ഹിതകരവും ഉന്നതവുമായ വാക്കുകൾ സംസാരിക്കുന്നു. രാജാവ്, ഹൃദയത്തിൽ നിറഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ, രാജകീയ ഗുണങ്ങളാൽ, ആകർഷണവും അപൂർവമായ അഭിമാനവും നിറഞ്ഞ ശബ്ദത്തിൽ, രാജാക്കന്മാരോട് സംസാരിക്കുന്നു: "എന്റെ മഹത്തായ രാജ്യം, എന്റെ രാജകീയ പിതാക്കന്മാർ, പുത്രനെപോലെ സംരക്ഷിച്ചിരുന്നതിനെ നിങ്ങൾക്കു അറിയാം. ഞാൻ, ഇക്ഷ്വാകു വംശത്തിലെ രാജാക്കന്മാർ ഭരിച്ച ഈ ലോകം, പരമോന്നത ഗുണത്തിനും സുഖത്തിനും സമർപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. എന്റെ പിതാക്കന്മാരുടെ പാത പിന്തുടർന്ന്, ജനങ്ങളെ ഞാൻ എപ്പോഴും ഉണർന്നും ഉറങ്ങാതെ സംരക്ഷിച്ചു. ലോകത്തിന്റെ ഹിതം തേടിയപ്പോൾ, വെളുത്ത രാജകീയ കുടയുടെ തണലിൽ ഞാൻ വയസ്സായിരിക്കുന്നു. നൂറുകണക്കിന് വർഷങ്ങൾ ജീവിച്ചു, ഇപ്പോൾ ഈ ശരീരം ക്ഷീണിച്ചിരിക്കുന്നു; വിശ്രമം ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ധർമ്മത്തിന്റെ ഭാരവും, രാജാക്കന്മാർക്ക് യോജിച്ചതും, ഇന്ദ്രിയജയമില്ലാത്തവർക്കു ദുഷ്കരമായതും, ഞാൻ ചുമന്നതിൽ ഞാൻ തളർന്നിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ, ജനങ്ങളുടെ ഹിതത്തിനായി, ഈ മഹാനായ ബ്രാഹ്മണരുമായി ആലോചിച്ച ശേഷം, മകനെ സ്ഥാനാരോഹനം ചെയ്ത് വിശ്രമിക്കാനാണ് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. എന്റെ മകനിൽ, എല്ലാ ഗുണങ്ങളിലും എന്നെക്കാൾ മികവുള്ളവൻ, ജന്മം ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു; രാമൻ, ശത്രു നഗരങ്ങളെ കീഴടക്കുന്നവൻ, ശക്തിയിൽ ഇന്ദ്രനോട് സമാനനാണ്. അദ്ദേഹത്തെ, പുഷ്യ നക്ഷത്രത്തിൽ ചന്ദ്രനെപ്പോലെ, ധർമ്മം ഉയർത്തുന്നവരുടെ മുൻപിൽ, പുരുഷന്മാരിൽ ഏറ്റവും മികച്ചവനെ, ഞാൻ നാളെ രാവിലെയായി യുവരാജാവായി സ്ഥാനാരോഹനം ചെയ്യും. ലക്ഷ്മണന്റെ മൂത്ത സഹോദരനായ, ഭാഗ്യത്തിൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട രാമൻ, നിങ്ങളെ ഭരിക്കാൻ യോഗ്യനായ അധിപനാണ്; അദ്ദേഹത്തിന്റെ അധിപത്യം ലഭിച്ചാൽ, മൂന്നു ലോകവും കൂടുതൽ നല്ലതായിരിക്കും. ഈ ഉത്തമമായ പ്രവർത്തനത്തിലൂടെ, ഭൂമിയെ സമൃദ്ധിയോടൊപ്പം ഒന്നിപ്പിച്ച്, മകനിൽ സമർപ്പിച്ച ശേഷം, ഞാൻ തളർച്ചയിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും." ഇങ്ങനെ, ദശരഥൻ തന്റെ മനസ്സിൽ നിലനിൽക്കുന്ന ആഗ്രഹവും, രാമന്റെ മഹത്തായ ഗുണങ്ങളും, ഭരണത്തിന്റെ ഭാരവും, വിശ്രമം ആഗ്രഹിക്കുന്നതും, സഭയിൽ പ്രസ്താവിച്ച്, രാമനെ യുവരാജാവായി സ്ഥാനാരോഹനം ചെയ്യാനുള്ള തീരുമാനത്തിൽ ഉറപ്പു വരുന്നു.