വിദേഹരാജാവായ ജനകന്റെ നഗരത്തില് മഹാസഭയുടെ സാന്നിധ്യത്തില്, ദിവ്യവും അമൂല്യവുമായ അമ്പുവിളക്ക് മഹാബലശാലിയായ, ഉന്നതാത്മാവായ രാമന് തന്റെ കരശക്തിയില് തകര്ത്തു. ഈ ധീരപ്രവൃത്തിയോടെ, വാഗ്ദാനം പൂര്ത്തിയാക്കാന് ജനകന് തീരുമാനിച്ചു: “പ്രവീണനായ രാമന് ധൈര്യത്താല് ജയിച്ച സീതയെ അവന് നല്കേണ്ടതുണ്ട്. എന്റെ വാഗ്ദാനം നിറവേറ്റുവാന് നിങ്ങള് സമ്മതം നല്കണം,” എന്നു അദ്ദേഹം വിനീതമായി അഭ്യര്ത്ഥിച്ചു. അദ്ദേഹം തുടര്ന്ന് പറഞ്ഞു: “മഹാരാജാവേ, നിങ്ങളുടെ പുരോഹിതന്മാരോടും ഗുരുക്കന്മാരോടും കൂടെ ദയവായി ഉടന് ഇവിടെ വരിക. രഘുവംശജന്മാരായ എന്റെ രണ്ടു പുത്രന്മാരെ നിങ്ങള് കാണേണ്ടതുണ്ട്. രാജാധിരാജാവേ, ദയവായി എന്റെ വാഗ്ദാനം പൂര്ത്തിയാക്കുക. അങ്ങനെ ചെയ്താല് നിങ്ങളുടെ രണ്ടു പുത്രന്മാരുടെയും സ്നേഹം നിങ്ങള്ക്കു ലഭിക്കും.” വിശ്വാമിത്രനും ശതാനന്ദനും അംഗീകരിച്ചുകൊണ്ട് ജനകന് ഈ മധുരവാക്കുകള് ഉച്ചരിച്ചു. ഈ സന്ദേശം കേട്ട ദശരഥന് അതിയായ സന്തോഷത്തോടെ വസിഷ്ഠന്, വാമദേവന് എന്നിവരോടും മന്ത്രിമാരോടും പറഞ്ഞു: “കുശികപുത്രനായ വിശ്വാമിത്രന്റെ സംരക്ഷണത്തില്, കൗശല്യയുടെ സന്തോഷമായ രാമനും, അവന്റെ സഹോദരന് ലക്ഷ്മണനും, ഇപ്പോള് വിദേഹരാജ്യത്തില് സുഖമായി താമസിക്കുന്നു. രാമന്റെ വീര്യം നേരില് കണ്ട്, മഹാത്മാവായ ജനകന് തന്റെ മകളെ രാഘവന് നല്കാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ജനകന്റെ ഈ പ്രവൃത്തികള് നിങ്ങള്ക്കു മനസ്സിന് എങ്കില്, വൈകാതെ തന്നെ അവന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് പോകാം.” എല്ലാ മഹർഷിമാരും മന്ത്രിമാരും ഒരുമിച്ച്, “നിശ്ചയം,” എന്ന് സമ്മതം അറിയിച്ചു. സന്തുഷ്ടനായ രാജാവ്, “നാളെ നാം യാത്ര തിരിക്കും,” എന്നു അറിയിച്ചു. രാജാവിന്റെ മന്ത്രിമാര് ആ രാത്രി അവിടെ സന്തോഷത്തോടെ, ആദരവോടെ, ഉല്ലാസത്തോടെ ചെലവഴിച്ചു. അടുത്ത പ്രഭാതത്തില്, ദശരഥന് തന്റെ ഗുരുക്കന്മാരെയും ബന്ധുക്കളെയും കൂട്ടി സുമന്ത്രനോട് പറഞ്ഞു: “ഇന്ന്, നമുക്ക് ധനവും രത്നങ്ങളും നിറഞ്ഞ ധനശാലകള് മുന്നോട്ട് അയക്കണം. എന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം നാലു വിഭാഗങ്ങളായ സൈന്യവും പൂർണ്ണമായി പുറപ്പെടണം. അത്യുത്തമമായ രഥം ഉടന് ഒരുക്കണം. വസിഷ്ഠന്, വാമദേവന്, ജാബാലി, കശ്യപന്, ദീര്ഘായുസ്സുള്ള മാര്ക്കണ്ടേയന്, കാത്യായനന് എന്നിവരും കൂടെ വരണം. ഈ ബ്രാഹ്മണന്മാര് മുന്നോട്ട് പോകട്ടെ; ദൂതന്മാര് ആവശ്യം പറഞ്ഞിരിക്കുന്നതിനാല് വൈകാതെ എന്റെ രഥം കെട്ടണം.” രാജാവിന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം സൈന്യം മഹർഷിമാരോടൊപ്പം പുറപ്പെട്ടു. നാല് ദിവസം യാത്ര ചെയ്ത്, ദശരഥന് വിദേഹദേശത്ത് എത്തി. ഇതറിഞ്ഞ ജനകന് വലിയ സ്വീകരണം ഒരുക്കി. പ്രായമായ ദശരഥനോട് നേരെ ചെന്നു, സന്തോഷഭരിതനായി, “നമുക്ക് ഭാഗ്യമായി, മഹാനായ രാഘവന് എത്തി. നിങ്ങളുടെ രണ്ട് പുത്രന്മാരുടെയും സന്തോഷം നിങ്ങള്ക്ക് ലഭിക്കും. മഹർഷി വസിഷ്ഠന് എത്തിയതും ഭാഗ്യമാണ്. എല്ലാ ബ്രാഹ്മണന്മാരോടും കൂടെ, ദേവന്മാരോടു കൂടിയ ഇന്ദ്രനെപ്പോലെ, എന്റെ എല്ലാ തടസ്സങ്ങളും നീങ്ങി, വംശവും ഗൗരവം നേടി. രഘുവംശജന്മാരോടു സഹവാസം ഉണ്ടാകുന്നതില് ഞാന് അഭിമാനിക്കുന്നു. നാളെ രാവിലെ കല്യാണം നടത്താം,” എന്നു പറഞ്ഞു. യാഗം പൂര്ത്തിയായ ശേഷം, മഹർഷിമാരുടെ സാന്നിധ്യത്തില് കല്യാണം നടക്കട്ടെ എന്ന് ജനകന് ആവശ്യപ്പെട്ടു. ഇതറിഞ്ഞ ദശരഥന് വിനീതമായി, “സ്വീകാര്യത നല്കുന്നത് ദാനദായകന്റെ ഇച്ഛയിലാണ്. നിങ്ങളുടെ വാക്കുകള് ഞങ്ങള് അംഗീകരിക്കുന്നു,” എന്നു മറുപടി പറഞ്ഞു. ജനകന് അതില് അത്ഭുതം കൊണ്ടു, എല്ലാ മഹർഷിമാരും വലിയ സന്തോഷത്തോടെ ആ രാത്രി ചെലവഴിച്ചു. രാമനും ലക്ഷ്മണനും വിശ്വാമിത്രനെ മുന്നില് വെച്ച് അച്ഛന്റെ പാദം സ്പര്ശിച്ചു. രാജാവ്, തന്റെ പുത്രന്മാരുടെ സാന്നിധ്യത്തില് അതിയായ സന്തോഷം അനുഭവിച്ചു. ദശരഥന് അവിടെ സന്തോഷത്തോടെ, ജനകന്റെ ആദരവോടെ താമസിച്ചു. ജനകന് ധര്മജ്ഞനായി, യാഗം പൂര്ത്തിയാക്കി, തന്റെ മക്കളുടെയും ചടങ്ങുകൾ നടത്തി ആ രാത്രി ചെലവഴിച്ചു. അടുത്ത ദിവസം പുലര്ച്ചെ, ജനകന് സ്വധർമ്മങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കി ശതാനന്ദന് മുന്നിൽ പറഞ്ഞു: “എന്റെ സഹോദരന് കുശധ്വജന് വലിയ വീരനും ധര്മശീലിയും ഉജ്ജ്വലനും ആണ്. സാംകാശ്യ എന്ന പുണ്യ നഗരത്തില്, ക്ഷുമതി നദിയുടെ തീരത്ത്, പുഷ്പകവിമാനത്തെപ്പോലെ മനോഹരമായ സ്ഥലത്ത്, അവന് വസിക്കുന്നു. യാഗസംരക്ഷകനായ ആ മഹാപുരുഷനെ കാണാന് ഞാന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ഈ സന്തോഷത്തില് അവനും പങ്കാളിയാകണം.” ജനകന്റെ ഈ ആഗ്രഹം കേട്ട ഉടന് തന്നെ, ചില ശുശ്രൂഷകര് വന്നെത്തി. രാജാവ് അവരോട് നിര്ദ്ദേശം നല്കി. അവരുടെ വേഗത്തിലുള്ള കുതിരകളില് കയറി, കുശധ്വജനെ വിളിക്കാനായി അവര് യാത്ര തിരിച്ചു. ഇവര് സാംകാശ്യയില് എത്തി, കുശധ്വജനെ കണ്ടു, സംഭവിച്ച കാര്യങ്ങളും ജനകന്റെ ആഗ്രഹവും വിവരിച്ചു. സന്ദേശം കേട്ട കുശധ്വജന്, ജനകന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, സന്തോഷത്തോടെ യാത്രയായി.