അയോദ്ധ്യാവാസികളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം, സീതയുടെ വനംവാസം രാമന് അത്യന്തം ദുഃഖകരമായതും ക്രൂരമായതുമാണ് തോന്നിയത്. "സാരഥിയേ, ജനങ്ങളുടെ യുക്തിയില്ലാത്ത വാക്കുകൾകൊണ്ടാണ് മൈഥിലിക്ക് ഈ അപമാനകരമായ പ്രവൃത്തിയുണ്ടായത്. ഇതിൽ എന്താണ് ധർമ്മം?" എന്ന് ലക്ഷ്മണൻ ചോദിച്ചു. ലക്ഷ്മണന്റെ ഈ നിരവധി വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം, വിവേകിയും വിശ്വസ്തനുമായ സുമന്ത്രൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: "സൗമിത്രിയേ, മൈഥിലിയെക്കുറിച്ച് ദുഃഖിക്കേണ്ട. നിന്റെ പിതാവിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ തന്നെ, ഈ സംഭവങ്ങൾ മുൻകൂട്ടി മഹർഷിമാർ കണ്ടിരുന്നു." "രാമൻ ദുഃഖം അനുഭവിച്ചാലും, ധൈര്യത്തോടെ നിലകൊള്ളും; അവസാനം സന്തോഷം ലഭിക്കും. എന്നാൽ, ശക്തനായ രാമൻ അവനു പ്രിയപ്പെട്ടവരിൽ നിന്ന് വേർപെടേണ്ടി വരും. മഹാത്മാവായ രാമൻ കാലക്രമേണ നിന്നെയും, മൈഥിലിയെയും, ശത്രുഘ്നനെയും, ഭാരതനെയും ഉപേക്ഷിക്കും." "ഇത് നീയും, ഭാരതനും പറയരുത്. രാജാവ് പറഞ്ഞത് തന്നെയാണ് ദുർവാസാ മഹർഷിയും പ്രസ്താവിച്ചത്. മഹാസഭയിലും, വശിഷ്ഠന്റെയും സാന്നിധ്യത്തിലുമാണ് ഈ വാക്കുകൾ മഹർഷി ഉച്ചരിച്ചത്. മഹർഷിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട രാജാവ് എന്നോട് പറഞ്ഞു: 'സാരഥിയേ, ഈ രഹസ്യം ഒരിക്കലും ആളുകളുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ പറയരുത്.'" "ഞാൻ അതീവ ശ്രദ്ധയോടെ ആ ലോകനാഥന്റെ വാക്ക് കാത്തുസൂക്ഷിച്ചിട്ടുണ്ട്; അതിനെ ഞാൻ ഒരിക്കലും തെറ്റിച്ചിട്ടില്ല. എന്നിരുന്നാലും, സൗമിത്രി, ഞാൻ നിനക്ക് നേരിട്ട് പറയേണ്ടതല്ല. പക്ഷേ, നീ കേൾക്കാൻ വിശ്വാസം ഉണ്ട് എങ്കിൽ, രഘുവംശജനായ നീ കേൾക്കുക. രാജാവിന്റെ ഈ രഹസ്യം ഒരിക്കൽ എനിക്കു പറഞ്ഞതാണെങ്കിലും, അനിവാര്യമായ വിധിയുടെ മുന്നിൽ ഞാൻ ഇത് പറയുകയാണു." "ഈ ദു:ഖകരമായ സംഭവത്തിന് കാരണം ആരാണെങ്കിലും, നീ ഇത് ഭാരതനോടോ ശത്രുഘ്നന്റെ സാന്നിധ്യത്തിലോ പറയരുത്." സുമന്ത്രന്റെ ഗൗരവമുള്ള വാക്കുകൾ കേട്ട ലക്ഷ്മണൻ പറഞ്ഞു: "സത്യമായി പറയൂ." ഇതോടെ മഹാത്മാവായ ലക്ഷ്മണന്റെ പ്രേരണയാൽ, സാരഥി മഹർഷിയുടെ വാക്കുകൾ വിശദമായി വിവരിക്കാൻ തുടങ്ങി. പണ്ടൊരു കാലത്ത്, അത്രി മഹർഷിയുടെ പുത്രനും, മഹാപ്രതിഭയുള്ള ദുർവാസാ മഹർഷിയും, വശിഷ്ഠൻ്റെ പുണ്യാശ്രമത്തിൽ ചതുര്മാസ്യം കഴിയുകയായിരുന്നു. ആ സമയത്ത്, മഹാതേജസ്സും മഹാപ്രതാപവാനുമായ ദശരഥ രാജാവ് വശിഷ്ഠനെ കാണാൻ ആശയോടെ ആ ആശ്രമത്തിൽ എത്തി. അവിടെ, സൂര്യനുപമമായ പ്രഭയുള്ള ദുർവാസാ മഹർഷിയെ, വശിഷ്ഠന്റെ ഇടതുവശത്ത് ഇരിക്കുന്നതായി ദശരഥൻ കണ്ടു. രാജാവ് വിനയപൂർവ്വം ആ മഹർഷിമാരെ അഭിവാദ്യം ചെയ്തു. അവർ രാജാവിനെ ആദരവോടെ സ്വീകരിച്ച്, സ്നേഹപൂർവ്വം ഇരിപ്പിടം നൽകുകയും ചെയ്തു. അവിടെ ഇരുന്നുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, മഹർഷിമാരുടെ അതിമധുരമായ കഥകൾ അവർ പരസ്പരം പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു. സൂര്യൻ അസ്തമിക്കുമ്പോൾ, ദശരഥൻ കൂപ്പുകൈകൊണ്ട് ദുർവാസാ മഹർഷിയെ അഭിസംബോധന ചെയ്ത് ചോദിച്ചു: "ഭഗവനേ, എന്റെ വംശം എത്രകാലം നിലനിൽക്കും? എന്റെ ആയുര്, എന്റെ മകനായ രാമന്റേയും മറ്റു മക്കളുടേയും ആയുര് എത്ര? രാമന്റെ മക്കളുടെ ആയുര് എത്ര? ദയവായി എന്റെ വംശത്തിന്റെ ഭാവി പറയുമോ?" ദശരഥന്റെ ഈ ചോദ്യം കേട്ടശേഷം, ദുർവാസാ മഹർഷി മറുപടി പറഞ്ഞു: "രാജാവേ, ദേവാസുരയുദ്ധത്തിൽ സംഭവിച്ച ഒരു പഴയ കഥ കേൾക്കുക. ദൈവങ്ങളാൽ ഭീഷണിയിലായിരുന്ന ദൈത്യന്മാർ, ഭൃഗുപത്നിയുടെ ശരണത്തേക്ക് പോയി. അവൾ അവരെ രക്ഷിതാവായി സ്വീകരിച്ചു; അവർ ഭയമില്ലാതെ അവിടെയുണ്ടായി. ഭൃഗുപത്നി അവരെ സംരക്ഷിക്കുന്നതറിഞ്ഞ്, കോപത്തിൽ ആ ഇന്ദ്രൻ തന്റെ കഠിനമായ ചക്രം ഉപയോഗിച്ച് ഭൃഗുപത്നിയുടെ തലവെട്ടി." "ഭാര്യയെ കൊല്ലപ്പെട്ടതറിഞ്ഞ ഭൃഗുവംശജൻ, അതിവേഗം കോപത്തോടെ ശത്രുനാശകനായ വിഷ്ണുവിനെ ശപിച്ചു: 'നീ, ക്രോധത്തിൽ എന്റെ ഭാര്യയെ കൊന്നതിനാൽ, ജനാർദ്ദനാ, മനുഷ്യലോകത്ത് ജനിക്കേണ്ടി വരും. അവിടെ നീ വർഷങ്ങളോളം ഭാര്യാവിയോഗം അനുഭവിക്കും.'" "ആ ശാപം ഏറ്റുവാങ്ങി, വിഷ്ണു ആത്മസംയമനത്തിലായി. ശാപത്തിൽ പീഡിതനായ ഭൃഗു, ദൈവത്തെ ആരാധിച്ചു; ഭക്തനോടുള്ള കരുണകൊണ്ട് ദൈവം പറഞ്ഞു: 'ലോകക്ഷേമത്തിനായി ഈ ശാപം ഏറ്റെടുക്കേണ്ടതാണു.'" "അങ്ങനെ, ഭൃഗുവിന്റെ ശാപം മൂലം, ഇപ്പോൾ അവൻ (വിഷ്ണു) നിന്റെ മകനായി ഭൂമിയിൽ ജനിച്ചിരിക്കുന്നു, മഹാരാജാവേ. രാമനെന്ന പേരിൽ മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും പ്രസിദ്ധനായ അവൻ, ആ ശാപഫലം അനുഭവിക്കും." "രാമൻ ദീർഘകാലം അയോദ്ധ്യയുടെ രാജാവായി ഭരിക്കും; അവനെ അനുഗമിക്കുന്നവർക്കെല്ലാം ഐശ്വര്യവും സന്തോഷവും ഉണ്ടാകും. പത്തു ആയിരം പത്ത് നൂറ്റാണ്ടുകൾ രാജ്യം ഭരിച്ചശേഷം, രാമൻ ബ്രഹ്മലോകത്തേക്കു പോകും. ദുർലഭമായ അശ്വമേധയാഗങ്ങൾ നടത്തിയ ശേഷം, അനേകം രാജവംശങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കും." "രാഘവനു സീതയിലൂടെ രണ്ട് പുത്രന്മാർ ജനിക്കും; അവർ അയോദ്ധ്യയിൽ അല്ല, മറ്റിടത്ത് ജനിക്കും—ഇതിൽ സംശയമില്ല. പിന്നീട്, സീതയുടെ ആ രണ്ട് പുത്രന്മാരെയും രാമൻ രാജാവായി അഭിഷേകം ചെയ്യും." ഇങ്ങനെയാണ് മഹർഷി ദുർവാസാ ദശരഥന് പറഞ്ഞത്; സുമന്ത്രൻ ഈ രഹസ്യം സൗമിത്രിയോട് വെളിപ്പെടുത്തി.