ഒരു കാലത്ത്, മഹാനായ രാമന്റെ കഥയിൽ, മഹാനായ കുശീലവന്മാരുടെ സംഗീതം മുഴുവൻ ഭൂമിയിലെ ജനങ്ങളെ ആകർഷിച്ചു. അവർക്ക് ദീർഘായുസ്സും ശക്തിയും നൽകുന്ന ഈ സംഗീതം, ആരും കേൾക്കുമ്പോൾ സന്തോഷം നൽകുകയുണ്ടായി. ഒരിക്കൽ, ഭാരതന്റെ മൂത്ത സഹോദരൻ, കുശീലവന്മാരെ കണ്ടപ്പോൾ, അവരെ തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു. രാമൻ, ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ, അവരെ ആദരിക്കുകയും ഒരു ദിവ്യ സ്വർണ്ണ ത്രോണിൽ ഇരുന്ന് അവരോടു ആദരവ് പ്രകടിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. അവനെ ചുറ്റികൊണ്ടു counselors, സഹോദരന്മാർ, എന്നിവരുണ്ടായിരുന്നു. അവിടെ, രാമൻ ലക്ഷ്മണനോടും ശത്രുഘ്നനോടും ഭാരതനോടും പറഞ്ഞു: "ഈ ദിവ്യരൂപമുള്ള രണ്ട് കുശീലവന്മാരുടെ കഥ കേൾക്കുക." അവൻ സംഗീതകാരികളെ പ്രചോദിപ്പിച്ചു, അവർ മനോഹരമായ സംഗീതം പാടാൻ തുടങ്ങി. അവരുടെ ഹൃദയത്തിൽ നിന്നുള്ള ശബ്ദങ്ങൾ, സംഗീതത്തിന്റെ താളത്തോടൊപ്പം, ഓരോ മനുഷ്യന്റെയും മനസും ഹൃദയവും സന്തോഷിപ്പിച്ചു. അവർ പാടിയ കഥ, രാജകുമാരന്മാരുടെ മഹത്വവും സത്യവും നിറഞ്ഞതായിരുന്നു. രാമന്റെ പ്രചോദനത്തിൽ, ഈ കുശീലവന്മാർ പാടാൻ ആരംഭിച്ചപ്പോൾ, രാമൻ ആ കഥ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച് ആസ്വദിച്ചു. ഇപ്പോൾ, ഈ മഹാനായ കഥയുടെ അഞ്ചാം അധ്യായത്തിലേക്ക് കടക്കാം. ഒരിക്കൽ, ഭൂമിയിൽ, പ്രജാപതിയോടുകൂടി യുദ്ധത്തിൽ വിജയിച്ച രാജാക്കന്മാരുടെ ഒരു ശൃംഖല ഉണ്ടായിരുന്നു; അവരിൽ സഗര എന്ന രാജാവും ഉണ്ടായിരുന്നു, quien el océano fue excavado. സഗരന്റെ ആറുലക്ഷം മക്കൾ അദ്ദേഹത്തെ ചുറ്റികൊണ്ടിരുന്നു. ഈ മഹത്തായ രാജാക്കന്മാരുടെ ഇക്ഷ്വാക്കു വംശത്തിൽ, രാമായണം എന്ന മഹാനായ കഥ ഉദിച്ചുവന്നത്. ഇപ്പോൾ, നാം ഈ കഥയുടെ ആരംഭം മുതൽ നീതിയും ആഗ്രഹവും സമ്പത്തും കൂടാതെ recount ചെയ്യാം; ഇത് ദ്വേഷം കൂടാതെ കേൾക്കേണ്ടതാണ്. ഈ കഥയിൽ, അയോധ്യ എന്ന പ്രശസ്തമായ നഗരത്തിന്റെ വിശേഷങ്ങൾ ഉണ്ട്, അത് മനുഷ്യരുടെ ഭീഷണിയിൽ നിർമ്മിച്ച Manu-ന്റെ സൃഷ്ടി ആയിരുന്നു. അവിടെ, ദശരഥൻ എന്ന രാജാവ്, തന്റെ മഹാനായ രാജ്യം വികസിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന, ദിവ്യമായ നഗരത്തിൽ താമസിച്ചിരുന്നു. അയോധ്യ, പന്ത്രണ്ടു യോഗനങ്ങൾ നീളവും, മൂന്ന് യോഗനങ്ങൾ വീതിയുമുള്ള, സുന്ദരമായ റോഡുകൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചിരുന്നു. അവളുടെ മഹാനായ റോഡുകൾ, പുഷ്പങ്ങൾ കൊണ്ടും വെള്ളം ചൊരിയുന്നതും, എല്ലായിടത്തും മനോഹരമായി അലങ്കരിച്ചിരുന്നു. ദശരഥൻ, ദൈവങ്ങളുടെ രാജാവിന്റെ പോലെ, ഈ നഗരത്തിൽ വസിച്ചിരുന്ന; അവിടെ വാണിജ്യങ്ങൾ, യുദ്ധോപകരണങ്ങൾ, കലാകാരന്മാർ, എല്ലാം നിറഞ്ഞിരുന്നു. അയോധ്യ, വാണിജ്യക്കാരുടെ സമുഹങ്ങൾ, കലാകാരന്മാർ, നൃത്തകാരികളും, പുഷ്പങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച തോട്ടങ്ങൾ, ശാലാ വൃക്ഷങ്ങൾ, എല്ലാം ചുറ്റിപ്പറ്റിയിരുന്നു. രാജാവിന്റെ മഹത്തായ വീട്, അരുവി, കാളകൾ, ആനകൾ, എല്ലാം നിറഞ്ഞിരുന്നു. ഈ നഗരത്തിൽ, ധനവാന്മാർ, കർഷകർ, എല്ലാം സമൃദ്ധിയോടെ വസിച്ചിരുന്ന; ആരും ദ്രോഹം, ദരിദ്രത, ക്രൂരത, അല്ലെങ്കിൽ നിന്ദ്യമായവൻ ആയിരുന്നില്ല. ദശരഥൻ, സത്യവാചകൻ, തന്റെ രാജ്യം, ഇന്ത്യയുടെ അമരാവതിയോടു സമാനമായ സ്നേഹത്തോടെ നിയന്ത്രിച്ചു. ഈ മഹാനായ നഗരത്തിന്റെ വിശേഷങ്ങൾ കേൾക്കാൻ, എല്ലാവരും ആഗ്രഹിച്ചു; അതിന്റെ മഹത്തായ കഥകൾ, മഹാനായ പുരുഷന്മാരുടെ സാന്നിധ്യം, എല്ലാം അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇങ്ങനെ, അയോധ്യയുടെ മഹാനായ കഥ, രാമായണത്തിന്റെ ഭാഗമായും, സത്യവും നീതിയും സമ്പത്തും നിറഞ്ഞതായും, എല്ലാവർക്കും പ്രിയപ്പെട്ടതായും, ആസ്വദിക്കപ്പെടുന്നു.